email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กวางน้อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 361

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2564 05:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กวางน้อย
แบบอักษร

ภาคินลุกขึ้นมายืดแขนขาบนเตียงแล้งปล่อยหาวยาวๆออกมาทีหนึ่ง ชายร่างบางหันไปกดปิดสวิตช์นาฬิกาปลุกแล้วค่อยๆยืนขึ้นก่อนเดินไปอาบนํ้าแปรงฟัน ถึงเขาจะยังรู้สึกง่วงอยู่แตก็รู้ตัวว่าถ้าปล่อยให้ตัวเองหลับต่ออีกล่ะก็ คงไปถึงโรงเรียนช้าแน่นอน ชายหนุ่มตัวเล็กรีบหยิบเสื้อผ้าเข้าไปด้วยเพื่อที่จะเปลี่ยนได้หลังอาบนํ้าทันที หลังจากอาบน้ำและแปรงฟันเสร็จภาคินก็รีบสวมใส่เสื้อผ้าที่เตรียมมาไว้แล้วเดินลงบันไดไปกินข้างกับพ่อแม่ที่นั่งรอคอยเขาอยู่ในห้องนั่งเล่น เขาเดินไปนั่งเก้าอี้ของตัวเองแล้วหยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักกับข้าว 

ชายหนุ่มทักทัยพ่อแม่ของเขาอย่างสุภาพว่า “สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่” ก่อนจะเริ่มกินอาหารมื้อเช้าอย่างเร่งรีบ เขาชอบไปถึงที่โรงเรียนก่อนเวลาเลยให้คุณแม่เขาไปส่งเร็วเท่าที่ทําได้ ทันใดนั้นก็มีข้อความจากพี่ลิลลี่ ความจริงเธออายุมากกว่าเขาแค่ไม่กี่เดือนแต่ถึงยังไงเขาก็ยังเรียกเธอแบบนั้นอยู่ดี บวกกับการที่เธอเป็นเพื่อนของพี่สาวเขาที่ชื่อเชอร์รี่ ชายหนุ่มรีบเปิดอ่านดูอย่างกระตือรือร้น เขาแปลกใจและก็ยินดีกับสิ่งที่หญิงสาวพิมพ์มา มันเป็นเพียงคําถามสั้นๆเท่านั้นแต่ได้ใจความ ตรงไปตรงมาตามสไตล์ของพี่ลิลลี่เลย 

Lily : คืนนี้ขอพี่ไปค้างบ้านนายได้มั้ย? 

ชายหนุ่มตัวเล็กลอบยิ้มเล็กน้อยหลังอ่านข้อความคําถามแล้วหันกลับไปมองหน้าพ่อกับแม่ที่จ้องเขาอยู่ ชายหนุ่มสูดหายใจลึกๆสองสามเฮือกก่อนจะเอ่ยปากขออนุญาตจากทั้งสองคนว่า “วันนี้พี่ลิลลี่บอกอยากมาค้างบ้านเรา จะให้ผมตอบว่ายังไงครับ?” ภาคินจะทําแบบนี้ทุกครั้งที่พี่ลิลลี่บอกว่าอยากมาค้างที่บ้านเขา ถึงแม้ว่าพ่อกับแม่จะไม่เคยปฏิเสธก็ตาม เพราะทั้งสองบ้านสนิทสนมกับมานานตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว เมื่อก่อนพ่อของเขากับพ่อเธอก็ยังเคยทำงานบริษัทเดียวกันอีกด้วย “ให้พี่เขามาเถอนะครับคุณแม่ครับ” เขาขอ 

”ก็ได้ลูก” พิมตอบลูกชายเธอ เธอกับแอนนาสนิทกันมากและอีกฝ่ายมักจะพาลิลลี่มาหาบ่อยๆตอนยังเล็ก หญิงสาวมักนึกอย่างขําๆว่าเด็กคนนั้นยิ่งโตนิสัยใจคอยิ่งจะเหมือนแอนนามากขึ้นทุกวัน “เดี๋ยวลูกก็ไปเตรียมห้องนอนสํารองให้กับพี่เขาก่อนนะ” เธอบอกเขาแล้วเตรียมตัวไปส่งภาคินที่โรงเรียน พิมหันไปหอมแก้มสามีแล้วลุกขึ้นพร้อมคว้ากุญแจรถมาถือไว้ เธอขับรถพาลูกชายคนเดียวไปส่งถึงที่โรงเรียนแล้วค่อยขับไปที่ทํางานเธอต่อ 

ร่างบางขอบคุณพ่อแม่ก่อนแล้วค่อยกินกับข้าวต่อจนหมดจาน ชายหนุ่มนําเอาจานข้าวไปล้างและรอให้แม่ขับรถพาไปส่งที่หน้ารั้วโรงเรียน วันนั้นภาคินตั้งอกตั้งใจเรียนเป็นพิเศษเพราะคิดจะทํางานให้เสร็จเร็วๆ เวลากลับถึงบ้านจะได้มีเวลานั่งคุยเล่นกับพี่ลิลลี่นานๆ เขาตั้งใจทํางานให้เรียบร้อยในแต่ละคาบแล้วก็นั่งทําการบ้านตอนพักเที่ยงหลังกินมื้อกลางวัน ชายหนุ่มทําการบ้านอยู่ในห้องสมุดจนเสร็จก่อนเดินไปเรียนวิชาสองคาบสุดท้ายของวัน ภาคินดีใจที่ทุกๆอย่างมันก็เรียบร้อยเข้าที่เข้าทางแล้ว 

เย็นวันนั้นชายหนุ่มร่างบางก็คอยยืนรอให้คุณแม่ขับรถมารับกลับบ้านทันที ภาคินเข้าไปนั่งอ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดอยู่ในห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มพลิกหน้าไปทีล่ะหน้า “เมื่อไหร่พี่ลิลลี่จะมาสักทีนะ?” เขาบ่นพึมพํากับตัวเองเบาๆ ภาคินถอนหายใจแล้วหยิบแก้วนํ้าที่อยู่บนโต๊ะด้านข้างมาดื่ม ร่างบางลุกขึ้นจากโซฟาและเดินไปหักเอาช็อกโกแลตชิ้นหนึ่งมาเคี้ยว “เห้อ เราต้องหัดอดทนรออีกสักหน่อยซิ” ภาคินตําหนิติเตียนตัวเองเมื่อคิดขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายยุ่งกว่าตนเพราะว่าเธอน่ะเป็นถึงนักกีฬาคนสําคัญของโรงเรียนด้วย 

และอีกด้านหนึ่ง 

ลิลลี่กําลังซ้อมกับทีมบาสเกตบอลของโรงเรียนอย่างจริงจังสําหรับการแข่งขันในอีกสามอาทิตย์ หญิงสาวมีประวัติทําคะแนนดีเด่นการแข่งหลายต่อหลายนัดจนขึ้นชื่อว่าเป็นมือหนึ่งของทีมเรียบร้อยแล้ว เธอมองดูนาฬิกาที่ติดอยู่กับกำแพงเบื้องหน้า เมื่อไหร่จะถึวเวลากลับได้สักที? เธอรอต่อไปพลางฝึกซ้อมกับคนอื่นๆ ตอนนี้หญิงสาวน่ะสามารถยิงลูกบาสเข้าห่วงได้จากระยะครึ่งสนามแล้วอย่างง่ายดาย สาวเจ้าฉีกยิ้มเมื่อหมดเวลาฝึกซ้อมแล้วและสามารถไปหาและค้างกับภาคินมี่บ้านได้ 

เชอร์รี่ เพื่อนสนิทของลิลลี่และพี่สาวของภาคิน เดินตรงมาหาหญิงสาวอีกคนหนึ่งพร้อมกับถือขวดนํ้ามาให้ขวดหนึ่งด้วย ลิลลี่ยิ้มและรับมาไว้ก่อนจะเปิดดื่มสองสามจิบ “วันนี้เดี๋ยวฉันขอติดรถของพ่อเธอกลับบ้านด้วยนะ เธอคิดที่จะไปข่มขืนน้องชายฉันใช่มั้ย? ฉันดูออกแหละ หลังๆชอบเอาแต่แอบมองเขาอย่างกับหมาป่ารอล่อเหยื่อมากิน” เชอร์รี่แซวเพื่อนอย่างไม่ได้คิดมากอะไร เธอกับลิลลี่ก็รักกันเหมือนพี่น้องมาตั้งแต่เด็ก ถ้ายกน้องชายของเธอให้ลิลลี่พวกเธอสองคนก็จะได้เป็นพี่สะใภ้กับน้องสะใภ้กันเลย “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันสนับสนุน จริงๆก็อยากยกน้องให้นานแล้ว” 

ลิลลี่เองก็ลอบหัวเราะอยู่เล็กน้อยพลางดื่มน้ำจากขวดกับความกระปรี้กระเปร่าของเพื่อนสนิท ก็มันมีอย่างที่ไหนกันล่ะ ที่ดีใจและอยากให้เพื่อนรักบุกเข้าไปข่มขืนน้องชาย “เธอนี่เป็นพี่สาวที่ดีจังเลยนะเชอร์รี่ เตรียมยกน้องให้ฉันก่อนที่ฉันจะขออีกด้วยซ้ำ” หล่อนแกล้งแซวอีกฝ่ายกลับแล้วหัวเราะเสียงดังลั่นพร้อมกับเธอ ทั้งสองแปะมือกันทีหนึ่ง “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ น้องชายเธอน่ารักขนาดนั้น ฉันก็รักมานานแล้ว ฉันไม่รอช้าหรอก” ลิลลี่รับปากเชอร์รี่แล้วใช้ผ้าเช็ดตัวมาค่อยๆซับเหงื่อตามเนื้อตัวให้แห้ง 

อีกไม่นานชุมพลก็ขับรถของเขามาถึงที่หน้าโรงเรียน เชอร์รี่ที่ยืนรออยู่ข้างๆหน้าลานจอดรถจํารถของพ่อเพื่อนได้เลยชี้ไปที่รถโตโยต้าคันสีเทาแล้วบอกว่า “ดูเหมือนพ่อเธอมารับเราแล้ว รีบไปขึ้นรถกันเถอะ” ลิลลี่พยักหน้าหลังจากฟังคําพูดของอีกฝ่ายและมองไปเห็นรถคันเดียวกันแล้ว เธอเดินไปที่รถของพ่อพร้อมกับเชอร์รี่ที่ตามไปแบบติดๆกัน “แล้วนี้เตรียมอุปกรณ์อะไรไว้ใช้มัดน้องฉันด้วยหรือเปล่า?” เพื่อนรักเธอถามอย่างเหมือนจะรู้ทัน เพราะตอนเช้านี้เองลิลลี่ก็คิได้ก่อนออกจากบ้านว่าสามารถใช่เชือกกับภาคินได้ 

ชุมพลจอดรถรออยู่ข้างฟุตบาท เขาปลดล็อคประตูรถให้สองสาวขึ้นไปนั่งได้ ลิลลี่กับเชอร์รี่จึงรีบขึ้นรถแล้วนั่งรัดเข็มขัดนิรภัยให้แน่น “หวัสดีนะเชอร์รี่ ลิลลี่ ลูกจะไปที่บ้านเขาเลยใช่มั้ย?” ชุมพลพูดกับลูกเพื่อนและถามลูกสาวตัวเองก่อนจะสตาร์เครื่องยนตร์รถ เมื่ออีกคนตอบว่าใช่เขาจึงรีบพาไปที่บ้านหลังโตของพีมกับเคน เขาไม่รู้เลยว่าลิลลี่กําลังคิดทําอะไรกับภาคิน ตลอดเวลาชุมพลคิดว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพราะชายหนุ่มเป็นเหมือนตนสมัยเรียน จนลืมคิดว่าลูกสาวนิสัยเหมือนแอนนา 

ทันทีที่ไปถึงลิลลี่ก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไป หลังจากคุยกับพ่อแล้วว่าจะให้มารับพรุ่งนี้ตอนเก้าโมงเช้า เพราะว่าวันนี้ก็วันศุกร์แล้ว เธอรีบเดินตรงเข้าบ้านอีกฝ่ายหนึ่งแล้วบอกเชอร์รี่ว่า “คืนนี้รับรองได้ว่าทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยแน่ๆ” ลิลลี่รับประกันโดยที่ไม่บอกแผนการกับเพื่อนเธอเลยสักคํา หญิงสาวมีรอยยิ้มร้อยเล่ห์พันเหลี่ยมประดับหน้าอยู่ “เธอน่ะแค่รอวันที่พ่อแม่เธอกับเธอยกน้องให้กับฉันตอนฉันพาแม่ไปขอเขาได้เลย” หล่อนพูดอย่างมั่นอกมั่นใจมาก 

”ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ” เชอร์รี่ตอบ “โชคดีนะเพื่อน” เธอตบไหล่อีกฝ่ายทีหนึ่งก่อนเดินไปที่ห้องนอนตัวเอง ลิลลี่เองก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนค่อยๆเดินไปมารอบห้องนั่งเล่นสักพักแล้วครุ่นคิดถึงที่ที่ภาคินน่าจะอยู่ในเวลานี้ ต้องเป็นห้องครัวแน่ๆ เมื่อคิดได้หญิงสาวจึงรีบเดินตรงไปทางนั้นในทันที พร้อมกับกําสายกระเป๋าเป้ไว้แนบแน่นพลางให้กําลังใจตัวเอง 

เธอเดินไปที่ห้องครัวแล้วเจอภาคินที่กําลังใส่ผ้ากันเปื้อนทําอาหารมื้อเย็นรออยู่ หญิงสาวจึงแกล้งย่องไปข้างหลังแล้วสวมกอดรัดแน่นรอบลําตัวของเจ้ากวางน้อย ชื่อเล่นที่เธอเป็นคนตั้งให้เขา ก่อนเอาใบหน้าแนบหลังและจุ๊บที่ต้นคอเขาเบาๆหนึ่งที ภาคินตกใจมากแล้วรีบหันไปมองถึงเห็นพี่ลิลลี่ยิ้มหวานให้จากด้านหลัง “พะ พะ พี่ลิลลี่! ผมตกใจแทบแย่!” เขาบ่นพึมพําอย่างหน้าแดงกํ่าราวมะเขือเทศ ชายหนุ่มแกล้งมุ่ยหน้าเบ้ปากจนโดนหยิกแก้ม ทําให้เขาต้องยืนกอดอกและม้วนตัวไปมา ลิลลี่ยิ่งมองท่าทีของร่างบางยิ่งรู้สึกกระหาย สาวเจ้าจึงตัดสินใจไว้อย่างแน่วแน่ในทันที 

คืนนี้ฉันจะลอบขึ้นห้องนอนภาคิน!! 

................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ 

มาให้แล้วนะครับทุกๆคนทชอบกันหรือเปล่าครับ? ตอนนี้อีพี่สาวก็เตรียมยกน้องชายให้เพื่อนแล้ว เดี๋ยวไรท์จะอัพต่อให้น้าาาาาาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว