email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รายงานกลุ่ม

คำค้น : หญิงเป็นใหญ่ นางเอกแมน พระเอกน่ารัก พระเอกใสซื่อ พระเอกไร้เดียงสา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 380

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2564 08:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รายงานกลุ่ม
แบบอักษร

“ทําไมเราถึงนอนไม่ค่อยหลับนะ?” นกถามตัวเองสักพักใหญ่ๆก่อนหันไปมองนาฬิกาที่หัวเตียง เขานะไม่ได้หลับนานนักก็ตื่นขึ้นมาก่อนจะหลับต่อได้อีกแค่แป๊บเดียวเหมือนรอบก่อนหน้า มันบังเอิญถึงเวลาตื่นนอนปกติของเขาพอดี นกรีบลุกไปอาบนํ้าแปรงฟันก่อนใส่ชุดนักศึกษา เขากินเข้าเช้าอยู่สักพักแล้วเอาจานกับช้อนซ่อมไปล่างในห้องครัวและวางเก็บเรียบร้อย เขานึกถึงการที่ตัวเองคอยอยู่ช่วยเหลือแนทเมื่อคืน อะไรกันเกี่ยวกับเธอนะที่ส่งผลแปลกๆกับตัวเขา? นกรีบผลักความคิดเกี่ยวกับเธอไปในเบื้องลึกของจิตใจชายหนุ่มก่อนสวมโรงเท้าเตรียมออกจากบ้าน 

เขาไปถึงโรงเรียนเร็วเหมือนเคยแล้วนั้งอ่านหนังสือข้ามเวลาเหมือนเช่นเคย ชายหนุ่มที่ร่างบางนั้งอยู่ตรงนั้นคนเดียวไปสักระยะ เขาจิบนํ้าส้มอยู่สักพักหนึ่งก่อนคนเริ่มเข้ามา นกหยิบหนังสือขึ้นแล้วเดินเข้าไปในตึก ชายหนุ่มหลบจากผู้คนในห้องสมุดก่อนอ่านต่อไปเพื่อข้ามเวลา มันผ่านไปเร็วมากจนในที่สุดเขาก็ได้เข้าห้องเรียน เด็กเนิร์ดวางข้าวของไว้บนโต๊ะอย่างเรียบร้อยก่อน เขานั้งกับที่รอให้อาจารย์มาเข้าห้อง ของที่ต้องใช้เรียนวางไว้เข้าที่เข้าทาง เด็กหนุ่มเตรียมปากกากับสมุดไว้รอจดโน๊ตก่อนสังเกตเห็นใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 

แนทสวมใส่เสื้อเชิร์ตที่ดูเล็กไปไซส์หนึ่ง บวกกับไม่ได้ติดกระดุมเม็ดบนกับล่างเพื่อโชว์ต้นเนินอกและหน้าท้องแบนราบ กระโปรงหญิงสาวก็สั้นเกินไปจนเห็นต้นขาที่มีกล้ามเนื้อ ติดตัวซะแน่นจนมองเห็นรูปร่างบั้นท้ายงามงอนกับร่องก้นผ่านเนื้อผ้า เล่นเอาชายหนุ่มพากันจ้องตาไม่กระพริบด้วยความหื่นกระหายทั้งห้อง ยกเว้นนกคนเดียวที่รีบเบือนหน้าหนีด้วยความอาย ชายหนุ่มลอบตําหนิตัวเองที่เผลอทําตัวไม่สำรวม ไปมองผู้หญิงด้วยท่าทีไม่ดีไม่งามได้ยังไงกัน เขาตั้งหน้าตั้งจตาหลีกเลี่ยงการมองอีกฝ่ายแบบไม่เหมาะสมเลยไม่ทันสังเกตสายตาของหญิงสาวที่จ้องมองมาทางเขาแบบมีเลศนัยบ้างอย่าซ้อนเร่นอยู่ 

ในที่สุดอาจารย์เศรษฐศาสตร์ก็เข้ามาถึงใจห้อง ชายวัย 50 ปีแจกเอกสารให้ทุกๆคนก่อนจะกระแอมเมื่อเห็นว่าบางคนไม่ได้ตั้งใจฟัง แล้วค่อยพูด “อาจารย์ให้พวกเธอจับกลุ่มทํางานกันกลุ่มละสามคนนะ เนื้อหาเกี่ยวกับสาเหตที่มาการล้มเหลวของตลาด เดี่ยวอาจารย์จเอธิโอเปียบายว่าต้องทําอะไรบ้างแล้วให้อ่านคําสั่งบนเอกสารที่เหลือต่อนะ” ทุกคนรีบจับกลุ่มกันใหญ่ นกยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคําแนทกับฟางก็มานั้งข้างๆเขา ประกบไว้สองด้านแล้ว เขาได้แต่ทักทายด้วยนํ้าเสียงเบาๆแล้วรู้สึกแผ่นหลังเย็นเฉียบเมื่อสังเกตว่าผู้ชายคนอื่นต่างจ้องมองเขาด้วยความอิจฉากันหมดเลย ทําไมต้องมาโมโหเขาด้วยเล่า? ในเมื่อเขายังไม่ได้ทําอะไรสักอย่างเลยจริงมั้ย? ชายหนุ่มตัวเล็กก็ได้แต่ก้มหน้าก้มหน้าตามประสาคนขี้อายคนหนึ่ง แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกที่ทุกคนจะมีปฏิกิริยาแบบนี้กัน เพราะใครๆก็อยากเอากับแนทกันทั้งนั้น 

”เอ่อ พวกคุณอยากทําโปรเจ็คท์กับผมเหรอครับ?” เขาถามก่อนจะรู้สึกตัวว่าพูดอะไรโง่ไอแกไป ก็ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้แล้วพวกเธอจะมานั้งกับเขาทําไมล่ะ? เรื่องแค่นี้เองแต่เขากลับคิดไม่ออก แย่จริงๆเลยแฮะ 

”ใช่” แนทตอบเสียงเรียบไร้อารมณ์ หญิงสาวนั้งจตโน๊ตในสมุดสีเทาของเธอตามที่อาจารย์พูดต่อ เธอค่อยๆเขียนแบบนี้ในระหว่างที่นกก็ทําแบบเดียวกัน จนกระทั้งอาจารย์ของพวกเขาหยุดพูดแล้วบอกให้ทุกคนเริ่มทํางานกันเองได้แล้ว เขาสองคนกับฟางเอาโน๊ตที่ต่างคนต่างจดมาเทียบกัน นกแปลกใจเล็กน้อยกับความละเอียดผลงานแนท ถึงแม้จะรู้ว่าหญิงสางเองก็เรียนเก่งเหมือนกัน ความจริงเธอทําได้ดีพอๆกับเขาเลยนี้นา แล้วทําไมต้องขอให้เขาเขียนเรียงความให้ด้วยกันน้า? เขาบอกตัวเองให้เลิกคิดเรื่องเมื่อวานแล้วทํางานเป็นกลุ่มต่อไป 

”เดี๋ยวคุณแนทช่วยรีเสิร์ชส่วนนี้ได้มั้ยครับ?” เขาถามพลางชี้บ่งบอกไปที่หัวข้อหนึ่งก่อนบอกว่า “อีกส่วนผมจะเป็นคนทำเอง” แนทกับฟางพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อตกลงกับความเห็นที่ให้แบ่งงานของเขา พวกเขาสามคนนั้งอ่านตําราเพื่อจดข้อมูลที่น่าสนใจแล้วใช้แล็ปทอปค้นหาเพิ่มเติม นกวาดกราฟที่แสดงให้เห็นถึงผลกระทบของการที่ทรรพยากรขาดจํานวนและประสิทธิภาพ เขานั้งทํางานไปได้สักพักแล้วสังเกตเห็นรอยชํ้าที่ต้นแขนอีกฝ่ายหนึ่ง เลยถามอย่างสุภาพและเป็นห่วงว่า “แขนคุณแนทเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” หญิงสาวมองหน้าเขาด้วยสายตาที่ฉายแววไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะอ่อนลงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงเธอจากใจจริงเลยให้คําตอบ 

”สองวันที่แล้วคนที่เอาฉันเขาบีบไว้แน่นมากตอนจับฉันกดน่ะ รูฉันนะแทบจะรับท่อนเอ็นอันใหญ่ยักษ์ของเขาไม่ไหว หมอนั้นเล่นเสียบเข้ามาทีเดียวทั้งลําเลยนิ แถมยังมีเพื่อนมันเด้าฉันต่ออีกตั้งสี่คน วันนั้นฉันแทบลุกจากเตียงไม่ขึ้นแนะ แต่มันก็ดีเหมือนกันเพราะว่าทําให้ฉันแตกได้ตั้งหลายครั้ง นํ้าพุ่งจนเปียกโฉกไปทั้งเตียง” หญิงสาวพูดพลางยิ้มเมื่อนึกถึงเหติการณ์เมื่อคืนก่อนหันไปมองหน้าชายหนุ่มเหมือนกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ "เออจริงซิ ฉันขอโทษนะ ที่พูดเมื่อกี่ทําให้นายรู้สึกอึดอัดหรือเปล่า?" เธอถามหลังจากเห็นหน้าแดงกับของชายหนุ่มผู้ซึ้งไร้เดียงสาและไม่มีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่าเลย 

"อ๋อ ไม่เป็นอะไรครับ คือผมก็แค่.......ช่างมันเถอะครับ!" เขารีบพูดก่อนบิดหน้าหนีไปมองอีกทาง เชอะ คนอะไรกัน อยู่ๆก็มาอวดเรื่องกิจกรรมบนเตียงกับผู้ที่พึงเคยกันก่อนหน้านี่แค่หนเดียว มีอย่างที่ไหนที่ทําแบบนี้ หันมาใส่ใจเรื่องงานต่อดีกว่า จะได้เสร็จทันส่ง ว่าแล้วเขาก็หันกลับมาทําตามที่เอกสารระบุต่ออบ่างใจจดใจจ่อ ไม่หันไปมองคนข้างๆอีก เจ้าคนขี้อวดเอ๊ย 

ระหว่างที่เขายกแก้วนํ้าขึ้นมาจิบอยู่ดีๆฟางก็ถามเขาว่า "นี้ นายน่ะยังซิงอยู่ใช่ไหม?" ทําให้นกสําลักนํ้าที่ดื่มอยู่ออกมาทันที "ดูก็รู้ว่ายังไม่เคยผ่านผู้หญิงคนไหนมาก่อน และยังรักษาความบริศุทธ์เอาไว้ได้ ได้ข่าวว่านายตั้งใจจับเก็บไว้ให้กับคนที่นายรัก ช่างโรแมนติกจริงๆนะ" นกรีบหันหน้าไปมองแนทด้วยความขุนเคืองเล็กน้อย เขายังไม่ทันอนุญาติเธอก็เอาเรื่องส่วนตัวที่เขาบอกเธอไปบอกคนอื่นแล้ว แต่ชายหนุ่มก็รีบตัากหนิตัวเองเมื่อนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้บอกให้แนทเก็ยบทสนธนาระหว่างพวกเขาเป็นความลับ 

"ผมรักนวลสงวนตัวของผมมันผิดตรงไหนครับ? ไปทําให้ใครเดือดร้อนครับ?" เขาพูดติดขัดแต่ก็พยายามใช้นํ้าเสียงที่บอกว่าไม่ชอบให้คนอื่นมาถามเขาเรื่องส่วนตัวแบบนี้โดยที่พึ่งรู้จักกันไม่นาน ทําไมเธอต้องถามคําถามชวนให้อึดอัดแบบนี้ด้วยนะ? เขายังไม่เคยไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของคนอื่นให้เขาลําบากใจเลย "คนอื่นอยากจะมีอะไรกันก็ไม่เกี่ยวข้องกับผม การที่ผมเลือกจะอยู่ของผมแบบนี้และรักษาความเป็นพรหมจรรห์ไว้ให้คนที่พิเศษมันก็ไม่ได้ทําให้ใครเดือดร้อนอะไรนิครับ" 

"ทําไมจะไม่เดือดร้อนล่ะ? คนที่อยากฟันนายแบบฉันก็แห้วล่ะสิ" ฟางบ่นพึมพําทําให้แนทมองเธอตาขวางด้วยท่าทีที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดเล็กน้อย นกได้แต่นั้งอ้าปากข้าง  

"อย่าคิดไปเลยครับ เพราะผมไม่ยอมนอนกับคนที่ไม่ได้รักหรอก" เขาพูดทั้งๆที่ยังอํ้าๆอึ้งๆอยู่ 

"โถ่ แค่แซวเล่นหน่อยเอง ไม่ต้องคิดมากก็ได้นะ" อยู่ดีๆเธอก็ยื่นมือมาบีบแก้มเขาเฉยเลย "แต่จะว่าไปนายก็น่ารักดีเหมือนกันนะ" แนทสะกิดเพื่อนสนิทเบาๆเพื่อเรียกสติกลับมา จะได้ช่วยกันทํางานกลุ่มต่อจนจบคาบเรียน ฟามจึงยอมปล่อยแล้วกลับไปเขียนโน๊ตต่อ เมื่อหมดเวลาพวกเขาก็แยกย้ายกันไป แต่ว่าหลังจากที่แนทได้ขอที่อยู่นกและขอไปหาเขาให้เขาช่วยสอนที่บ้านแล้ว นกเองก็เห็นว่าให้เธอไม่เป็นไรเลยจดลงกระดาษแผ่นหนึ่งก่อนรีบวิ่งออกจากห้องตามหลังคนอื่นไป 

เย็นวันนั้นเขาก็คอยช่วยแนทเรื่องโปรเจคท์ ทั้งๆที่เธอเองก็เป็นเด็กเรียนเก่งแต่เพราะว่าติดฝึกซ้อมสําหรับการแข่งว่ายนํ้าเลยไม่ค่อยมีเวลาทํางาน "ถ้างั้นก็เอาอย่างนี้มั้ยครับ วันที่คุณแนทไม่ว่างก็บอกผม ผมกับคุณฟางจะร่างส่วนของคุณให้เองครับ พอคุณแนทว่างจะได้ทําได้สะดวกขึ้น" ชายหนุ่มรับปาก เขายังไม่อยากทําทั้งหมดให้เธอแต่ตอนนี้พร้อมจะช่วยมากขึ้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีสาเหตที่ไม่สามารถทํางานส่วนของเธอเองหมดได้ แต่ที่เหนือความคาดหมายคือการที่เธอตอบว่าไม่ 

"ฉันเกรงใจนายน่ะ รอทําพร้อมกันดีกว่า นายกับฟางไม่ต้องทํากันสองคนหรอก" 

"โอเค ก็ได้ครับ งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับคุณแนท" เขาบอกก่อนไปส่งเธอที่ประตูและเอาแก้วนมที่เธอดื่มไปล้างที่ห้องครัว เขากลับไปนั้งอ่านหนังสอที่ห้องนั้งเล่นอีกสักพักก่อนรู้สึกตัวว่าง่วงแล้วกลับขึ้นห้องนอนเพื่อไปพักพ่อน 

....................................................................................................................................................................................................................................... 

มาลงต่อให้แล้วนะครับ เรื่องนี้อีกหลายตอนกว่านางเอกจะได้พระเอกนะครับ ค่อยๆติดตามกันนะครับ ใครชอบแนว 'หญิงเป็นใหญ่' น่าจะพอใจกับเรื่องนี้ เดี๋ยวมีมาแน่ๆ ไรท์รับปาก ถ้าสนใจก็ช่วยคอมเม้นท์กันหน่อยนะครับ ไรท์จะได้มีกําลังใจเขียนต่อ :-) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว