ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 28

คำค้น : #กลซ่อนรัก#โรม#อิสระ#น้ำมนต์#นิลเนตร

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2564 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 28
แบบอักษร

 

 

กลซ่อนรัก บทที่ 28 

 

 

 

 

" โห! นี่ถึงขนาดกับเหมาร้านเลยเหรอ คุณโรม " ยงถามพลางหัวเราะชอบอกชอบใจกวาดตามองไปทั่วร้านอาหารญี่ปุ่นสุดหรูไตล์โอมากาเสะที่ทั้งร้านมีลูกค้าแค่สองคนเท่านั้น  

" ผมไม่ค่อยชอบความวุ่นวายน่ะครับ " โรมว่า เขาหันไปทางพนักงานเสิร์ฟชายที่แต่งกายด้วยชุดยูกาตะพยักหน้าให้เขาเข้ามาเสิร์ฟซาเก ร้านอาหารนี้ถูกโรมจ่ายเหมาให้รับลูกค้าแค่ตัวเขาและยงเท่านั้น 

" ช่วงนี้งานยุ่งมากเลยสินะครับ คุณโรม " ยงเอ่ยปากถามระหว่างจิบซาเกไปด้วย  

" พอสมควรเลยครับ เป็นช่วงที่กำลังจะเปิดตัวเดอะรีเจนก็จะวุ่นวายหน่อย " โรมตอบมองตาของยง  

" แต่สำหรับคุณโรมแล้วก็คงไม่มีอะไรยากเกินไปหรอกใช่มั้ย "  

" ก็ไม่เสมอไปหรอกครับ ถ้าเทียบกับคุณยง " โรมยกซาเกขึ้นซดรวดเดียวรสร้อนแผดเผาผ่านลำคอลงไปจนเขาต้องนิ่วหน้า " สมัยหนุ่มๆคุณยงเก่งและก็ทำงานหนักมากเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับไม่อย่างนั้นยูนิตี้คงไม่ประกาศความยิ่งใหญ่ได้มากขนาดนี้ ผมเข้าใจถูกมั้ยครับ " 

ยงหัวเราะชอบใจมองโรมด้วยสายตาปลาบปลื้ม " บอกตามตรงนะว่าเหลือเชื่อจริงๆที่คุณตอบรับแผนการลงทุนของยูนิตี้ " 

" ผมทำธุรกิจเพื่อเงินมานานหลายปี มันก็แค่ถึงเวลาที่ผมควรจะให้เงินได้บริหารและทำหน้าที่ของมันให้ผมบ้างก็เท่านั้นเองครับ " โรมยิ้ม 

" คุณนี่มองการณ์ไกลวิสัยทัศน์ไม่เบาเลยนะ " ยงหัวเราะถูกใจ " เรื่องที่คุณซื้อพันทิพาก็ทำให้ใครหลายคนแผลกใจรวมถึงผม ใครจะไปคิดว่าจะมีคนกล้าซื้อห้างเก่าที่กำลังจะล้มละลายไปทำต่อได้ -- แต่พอเป็นคุณ " ยงชี้นิ้วมาที่โรมพลางเม้มปากแล้วยักไหล่ " อิสระ ทิลล์ลูกชายคนโตของประธานลูเธอร์กลุ่มธุรกิจทิลล์ ผมก็เลิกแปลกใจทันที " ยงว่าแล้วหันไปพยักหน้าให้ชายที่ยืนอยู่ด้านนอกเข้ามาที่เคาน์เตอร์ครัวเปิดรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่เวลาปกติจะมีลูกค้ามานั่งอยู่รอบๆรอเชฟรังสรรค์อาหารสุดเลิศหรูรสชาติเยี่ยมให้กับพวกเขา แต่ในเมื่อโรมใช้เงินเหมาทั้งร้านไว้แล้วเชฟเลยได้ใช้เวลาบรรจงสร้างสรรค์อาหารอย่างพิถีพิถัน  

" สำหรับแผนการลงทุนที่ทางเราได้จัดทำขึ้นให้คุณอิสระและผ่านความเห็นชอบของท่านประธานแล้วก็จะเป็นไปตามเอกสารนี้ครับ " ชายคนดังกล่าวเข้ามายื่นแฟ้มเอกสารปกกำมะหยี่ให้กับโรมรับไปดู 

" แผนการลงทุนจะมีทั้งหมดสองแผนให้คุณอิสระได้เลือกตามความต้องการนะครับ -- สำหรับแผนแรกจะเป็นการลงทุนในหุ้นกลุ่มเฟดไบโอฟาร์มด้วยปัจจุบันเรื่องของสุขภาพกำลังเป็นเทรนด์อันดับหนึ่งของโลก ใครๆก็หันมาใส่ใจสุขภาพ การลงทุนในกลุ่มธุรกิจที่เกี่ยวกับเรื่องสุขภาพ ทางเราเห็นว่าน่าสนใจมากทีเดียวครับ อัตราการเติบโตของธุรกิจของเฟดไบโอฟาร์มมีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ  

ผลิตภัณฑ์ของเฟดเป็นที่รู้จักของผู้คนทั่วโลก ทั้งเรื่องของยาต่างๆ เครื่องมือแพทย์ได้รับการยอมรับจากโรงพยาบาลชั้นนำหลายแห่ง ส่วนอัตราซื้อขายหุ้นตัวนี้ ณ ขณะนี้จะอยู่ที่ USD90 ขั้นต่ำในการซื้อหนึ่งพันหุ้นครับ " 

" ราคาซื้อต่ำไปหรือเปล่าครับ คุณ -- " โรมถามอีกฝ่ายที่ยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ ยงกระตุกยิ้ม 

" นี่จักรีเป็นคนของผมเองครับ เชี่ยวชาญเรื่องการวางแผนการลงทุนให้กับลูกค้าเรียกว่าเป็นมือหนึ่งก็ว่าได้ " ยงตบบ่าจักรี " เขาเป็นคนพูดน้อย แต่บทจะพูดก็ทำให้ใครหลายคนติดกับเขาไปไม่น้อยเหมือนกัน " ยงพูดติดตลก โรมพยักหน้า 

" เห็นด้วยครับ ฟังที่คุณจักรีพูดเมื่อกี้ก็ทำเอาผมเคลิ้มไปเลย " เขามองจักรี ท่าทางของอีกฝ่ายดูนอบน้อมและสุภาพ " ช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยครับว่าทำไมหุ้นตัวนี้ถึงซื้อได้ในราคาต่ำกว่าราคาจริงที่ทางบริษัทปล่อยขายที่ 120 ยูเอสดอลล่าร์ "  

" เพราะว่าเราคืนกำไรให้กับลูกค้าครับ " 

" คืนกำไร!? " โรมทำหน้าฉงน 

" ใช่ครับ " จักรีรับคำ " สำหรับลูกค้าของเราทุกคนหากเปิดใจยอมให้เราช่วยดูแลในเรื่องการลงทุนแล้ว ทางเราก็จะคืนกำไรให้ลูกค้าโดยจะได้ส่วนลดจากการซื้อหุ้นหรือกองทุน " 

" หมายความว่าคุณยอมขาดทุน!? " โรมถามหันไปมองยงด้วย อีกฝ่ายพยักหน้า 

" ผมถือคติใจนักเลงน่ะครับ คุณโรม -- ยอมขาดทุนเพื่อซื้อใจลูกค้า " 

" เคล็ดลับแบบนี้นี่เองซินะครับที่ทำให้ยูนิตี้มีลูกค้าทั่วประเทศมาใช้บริการ " โรมว่ายิ้มๆ 

" พูดเกินไป คุณโรม ก็ไม่ได้มากมายอะไรขนาดนั้น " ถึงยงจะพูดออกมาแบบนั้นแต่สีหน้าและแววตาก็ชอบอกชอบใจ 

" แล้วการซื้อขายจะผ่านทางไหนเหรอครับ " โรมถาม " พอร์ท ธนาคาร!? "  

" ผ่านเวนเดอร์บอทของทางยูนิตี้เองครับ " จักรีตอบ " ระบบนี้เป็นระบบเอไอที่ทางยูนิตี้สร้างขึ้นเพื่อลดขั้นตอนความยุ่งยากให้แก่ลูกค้าของเรา ด้วยระบบเอไอนี่เองที่จะช่วยจัดการๆเงินที่ลูกค้านำมาลงทุนได้ด้วยตัวมันเอง เพียงแค่เข้าหน้าเวบไซต์ของยูนิตี้และเลือกเวนเดอร์บอท ระบบจะนำลูกค้าเราไปสู่หน้าการจัดการเลือกความต้องการๆลงทุน หลังจากที่เลือกได้แล้วก็สามารถเลือกเมนูซื้อหรือขายได้จากเวนเดอร์บอทครับ " 

จักรีมองสีหน้าเรียบนิ่งของโรม " ลูกค้าหลายคนของเราเกิดความไม่สบายใจเรื่องเอกสาร ทางเราก็เตรียมพร้อมไว้สำหรับเรื่องนี้ด้วยเหมือนกันครับ คุณอิสระ -- หลังจากที่มีการซื้อแล้วก็จะมีเอกสารใบหุ้นส่งให้กับลูกค้าโดยตรง และกรณีการขายทางเราจะเป็นผู้โอนเงินเข้าบัญชีให้กับทางลูกค้าโดยตรงโดยไม่ผ่านพอร์ททำให้ไม่โดนหักค่าธรรมเนียมครับ " 

โรมยกคิ้วสูงตามองจักรีแล้วมองเอกสารในมือ " เป็นระบบที่น่าสนใจมากเลยนะครับ ลดขั้นตอนความยุ่งยากในการซื้อขายได้มากจริงๆ แถมตอนขายก็ยังไม่ต้องผ่านพอร์ทอีกแบบนี้ตอบโจทย์ลูกค้ามากเลยนะครับ "  

" ครับ เป็นระบบอัจฉริยะที่ทางท่านประธานสั่งให้มีการพัฒนาให้มีประสิทธิภาพในการใช้งานให้มากที่สุดครับ " จักรียิ้มไปทางยง " เราไปที่แผนที่สองกันเลยมั้ยครับ คุณอิสระ "  

" ไม่ต้องก็ได้นะครับ เท่าที่ฟังคุณพูดมาทั้งหมดนี่ก็ทำให้ผมไม่อยากจะลงทุนตัวไหนอีก " โรมปิดแฟ้มเอกสารแล้วพูดกับยง " คนของคุณยงคนนี้เก่งไม่เบาเลยนะครับ มีคนเก่งๆไว้ใกล้ตัวแบบนี้เรื่องงานคงวางใจหมดห่วงเลยใช่มั้ยครับ"  

ทั้งยงและจักรีมองหน้ากันก่อนจะเป็นยงที่หัวเราะออกมา " ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ คุณโรม จักรียังต้องเรียนรู้อีกเยอะแต่การมีจักรีอยู่ใกล้ตัวไว้แบบนี้มันก็ทำให้งานราบรื่นจริงๆครับ " แววตาของยงดูเฉยชาเมื่อมองอีกฝ่าย 

" ผมต้องไปทำเองใช่มั้ยครับในเรื่องของการซื้อขายนี่ " โรมถามมองหน้าทั้งสองคน จักรีส่ายหัว 

" ไม่ครับ คุณอิสระ เนื่องจากเป็นแขกคนพิเศษของยูนิตี้ทางเราจะรับหน้าที่ดูแลคุณในทุกขั้นตอนเองครับ "  

" ดีครับ " โรมพยักหน้ารับ " ถ้าเฟดไบโอฟาร์มน่าสนใจขนาดนี้ผมสามารถซื้อได้เท่าไหร่ครับ " เขาถามพลางเผยสายตาเจ้าเล่ห์ " มีทางที่ผมจะได้ถึงหนึ่งหมื่นหุ้นมั้ยครับ " 

ยงยกคิ้วที่แทบไม่เหลืออยู่ขึ้น ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาพูดกับโรมใกล้ " ขอแค่คุณเอ่ยปากมา หุ้นเฟดไบโอฟาร์มหนึ่งหมื่นหุ้นจะเป็นของคุณทันที " 

โรมยิ้มอย่างพอใจแล้วยื่นมือส่งให้ยงจับ " ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ " ยงจับมือนั้นแล้วยิ้มกว้าง 

" หวังว่าเงินของคุณจะทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มที่ให้คุณได้พอใจนะ คุณโรม " ยงพูด " แต่บอกเลยว่าหุ้นตัวนี้ไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่ " 

" ผมก็หวังว่ามันจะไม่ทำให้ผมผิดหวังเหมือนกันครับ -- เราทานอาหารกันดีกว่าครับ เชิญคุณจักรีด้วยสิครับ " โรมหันไปชวน จักรีลังเลเหลือบมองยงที 

" นั่งสิ! คุณโรมเชิญแล้วอย่าทำให้แขกของฉันต้องเสียน้ำใจ " ยงว่า จักรีพยักหน้าแล้วเลื่อนเก้าอี้นั่งลง 

" ขอบคุณครับ "  

ในตอนนั้นเองที่รวีเดินเข้ามาหาพวกเขา " แหม ~ อยู่กันพร้อมหน้าเลยนะคะ สวัสดีค่ะ คุณพ่อ สวัสดีค่ะ โรม " เธอเอ่ยทักไล่สายตามองพวกเขาทั้งสาม " อยู่ด้วยเหรอ!? " รวีถามก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างโรมแทนที่ของจักรีที่กำลังจะนั่ง 

" ครับ " จักรีรับคำหน้าเจื่อนไปเล็กน้อยแล้วกำลังจะนั่งลงถัดจากเก้าอี้ของรวีแต่กลับถูกยงเรียกไปให้นั่งข้างเขาแทนรวีเบ้ปากใส่จักรีด้วยท่าทีรังเกียจก่อนจะหันมาพูดกับโรม 

" ช่วงนี้งานยุ่งเหรอคะโรมถึงไม่ยอมรับสายรวี "  

" มาถึงก็ถามคุณโรมเค้าก่อนเลยนะรวี ใจคอจะไม่ทักทายพ่อก่อนเลยเหรอ " ยงถามลูกสาว  

" โถ่ คุณพ่อคะ " รวีลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามากอดยงทำทีอ้อนใส่ " อย่าโกรธรวีเลยนะคะรวีก็ทักทายคุณพ่อแล้วอีกอย่างเวลารวีโทรหาคุณพ่อ คุณพ่อก็รับสายรวีตลอดไม่เหมือนกับ -- " รวีจงใจหยุดเพื่อส่งสายตาไม่พอใจมองโรม คนถูกมองๆกลับด้วยสายตาเรียบนิ่ง  

" ช่วงนี้คุณโรมเค้างานยุ่ง รวีก็อย่าไปเซ้าซี้มากน่ะสิ " ยงเอ่ยแทน 

" ถ้างานยุ่งรวีก็ไม่ได้อะไรหรอกนะคะแต่ถ้าเป็นยุ่งอย่างอื่นรวีก็ไม่โอเคนะคะ "  

" เช่นอะไรครับ รวี " โรมถามกลับสายตามองอีกฝ่ายอย่างท้าทาย รวีแสยะยิ้มก่อนจะก้าวเข้ามาหาโรมยื่นมือไปวางบนไหล่ของโรมแล้วลูบเบาๆส่งสายตายั่วยวนระคนโกรธเกรี้ยวมองโรม 

" ก็อย่างเช่นเจอเพื่อนใหม่แล้วลืมเพื่อนเก่าไงคะ "  

โรมใช้สายตาเย็นยะเยือกมองอีกฝ่าย รวีก็เหมือนแมวตัวเมียที่ติดสัดอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นการแสดงออกด้วยกิริยาแบบไหนมันก็ไม่ทำให้โรมรู้สึกไปกับเธอ โรมก็เป็นหนึ่งในผู้ชายเลวๆที่นอนกับผู้หญิงและจบในคืนเดียว เขาไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมาแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของ และเขาก็มองว่าในเมื่อต่างฝ่ายต่างพอใจที่จะหาความสุขบนเตียงด้วยกันมันก็เป็นเรื่องธรรมดาและเมื่อมีความสุขทางกายแล้วก็ควรจะจบกันไป กับรวีก็เหมือนกัน รวีแสดงความต้องการเรื่องบนเตียงอย่างเร่าร้อนเขาเองก็แค่สนองความต้องการของเธอมันก็แค่นั้น ความสัมพันธ์ทางกายที่ไม่มีความรู้สึกทางใจมาเกี่ยวข้องทำให้โรมมองรวีเป็นแค่ผู้หญิงที่เค้าเคยนอนด้วยเท่านั้น 

โรมดึงมือของรวีที่มีกลิ่นหอมเอียนๆออกจากบ่าตัวเอง " รวีเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับ 'เธอ'ไม่ใช่เพื่อนแต่เป็นแฟนผมครับ " โรมยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นดวงตาที่เบิกโตของรวี เขาขยับลุกออกจากเก้าอี้ " ขอโทษนะครับ ผมมีธุระต้องไปต่อ เรื่องอาหารไม่ต้องเป็นห่วงนะครับผมกำชับกับทางร้านไว้แล้วว่าต้องให้บริการระดับพรีเมี่ยมกับคุณยงเพราะอย่างนั้นเชิญคุณยง รวี กับคุณจักรีตามสบายเลยนะครับ "  

ยงพยักหน้า " เชิญคุณโรมตามสบายเลยครับ "  

" โรม! เมื่อกี้ที่คุณพูดหมายความว่ายังไง!! " รวีกรีดเสียงแหลมถามเดินตามโรมไป 

" รวี!! " ยงเรียกเสียงเข้มใส่ลูกสาว 

" คุณพ่อคะ!! "  

" นั่งลงซะ รวี! " 

รวียืนขึงอยู่กับที่หลังถูกคนเป็นพ่อมองด้วยสายตาที่ทำให้เธอหนาวเยือกที่สันหลัง เธอหันดวงตามุ่งร้ายไปยังทิศทางที่โรมเดินออกไป 

" นังน้ำมนต์! " รวีกำหมัดแน่นเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ของตัวเองตามที่ยงสั่ง ขณะที่โรมขับรถออกจากร้านอาหารญี่ปุ่นตรงไปยังที่ทำงานของน้ำมนต์ทันที 

" อ้าวคุณ! ก็ไหนบอกว่ามีธุระคุยกับคุณยงแล้วทำไม!? " น้ำมนต์ตกใจที่เห็นมาปรากฏตัวที่หน้าออฟฟิศบายแอดของเธอ 

" คุยเสร็จแล้วน่ะสิ จะกลับหรือยังล่ะ " โรมทั้งตอบทั้งถาม 

" ฉันขอเก็บของก่อน "  

โรมพยักหน้าแล้วปล่อยให้น้ำมนต์เดินกลับไปเก็บของระหว่างนั้นทั้งปูเป้ เฮืยหมูและพี่หมีก็ดูสนอกสนใจกับการที่โรมมาหาน้ำมนต์ที่นี่แถมยังดูมีความสนิทสนมกันด้วย 

" คุณโรมเค้ามาทำอะไรที่นี่อ่ะ น้ำมนต์  " ปูเป้ถามสีหน้ายิ้มๆ 

" มาคุยงานเหรอ!? " หมีแกล้งถาม น้ำมนต์มองหน้ารุ่นพี่สองคนไปมาแก้มของเธอแดง  

" เปล่าค่ะ คือ -- " น้ำมนต์มองไปที่โรม ร่างสูงยืนทำเท่อยู่ริมหน้าต่างมือข้างหนึ่งล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงตัวเองน้ำมนต์ต้องยอมรับว่าตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับโรมเปลี่ยนไปโรมก็เอาใจใส่เธอมากกว่าเดิมถึงแม้เจ้าตัวจะยังไม่ทิ้งนิสัยเอาแต่ใจไปแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้น้ำมนต์รู้สึกกับโรมน้อยลง 

" ตั้งแต่เมื่อไหร่กันน้ำมนต์ " หมีถามอย่างยากรู้  

" ก็ว่าแล้วเชียว " เฮียหมูสำทับ " ท่าทีคุณโรมเวลาอยู่กับน้ำมนต์ถึงดูแปลกๆ ที่แท้ก็ -- "  

" พอแล้วค่ะ เฮียหมู พี่หมี พี่ปูเป้ " น้ำมนต์ร้องหอบหนังสือสองสามเล่มขึ้นมามือข้างหนึ่งหิ้วกระเป๋าโน๊ตบุคแล้วยกมือไหว้ลาทั้งสาม " ไปแล้วนะคะ " น้ำมนต์เดินออกมาหาโรม 

" หอบอะไรเยอะแยะ น้ำมนต์ " โรมถามทันทีที่เห็นสภาพบ้าหอบฟางของน้ำมนต์ 

" ก็เอางานกลับไปทำน่ะสิ ช่วยถือหน่อยได้มั้ย " น้ำมนต์ยื่นกระเป๋าโน๊ตบุคให้โรม คนถูกสั่งยกคิ้วสูงใส่ 

" ฉันเป็นซีอีโอนะจะให้ถือกระเป๋าให้เธอเนี่ยนะ "  

" แล้วซีอีโอจะถือกระเป๋าให้ฉันไม่ได้เหรอ " น้ำมนต์ถามกลับ 

" ถือเองเหอะ " โรมตอบกลับแล้วเดินนำเข้าไปในลิฟท์เป็นคนแรกแต่ถึงอย่างนั้นพอทั้งคู่เดินเข้าไปในลิฟท์พ้นจากสายตาอยากรู้ของสามผู้ก่อตั้งบายแอดไปแล้ว โรมก็ยื่นมือออกไปท่าทีดูเก้อเขิน 

" เอามาสิ เดี๋ยวถือให้ "  

น้ำมนต์มองความขี้เก๊กของซีอีโอหนุ่มแล้วกลั้นหัวเราะส่งกระเป๋าโน๊ตบุคให้โรมถือ โรมไม่ใช่แค่ช่วยน้ำมนต์ถือกระเป๋าแต่ยังช่วยเธอถือหนังสือด้วย  

" บอกเลยนะห้ามเธอไปบอกใครนะว่าฉันช่วยเธอถือของน่ะ " โรมทำตาดุใส่ก่อนจะเดินนำไปที่รถปล่อยให้คนเดินตามหลังอย่างน้ำมนต์พ่นลมฮึแล้วบ่นออกมา 

" กลัวเสียลุคต่อหน้าคนอื่นล่ะสิ คนอะไรขี้เก๊ก "  

โรมวางของลงที่เบาะหลังปิดประตูแล้วหันมามองหน้าคนบ่นที่กำลังจะขึ้นไปนั่งข้างคนขับ " ว่าใครขี้เก๊ก น้ำมนต์ " น้ำมนต์เมินหน้าหนีทำเป็นไม่ได้ยิน โรมยิ้มฮึก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้น้ำมนต์แล้วฉวยโอกาสขโมยหอมแก้มน้ำมนต์ 

" อุ้ยนี่! คุณโรม!! " น้ำมนต์จับแก้มตัวเองหันมามองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา  

" ค่าถือกระเป๋า และนี่ก็ค่าถือหนังสือ " โรมประคองใบหน้าน้ำมนต์แล้วจูบที่ปากของเธอ น้ำมนต์ตาโตกับการจู่โจมของโรมกลางลานจอดรถ  

" คุณ! ทำแบบนี้เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะ "  น้ำมนต์ตีไปที่แขนของโรมเบาๆด้วยท่าทีกึ่งฉุนกึ่งอาย โรมยักไหล่ไม่สนใจ 

" ใครสนกัน " โรมว่ายิ้มๆ " ขึ้นรถสิฉันจะพาเธอกลับไปเอาเสื้อผ้าที่คอนโด " น้ำมนต์ทำหน้าฉงนใส่โรมตอนที่โรมบอกแบบนั้น 

" ทำไมฉันต้องไปคอนโดคุณด้วยล่ะ " น้ำมนต์ถามนั่งมองโรมเก็บเสื้อผ้าให้เธอหลังตัวเธอเองไม่ยอมเก็บเพราะไม่เข้าใจว่าโรมจะให้เธอไปนอนที่คอนโดของเขาทำไม 

 " ก็เธอไม่มีรถ และฉันก็ไม่อยากเทียวไปเทียวกลับตอนรับส่งเธอ มันง่ายกว่าถ้าเธอไปอยู่กับฉันเวลาออกไปทำงานจะได้ออกมาพร้อมกันเลย " โรมตอบหยิบเสื้อผ้าออกจากตู้เสื้อผ้าของน้ำมนต์อย่างถือวิสาสะ น้ำมนต์นิ่วหน้า 

" ฉันขึ้นรถไฟฟ้าไปทำงานได้นะไม่เห็นต้องไปอยู่คอนโดคุณเลย " น้ำมนต์เดินเข้ามาเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่โรมใส่ในกระเป๋าออก  

" ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง น้ำมนต์ " โรมแย่งเสื้อกลับมาจากมือน้ำมนต์แล้วโยนใส่กระเป๋าเดินทางแล้วหันไปหยิบตะกร้าออกจากตู้ น้ำมนต์เห็นแบบนั้นก็ร้องลั่นแล้วรีบเข้าไปจับมือโรมไว้แต่ช้ากว่าร่างสูงที่หยิบเอาบราเซียลูกไม้สีดำออกมาจากตะกร้า 

" นี่คุณโรม! เอาคืนมานะ! " น้ำมนต์หน้าแดงจัดเข้าไปแย่งบราเซียมาจากมือโรมแต่อีกฝ่ายกลับชูมันขึ้นสุดมือ " คุณโรม!! " น้ำมนต์ร้องเสียงดุใส่ " เอามานี่!! " โรมเห็นน้ำมนต์เกรี้ยวกราดใส่เขาก็หัวเราะชอบใจเหมือนคนบ้าที่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงมีความสุขเวลาได้แกล้งน้ำมนต์ 

โรมโอบเอวของน้ำมนต์ดึงเธอเข้ามาแนบตัวก่อนจะประกบริมฝีปากสีแดงระเรื่อของน้ำมนต์ไม่ให้เธอได้ตั้งตัว คนถูกจู่โจมกระทันกันถึงสองครั้งในเวลาห่างกันไม่นานตกใจร้องอู้อี้ถึงจะพยายามขัดขืนแต่โรมที่เจนจัดกว่ากำลังรุกไล่เธอจนเธอยอมโอนอ่อนไปตามสัมผัส สัมผัสจูบเป็นไปอย่างนุ่มนวลไม่เร่งรีบราวกับจะค่อยๆป้อนความหวานให้คนร่างบางเคลิ้มไปกับรสจูบที่หอมหวาน ขณะเดียวกันมือของโรมก็เลื่อนไล้ไปตามแผ่นหลังของน้ำมนต์ก่อนจะพาเธอลงนอนไปที่เตียง โรมเลื่อนริมฝีปากแตะริมชิมความหอมจากผิวกายที่หอมเย็นอ่อนๆเหมือนดอกแก้วกดจมูกซุกไซ้ไปทั่วลำคอระหงของน้ำมนต์ 

" คุณโรม อย่า " น้ำมนต์ร้องห้ามออกมาทั้งๆที่ร่างกายแทบจะละลายไปกับสัมผัสร้อนของโรมแต่คนที่กำลังมัวเมากลับร่างกายของน้ำมนต์เริ่มรุกรานเธอมากกว่าเดิมฝ่ามือเรียวที่เหมือนกับแผ่นโลหะร้อนกำลังเคลื่อนเข้ามาในเสื้อของน้ำมนต์  

" โรมอย่า! " น้ำมนต์ร้องห้ามเสียงหลงเธอจับมือของโรมไว้ คนถูกห้ามเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าตื่นๆของน้ำมนต์ใบหน้าของเธอแดงจัด " พอแล้ว " เธอร้องบอกด้วยน้ำเสียงเง้างอนขยับตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับโรมมือข้างหนึ่งของเธอกุมเสื้อที่ถูกโรมปลดกระดุมออกเพื่อฝากรอยจูบบนผิวเธอไว้  

" โกรธเหรอ!? " โรมถามมือของเขาจับมือน้ำมนต์ไว้ น้ำมนต์เม้มปากแน่นรู้สึกกระดากอายมากกว่าโกรธซะอีก  

" คุณฉวยโอกาสแบบนี้แล้วจะให้ฉันไปอยู่คอนโดคุณ ฉันจะไม่โดนคุณรังแกอีกเหรอ " น้ำมนต์ถาม โรมยกคิ้วสูงแล้วยิ้มก่อนจะเข้าไปกดจูบหนักๆที่แก้มของน้ำมนต์ 

" ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอถ้าเธอไม่พร้อม " โรมว่า น้ำมนต์มองแววตาขี้เล่นของโรม  

" คุณโรม!! ฉันจริงจังนะ "  

" ยังไงฉันก็จะให้เธอไปอยู่กับฉัน " แววตาขี้เล่นของโรมเปลี่ยนเป็นจริงจังจนน้ำมนต์รู้สึกได้ " ฉันอยากให้เธออยู่ในสายตาของฉันนะ น้ำมนต์ ถือว่าฉันขอ -- อย่างน้อยก็ทำเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง "  

" ความปลอดภัย!? เกี่ยวอะไรกับอุบัติเหตุครั้งนั้นหรือเปล่า คุณโรม " น้ำมนต์ถาม โรมนิ่งก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

" ไว้ใจที่จะฝากชีวิตของเธอไว้กับฉันมั้ย น้ำมนต์ "  

 

 

 

*************** 

สวัสดีค่า รี้ดที่น่ารักทุกคน 

เป็นยังไงกันบ้างคะ คิดถึงพี่โรมกับน้ำมนต์กันบ้างมั้ยเอ่ย ไรท์พาทั้งคู่กลับมาเจอกับรี้ดแล้วนะ  

อย่างที่บอกไปเมื่ออีพีที่แล้วว่าต่อจากนี้เรื่องราวก็จะเข้มข้นขึ้น ไรท์ไม่อยากให้พลาดเลยสักตอนเดียว ไม่ใช่แค่เข้มข้นอย่างเดียวเราก็จะมีสลับความหวานให้รี้ดได้ตัวเกร็งไปตามๆกัน ^^  

มาเอาใจช่วยทั้งคู่กันนะคะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม ทุกการรอคอย และทุกข้อความของทุกๆคนมากนะคะ 

แล้วเจอกันค่ะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว