ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 31

คำค้น : #กลซ่อนรัก#โรม#อิสระ#น้ำมนต์#นิลเนตร

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2564 07:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 31
แบบอักษร

 

 

กลซ่อนรัก บทที่ 31 

 

 

 

 

 

" งานแต่งงานของคุณชายแดน!? " น้ำมนต์ทวน " เพื่อนน้องชายคุณที่เจอกันวันนั้นน่ะเหรอ " 

" ใช่ แดนเชิญเราสองคนไปงานและฉันก็ตอบตกลงไปแล้ว -- วันนั้นน้องสาวฉันก็จะลงมาจากเชียงใหม่ด้วยเหมือนกัน" โรมว่า น้ำมนต์พยักหน้า 

" งานจัดเมื่อไหร่เหรอ "  

" เช้าวันเสาร์นี้ที่โบสถ์ เธอไม่ติดอะไรใช่มั้ย " โรมถาม น้ำมนต์ส่ายหน้า  

" ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้ฉันเลิกงานกลับไปเอาชุดที่คอนโดของฉันเสร็จก็จะไปซื้อของมาทำอาหารกับป้าขิมรอคุณกลับมาแล้วกันนะ -- ฉันอยากไปเอาของใช้ส่วนตัวที่คอนโดด้วยน่ะ " น้ำมนต์บอก 

" เอางั้นเหรอ " โรมว่า 

" แบบนี้แหละ วันนี้ฉันเองก็ไปพบลูกค้าข้างนอกเสร็จก็บ่ายไม่ต้องเข้าออฟฟิศแล้ว คุณเองเสร็จงานก็กลับคอนโดมากินข้าวด้วยกันไง " น้ำมนต์ยิ้ม " คุณอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย " 

" กินอะไรเป็นพิเศษดีน้า " โรมหันมามองรอยยิ้มหวานของคนข้างๆ " กินเธอได้มั้ยล่ะ " น้ำมนต์หน้าร้อนวูบกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของโรม 

" คุณนี่นอกจากชื่อโรมแล้วยังชอบแทะโลมด้วยสินะ " น้ำมนต์พ่นลมฮึใส่ทั้งเขินทั้งอาย โรมหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะชะลอรถลงเมื่อมาถึงหน้าตึกที่ทำงานของน้ำมนต์ เขาขยับตัวจากที่นั่งตัวเองมาจูบปากน้ำมนต์ 

" ถ้าเรื่องแทะ'โรม'คงต้องให้เธอทำแล้วถามว่าชอบมั้ย " โรมถอนจูบส่งสายตาหวานเชื่อมทอดมองน้ำมนต์ " ไปทำงานได้แล้วครับ ที่รัก เย็นนี้เจอกันที่คอนโด " 

น้ำมนต์อมยิ้มแล้วพยักหน้ารับ รู้สึกขัดเขินที่ถูกโรมเรียกแบบนั้น " กลับเร็วๆนะ " น้ำมนต์พูดก่อนจะลงจากรถของโรมและรอจนกระทั่งรถโรมแล่นออกไปที่ถนนใหญ่เธอถึงเดินเข้าไปในตึกตอนนั้นเองที่เสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้นน้ำมนต์เห็นเป็นชื่อของลุงชาตรีก็กดรับทันที  

" ฮัลโหลค่ะ ลุง "  

" ไง! นังหนูหายหัวไปเลยนะ " ชาตรีทักทายด้วยน้ำเสียงดังอย่างคนโผงผาง 

" หายที่ไหนกันล่ะคะลุง แล้วนี่ลุงชาตรีมีอะไรให้น้ำมนต์ช่วยหรือเปล่า " น้ำมนต์ถามเหมือนทุกครั้งที่เวลาชาตรีโทรมาหาเธอ ปลายสายหัวเราะชอบใจ 

" แหม ~ นังหนูคิดว่าที่ฉันโทรมาหานี่จะต้องมาขอยืมเงินตลอดหรือไง "  

" ลุงก็มองน้ำมนต์ในแง่ร้าย นี่น้ำมนต์หวังดีนะคะเนี่ยถึงได้ถาม เผื่อลุงจะขาดเหลืออะไรน้ำมนต์จะได้ช่วย " น้ำมนต์พูดด้วยท่าทีกันเองกับชาตรีที่พึ่งจะรู้จักกันได้แค่หกเดือนแต่กลับรู้สึกสนิทกันเหมือนรู้จักมาหลายปี น้ำมนต์เองก็นับถือชาตรีเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงของเธอ 

" น่ารักจริงนะ มิน่าล่ะไอ้หนุ่มหล่อซีอีโอนั่นถึงได้หลงขนาดนี้ " ชาตรีแกล้งทำน้ำเสียงค่อนขอดใส่ " ที่โทรมานี่ไม่ได้จะมายืมเงินแต่จะโทรมาชวนกินข้าวกลางวัน ลุงจะเลี้ยงข้าวเอ็ง "  

" โห!! ลุงชาตรีจะเลี้ยงข้าวน้ำมนต์ นี่หิมะจะตกกรุงเทพหรือเปล่าคะเนี่ย ลุงชาตรีถึงได้เป็นฝ่ายขอเลี้ยงข้าวน้ำมนต์น่ะ" น้ำมนต์บอกน้ำเสียงร่าเริง " ถูกหวยมาเหรอคะลุง " 

" เอ๊ะ! ไอ้นี่! พูดมากจริง -- คนเค้าอุตส่าห์โทรมาชวน จะกินหรือเปล่า "  

" กินสิ -- งั้นเจอกันตอนสิบเอ็ดครึ่ง ลุงมาหาน้ำมนต์ที่ออฟฟิศน้ำมนต์มั้ยคะ " 

" ไม่เอาดีกว่า ไปเจอที่ร้านเลย เดี๋ยวลุงส่งพิกัดให้เอ็ง แล้วเอ็งก็ขับรถมาแล้วกัน " 

" โอเค ได้เลยค่ะ " น้ำมนต์ตอบรับแล้วกดวางสายจากนั้นเธอก็เข้าออฟฟิศบายแอดเพื่อไปทำงานตามปกติแต่เช้าวันนึ้ดูเหมือนคนมนบายแอดกำลังจับกลุ่มคุยถกประเด็นกันอย่างหน้าดำคร่ำเครียด 

" คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ ทำไมหน้าเตรียดกันจัง " น้ำมนต์เดินไปหาชมมี่ที่กวักมือเรียก 

" เรากำลังคุยเรื่องนี้อยู่ " ชมมี่ชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ให้น้ำมนต์ดูพาดหัวข่าวที่ดูน่าสลดสำหรับครอบครัวหนึ่ง " คนพ่อเอาปืนไล่ยิงคนในบ้านตายจากนั้นตัวเองก็ฆ่าตัวตายตามเป็นข่าวดังเช้านี้เลย " 

" น่าเศร้าจัง -- แล้วข่าวบอกมั้ยว่าทำไมคนพ่อถึงต้องทำแบบนี้ มีปัญหาเหรอ " น้ำมนต์ถาม 

" คนพ่อเค้าเขียนจดหมายลาตายไว้น่ะว่าถูกโกง ไม่มีเงินคืนให้เจ้าหนี้ ตอนนี้บ้านกำลังจะถูกยึด ไม่มีเงินค่าเทอมให้ลูก เค้าไม่เหลืออะไรแล้วแม้แต่ทางออก " ปูเป้เล่าด้วยสีหน้าเศร้าๆ " คนเรานี่เวลาไม่มีทางออกก็คือไม่มีจริงๆเลยนะ"  

" ใช่ " หมีเสริม " ไอ้คนที่โกงคนอื่นนี่ก็นะจิตใจทำด้วยอะไร เห็นข่าวว่าคนพ่อเอาเงินไปลงทุนตอนแรกก็ได้กำไรดีแต่ไปๆมาๆขาดทุนเจ้าตัวพยายามถอนทุนคืนเลยเอาบ้านเอาที่ดินไปจำนองสุดท้ายก็เหมือนเดิม -- เป็นหนี้นอกระบบก้อนโต สุดท้ายเลยต้องจบชีวิตตัวเองและก็คนในบ้าน "  

" จริงๆ ข่าวมันจะไม่ดังขนาดนี้เลยนะถ้าไม่ได้มีชื่อของยูนิตี้มาเกี่ยวข้อง " เฮียหมูว่า น้ำมนต์ตาโตขึ้นเล็กน้อย 

" ยูนิตี้เหรอคะ -- ทำไมอะเฮียหมู "  

" ก็ในจดหมายลาตายเขียนบรรยายว่าเอาเงินไปลงทุนกับยูนิตี้ แล้วถูกยูนิตี้โกง ในจดหมายน่ะบอกด้วยว่ายูนิตี้ใช้เล่ห์กลโกงลูกค้า หลอกเอาเงินของเขาไปหลายล้านไปลงทุนในกองทุนเงินดิจิตอลที่ไม่มีอยู่จริง และก็หลอกให้เซ็นสัญญาที่ขาดความชอบธรรม "  

" สัญญาขาดความชอบธรรม!? ยังไงคะเฮีย " ชมมี่ถามแทรก  

" ก็หมายถึงสัญญาผูกมัดที่อีกฝ่ายได้เปรียบน่ะสิ อย่างกรณียูนิตี้เริ่มมีลูกค้าออกมาพูดว่าสัญญาที่ยูนิตี้ทำกับลูกค้าเป็นสัญญาที่บอกว่าลูกค้าไม่สิทธิ์ฟ้องหรือดำเนินการใดๆทางกฎหมายหากเงินลงทุนเหล่านั้นสูญเสียอันเนื่องมาจากการลงทุน " เฮียหมูอธิบาย พี่หมีผิวปากหวือ  

" โห! สุดๆไปเลยแฮะ แบบนี้ลูกค้าที่เอาเงินไปลงทุนกับยูนิตี้ก็เหมือนเอาเงินไปทิ้งให้พวกเขาเลยนะ ได้ก็ดีไม่ได้ก็เป็นศูนย์หมดเนื้อหมดตัวแถมห้ามฟ้องอีกต่างหาก ต้องจำใจรับสภาพไป "  

" แย่เลยนะ แบบนี้ไม่ต่างอะไรแชร์ลูกโซ่เลยนะเนี่ย "  

" ดังไปแล้วปูเป้ เดี๋ยวก็โดนข้อหากล่าวหาคนอื่นโดยไม่มีหลักฐานหรอก " เฮียหมูเตือนเพื่อน " เอาพวกเราไปทำงานกันได้แล้ว หมดชั่วโมงโฮมรูมแล้ว " เฮียหมูไล่ต้อนพนักงานตัวเองให้กลับไปทำงาน น้ำมนต์ที่ได้ฟังก็อดเป็นห่วงโรมไม่ได้ยังไงเย็นนี้เธอก็ต้องกล่อมให้โรมยกเลิกเรื่องเอาเงินสามสิบล้านไปลงทุนกับยูนิตี้ให้ได้ 

" สามสิบล้าน!!! " อัญชิสาร้องเสียงสูงกว่าปกติ เธอจ้องหน้าเจ้านายตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา " คุณอิสระพูดว่าสามสิบล้านดิฉันไม่ได้ฟังผิดไปใช่มั้ยคะ "  

" ไม่มีประโยคไหนผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อยเลยครับ คุณอัญ " โรมยิ้ม อัญชิสาทำท่าเหมือนจะเป็นลม เธอเอาแฟ้มในมือตัวเองมาพัด  

" คุณพระ! ขอดิฉันตั้งสติสักครู่นะคะ คุณอิสระ "  

" เชิญตามสบายครับ คุณอัญ " โรมยิ้มแล้วส่ายหัวกับท่าทีของเลขาของตัวเอง  

" เงินเยอะขนาดนั้นคุณอิสระจะเอาไปลงทุนในการซื้อหุ้นเฟดไบโอฟาร์มแล้วแถมจะยังซื้อถึงหนึ่งหมื่นหุ้นอีก -- คุณอิสระคะ! ดิฉันเข้าใจดีนะคะว่าคุณมีเงินเยอะจนเหลือใช้ แต่ว่าการจะเอาเงินมากมายไปทิ้งไว้ให้ใครคนอื่นบริหารให้คุณไม่ออกจะเป็นการเสี่ยงสูงเกินไปหน่อยเหรอคะ " คุณอัญชิสาถามสายตาที่มองเจ้านายมีแต่คำถาม  

" คนอื่นที่ไหนกันครับ นั่นยูนิตี้ แอดวานซ์ ชิลด์ บริษัทที่ปรึกษาการลงทุนระดับประเทศเลยนะครับ " โรมว่า อัญชิสาถอนหายใจออกมากับความไม่อาทรร้อนใจของอีกฝ่าย 

" ดิฉันทราบดีค่ะว่ายูนิตี้เป็นบริษัทใหญ่ระดับประเทศ แต่ก็เป็นบริษัทที่ซุกปัญหาไว้ใต้พรมเยอะเชียวค่ะ " สีหน้าของอัญชิสาดูเป็นต่อโรม คนเป็นเจ้านายยกคิ้วสูงเล็กน้อยอมยิ้มกับท่าทีของเลขาตัวเองอย่างพอใจ 

" ท่าทางคุณอัญคงอยากบอกผมจะแย่แล้วสินะครับ " 

" แน่นอนที่สุดค่ะ " อัญชิสาเดินเข้าไปยื่นแฟ้มเอกสารให้โรม " ดิฉันรวบรวมข้อมูลแล้วก็เอกสารจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้มาให้ตามที่คุณอิสระต้องการแล้วนะคะ ตัวเลขแสดงถึงผู้เสียหายแล้วก็จำนวนเงินที่พวกเขาต้องสูญเสีย รวมมูลค่าแล้วก็มากกว่าห้าร้อยห้าสิบล้านบาท -- บางรายถูกให้ลงทุนในสกุลเงินดิจิตอลรายล้าน บางรายเอาเงินตัวเองไปลงทุนในกองทุนต่างประเทศ บางรายนำเงินไปซื้อประกัน แล้วแต่ว่าอีกฝ่ายจะนำเสนออะไรให้กับลูกค้าค่ะ แต่ที่สุดแล้ววิธีการก็เหมือนกันคือให้ผลตอบแทนในช่วงหกเดือนแรกจากนั้นก็ -- คุณอิสระคงเดาได้ไม่ยากใช่มั้ยคะ "  

" บอกว่าขาดทุนสินะครับ " โรมว่าสายตามองเอกสารในมือ อัญชิสาพยักหน้าสีหน้าเคร่งเครียดของเธอดูเศร้าลง 

" ลูกค้าหลายรายที่ขาดทุนไปทวงถามความรับผิดชอบจากยูนิตี้แต่ว่าก็ได้รับการปฏิเสธทุกราย ฝ่ายกฎหมายของทางนั้นใช้สัญญาที่มีการลงนามของทางลูกค้าเองว่าจะให้สิทธิ์ยูนิตี้เป็นผู้รับผิดชอบเงินลงทุนของตัวเองและหากมีการสูญเสียทางยูนิตี้จะไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น " อัญชิสาว่า 

" พอโดนเข้าไปแบบนี้บางรายก็ต้องจำยอมก้มหน้ารับชะตากรรมไป บางรายไม่ยอมก็ฟ้องกลับแต่สุดท้ายก็แพ้คดี -- และก็มีบางรายที่ต้องกู้หนี้ยืมสินเค้ามาเพื่อมาให้ยูนิตี้ได้บริหารสุดท้ายแล้วกลับเป็นการพอกหนี้สินแทน พวกเขายอมจบชีวิตตัวเองเพื่อหนีหนี้สิน "  

โรมพยักหน้าเงียบๆ สีหน้าดูเคร่งขรึม " เป็นเครือข่ายที่น่าขนลุกมากจริงๆ "  

" ยิ่งปล่อยให้ยูนิตี้ขยายเครือข่ายได้มากเท่าไหร่ ดิฉันคิดว่าความเสียหายต้องมากกว่านี้แน่ -- แล้วคุณอิสระยังจะเอาเงินของตัวเองไปลงทุนกับคนที่ไร้จรรยาบรรณแบบนั้นอีกเหรอคะ " อัญชิสาถามแววตาขึงขังระคนห่วงใย ตั้งแต่รับเป็นเลขาให้โรมด้วยเธอก็รู้สึกเรื่องเดาใจทิลล์คนพี่นั้นยากกว่าทิลล์คนนั้นอย่างโซลซะอีก 

" คุณอัญอยู่กับพวกเรามานานระหว่างผมกับโซลใครเดาใจยากกว่ากันเหรอครับ " โรมถามใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม อัญชิสานิ่งไปไม่ทันคิดว่าความคิดที่เธอพึ่งหลุดออกมาจะถูกอีกฝ่ายถาม  

" ดิฉันเรียนตามตรงดิฉันไม่สามารถคาดเดาอะไรกับคุณอิสระได้เลยค่ะ "  

" งั้นหรือครับ " โรมยิ้มอย่างพอใจ 

" คุณอิสระกำลังจะทำอะไรคะ " อัญชิสาถาม 

" ลองเดาดูสิครับ คุณอัญ " โรมตอบแล้วกดรับโทรศัพท์มือถือของตัวเอง อัญชิสาเห็นแบบนั้นเธอคิดจะปล่อยให้เจ้านายตัวเองได้คุยโทรศัพท์ก็เลยจะเดินออกจากห้องแต่โรมส่ายหน้า  

" เป็นยังไง " โรมถามปลายทาง 

" หมอบอกอาการพ้นขีดอันตรายแล้วครับ คุณโรม -- โชคดีที่มีดที่แทงไม่โดนจุดสำคัญแต่ว่าร่างกายก็บาดเจ็บสาหัสไม่น้อยเลยครับยังไม่รู้ว่าจะฟื้นเมื่อไหร่ "  

" งั้นเหรอ ยังไงก็ฝากนายช่วยดูแลหน่อยและก็อย่าให้ใครรู้ว่าเราได้ตัวเค้ามา "  

" ครับคุณโรม " ปลายทางตอบรับ " คุณโรมคิดว่าเรื่องนี้จะเป็นออเดอร์ให้คุณวสันต์เป็นคนจัดการเรื่องนี้หรือเปล่าครับ "  

โรมรับคำในคอสีหน้าของเขาดูเคร่งขรึม " วสันต์เป็นเหมือนมือเท้าของอีกฝ่ายที่มักคอยจัดการเรื่องพวกนี้ให้ แต่ว่านะก็ยังมีที่ฉันยังไม่เข้าใจอยู่เหมือนกัน " ประโยคหลังของโรมเหมือนจะเปรยกับตัวเอง 

" คุณโรมกำลังคิดว่าทำไมไม่ใช้คนของตัวเองเหรอครับ " อีกฝ่ายถาม " จะเป็นไปได้มั้ยครับที่ฝ่ายนั้นไม่อยากให้ตัวเองมีส่วนพัวพัน เพราะนั่นก็เป็น -- "  

" เรื่องนั้นก็มีส่วนหรือไม่ก็กำลังคิดจะทำอะไรต่อจากนี้ อย่างเช่น -- "  

" ผมจะตามดูคุณวสันต์ให้ครับ " อีกฝ่ายรับคำ โรมนิ่งไปก่อนจะพูดออกมา 

" ระวังตัวด้วยนิติ "  

" ครับ คุณโรม "  

โรมกดวางสายไปหันมามองสายตาฉงนของอัญชิสา 

" นิติเหรอคะ!? คุณอิสระ " คนเป็นเลขาหรี่ตาลงมองเจ้านายตัวเองความสงสัยปรากฏชัดบนใบหน้า โรมปรายยิ้มบางๆออกมา 

" ครับ "  

 

 

**** 

 

 

San Francisco  

1 years 7 months ago 

 

" ป๋าเรียกผมมามีอะไรจะให้ผมทำเหรอครับ " โรมถามลูเธอร์พลางเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามพ่อตัวเอง ลูเธอร์ยื่นแฟ้มเอกสารให้ลูกชายตัวเอง 

" ได้ยินว่าแกวางแผนจะซื้อห้างพันทิพาที่เมืองไทยเหรอ "  

โรมยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยมองลูเธอร์แล้วเลยไปมองอีกคนที่อยู่ในห้องทำงานของพ่อเขามาตั้งแต่เริ่ม โรมกระตุกริมฝีปากยิ้ม  

" ตกลงนายเป็นคนของฉันหรือเป็นคนของป๋าฉันกัน นิติ "  

คนถูกถามที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงานยิ้มเผล่ " ขอโทษครับ คุณโรม คือผม -- " นิติมองโรมทีมองลูเธอร์ทีออกอาการลำบากใจ 

" ป๋าเป็นคนเรียกนิติมาถามเอง -- ตกลงเรื่องจริงสินะ " ลูเธอร์ย้ำ โรมพยักหน้า 

" ครับป๋า -- ผมสนใจกิจการของพันทิพามาสักพักแล้วล่ะครับ เป็นห้างที่มีฐานของลูกค้าเก่าค่อนข้างมากถ้าได้ร่วมธุรกิจกับทางคุณเอนกแล้วพัฒนาให้ห้างมีความทันสมัยมากกว่าของเดิมก็จะได้กลุ่มลูกค้าใหม่ๆ ที่สำคัญมันจะเป็นอีกช่องที่ช่วยให้เรากระจายสินค้าของทางทิลล์กรุ๊ปได้มากขึ้นด้วย " 

" แล้วได้คุยกับทางคุณเอนกหรือยัง " 

โรมยักไหล่ " ยังเลยครับ ดูเหมือนช่วงระยะหลังมานี้เขาจะมีปัญหาเรื่องผลประกอบการกันอยู่ อาจเป็นเพราะโดนห้างรุ่นใหม่ๆเข้ามาตีตลาดเลยทำให้ผลประกอบการออกมาไม่ดีเท่าที่ควร " 

ลูเธอร์พยักหน้ารับฟังที่ลูกชายคนโตของตัวเองพูด " แล้วที่ป๋าเรียกผมมาคือจะคุยเรื่องนี้เหรอครับ " โรมถาม " แล้วเอกสารพวกนี้ -- " เขาชี้แฟ้มเอกสารในมือ 

" ความยุ่งยากใจที่อยากให้แกช่วยป๋าหน่อย " ลูเธอร์ว่า ขณะที่โรมเปิดแฟ้มออกไล่สายตาดูเอกสารอย่างช้าๆ " ตัวเลขความเสียหายกลุ่มหุ้นของเราหลังมีคนพยายามปั่นราคาในตลาด สองสามเดือนมานี้หุ้นของเราตกไปหลายจุดทั้งๆที่ตัวเลขผลกำไรออกมาเป็นที่น่าพอใจ ป๋าให้คนลองเช็คดูก็เจอว่ามีใครบางคนเข้ามามีส่วนในเรื่องนี้ -- ยูนิตี้ แอดวานซ์ ชิลด์ "  

" ยูนิตี้ แอดวานซ์ ชิลด์!? ใครกันครับ "  

" เป็นบริษัทที่ปรึกษาการลงทุน เป็นนายหน้ารับลงทุนและบริหารเงินลงทุนของลูกค้า มีกองทุน มีหุ้น มีสกุลเงินดิจิตอลให้เลือก -- ลูกค้าเยอะเชียวล่ะ "  

" ป๋าสนใจจะเอาเงินไปให้เค้าบริหารเหรอครับ " คนเป็นลูกชายแกล้งถามพ่อ ลูเธอร์รับคำลูกชาย 

" ก็ดีนะ ลูกค้าเยอะ ฐานแน่น มีความหลากหลายในการลงทุนดูแล้วเป็นระดับสเปเชียลลิสต์ " ลูเธอร์ยักไหล่ " มีข่าวลือที่ไม่ค่อยดีของทางยูนิตี้ว่าพวกเขาเล่นไม่ซื่อกับลูกค้า ป๋าไม่รู้ว่าพวกเขาทำได้ยังไงแต่ยูนิตี้จะทำลายความน่าเชื่อถือของทิลล์ -- ป๋าอยากให้แกช่วยจัดการเรื่องยูนิตี้ที ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราอาจจะเสียหายมากกว่าเดิม "  

ลูเธอร์พยักหน้าให้ลูกชายตัวเองดูเอกสารในหน้าสุดท้าย " ผู้ชายคนนั้นมีความสนิทกับยง แสงพิทักษ์เจ้าของยูนิตี้ทำงานอยู่ในพันทิพา -- คนของป๋าสืบเพิ่มมาได้ว่าความมั่นคงทางการเงินของพันทิพาอยู่ในภาวะที่ไม่ค่อยดีนัก ป๋ารู้ว่าแกเป็นคนเก่งนะโรม เรื่องซื้อพันทิพาป๋าไม่ขัดแต่จะเข้าไปเทคโอเวอร์ใครแกควรจะศึกษาพวกเขาให้ดี เพราะมันอาจจะกลายเป็นการเอากระดูกมาแขวนคอตัวเองก็ได้ "  

" เข้าใจครับป๋า " โรมว่า " อย่างนั้นแล้วถ้าจะศึกษาพวกเขาผมก็คงต้องเข้าไปคลุกวงในซะก่อนถึงจะได้ข้อมูลที่แท้จริงมา " โรมว่าน้ำเสียงเรื่อยๆ 

" แล้วคุณโรมจะเข้าไปคลุกวงในยังไงเหรอครับ " นิติถามโพล่งออกมาหลังจากยืนฟังสองพ่อลูกสนทนากันไปมา " คุณโรมคงไม่คิดจะปลอมตัวเข้าไปเป็นพนักงานของพันทิพาใช่มั้ยครับ "  

" แล้วใครว่าฉันจะเป็นคนปลอมตัวเข้าไปล่ะ " โรมเอนหลังพิงไปกับพนักเก้าอี้ส่งสายตาเจ้าเล่ห์มองนิติที่จู่ๆเจ้าตัวก็รู้สึกขนแขนลุกชัน ก่อนจะเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอหลังเห็นรอยยิ้มของโรม 

 

 

 

************** 

สวัสดีค่า รี้ดที่น่ารักทุกคน 

กลับมาแล้วค่า ไรท์กลับมาอัพแล้ว ใครรออยู่รีบมากันเร็วววววว อิอิ 

ใครที่กำลังสงสัยใคร อะไรอยู่ มาถึงตอนนี้ตัวละครและปมของเรื่องกำลังค่อยๆทยอยคลายออกมากันแล้วนะ มาร่วมลุ้นและเอาใจช่วยพี่โรมให้สามารถจัดการกับยูนิตี้ได้รวมถึงการหาว่าใครกันคือคนร้ายที่ฆ่าเจษฎ์และสุชาติ ติดตามกันให้ได้นะคะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม ทุกการรอคอยและทุกข้อความของทุกคนมากๆค่ะ 

ขอให้สนุกและมีความสุขกับการอ่านน้า 

แล้วเจอกัน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว