email-icon facebook-icon

Welcome to the dark side!!!

[ 61 ] สัตว์เลี้ยงคู่กาย

ชื่อตอน : [ 61 ] สัตว์เลี้ยงคู่กาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2564 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
[ 61 ] สัตว์เลี้ยงคู่กาย
แบบอักษร

เมริซ่าหยิบใบไม้รูปทรงคล้ายงูที่กำลังขดตัวขึ้นมา จากนั้นก็จุดไฟที่ปลายด้านหนึ่งก่อนจะโยนเข้าไปในกระถางเสี่ยงคำทำนาย ทุกสายตาจ้องมองเปลวไฟที่กำลังเผาไหม้เส้นขนจากแมว ควันสีเทาและสีฟ้าที่พวยพุ่งขึ้นมา มันกำลังหมุนเกี่ยวราวกับเชือกที่บิดพันกันเป็นเกลียว  

“ไม่ผิด เจ้าโอเลี้ยงเป็นวิญญาณที่พวกเราตามหา” เมริซ่าใช้มือปัดกลุ่มควัน ภาพที่ปรากฏเหนือกระถางเสี่ยงคำทำนายจึงได้หายไป 

“แบบนี้พี่เคนก็กลับคืนร่างเดิมได้แล้วใช่ไหมคะคุณยาย”  

“ฮืม...แต่ต้องรออีกสามวัน”  

“ทำไมล่ะคะ”  

“ร่างกายที่รักษาไว้ได้ โดยไม่บาดเจ็บหนัก เพราะได้รับพลังมาจากสร้อยของแสนดี แต่หยดเลือดของหนูนานี่สิ หากเป็นคืนอื่นก็ไม่เท่าไร แต่มันจะมีพลังอำนาจที่แข็งแกร่งขึ้นในคืนเดือนดับเสมอ”  

 

เมริซ่ามองเห็นจี้สร้อยบนลำคอของนารินทร์ ก็พอจะทราบได้ว่าหลานสาวคนเล็กจะต้องเกิดในคืนเดือนดับอย่างแน่นอน เพราะพลังอำนาจมันส่งผลให้เม็ดมุกอันนั้นเป็นสีนิล หญิงชรายื่นมือเข้าไปจับสร้อย เพียงปลายนิ้วสัมผัสโดน ก็ให้รู้สึกถึงพลังอำนาจมากมายที่กำลังไหลเวียนอยู่ในนั้น 

“เลือดของหนูนาที่เปื้อนอยู่บนสร้อยคอของแสนดี ซึ่งพ่อเคนเป็นคนเก็บเอาไว้กับตัว มันสามารถเรียกจิตวิญญาณที่ใกล้ถึงแก่ความตายได้ เพราะเหตุนี้ ถึงทำให้วิญญาณของพ่อเคนกับโอเลี้ยงหลุดออกมา”  

“แต่เลือดเพียงเล็กน้อย ไม่สามารถดึงดวงจิตเอาไว้ได้ตลอด สุดท้ายก็ถูกพลังของแสนดีดึงกลับเข้าร่างมาอีกครั้ง แต่เกิดการผิดพลาดตรงที่ ดันเข้าไปอยู่ในร่างลูกแมว หากจะคืนร่างเดิมก็ต้องรอให้ถึงคืนเดือนดับอีกครั้ง”  

“พี่เคนรอหน่อยนะคะ” แสนดีก้มลงบอกกับครรชิตในร่างแมว 

“พี่รอได้ครับ แค่สามวันเอง”  

“ในเมื่ออยู่กันครบแบบนี้ ยายจะได้เตรียมสิ่งจำเป็นที่จะใช้ในอีกสามวันข้างหน้า แสนดียื่นมือมาให้ยาย”  

หญิงชรานำกล่องใบหนึ่งเปิดออก ซึ่งข้างในมีดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์วางเอาไว้และยังคงความสดใหม่เหมือนเพิ่งตัดออกมาจากก้าน แสนดียื่นมือไปข้างหน้า เมริซ่าก็รวบมือของหลานสาว ก่อนจะใช้กริชกดลงไปบนปลายนิ้วชี้ จนเลือดสีแดงสดไหลหยดลงตรงใจกลางดอกไม้สีขาว 

ลูกแมวที่ชื่อโอเลี้ยง เห็นการกระทำนั้นทุกอย่างก็ขู่ฟ่อใส่หญิงชราที่ทำให้พี่แสนดีของตนเลือดออก 

“โอเลี้ยงไม่เอา คุณยายไม่ได้ทำร้ายพี่แสนดี”  

“แต่พี่แสนดีเลือดออก” ศีรษะเล็กของแมวน้อยคลอเคลียบริเวณมือของแสนดีก่อนจะแลบลิ้นออกมาเลียหยดเลือดบางส่วนที่ติดตรงนิ้วมือ 

“เฮ้ย! ”  

“ไม่ได้”  

“อย่าเลีย”  

“แย่แล้ว”  

ชาช่า พุดดิ้ง เมริซ่าและนารินทร์ร้องออกมาพร้อมกัน ทว่าลิ้นเล็กก็ได้สัมผัสหยดเลือดบนปลายนิ้วไปเป็นที่เรียบร้อย เจ้าลูกแมวน้อยหันไปมองทั้งสี่ด้วยแววตางุนงง 

“มีอะไรกันหรือครับ”  

“สัตว์เลี้ยงคู่กายเท่านั้นที่จะรับเลือดของผู้เป็นนายได้ แต่เจ้าเป็นแมวเพศผู้ เจ้ามิอาจเป็นแมวในตระกูลของเราได้น่ะสิ” ชาช่าอธิบาย 

“ซ้ำเลือดของคุณหนูอาจจะทำอันตรายแก่เจ้า” พุดดิ้งอธิบายเพิ่ม 

“เจ้ามีอาการเช่นไรบ้าง รีบบอกเรามา” เมริซ่าเป็นห่วงดวงจิตลูกแมวน้อยจะแตกสลายเอาได้ และมันอาจทำให้การคืนร่างเดิมของหลานเขยมีปัญหา 

“รีบคายออกมาเร็ว” นารินทร์แทบจะเอานิ้วมือล้วงเข้าไปในลำคอของลูกแมว ส่วนครรชิตในร่างแมวก็รีบคว้าตัวเจ้าโอเลี้ยงเอาไว้ 

“พี่จับไว้แล้ว หนูนารีบมาล้วงออกเร็ว”  

“ปล่อยผมนะ” โอเลี้ยงดิ้นสุดกำลัง ทำให้ลูกแมวสองตัวกลิ้งไปมาอยู่บนพื้น นารินทร์เองก็แยกไม่ออกว่าตัวไหนเป็นตัวไหน มือคว้าลูกแมวขึ้นมาได้หนึ่งตัว จังหวะจะจิ้มนิ้วเข้าไปในปาก ลูกแมวก็ร้องเสียงหลง 

“หนูนาจับผิดแล้วนี่พี่เอง”  

“อ้าว! แล้วพี่เขยทำไมไม่หลบเล่า” นารินทร์โยนลูกแมวที่ตนคว้าได้เมื่อครู่ทิ้งลงไปที่ตักของศรุต ก่อนจะตรงเข้าไปหาลูกแมวอีกตัว แต่โอเลี้ยงรีบกระโดดหลบขึ้นไปแอบอยู่ตรงหลังของแสนดี 

“พี่แสนดี ช่วยผมด้วยครับ”  

“ไม่เป็นอะไรหรอกนะหนูนา โอเลี้ยงเคยเลียเลือดพี่มาแล้ว ตอนนั้นพี่คิดจะช่วยเขาออกมาจากซอกตึก พี่เลยได้แผล ถ้าหากจะมีอันตรายจริง มันก็คงเกิดขึ้นตั้งแต่ครั้งแรกสิ” แสนดีอุ้มลูกแมวออกมาลูบศีรษะเล็ก 

“อย่างนี้นี่เอง เจ้าโอเลี้ยงถึงได้สื่อสารกับพวกเราเข้าใจ”  

“นายท่านมันจะได้หรือเจ้าคะ” พุดดิ้งเอ่ยถามกับเมริซ่า 

“เอาเถอะ ในเมื่อเจ้าโอเลี้ยงกลืนโลหิตของผู้เป็นนายไปแล้ว ก็คงต้องเลยตามเลย แสนดีเองก็พิเศษกว่าคนอื่นในตระกูล ได้แมวตัวผู้เป็นสัตว์เลี้ยงคู่กายก็จัดว่าไม่ซ้ำใครดี”  

“สัตว์เลี้ยงคู่กาย? ที่ต้องอยู่ใกล้ชิดดูแลตลอดเวลาทั้งยามหลับยามตื่นแบบพุดดิ้งใช่ไหมครับ” ครรชิตถาม 

“...” เมริซ่าจึงพยักหน้าตอบ 

“ไม่เอา ผมไม่ยอม เรื่องอะไรให้แมวตัวผู้มาอยู่กับแสนดีของผม ผมเองก็เป็นแมวเหมือนกัน ผมเป็นแทนให้ก็ได้ครับ” สัตว์เลี้ยงคู่กายก็เหมือนกับทาสผู้ซื่อสัตย์ ครรชิตจะเสียสละยอมเป็นทาสเมียตัวเองก็ได้!  

“เจ้าไม่คิดจะคืนร่างเป็นมนุษย์แล้วรึ”  

คำถามของเมริซ่าทำให้ครรชิตต้องหยุดความคิด 

“เจ้าโอเลี้ยงจะกลายร่างเป็นผู้ชายไหมครับ” ครรชิตถามในสิ่งที่ตนคิดระแวง 

“มันเป็นแมวนะ จะไปเอาร่างบุรุษมาจากไหน” คำตอบของคุณยายทำให้ชายหนุ่มค่อยรู้สึกโล่งอก 

“ตอนนี้เจ้าโอเลี้ยงก็ยังเด็กมาก ยังไม่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงคู่กายอย่างเต็มตัว คงอีกหลายเดือน เพราะต้องรอให้โตเป็นหนุ่มเสียก่อน และยังต้องทำพิธีอีก ช่วงนี้ก็ให้ชาช่าเลี้ยงดูและช่วยอบรมเรื่องกฏระเบียบในตระกูลไปก่อน 

“เจ้าค่ะ นายท่าน” ชาช่ารับคำ 

“โอเลี้ยงเดินมานี่สิ เราต้องการขนของเจ้าเก็บไว้” เมริซ่าลูบศีรษะเล็กของแมวน้อยไล่ลงไปจนถึงปลายหางก็มีเส้นขนสีดำจำนวนหนึ่งติดมือมาเล็กน้อย จากนั้นก็กวักมือเรียกหลานเขยคนโต 

“เจ้าด้วย”  

“เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ” ครรชิตรีบใช้อุ้งเท้าเล็กของแมวตะกุยไปในกลุ่มเส้นขนปุยนุ่ม จนได้มาหลายเส้น จากนั้นก็ปั้นเป็นก้อนกลม ผลักมันให้กลิ้งไปหาคุณยายแทน 

เมริซ่าแอบกระตุกยิ้ม เพราะหลานเขยคนโตก็แสบใช่ย่อย มิหนำซ้ำยังเป็นคนฉลาดหัวไว ขนาดพุดดิ้งที่เป็นแมวแสนรู้ ยังเสียรู้ให้ชายหนุ่มในร่างแมวมาแล้ว 

“เอาล่ะพวกเจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะ”  

“พี่แสนดี เล่าเรื่องของโลกมนุษย์ให้หนูนาฟังหน่อยสิคะ หนูนาอยากให้พี่เล่าให้ฟัง แต่ก่อนเคยฟังมาจากท่านแม่กับชาช่าแล้ว คราวนี้หนูนาอยากฟังจากพี่บ้าง” นารินทร์เกาะแขนของแสนดี โดยมีบรรดาแมวเหมียวเดินตามเข้าห้องนอนไปด้วย 

ส่วนหนึ่งหนุ่มร่างสูงใหญ่ กับหนึ่งหนุ่มในร่างแมว ได้แต่มอง ถึงพวกเขาอยากจะตามไปด้วย แต่ไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะ เพราะพี่น้องที่ไม่ได้เจอกันมานาน คงมีเรื่องให้พูดคุยกันมากมาย 

“คุณยายครับ” ศรุตเห็นหญิงชราจะลุกจากที่นั่งจึงรั้งเอาไว้ เพราะตนมีบางเรื่องที่ต้องการจะบอกกล่าว 

“ช่วงนี้คุณแม่ของผมไปเยี่ยมญาติที่ต่างประเทศ อีกไม่กี่วันก็จะกลับเมืองไทย ผมจะให้ท่านมาทาบทามสู่ขอหนูนานะครับ”  

“ไม่ต้องรีบก็ได้ โดยธรรมเนียมน้องสาวจะออกเรือนก่อนคนพี่ไม่ได้ เช่นนั้นก็รอให้เพื่อนของเจ้าคืนร่างเดิมเสียก่อน ถึงตอนนั้นค่อยจัดงานสมรสพร้อมกัน ยายจะได้เหนื่อยทีเดียว”  

“คุณยายมีสินสอดไว้ในใจหรือยังครับ” ครรชิตถามขึ้นมาบ้าง 

“ทั้งหมดที่เจ้ามีดีหรือไม่” เมริซ่าหวังจะเห็นเจ้าลูกแมวน้อยโอดโอยกับสินสอดราคาแพงที่ตนเรียกร้อง ทว่ากลับเห็นแต่ใบหน้าจริงจังเมื่ออีกฝ่ายพูดตอบออกมา 

“ไม่มีปัญหาครับ ทรัพย์สินที่มี ผมจะยกให้ทั้งหมด แม้กระทั่งชีวิตของผมก็ให้แสนดีได้” ชายหนุ่มที่ติดอยู่ในร่างแมวมานานนับเดือน เริ่มเข้าใจชีวิตได้มากขึ้น ครรชิตตระหนักได้ว่าทรัพย์สินมีค่ามันก็แค่ของนอกกาย  

“เราเย้าเจ้าเล่น เงินทองเรามีมากมายจนนับไม่ถ้วน ใช้ไม่มีวันหมดสิ้น สิ่งที่เราต้องการก็แค่คนที่จะมาดูแลหลานสาวทั้งสองไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ก็เท่านั้นแหละ”  

“แต่ยายมีเรื่องหนึ่ง ที่อยากสอบถามพวกเจ้าสองคน”  

“ครับ” สองเสียงของชายหนุ่มที่เป็นหลานเขยดังขึ้นพร้อมกัน 

“ในคืนแรกที่เข้าหอ พวกเจ้าได้คิดหรือประสงค์สิ่งใดเอาไว้บ้าง” คำถามของหญิงชราดูกำกวม ครรชิตอดคิดไม่ได้ ในช่วงเวลาแบบนั้นเขาจะไปคิดอะไรได้ นอกจากเรื่องบนเตียง ซึ่งศรุตเองก็คิดไม่ต่างกัน 

“พวกเจ้าที่เป็นมนุษย์อาจจะยังไม่รู้ หญิงสาวในตระกูลของเราหากมอบความบริสุทธิ์ให้ชายใด ชายผู้นั้นจะเหมือนได้รับพรวิเศษติดตัวไปด้วย ไม่ว่าเจ้าคิดหรือประสงค์สิ่งใดมันก็จะสัมฤทธิผล”  

“พวกเจ้าคงไม่ได้คิดในสิ่งไม่ดีใช่หรือไม่”  

“สมองผมตอนนั้นมีแต่เรื่องติดเรตทั้งนั้น อันนี้ถือว่าคิดไม่ดีไหมครับคุณยาย” ลูกแมวน้อยเอียงคอตอบ ก่อนจะใช้ขาหน้าสะกิดเพื่อนให้ตอบคุณยายไปอีกคน 

“ผมก็จำไม่ได้ครับ”  

“เอาเถอะ ถือว่าเราไม่ได้ถามก็แล้วกัน”  

จากนั้นเมริซ่าก็เดินเข้าไปในห้องนอนของหลานสาว ที่กำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ โดยปล่อยให้สองหนุ่มนั่งขบคิดว่าพวกตนได้ใช้พรสุดวิเศษไปกับเรื่องอะไร  

“ถ้ากูรู้ว่าได้เมียแล้วขอพรได้ กูจะขอให้คิดอะไรก็สมปรารถนาทุกอย่างเลย คราวนี้นะไม่ว่าจะกี่ครั้งก็สมหวังหมด เป็นไงความคิดกูเข้าท่าดีไหม” ชายหนุ่มที่มีหัวการค้าคิดการสิ่งใดก็ต้องคุ้มค่าที่สุด 

“ขอแบบคนขี้โกงน่ะสิ” ศรุตตอบเพื่อน 

“ตกลงมึงจำได้ไหมว่าคิดหรือขออะไรไปบ้าง”  

“...” ศรุตส่ายหน้า แต่ริมฝีปากกลับประดับไปด้วยรอยยิ้มบางอย่าง ถ้าหากสิ่งที่เขาคิดอันนั้น ถือเป็นพรวิเศษ มันก็เป็นอะไรที่วิเศษที่สุดสำหรับเขาเลยก็ว่าได้ 

ความคิดเห็น