ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สุ้เพื่อแย่งแม่นางnc+++

ชื่อตอน : สุ้เพื่อแย่งแม่นางnc+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 318

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2564 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สุ้เพื่อแย่งแม่นางnc+++
แบบอักษร

หลังจากคืนนั้น วันต่อมาก็เป็นอย่างที่กายพูดจริงๆ อามเอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาอยู่ในบ้าน ส่วนเราก็ไม่มีใครให้พึ่งแล้ว นอกจากกาย กายก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงย้ายข้าวของของเราไปอยู่ห้องกายเท่านั้นเอง เขาย้ายตั้งแต่เช้าจนถึงเย็นโดยที่ไม่ให้เรายุ้งเลย

 

พออามเห็นอย่างนั้นก็เข้ามากระชากแขนกาย

 

อาม:มึงจะเอาข้าวของเมียกูไปไหน?

 

กาย:เมียกูไม่ใช่เมียมึง!!

 

อาม:หมายความว่าไง?

 

กาย:หมายความว่าเจนนอนกับกูแล้วไง ส่วนมึงก็กลับไปเอาอีตัวของมึงนู่น ส่วนเจนกูจะดูแลต่อเอง

 

อาม:ไม่ได้นะ!! เจนเป็นเมียกูเจนก็ต้องอยู่กับกู

 

กาย:ก็กูบอกแล้วไงว่าไม่ใช่เมียมึงแน่เป็นเมียกู

 

อาม:มึงจะเอาอย่างนี้ใช่ไหม?

 

กาย:แล้วมึงจะทำไม?

 

พลั่ว!! อามเข้ามาต่อยหน้ากายอย่างแรงจนกายเซล้มลงไป เราเห็นท่าไม่ดีเลยเข้าไปช่วยพยุงกาย

 

อาม:มึงจำไว้นะไอ้กาย อะไรที่มันเป็นของกู ยังไงมันก็ต้องกลับมาเป็นของกูอยู่ดี

 

หลังจากนั้นอามก็เดินออกไป ส่วนเราก็ทำแผลให้กาย

 

ตอนดึกเราก็นอนห้องกาย ตอนแรกคิดว่าจะนอนโซฟาแต่กายงอแงที่จะให้เรานอนบนเตียงด้วยกันเราเลยต้องยอม ตกดึกเรารู้สึกหิวนํ้า เลยลุกลงมาหานํ้ากินที่ห้องครัว พอตอนที่เรากำลังจะเดินขึ้นบรรไดมีใครบางคนมาดึงมือเราไว้

 

อาม:เจน ทำไมเจนต้องไปนอนกับมันด้วย แล้วอามละ เจนเอาอามไปไว้ไหน

 

เรา:แล้วอามละเอาเจนไปไว้ไหน อามเป็นคนที่พลัก้ราออกจากห้องเองนะ ถ้าไม่ใช่เพราะอามป่านนี้เราก็คงไม่ต้องไปอยู่กับกายหรอก

 

อาม:อามขอโทษ เรากลับมาเป็นเหมือนเดินนะเจน  อามรักเจนนะ เจนอย่าทิ้งอามไปแบบนี้สิ

 

เรา:พอเถอะอาม เราว่าเราจบกันไปด้วยดีแล้วนะ

 

อาม:ไม่สิเจน ไม่เอาแบบนี้ อามไม่ยอม

 

เรา:อาม!!!พอเถอะ

 

เราพยายามจะสะบัดมือออกแล้วรีบวิ่งขึ้นบรรได แต่อามเข้ามากระชากเราไว้แล้วพลักลงบนโต๊ะกินข้าว

 

อาม:ของอามยังไงก็คือของอามอยู่ดี

 

เรา:อย่านะอสม อ๊ะ!!

 

อามเข้ามาซุกไซร้ที่ต้นคอของเรา แล้วเอานิ้วแหย่เข้าไปในร่องรักของเราทีเดียวมิด

 

เรา:อ๊าง์~อย่านะ

 

อาม:อามรู้ ว่าเจนอยาก ยอมอามเถอะนะ

 

เรา:อ๊าง์ๆ~เบาๆ

 

แจ๊ะๆๆๆๆ ฟืบๆๆ นิ้วของอามค่อยๆเร่งจังหวะเพื่เราเสร็จ สักพักเราก็ปล่อยนํ้าสีใสออกมาเคลือบนิ้วของอาม อามค่อยๆดึงนิ้วออกจากร่องเราแล้วเลียนิ้วเข้าช้าๆ

 

อาม:หวานจังเจน ตรงร่องมันจะหวานแบบนี้ไหมนะ

 

เจน:ตรงนั้น อ๊ะ! ไม่ได้นะ

 

แผล่บๆๆๆๆๆซู๊ดๆๆ

 

เขาทั้งเลียและดูดนํ้ารักจากร่องเราอย่างไม่รังเกียจ

 

เจน:พอเถอะ อ๊าง์~

 

อาม:ไม่ไหวแล้วเจน เสียบเลยนะ

 

เจน:ไม่นะ ไม่เอา

 

เราพยายามถอยหนีอต่อามยับข้อเท้าเราดึงเข้าไปใกล้ ก่อนจะรูดท่อนเอ็นของเขาสองสามทีแล้วเอามีถูกับเม็ดเสียวของเรา

 

เรา:อ๊าง์~อาม

 

อาม:แฉะใหญ่แล้วนะ

 

กึดๆๆ พรวด

 

เรา:อ๊ะ อึก!

 

อาม:อ๊าส์~ แน่นมากเจน

 

เรา:ลึกเกินไป อ๊าง์~

 

ปึกๆๆๆๆ~ ปึกๆๆๆ

 

เขารั่งเอวอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าเหมือนอดยากมาจากไหนงั้นแหละ

 

เรา:อ๊าง์ๆๆๆ อีก อ๊าง์ๆๆๆ ลึกไป

 

ปีกๆๆๆๆ ปึกๆๆๆ

 

อาม:เสียวมากเลยเจน อ๊าส์

 

เรา:อาม~อ๊ะๆๆๆ

 

อามก็กระแทกไปเรื่อยๆจนกระทั่งจู่ๆ ไฟในห้องก็ถูกเปิดออก เราตกใจมากเลยรีบผลักอามออกไป

 

กาย:สนุกมาไหม?

 

เจน:กาย มันไม่ใช่อย่างที่กายเห็นนะ คือว่า

 

กาย:คือว่าอะไรอีก!!! ที่ผมเห็นมันยังไม่ชัดเจนอีกรึไง พี่มีผมแล้ว พี่จะกลับไปเอามันอีกทำไม รึว่ายังรักมันอยู่ เห็นผมเป็นอะไร!!!!

 

เจน:กาย มันไม่ใช่แบบนั้น ฟังพี่ก่อน

 

กาย:พอเถอะพี่ ถ้าพี่รักมันมากพี่ก็กลับไปหามันเถอะ ส่วนผมจะถอยให้เอง แล้วพี่ก็ไม่ต้องห่วงนะว่าผมจะตามตื้อพี่อีก เพราะผมคงไม่กลับไปกินของเก่าแล้วละ!!

 

เจน:กาย!! ฟังพี่ก่อน ฟังพี่สิกาย!!!

 

ดายไม่ฟังแล้ววิ่งออกไปนอกบ้าน ตอนนี้ฝนตกหนักเอามากไป เขาไปยืนตากฝนอยู่หน้าบ้าน เราเลยรีบวิ่งตามไปแล้วกอดเขาจากด้านหลัง

 

เรา:กายฟังพี่ก่อน พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ อามเป็นคนบังคับพี่

 

กาย:พอเถอะ ผมว่าผมพอแล้ววะพี่ 

 

เรา:ไม่เอาแบบนี้นะกาย พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว

 

กาย:พี่พูดแล้วนะ

 

เรา:พี่สัญญา อย่าทิ้งพี่ไปเลยนะ พี่ไม่เหลือใครแล้วจริงๆ

 

กาย:อืม 

 

กายหันมาแล้วกอดเรา ก่อนจะฉีดเสื้อเราทิ้งแล้วผลักเรานอนลงกับถนน

 

เรา:กายจะทำอะไร ไม่เอาแบบนี้

 

กาย:ผมจะล้างตัวพี่ไง ผมไม่อยากให้เหลืออะไรของมันสักอย่าง

 

พูดจบ กายถอดกางเกงแล้วดันเราติดกับพื้น ก่อนจะเริ่มสัมพันธ์สวาทกันท่มกลางสายฝนบนกลางถนน โดยที่ไม่สนเลยว่าจะมีใครมาเห็นไหม

 

ตัดๆๆๆ เช้าวันต่อมา เราก็เป็นไข้ไปตามสมบูรณ์ฉบับนางเอกในนิยาย กายร้องไปเรียนเลยมาเฝ้าเราไม่ได้ ครั้งแรกนางบอกจเฝ้าแหละ แต่เราไม่อยากให้เสียการเรียน เลยบอกให้นางไปเรียน นางก็ต้องยอมไปโดยปริยาย ส่วนเราก็นอนซอม ไปไหนไม่ได้เลย ดีนะที่กายทำข้าวต้นไว้และตักมาไว้ในห้องเรียบร้อย เลยทำให้เราไม่ต้องออกไปไหน

 

แกร่ง! เสียงเปิดประตูดังขึ้น เราพยายามจะลืมตามอง แต่ก็ไม่ไหวเลยทำได้แค่นอนนิ่งๆ

 

:หึ!ตายยากดีนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น