ถึงชื่อจะใสแต่นิยายไม่ได้ใสตามชื่อนะจ๊ะ

ตอนที่ 47 งานแต่งงานที่น่าประทับใจ (NC+++)

ชื่อตอน : ตอนที่ 47 งานแต่งงานที่น่าประทับใจ (NC+++)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 72k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2564 07:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 47 งานแต่งงานที่น่าประทับใจ (NC+++)
แบบอักษร

ฉันนัดเจอกับพวกอิงฟ้าที่โต๊ะอาหารเลย พอฉันไปถึงก็เห็นว่าทุกคนมากันครบแล้ว 

 

"ไงทุกคน นี่ฉันมาช้าไปสินะ" ฉันทักทายทุกคนและนั่งลงตรงที่นั่งข้างเจ้าภาพซึ่งเหลือแค่ที่เดียว 

 

"ไม่ช้าไปหรอก เธอก็มาถึงก่อนเวลานัดนั่นแหละ แต่แค่พวกเรามาเร็วกว่า" เพื่อนสาวคนหนึ่งพูด 

 

"ฮ่าๆ นั่นสินะ" ฉันหัวเราะ มองหน้าเพื่อนๆหลายคนที่ไม่ได้เจอกันนาน หลายคนเปลี่ยนไป แต่บางคนก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน "โห พวกเธอนี่นะ ไม่ได้เจอมาหลายเดือน เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ" 

 

"ว่าไป แกเองก็ด้วย เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะลิน" อิงฟ้าที่นั่งข้างๆพูดขึ้นมา 

 

ฉันยิ้ม "แกแหละเปลี่ยนเยอะที่สุดละ พรุ่งนี้ก็แต่งงานแล้วนี่นา ไวกว่าเพื่อนมากเลยนะ" ฉันหรี่ตา ทำท่าจับผิด ดัดเสียงให้เข้มขึ้นเล็กน้อย "ไหนเล่ามาซิ แกกับลูคัสน่ะ ปกติเห็นทะเลาะกัน ด่ากัน ไหงมาแต่งงานกันได้ พวกฉันถามแกมาตลอดแต่ไม่ยอมเล่าเลย เล่าหน่อยเถอะน่า แต่เอ๊ะ จะว่าไปแล้ว หรือว่า ประโยคที่ว่า ยิ่งทะเลาะกันยิ่งรักกันนี่ท่าจะจริง" ฉันยิ้มกรุ้มกริ่ม 

 

"ไม่เล่า!" อิงฟ้าส่ายฟ้า ทำหน้าตาราวกับว่า อยากรู้หรอ ทรมานเพราะความอยากรู้ไปเถอะ ให้ตายฉันก็ไม่เล่าหรอด ฮ่าๆๆ "ของฉันไม่เท่าไหร่ แต่ของแกน่าสนใจกว่าเยอะ ยัยลิน หลายเดือนก่อนฉันเห็นแกเด่นหราในข่าวยุโรป ไหนบอกฉันมาแกไปจับคุณอลัน วิลเลียมส์ได้ยังไง" จู่ๆอิงฟ้าก็เปลี่ยนเรื่องซะงั้น 

 

ฉันผิวปากทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ "จะเล่าก็ต่อเมื่อแกเล่าเรื่องของแกก่อนนั่นแหละ ;b" ฉันแลบลิ้น 

 

"น่านะ ฟ้าเล่าหน่อยสิๆ ฉันว่ามันต้องเป็นอะไรที่โรแมนคิกมากแน่ๆ และฉันก็อยากฟังเรื่องของลินด้วยสิ" เพื่อนสาวคนหนึ่งพูดขึ้น อีกสองสามคนในโต๊ะก็เห็นด้วย 

 

"ฉันก็อยากรู้เหมือนกันนะ ปกติเห็นแกกับผู้ชายคนนั้นตีกันแทบตาย ไหงมาเซอร์ไพรซ์กันอีกที่ก็จะแต่งงานกันแล้วล่ะ?" มิลค์พูดสมทบ 

 

"ไม่เล่าๆๆๆ" อิงฟ้ารีบปฏิเสธเป็นพัลวัน ใครจะกล้าเล่าล่ะว่าจุดเริ่มต้นจริงๆคือเธอติดใจไอ้นั่นของเขา พอไปลองมีอะไรกับคนอื่นทีไรก็รู้สึกไม่ถึงใจ ซ้ำยังคอยคิดถึงแต่ของเขา หลายครั้งที่เริ่มไม่สนุกแต่ความอยากมันระบายเรื่องอย่างว่ามันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากเมื่อก่อนที่เป็นฝ่ายโดนลากเข้าห้องกลับกลายเป็นตัวเธอเองนี่แหละลากเขาเข้าห้องแทน  

 

เธอคิดว่าเรื่องจะจบแค่ที่บนเตียง แต่ในเวลาปกติ เขากลับทำเรื่องให้หัวใจของเธอหวั่นไหวไปหลายต่อหลายครั้ง สุดท้ายก็เผลอตกหลุทรักบอดี้การ์ดหน้าเหม็นนี่โดยไม่รู้ตัว เลยตัดสินใจคบกับเขาแบบลับๆเพราะที่บ้านคงไม่อยากให้คบกับลูกจ้าง  

 

แต่ว่าคบกันไปได้สักพักก็เกือบจะเลิกกันเพราะเธอมารู้เองทีหลังว่าลูคัสไม่ใช่บอดี้การ์ดหรือลูกจ้างเลย เขาเป็นทายาทและว่าที่ผู้นำของบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง เธอโมโหหนักมากที่มารู้เรื่องนี้ด้วยตัวเองทีหลัง ความโกรธความเสียใจทำให้เธอตัดสินใจหนีออกจากบ้านและจะหนีไปอยู่ต่างประเทศ 

 

แต่ด้วยความหูไวตาไวของลูคัส ก่อนที่เธอจะได้ขึ้นเครื่องบินก็โดนเขาพาอุ้มกลับไปที่บ้านส่วนตัวของเขาซะก่อน เธอพยายามที่จะดิ้นรนขัดขืนแล้ว แต่ใครใช้ให้อีกฝ่ายแรงเยอะกว่าล่ะ สุดท้ายก็โดนปราบพยศคาเตียงติดกันสามวันนั่นแหละ เธอจึงยอมแพ้ 

 

ตอนที่รู้ความจริงก็คือเมื่อสามเดือนก่อน ลูคัสกลัวเธอหนีไปอีกจึงตัดสินใจจัดเซอร์ไพรซ์ที่ยิ่งใหญ่เพื่อขอแต่งงาน เธอเองก็ตอบตกลงด้วยความยินดี เพราะเธอเองก็อยากมีเขาอยู่ด้วยทุกวัน 

 

"รู้ไว้แค่ว่าวันพรุ่งนี้ทุกคนจะต้องอิจฉาฉันมากแน่ๆ เตรียมงานมาตั้งสามเดือน บอกเลยว่านี่งานนี้เป็นงานแต่งแบบที่ฉันวาดฝันไว้เลย" อิงฟ้าทำท่าทางภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก 

 

พวกฉันอดพากันส่ายหน้าไม่ได้แล้วหลังจากนั้นก็พากันคุยเรื่องสัพเพเหระ หลังทานข้าวเสร็จก็พากันไปที่สถานที่จัดงานปาร์ตี้ โดยในงานก็มีเพื่อนๆคนๆอื่นมาเพิ่มด้วย รวมๆแล้วก็น่าจะยี่สิบสามสิบคน มีทั้งที่ฉันรู้จักและไม่รู้จัก สมกับเป็นอิงฟ้าปาร์ตี้สละโสดจัดเต็มจริงๆ เอ เหมือนว่าจะปิดชั้นสองทั้งชั้นเพื่องานนี้เลยนะเนี่ย 

 

เห้อ ปกติปาร์ตี้แบบนี้เค้ามีแต่เพื่อนๆจัดให้ แต่เหมือนอิงฟ้ากลัวจะธรรมดาเกินไปเลยจู่ๆก็ส่งข้อความมาเชิญเพื่อนๆไปปาร์ตี้สละโสดเองซะงั้น สถานที่ก็หาเองจัดเอง กำหนดธีมเอง เพื่อนอย่างพวกฉันก็ได้แต่ยิ้มเอือมๆและส่ายหน้าในใจ 

 

พอเจ้าของงานมาถึงแล้วก็ได้เวลาที่ทุกคนจะมามอบของขวัญ ของขวัญกองใหญ่ก็ถูกขนกลับบ้านไปก่อนด้วยคนของอิงฟ้า และของขวัญที่ฉันเอามาให้ก็คือชุดเครื่องเพชรชุดนั้นนั่นแหละ 

 

แถมจดหมายเล็กๆที่แนบไปยังเขียนข้อความไว้ด้วยว่า 

 

จาก นลินา ถึง อิงฟ้า เพื่อนรัก 

 

หวังว่าเธอกับลูคัสจะเข้ากันได้ด้วยดีมาโดยตลอดเลยล่ะ ฉันเชียร์พวกเธอสองคนมานานแล้ว ก็พวกเธอทั้งสองน่ะ เป็นเพื่อนของฉันน่ะสิ เธออาจจะตกใจ ใช่แล้วล่ะ ฉันเป็นเพื่อนกับลูคัสมาตั้งแต่สมัยม.ปลายแล้วล่ะ อย่างอนเค้าเลยน้าเพื่อนรัก เพื่อนคนปากไม่ตรงกับใจของฉันขอเอาไว้ เห็นเพื่อนมีรักใครๆก็สนับสนุนกันทั้งนั้นแหละ อิอิ 

ยังไงก็ขอให้ทั้งคู่รักกันไปนานๆนะ รีบๆมีหลานให้ฉันอุ้มด้วยเร็วๆ และก็หวังว่าจะถูกใจกับของขวัญที่ฉันพยายามแทบตายกว่าจะหามาได้นะ 

PS. เครื่องเพชรคอลเลคชั่นนี้จริงๆแล้วยังไม่ออกมาวางขายอย่างจริงจัง และจะนำออกมาวางขายก็เดือนหน้า อย่าลืมเอาออกมาใส่ล่ะ แบรนด์นี้เธอรู้จักดีอยู่แล้วล่ะนะ  

 

ด้วยรักและหวังดี 

 

ก็นะ ถ้าจะให้พูดออกไปตรงๆก็คงโดนบ่นใส่มายาวแน่ๆ เขียนใส่จดหมายเล็กๆน่าจะไม่มาบ่นแน่ๆ เพราะว่าหลังจากนี้ก็คงโดนลูคัสดึงความสนใจไปหมดจนเกือบลืมเลยล่ะ 

 

ภายในงานครื้นเครงกันเป็นอย่างมาก บางคนที่ฉันไม่รู้จักแต่รู้จักฉันเพราะข่าวดังเมื่อสามเดือนก่อนก็เข้ามาทักทายและตีสนิท ฉันก็ยิ้มและคุยด้วย ส่วนใหญ่ที่เข้ามาก็ถามถึงแฟนของฉันน่ะนะ และยังดีที่มีกันแค่สามสี่คนที่เข้ามา ฉันยิ้มและตอบคำถามเฉพาะคำถามที่ไม่ลึกเกินไปและหลีกเลี่ยงคำถามที่เป็นเรื่องส่วนตัว 

 

หลังจากโดนซักไซ้ด้วยสายตาที่เป็นประกายอยู่ครึ่งชั่วโมง คนพวกนั้นรู้สึกว่าไม่มีอะไรแล้วจึงแยกย้ายกันไป ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก เวลาแค่ไม่นานแต่รู้สึกเหนื่อยจริงๆ 

 

"เป็นไง" อิงฟ้าเดินเข้ามาคุยกับฉัน 

 

"น่าจะจัดงานเฉพาะเพื่อนสนิทไม่กี่คนจะดีกว่า ให้พวกฉันจัดงานให้ที่คอนโดของใครซักคน งานเล็กๆภายในน่ะนะ เห้อ เพื่อนเธอแต่ละคนนี่สุดยอดจริงๆ" พูดจบฉันก็หยิบค็อกเทลมาจิบ พูดตั้งนานทำเอาคอแห้งหมดแล้ว 

 

"ฮ่าๆๆ เธอเป็นคนดังต่างหาก ใครๆก็อยากรู้จักเป็นธรรมดา" อิงฟ้าหัวเราะ 

 

"ฉันก็คิดว่าข่าวมันจะดังแค่ภายในยุโรปหรืออังกฤษน่ะสิ ไม่คิดเลยว่าจะมาถึงนี่ รู้แบบนี้เก็บเงียบดีกว่า" ฉันบ่นแล้วทำแก้มป่อง ลืมไปเลยว่าที่ประกาศออกไปนั้นมันเป็นเพราะแรงหึงของตัวเอง 

 

"เธออาจจะไม่รู้ แต่จริงๆแล้วแฟนเธอมีอิทธิพลกับสาวๆจำนวนมากในโลกเลยนะ ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง ทั้งรวยเป็นอันดับต้นๆเลยนี่นา" อิงฟ้าพูด 

 

ฉันเท้าคางกับบาร์ และแกว่งแก้วค็อกเทลในมือเล่น "อืม นั่นสินะ เมื่อก่อนฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจเขามากนักหรอกเพราะคิดว่าอยู่คนละระดับกัน อีกอย่างเมื่อก่อนฉันก็ชอบชีวิตที่เป็นโสด มีอิสระ เลยยิ่งไม่ได้สนใจจะหมายปองหรือชอบผู้ชายคนไหนจริงๆจังๆเลย ตอนแรกระหว่างฉันกับอลันเอง ฉันก็แค่คิดเล่นๆ เป็นแค่คู่นอนกันก็พอ แต่เรื่องราวหลายๆอย่างมันก็ค่อยๆเปลี่ยนใจฉันไปน่ะ"  

 

ฉันยิ้มเมื่อนึกถึงเรื่องในอดีตที่ผ่านมา "ฉันก็ไม่เต็มใจเท่าไหร่หรอกในตอนแรกที่มีคนระดับนั้นเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิต เพราะมันอันตรายน่ะสิ แต่เขาคอยปกป้องฉันเป็นอย่างดีและทำให้ฉันมั่นใจว่าจะไม่เจอเรื่องอันตรายอะไรอีกมันก็ทำให้ฉันเปลี่ยนความคิดนะ อยู่คนเดียวมานานมีคนใฟ้พึ่งพิงบ้างก็ดีเหมือนกัน" 

 

"โรแมนติกซะจริง" อิงฟ้าแอบมองบนเมื่อนึกถึงเรื่องของตัวเองที่ไม่ค่อยโรแมนติกเท่าไหร่ 

 

"ใครว่าล่ะ ฉันสิเกือบตาย แอดมิดในโรงพยาบาลหลายอาทิตย์ เหอๆ แถมเรื่องโรแมนติกไม่เท่าไหร่ อีโรติกยังพอว่า เห็นแบบนี้แต่หื่นตัวพ่อเลยล่ะ ฉันยังยอมแพ้" ฉันแอบกลอกตามองบนเมื่อนึกถึงคนแรงเหลือเฟือที่เวลาจะทำที วันนั้นคือไม่ได้นอน 

 

ประโยคแรกอิงฟ้าทำหน้าตกใจเป็นอย่างมาก เพราะเรื่องพวกนั้นเป็นความลับที่รู้กันแค่ไม่กี่คน แต่พอมาฟังประโยคหลัง อิงฟ้าก็พยักหน้า แล้วพูดเสียงเบา "อืม ลูคัสก็พอกัน"  

 

เราสองคนมองตากันในแววตาสื่อความเข้าใจซึ่งกันและกัน ต่างคนต่างตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆแล้วพากันดื่มเครื่องดื่มในมือหมดแก้วในคราวเดียว เพื่อนรัก นี่สิเพื่อนรักถึงจะเข้าใจกันได้เป็นอย่างดี 

 

ฉันดื่มจนเมามาย แต่ยังดีที่เรียกคนของฉันให้มาขับรถแทนเรียบร้อยแล้ว วันนี้ฉันต้องขอตัวกลับก่อนเพื่อนๆแม้เพิ่งจะเที่ยงคืนก็ตาม แต่คนที่คอนโดคงทนรอฉันกลับดึกกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะนะ 

 

ฉันที่เดินเซเล็กน้อยได้ผู้ช่วยที่เรียกมาพยุงมาถึงรถของฉัน ฉันนั่งลงที่เบาะหลัง รู้สึกมึนหัวเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ 

 

"ขอโทษด้วยนะลี่ที่เรียกมาดึกๆดื่นๆทั้งๆที่ไม่ใช่เวลางานแท้ๆ" ฉันกล่าวกับผู้ช่วยสาวชาวไทยที่ติดตามฉันมาตั้งแต่ฉันอยู่ประเทศไทยเมื่ออีกฝ่ายนั่งลงประจำตำแหน่งคนขับรถ 

 

"ไม่เป็นไรค่ะบอส เรื่องแค่นี้เองแค่เพิ่มโบนัสให้นิดหน่อยก็พอค่ะ คิกๆ" ผู้ช่วยสาวกล่าวหยอก "ได้เจอบอสอีกครั้งดีใจมากๆเลยค่ะ เพราะบอสไม่ยอมให้ฉันตามไปอังกฤษด้วยแต่ให้อยู่ช่วยงานของที่นี่แทน คิดถึงมากๆเลยค่ะ อ้อ คนอื่นๆก็เหมือนกันนะคะ" 

 

"เรื่องโบนัสได้สิ คิดซะว่าเป็นค่าแท็กซี่ แหม ส่วนเรื่องที่ให้อยู่ที่ไทยน่ะเพราะฉันไว้ใจพวกลี่นะ อย่างน้อยถ้าพาไปหมดฉันก็ไม่มีข้อมูลของที่นี่น่ะสิ แล้วรถกับคอนโดของฉันก็คงฝุุ่นเกาะหนาเตอะน่าดู อ้อ แล้วก็ช่วยขับรถนิ่มๆทีนะ ฉันไม่อยากอาเจียนใส่รถน่ะ" ฉันพูดจบก็เอาศีรษะพิงกระจกรถ มองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองหลวง 

 

"รับทราบค่ะบอส" 

 

พอถึงคอนโดฉันก็สร่างเมาขึ้นเยอะแล้ว ฉันคิดว่าตัวเองเดินกลับห้องของตัวเองได้ แต่เหมือนลี่ผู้ช่วยของฉันจะไม่วางใจ ฉันเลยต้องให้เธอพยุงฉันมาส่งถึงหน้าห้อง 

 

"ส่งถึงตรงนี้ก็ได้แล้วล่ะ ข้างในมีคนคอยปรนนิบัติฉันอยู่แล้ว เธอก็กลับที่พักของตัวเองดีๆนะ ดึกๆค่อนข้างอันตราย" ฉันหยิบกุญแจขึ้นมาเตรียมไขพร้อมกับบอกให้ลี่กลับ 

 

"บอสวางใจได้เลยค่ะ ฉันปกป้องตัวเองได้ ถ้าเช่นนั้นฉันกลับก่อนนะคะ ฝันดีนะคะบอส" ลี่พูดจบโบกมือลาแล้วเดินไปลงลิฟต์ 

 

"จ้ะ" ฉันโบกมือแล้วไขกุญแจห้อง แต่มือยังไม่ทันบิดลูกกุญแจ ประตูห้องก็เปิดออก กลิ่นหอมประจำตัวของอลันก็โชยเข้าจมูกมาทันที 

 

แต่ฉันยังไม่ทันได้ทักทายเขาก็โดนดึงเข้าห้องก่อนซะงั้น ดีนะฉันยังดึงกุญแจติดมือมาทัน เสียบทิ้งไว้แบบนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่ 

 

ปึง 

 

ประตูถูกปิดเสียงดัง ฉันถูกกดให้แผ่นหลังแนบกับประตูก่อนริมฝีปากจะถูกจู่โจม อือ รู้สึกเดจาวูแฮะเหตุการณ์แบบนี้ แต่ว่าเคยเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็จำไม่ได้หรอก เพราะฉันถูกลิ้นของอลันก่อกวนจนคิดอะไรไม่ออกแล้วแล้วล่ะ 

 

"อือออ อืมมมม" 

 

จูบแลกลิ้นกันไปสักพักอลันก็ผละริมฝีปากออก จบด้วยการเลียริมฝีปากของฉันเบาๆ 

 

"ดื่มมาเยอะเลยใช่ไหม? แล้วกลับยังไง?" อลันซักถามแทบจะทันที หรือที่จูบเมื่อกี้คือเช็คว่าฉันดื่มไหมน่ะหรอ 

 

"ฮะๆ ดื่มไปเยอะจนเดินตรงๆแทบไม่ไหวเลยล่ะค่ะ" ฉันเอามือคล้องคออลันไว้ ยิ้มหวานประจบเขา "แต่ว่าฉันไม่ได้ขับรถเองนะคะ ลูกน้องของฉันที่อยู่ที่นี่มาขับรถให้ฉันค่ะ" 

 

"ก็ดี แต่ตอนนี้กลิ่นแอลกอฮอล์เต็มตัวคุณเลย มาอาบน้ำก่อนเถอะ" 

 

"อื้อ ได้สิ คงไม่ดีถ้าทำกลิ่นติดเตียง" 

 

ฉันคิดว่าฉันจะอาบเองคนเดียวแต่ใครจะคิดล่ะว่าพ่อคนหื่นของฉันอ้างเหตุผลที่ว่า กลัวเมาแล้วลื่นล้ม นอกจากจะไม่ได้อาบน้ำดีๆแล้วยังทำฉันอ่อนระทวยจนเดินเองไม่ไหวอีกด้วย หลังจากเช็ดตัวกันแห้งเรียบร้อยพอหัวถึงหมอนฉันก็หลับสนิทไปเลย 

 

ผ่านไปไม่กี่วันก็ถึงวันงานแต่งงาน ฉันเดินควงแขนอลันเข้าไปในโบสถ์ที่จัดแต่งอย่างงดงาม ในตอนที่พิธีเริ่มและเจ้าสาวเดินเข้ามาในตัวโบสถ์ อิงฟ้าที่อยู่ในชุดเจ้าสาวงดงามราวกับเจ้าหญิงในปราสาทหรูเลยล่ะ 

 

ฉันน้ำตาคลอนิดหน่อย จะว่ายังไงดี ซาบซึ้งใจน่ะ เพื่อนทั้งสองของตัวเองเป็นฝั่งเป็นฝาทั้งทีนี่นา 

 

วันนี้ฉันไม่ได้ไปอยู่ในตำแหน่งเพื่อนเจ้าสาว จริงๆแล้วอิงฟ้าก็เคยชวนฉันอยู่แต่ฉันปฏิเสธไปเพราะไม่อยากพาอลันมานี่แล้วปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวเท่าไหร่ ดูสิ ผู้หญิงมากมายในงานจ้องแฟนฉันตาเป็นมันเลย ถ้าเกิดฉันพามาแล้วปล่อยเขาไว้คนเดียว คนพวกนั้นต้องพากันมารุมตอมแน่ๆเลย แต่จะปล่อยเขาไว้คนเดียวที่คอนโดก็อาจจะถูกงอนสุดท้ายก็ต้องไปง้อแล้วโดนจัดหนักจนลุกไม่ไหวอีก หรือจะให้มาไทยคนเดียวก็ไม่ได้อีกเพราะตอนที่อิงฟ้าโทรมาพวกเราสองคนก็เคลียร์ตารางกันไปเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่พามาด้วยน่าจะถูกจับขังไม่ให้มาที่นี่แน่ๆ แถมอลันก็ยืนกรานว่าอยากให้ฉันพาเขามาเที่ยวไทยด้วย 

 

ช่างเถอะมาสนใจเรื่องงานแต่งงานดีกว่า วันนี้เป็นวันมงคลซะด้วยสิ พอเสร็จพิธีทั้งหมดและจบงานช่วงกลางวันฉันก็พาอลันไปทักทายกับทั้งสองคน 

 

"ไง ยินดีด้วยนะ" 

 

"ไง ขอบใจนะที่มา" ลูคัสพยักหน้าให้ฉันและอลัน 

 

"จ้า ของขวัญของเธอฉันเห็นแล้วนะ สวยมากๆเลยล่ะ" 

 

"Hello, Wishing you a happy married life. (สวัสดี ขอให้พวกคุณมีชีวิตแต่งงานที่มีความสุขนะ)" อลันพูดพร้อมส่งกล่องของขวัญไปให้ทั้งสองคน 

 

"Thank you so much. Mr.Williams" เป็นลูคัสที่รับของมาจากมืออลันอิงฟ้าก็ยืนควงแขนยิ้มอยู่ข้างๆ "เป็นเกียรติอย่างมากที่คุณมาร่วมงานของเรา" 

 

"โนๆ ลูคัส นายต้องขอบคุณฉัน เพราะอลันเป็นแฟนของฉันนายถึงได้รับเกียรติที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ไงล่ะ" ฉันอดไม่ได้ที่จะเชิดจมูก  

 

โอ๊ะ ให้ตายสิ บางทีมันก็หลุดนิสัยเด็กๆแบบนี้มาตลอดเลยสินะ โดยเฉพาะตอนที่มีเพื่อนๆอยู่ใกล้ๆน่ะ พอรู้ตัวก็แอบเขินนิดหน่อยเลยแอบหันไปมองอลัน แล้วฉันก็ต้องรีบหลบตาเพราะเขาเล่นจ้องมองฉันด้วยสายตาล้อเลียนน่ะสิ เชอะ เป็นเกียรติของเขานะที่ได้เห็นฉันมุมนี้น่ะ 

 

ด้วยความรวดเร็วฉันเลยแอบไปหยิกเอวเขาให้เลิกมองฉัน อลันแอบสะดุ้งนิดหน่อยแต่ฉันไม่สนใจ 

 

"อืม งั้นก็คงต้องขอบใจเธออีกรอบแล้วล่ะ" ลูคัสหันมาพยักหน้าให้ฉัน 

 

"ฮ่าๆ ไม่เป็นไร คนกันเองน่า" ฉันโบกมือ "พวกเธอคงต้องไปเตรียมตัวสำหรับงานช่วงค่ำสินะ ไว้ค่อยคุยกันตอนนั้นนะ ไม่รบกวนเวลาแล้วล่ะ" 

 

"อื้ม เจอกัน" อิงฟ้าตอบรับส่วนลูคัสพยักหน้า 

 

ฉันเลยเดินออกมากับอลันแล้วตรงกลับไปที่คอนโดเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปงานเลี้ยงช่วงหัวค่ำ 

 

"คุณคิดยังไงกับงานแต่งงานในวันนี้" อลันเข้ามากอดฉันที่กำลังถอดเสื้อผ้าจากทางด้านหลัง เขาเอาคางมาเกยไหล่ฉัน 

 

ฉันแอบคิดไปไกลนิดหน่อยว่าหรือเขาจะขอเราแต่งงาน แต่ก็รีบดึงความคิดตัวเองกลับมาเพราะคิดว่าอลันไม่น่าคิดไปไกลแบบนั้น 

 

"อืม เป็นงานแต่งงานที่งดงามมากๆเลยค่ะ อิงฟ้าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย เธอดูมีความสุขมากๆ แถมยังดูเหมือนงานแต่งงานของเจ้าหญิงกับเจ้าชายเลยล่ะ" ฉันตอบไปตามสิ่งที่ฉันคิด 

 

"งั้นหรอ แต่วันนี้คุณก็สวยนะ อืม" อลันพูดชมฉันเสร็จก็ประกบจากจูบ มือใหญ่ที่ซุกซนของเขาคอยถอดชุดชั้นในของฉันออก 

 

"อืม อาาา เราต้องเตรียมตัวไปงานช่วงหัวค่ำนะคะ" 

 

"เรามีเวลาสี่ชั่วโมงคุณยกให้ผมชั่วโมงนึงยังไงก็ไปทันอยู่แล้วล่ะ เมื่อกี้ผมลองหาดู โรงแรมอยู่ใกล้ๆแค่ขับรถสิบนาทีเองนี่นา" พอเขาถอดชุดชั้นในของฉันออกหมดจนทั้งตัวของฉันไร้สิ่งบดบัง มือใหญ่ก็มาบีบนวดหน้าอกของฉันอย่างไม่เกรงใจ 

 

"แต่ว่าช่วงห้าโมงเย็นเป็นต้นไปรถอาจติดจนกินเวลาไปครึ่งชั่วโมงเลยนะคะ อ่าาาา" ฉันครางออกมาเมื่อมือของเขาไปสะกิดโดนจุดเสียว 

 

"เชื่อผมนะว่าจะไม่ทำให้คุณไปสาย" พูดจบก็หันมาจูบขมับของฉัน "นะครับ" 

 

"ก็ได้ค่ะ" สุดท้ายฉันก็ใจอ่อน เอาเถอะก็เขารักษาคำพูดตลอดนี่นะ "หนึ่งชั่วโมงแค่ให้หายอยากนะคะ เดี๋ยวคืนนี้คุณจะอยากทำแค่ไหนตามใจคุณเลย" 

 

"เด็กดี" 

 

ฉันหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับอลัน ใช้มือปลดเข็มขัดกางเกงให้เขาพร้อมกับรับจูบจากเขา ส่วนเสื้อนั้นไม่ต้องเพราะเขาถอดออกไปนานแล้ว พอฉันถอดกางเกงให้เขาออกหมดทุกชิ้น ก็ใช้มือเล่นกับท่อนเอ็นที่ชูชันออกมาเพระมีอารมณ์ นิ้วชี้ของฉันสัมผัสกับปลายหยักเบาๆน้ำหล่อลื่นก็ติดนิ้วมาจากนั้นจึงกำมือไปรอบๆลำเอ็นที่ใหญ่พอๆกับข้อมือแล้วชักขึ้นลง อีกมือหนึ่งก็ไปบีบคลึงลูกบอลทั้งสองลูก 

 

มือของอลันที่ตอนแรกทำหน้าอกหลุดมือตอนฉันหันหลังกลับก็มาบีบคลึงสะโพกของฉัน แล้วค่อยมาล้วงรูสวาทที่เริ่มชื้นแฉะเพราะมีอารมณ์ นิ้วใหญ่ทั้งสองขยับเข้าๆออกๆรูสวาทจนเกิดเสียงน่าอายดังไปทั่วห้อง มืออีกข้างที่ว่างงานของเขาก็ช้อนขาข้างหนึ่งของฉันขึ้น ให้มือของเขาขยับในรูสวาทได้อย่างสะดวก 

 

"อาาาา ซี๊ดดดดดดด เสียว" ฉันเริ่มหอบเพราะอารมณ์กำลังพุ่งพล่าน มือชักให้เขาเร็วขึ้น "แค่นิ้ว อา มะ ไม่พอ ใส่ของคุณเข้ามาและแทงฉันแรงๆที" พูดจบก็เอามือมาคล้องคออลันแล้วเบียดตัวเข้าหา 

 

"อ่าาาาา ได้สิ" อลันเอานิ้วของเขาออกแล้วดูดเลียน้ำหวานที่นิ้วเขาจนหมด จากนั้นเขาก็ย่อตัวจับท่อนเอ็นจ่อปากรูสวาทแล้วเสียบเสยเข้ามา พอเสียบเข้ามาได้แล้วอลันก็จับฉันอุ้มขึ้น ขาทั้งสองก็เกาะเกี่ยวเอวสอบของเขาอย่างแนบแน่น 

 

"อื้ออออ เสียว คุณเข้ามาลึกมาก อ่าาาา" ถึงฉันจะมีเซ็กซ์กับอลันบ่อยครั้งแต่ฉันไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยสักนิด เพราะก่อนที่ฉันจะเบื่อเขากลับมีอะไรมาให้ฉันตื่นเต้นกับเซ็กซ์ของเขาตลอด อย่างเช่นตอนนี้ เขาพาฉันออกไปทำตรงระเบียงกว้าง โชคดีที่ตอนนี้แดดร่มมาก และเหนือระเบียงมีดาดฟ้าที่คอยกันแดดอยู่ 

 

ระเบียงคอนโดของฉันกว้างพอๆกับห้องนอนใหญ่ห้องหนึ่งเลยล่ะ ตรงนี้ฉันปลูกต้นไม้ต้นเล็กๆใส่กระถางไว้ไม่กี่ต้น เพิ่มสีเขียวและความร่มรื่นให้กับระเบียง ต้นไม้พวกนี้ที่ยังไม่ตายนั้นเป็นเพราะฉันฝากให้คนคอยดูแลตลอด และที่ระเบียงก็ยังมีชุดโต๊ะน้ำชาสีขาว ม้านั่งตัวยาวที่ทำจากหินอ่อนกับโต๊ะตัวเตี้ยที่ตั้งอยู่ข้างๆ และยังมีพัดลมแอร์ตั้งอยู่ข้างๆประตู มันเปิดอยู่และส่งไอเย็นไปยังรอบๆ 

 

เดี๋ยวนะ พัดลมแอร์มันควรเก็บอยู่ในห้องเก็บของไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมถึงออกมาทำงานอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ? 

 

อลันเหมือนจะอ่านสีหน้าของฉันออก "ผมเจอมันในห้องเก็บของเมื่อวันก่อนน่ะ วันนี้อยากพาคุณออกมารับลมข้างผมเลยเอาออกมาน่ะ ดูสิยังทำงานได้ดีอยู่เลยล่ะ" ถึงแม้ตอนนี้จะออกมาแล้วแต่อลันยังคงอุ้มฉันไว้อยู่ 

 

"อะ อือ อย่างกับคุณอ่านใจฉันได้เลย" ฉันกอดอลันแน่นกว่าเดิม 

 

"ผมคบกับคุณมาหลายเดือนแล้วนะ การเรียนรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่คือหน้าที่ผมอย่างหนึ่ง เหมือนกับที่บางครั้งคุณก็รู้ว่าผมต้องการอะไรโดยที่ไม่ต้องบอกไง" อลันเอาหน้าผากมาชนกับหน้าผากของฉัน นัยน์ตาสีอำพันสบตาฉัน ในนั้นเต็มไปด้วยความรักใคร่ "ผมพร้อมที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับคุณไปตลอดชีวิตนะ ลิน" 

 

ฉันยิ้มอ่อน "เพื่อไม่ให้น้อยหน้าคุณฉันก็ไม่หยุดที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับคุณเหมือนกันค่ะ อลัน" ฉันตอบแล้วยื่นหน้าไปจูบปากของอลัน 

 

ถ้าเป็นเวลาปกตินี่คงเป็นฉากโรแมนติกหวานๆ แต่ตอนนี้เหมือนจะเป็นฉากที่โรแมนติกผสมกับอีโรติกนะ 

 

หลังจากพวกเราพูดคำหวานใส่กันเรียบร้อยแล้วเพื่อเป็นการไม่เสียเวลา อลันก็เริ่มสานต่อกิจกรรมที่ทำค้างไว้อยู่ทันที 

 

ไม่รู้เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคก่อนหน้านี้หรือเปล่าที่ทำให้เซ็กซ์ครั้งนี้มันเร้าอารมณ์และมีความสุขมากกว่าทุกครั้ง 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

"อ่าาาา ที่รัก คุณช่วยครางเสียงหวานๆของคุณออกมาดังๆได้ไหม ผมอยากฟัง" อลันกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูของฉันก่อนจะใช้ปากงับติ่งหูของฉันไว้ 

 

"อ๊ะ ฉันกลัวห้องข้างๆและข้างล่างได้ยินน่ะสิคะ" ความตื่นเต้นใหม่ของครั้งนี้คงเป็นเรื่องนี้สินะ โธ่ แค่เสียงเนื้อกระทบกันก็ดังไปถึงไหนต่อไหนแล้ว 

 

"อืมมมม ถ้างั้นผมจะทำให้คุณเสียวจนทนไม่ไหวเองที่รัก" พูดจบก็แลบลิ้นเลียมาทั่วใบหูของฉัน 

 

"อึก" 

 

อลันเดินไปตรงขอบระเบียงที่ทำจากกระจกหนาสูงเมตรหกสิบ จากนั้นก็ย่อตัวให้ฉันยืนบนพื้น ให้ฉันหันหน้าออกไปทางนอกระเบียง เขามายืนซ้อนหลังฉันแล้วเสียบท่อนเอ็นเข้ามาจนสุด 

 

"เกาะขอบระเบียงแน่นๆนะ"  

 

"อะ อื้ม" อลันจับขาขวาของฉันยกขึ้น และมือซ้ายของเขาก็มาตรงที่ติ่งเกสร 

 

เมื่อจัดท่าทางให้เข้าที่ในเวลาอันสั้นแล้ว อลันก็เริ่มทรมานฉันอย่างไม่ปรานี เขากระแทกท่อนเอ็นเข้ามาแรงมากๆ โดยทุกครั้งที่กระแทกเข้ามาจนสุดส่วนปลายของท่อนเอ็นก็จะไปถูกจุดเสียวข้างในทุกครั้ง แต่นอกจากจะทรมานภายในแล้ว ผ่ายนอกเขาก็ใช้นิ้วขยี้ติ่งเสียวของฉันอย่างเร็วด้วย 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

เสียงเนื้อกระทบกันดังกว่าเก่าเสียอีก 

 

"อืมมมม อือออออ" มันเสียว ทรมาน สุดท้ายฉันก็ทนได้ไม่นาน "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดดดดดดด เสียว อ่าาาาา กระแทกแรงๆ ซี๊ดดดด" ฉันร้องครางออกมาเสียงดังลั่นระเบียง 

 

"อ่าาาา นั่นแหละที่รัก" 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

ฉันรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ มะ ไม่ไหวแล้ว ฉันจะเสร็จ ซี๊ดดดดด อ๊าาาาาาา" ฉันตัวเกร็งกระตุกพร้อมกับกลางกายสาวปล่อยน้ำใสๆออกมา 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

ฉันเสร็จแล้วแต่อลันนั้นยังไม่ยอมหยุดกระแทกฉััน 

 

"อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดดดดดดดด พะ พอก่อน อ๊าาาาาาา ฉันจะทนไม่ไหว ซี๊ดดดดด" การที่อลันทำแบบนี้ทำให้ตัวฉันกระตุกเกร็งมากขึ้น ภายในรูสวาทก็บีบรัดแน่นขึ้น น้ำใสๆก็ถูกปล่อยออกมามมากขึ้น จนขาซ้ายของฉันเปียกแฉะไปหมด 

 

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาา ซี๊ดดดดดดด อื้ออออออ" 

 

"แฮ่ก ข้างในของคุณทั้งร้อนทั้งรัดแน่นเลยที่รัก" อลันขยับตัวเร็วยิ่งขึ้น "รัดผมแรงๆ ผมจะเสร็จ" 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

"อ๊าาาาา ซี๊ดดดดดด" 

 

"อ่าาาาาาาาา" การกระแทกครั้งสุดท้ายอลันกดตัวเองเข้ามาเต็มแรง จากนั้นเขาก็ปลดปล่อยน้ำรักเข้ามาเต็มรูสวาท 

 

"ซี๊ดดด อาาาาาา" สุดท้ายฉันก็ได้พัก เราสองคนต่างพากันหอบ ต่างคนต่างก็มีเหงื่อเต็มตัว 

 

"ยืนไหวไหม?" อลันพอปลดปล่อยออกมาจนหมดแล้วก็ถอนตัวตนออกมาน้ำรักสีขาวขุ่นก็ไหลล้นออกมาเปื้อนตามต้นขาของฉัน 

 

อลันให้ฉันได้ยืนเอง ฉันจับระเบียงแน่น รู้สึกไร้เรี่ยวแรง แถมขาก็สั่น ฉันส่ายหน้าเบาๆ "ไม่ไหวค่ะ" 

 

อลันเลยอุ้มฉันขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าหญิง "งั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะ" 

 

ฉันเอาหน้าซบกับไหล่กว้างพร้อมกับส่งเสียงอืมออกมาเบาๆ "รีบอาบน้ำให้เสร็จแล้วเราหาอะไรกินก่อนได้ไหมคะ อยู่ๆก็รู้สึกหิว เวลาที่เหลือเอาไปชดเชยคืนนี้นะคะ"  

 

"ถึงจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่แต่คืนนี้คุณอย่าโวยวายละกันถ้าผมไม่ให้คุณพัก" 

 

"ค่า ค่า" ฉันตอบรับอย่างขอไปทีเพราะกำลังนึกอยู่ว่าจะไปกินอะไรดีเลยไม่ทันได้ฟัง 

 

พอมาถึงห้องน้ำอลันก็วางฉันให้นั่งตรงขอบอ่างจากุชชี่  

 

"อลัน" ฉันเรียกอลัน ยิ้มน้อยๆทำหน้าอ้อน 

 

"ครับ" อลันนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉัน 

 

"ไม่มีแรงแล้วค่ะ อาบน้ำให้หน่อย เร็วๆนะคะ ลินหิวอยากเติมพลังเร็วๆ" 

 

"ได้สิ" อลันตอบรับพร้อมเดินไปหยิบยางมาให้ฉันมัดผม 

 

ฉันยิ้มกว้าง รับหนังยางมาจากมืออลันแล้วรวบผมไว้ลวกๆ พอรวบผมเสร็จอลันก็อุ้มฉันยืนใต้ฝักบัวแล้วช่วยฉันอาบน้ำ 

 

หลังจากอาบน้ำเสร็จเราก็แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสบายๆ จากนั้นฉันก็พาไปร้านอาหารใกล้ๆเพราะฉันหิวมากและอยากหาอะไรกินเร็วๆ 

 

กลับมาฉันก็ไล่อลันไปเปลี่ยนชุด ฉันเองก็ด้วย ถึงเวลาจะเหลืออีกสามชั่วโมงก็จริงแต่ฉันต้องแต่งหน้าทำผมใหม่ ฉันแต่งหน้าเองได้ก็จริงแต่เรื่องทำผมต้องให้คนมาทำให้ซึ่งฉันจะไปทำที่ร้าน ฉันเตรียมชุดใส่ไปงานใส่ถุงคลุมชุดไว้แล้วเดี๋ยวทำผมเสร็จก็ไปเปลี่ยนชุดที่ร้าน 

 

ธีมงานวันนี้เป็นสีฟ้าขาว ชุดเดรสของฉันเป็นแบบปาดไหล่ และตัวกระโปรงก็เป็นทรงเจ้าหญิงที่ไม่ได้ฟู่ฟ่องมากนักความยาวแค่เข่า ช่วงเอวคาดผ้าสีขาวและผูกโบว์ไว้ด้านหลัง สีของเดรสจะเป็นช่วงบนสีฟ้าอ่อนช่วงกระโปรงจะไล่สีฟ้าลงมาจนขาว รองเท้าจะเป็นส้นสูงแบบปิดนิ้วเท้าสีขาวส้นสีเงินแวววาว เครื่องประดับอื่นๆก็จะเป็นต่างหูและสร้อยคอที่มาจากชุดเครื่องเพชรชุดเดียวกัน 

 

จัดการเตรียมของเรียบร้อยฉันก็ลงมือแต่งหน้าของตัวเอง ฉันคิดว่าจะแต่งส่วนตาใช้สีน้ำตาลอ่อนๆดูเป็นธรรมชาติแต่งเติมด้วยกลิสเตอร์นิดหน่อย ลิปที่ใช้เป็นสีพีช แก้มก็ใช้สีพีชเหมือนกัน 

 

กำหนดสีในใจได้แล้วฉันถึงเริ่มแต่งหน้าจริงๆ ตอนที่กำลังแต่งหน้าไปได้ไม่ถึงครึ่งอลันที่อยู่ในทักซิโด้สีน้ำเงินก็เข้ามาในห้อง 

 

"อีกนานไหม?" อลันเดินเข้ามายืนข้างหลังฉันมองหน้าฉันผ่านกระจก 

 

ฉันหันไปดูนาฬิกาตั้งแต่เริ่มเตรียมของก็พึ่งผ่านไปครึ่งชั่วโมงเอง "น่าจะอีกสักยี่สิบนาทีนะคะ" ฉันตอบคำถาม 

 

"อ้อ มีอะไรให้ช่วยไหม" 

 

"ช่วยยกของพวกนี้ออกไปนั่งรอข้างนอกทีนะคะ คุณจ้องฉันแบบนี้ฉันไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่" ฉันยิ้มกว้างให้อลันในกระจก 

 

"อืม ก็ได้" อลันยอมยกกล่องเครื่องประดับ กล่องรองเท้าและชุดเดรสออกไปแต่โดยดี 

 

ฉันแอบหัวเราะนิดหน่อยที่ท่าทางของเขาเหมือนจะ'งอน' รีบแต่งหน้าให้เสร็จแล้วรีบไปง้อคุณชายของเราดีกว่า 

 

ยี่สิบนาทีผ่านไปฉันก็ออกจากห้องด้วยใบหน้าที่ตั้งใจแต่ง ฉันมองแผ่นหลังของอลันที่นั่งหันหลังให้แล้วก็ยิ้ม ฉันเข้าไปกอดเขาจากด้านหลัง เอามือจับหน้าเขาให้หันมาแล้วประกบปากจูบ เราจูบกันอยู่นานจนฉันเริ่มหายใจไม่ออกแล้วจะผละตัวออกมาแล้วนั่งลงข้างๆอลัน 

 

"ไปกันเถอะ" ฉันยิ้มกว้างให้อลัน "คนของฉันกำลังรออยู่ที่รถ เราต้องไปทำผมกันก่อนค่ะ" ฉันมองทรงผมของอลันแล้วก็คิดว่าให้เขาทำใหม่ด้วยดีกว่า ทรงนี้มันทางการเกินไป แถมเมื่อกี้ฉันก็เผลอทำผมของเขายุ่งด้วย 

 

"เรา? ผมต้องทำด้วยหรอ" อลันเลิกคิ้วมองฉันด้วยความสงสัย 

 

"ทรงผมของคุณตอนนี้มันทางการเกินไปค่ะ" ฉันพูด แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นริมฝีปากของอลันที่เปื้อนลิปสติกสีพีชของฉัน "อืม ส่วนตรงนี้..." ฉันใช้มือเช็ดลิปสติกส่วนที่เกินขอบปากของเขาออก "กำลังดีเลยค่ะ" ฉันมองอลันด้วยสายตาประหลาด ทำสีหน้าท่าทางเหมือนกำลังรุกจีบสาวน้อย 

 

อลันยิ้ม "คุณรุกผมแบบนี้คงไม่อยากออกไปไหนแล้วใช่ไหม" 

 

ฉันตกใจเลยรีบเปลี่ยนท่าที "ไปค่ะ ไปกัน คนของฉันคงรอนานแล้ว" พูดจบก็หยิบกระเป๋าคลัตช์สีขาวขึ้นมาแล้วถือกล่องเครื่องประดับเดินออกมา "ฝากคุณถือเดรสกัับกล่องรองเท้ามาทีนะคะ" 

 

เราใช้เวลายี่สิบนาทีในการเดินทางไปร้านทำผม และทำผมเปลี่ยนชุดก็ใช้เวลาไปถึงสองชั่วโมง ยังเหลือบเวลาอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงน่าจะไปทันเวลาพอดี 

 

พอพวกเรามาถึงที่จัดงานก็มาถึงเป็นกลุ่มแรกๆ คนยังมาน้อยฉันเลยได้คุยกับพวกอิงฟ้านานหน่อย พอแขกมาฉันก็ขอตัวเข้างานมาก่อนเนื่องจากเป็นเพื่อนสนิทจึงได้นั่งโต๊ะจัดเลี้ยงติดเวที เนื่องจากยังไม่มีอะไรทำฉันเลยนั่งถ่ายรูปกับอลันที่ถูกฉันจับทำผมทรงใหม่ บอกเลยว่าหล่อกว่าเมื่อกลางวันคูณสิบ แต่ทรงผมแบบที่ไม่เซ็ทเหมือนตอนอยู่ด้วยกันที่บ้านก็หล่อนะ 

 

พอคนเริ่มมาเยอะ ก็มีหลายสายตามองมาที่อลัน บางคนก็เข้ามาทักทาย ถ้าเป็นผู้ชายก็เข้ามาเพราะอยากรู้จักบอสคนนี้ แต่ถ้าเป็นผู้หญิงดูสีหน้าก็รู้ว่าเข้ามาทำอะไร ฉันแอบอารมณ์เสียนิดหน่อย ถ้ารู้ว่าพามาแล้วจะถูกชะนีโสดจ้องตาเป็นมันขนาดนี้ รู้แบบนี้จับมัดแล้วขังไว้ที่ห้องดีกว่า 

 

เหมือนอลันจะรับรู้ได้ว่าฉันอารมณ์ไม่ดี เขาจับมือฉันไว้แล้วจูบลงที่ริมฝีปากของฉันเบาๆท่ามกลางสายตามากมาย 

 

ฉันอึ้ง จากนั้นก็หน้าแดงอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฉันกระซิบเสียงเบา "ทำอะไรน่ะ ฉันอายนะคะ" เพื่อนสาวของฉันที่นั่งโต๊ะเดียวกันก็มองฉันด้วยใบหน้ายิ้มๆ ส่วนใหญ่ที่โต๊ะนี้มีแฟนกันหมดแล้วและก็พาแฟนมาด้วย ยังไงตรงนี้ก็มีคนแปลกหน้าที่ฉันไม่รู้จักอยู่นะ 

 

"แสดงความเป็นเจ้าของไง มีผู้ชายหลายคนแอบมองคุณเหมือนกันนะ" อลันจับมือฉันแน่นขึ้น "คุณสวยขนาดนี้ คืนนี้คงไม่ต้องนอนแล้วล่ะ ลงโทษที่คุณแต่งตัวสวยเกินไป" อลันพูดด้วยเสียงที่ได้ยินกันสองคน 

 

ฉันพูดไม่ออกเลย "คุณต่างหากล่ะที่ควรจะถูกลงโทษเพราะหน้าตาดีเกินไป" จับเขามัดไว้แล้วตัวเองเป็นทรมานเขาคงได้อารมณ์ดีไม่น้อย 

 

อลันยิ้มแบบมีเลศนัย แต่ก่อนที่เราจะได้คุยกันไปมากกว่านี้ พิธีกรก็เริ่มดำเนินงาน งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างราบรื่น ในที่สุดก็ถึงช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยโดยเฉพาะสาวๆ นั่นก็คือช่วงโยนช่อดอกไม้ของเจ้าสาว ฉันกับเพื่อนสาวที่นั่งโต๊ะเดียวกันก็ออกไปร่วมเล่นกับเขาด้วย 

 

ฉันแค่มาร่วมสนุกเฉยๆ คนออกมาเยอะแยะขนาดนี้ยังไงก็ไม่ได้หรอก ฉันถูกดันออกมายืนอยู่ตรงข้างหน้าสุด 

 

พิธีกรก็คอยพูดสร้างบรรยากาศให้สนุกสนาน แต่แล้วเจ้าสาวคนสวยอยู่ๆก็ถือไมค์พูดขึ้นมาเหมือนกับว่าอดใจรอไม่ไหว 

 

"อะแฮ่ม ขอโทษที่ขัดนะคะ สาวๆคะ!" อิงฟ้าพูดกับสาวๆที่อยู่ข้างล่างเวที 

 

"คะะ" สาวๆที่ยืนอยู่รวมถึงฉันก็ตะโกนกลับไป 

 

"พร้อมไหมเอ่ยยย" 

 

"พร้อมมม" ทุกคนพร้อมใจกันตอบ 

 

"งั้นฟ้าจะโยนแล้วนะ" อิงฟ้าพูดแต่สายตาจ้องมองที่ฉัน ทำราวกับว่าจะให้ฉันรับให้ได้อย่างนั้นแหละ 

 

"เอาละนะ หนึ่ง! สอง! สาม! เอ้า ลิน รับ!" อิงฟ้าพูดจบก็โยนช่อดอกไม้มาทางฉันอย่างพอดิบพอดีราวกับคำนวณไว้แล้ว 

 

"เอ๊ะ" ปากร้องอย่างตกใจแต่มือก็รับช่อดอกไม้ที่ถูกโยนมาได้ 

 

 

 

 

 

------------- 

 

กลับมาแล้วค่า 

ตอนแรกก็กะจะไม่ใส่NC 

แต่เห็นว่าตัวเองปล่อยให้ทุกคนรอนานเลยใส่ให้เป็นเซอร์วิสค่ะ 

หวังว่าจะฟินกันถ้วนหน้านะคะ 

 

รัก 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว