email-icon

ขอบพระคุณที่สนับสนุนนะคะ

เพื่อนพี่ชาย EP.1 พัตเตอร์&พลอยใส

ชื่อตอน : เพื่อนพี่ชาย EP.1 พัตเตอร์&พลอยใส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 896

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2564 09:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนพี่ชาย EP.1 พัตเตอร์&พลอยใส
แบบอักษร

 

 

"เอ่อ..ขอโทษค่ะ"

ฉันกำลังจะขึ้นมาส่งงานอาจารย์ที่ห้อง แต่เดินมาเจอพี่เตอร์พอดี พอฉันจะหลบซ้ายให้เขาไปก่อน เขาก็หลบมาทางเดียวกัน เเต่พอฉันหลบไปทางขวา เขาก็ยังขยับมาฝั่งเดียวกันกับฉันอีก เเต่พอฉันหยุดเขากลับทำหน้าไม่พอใจใส่ฉัน

'อ้าวพลอย มาทำอะไรตรงนี้ ยังไม่กลับ?'

"เอ่อ...พอดีน้องมาส่งงานอาจารย์ค่ะ พี่ภูล่ะคะ?" ฉันหันไปคุยกับพี่ชายฉันที่เดินตามหลังพี่เตอร์มาพอดี ส่วนพี่เขาก็เดินออกไปแล้วไม่ได้สนใจอะไรหรอก

'พี่เพิ่งเลิกน่ะ อาจารย์ขอเลทนิดหน่อย อาทิตย์แกไม่มา'

"แล้วพี่จะไปไหนต่อคะ?" ฉันลองถามเขาดูเพราะเห็นพี่เขาดูรีบๆกัน

'พี่กำลังจะไปซ้อมบอลน่ะ งั้นพี่ไปนะ'

"ค่ะ" ว่าจบพี่ภูผาก็เดินลงบันไดไป ฉันเองก็เดินเข้าไปส่งงานอาจารย์ที่โต๊ะทันที ฉันกับพี่ภูผาเราเรียนอยู่ที่เดียวกันก็จริง แต่เเทบไม่เคยได้กลับพร้อมกันหรอก พี่ภูผาเป็นนักกีฬาของโรงเรียน เลิกเรียนแล้วก็ไปซ้อมกีฬา กลับอีกทีก็2ทุ่มเลย พี่เขาขับรถมาเอง ส่วนฉัน เลิกเรียนเเล้วก็มีคนมารอรับกลับบ้าน เคยมารอพี่ชายเพื่อกลับพร้อมกันอยู่สองสามครั้ง แต่ก็นั่งจนเมื่อย ซ้อมไม่เสร็จสักที เคยนั่งรอจนหลับเลยแหละ จากนั้นมาพี่ภูผาก็ไม่ให้ฉันไปรออีกเลย

.

.

ตึก! ตึก! ตึก!

อ๊ะ!พี่เตอร์ เจนเสียว

หุบปาก!

อื้ออ๊า...แรงๆเลยค่ะพี่เตอร์

จะแหกปากร้องให้คนมันมามุงดูรึไงวะ

ตับๆๆๆๆๆๆอ๊าส์~

 

ฉันกำลังเดินเข้าห้องน้ำว่าจะไปล้างมือสักหน่อย แทบก้าวเท้าไม่ออก ฉันชาไปหมดเมื่อได้ยินเสียงของคนสองคนดังออกมาจากห้องน้ำห้องสุดท้าย ฉันไม่ได้เด็กจนไม่รู้ว่าคนข้างในกำลังทำอะไรกัน แล้วนี่ก็ห้องน้ำหญิงด้วย ใครกันที่มาทำอะไรแบบนี้นะ

แอรด...

"เจน!"

'พลอยใส!' ขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่นั้น คนด้านในก็เปิดประตูออกมา ความจริงฉันไม่ได้ตั้งใจจะยืนฟัง แต่มันคิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในโรงเรียน แล้วคนที่เดินออกมาก็เป็นเจน เพื่อนร่วมห้องของฉันเอง

'พลอย..อย่าบอกใครนะ' เจนรีบเดินมาจับเเขนของฉัน แล้วส่งสายตาขอร้องอ้อนวอนออกมา

"อ่อ..อืม อย่าทำแบบนี้อีกนะ" ความจริงฉันก็ไม่คิดที่จะบอกใครอยู่แล้วล่ะ ถึงเจนไม่ขอ ฉันก็ไม่ทำหรอก ฉันเเค่ยังอึ้งกับเหตุการณ์ที่เจอแค่นั้น

แอรด...

"พี่เตอร์..." ฉันเอ่ยออกมาเบาๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเขา คนที่เดินผ่านฉันเมื่อกี้ คนที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร จะมีพฤติกรรมแบบนี้ได้ เขาเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่เรียบร้อยกว่าเจนอยู่มาก เขาเพียงเเค่เปรยตามองฉันแต่ไม่ได้พูดอะไร แต่ฉันสัมผัสได้ถึงรังสีที่น่ากลัวมากกว่า

'ไอ้เตอร์เสร็จยังวะ?'

"พี่ภู..."

ฉันหันหลังกลับไปมองเสียงคนที่เข้ามาใหม่ เห็นท่าทางตกใจจากเขา เมื่อเดินมาเจอว่าฉันอยู่ตรงนี้ด้วย แต่เมื่อกี้ ทำไมพี่ชายฉัน ถึงทำเหมือนกับรู้เรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างดีเลยล่ะ

'พะ..พลอย ยังไม่กลับหรอ?' เขาถามออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุตะกะ

"พี่ภู น้อง....."

ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรพี่ชายฉันเลย แต่พี่เตอร์ดันเดินผ่านหน้าเราสามคนไปซะก่อน เเล้วตามด้วยเจน ที่วิ่งออกไปเป็นคนที่2

"พี่ภู...?"

'รีบกลับเถอะพลอย เดี๋ยวคนขับรอนาน'

"ก็ได้ค่ะ"

ว่าจบฉันก็เดินออกจากห้องน้ำไป ตลอดทางที่นั่งรถกลับบ้าน ในหัวของฉันมันมีเเต่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น เต็มหัวไปหมด สิ่งที่ฉันสงสัยคือ ไม่ใช่ว่าใครมีอะไรกัน แต่ฉันแค่สงสัยว่าโรงเรียนระดับมาตรฐานสากลขนาดนี้ โรงเรียนเอกชนค่าเทอมแพง จะกล้ามีคนมาทำเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ แล้วที่สำคัญ พี่ชายของฉันกลับทำเป็นหูเป็นตาให้เขาด้วย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว

ฉันกลับมาถึงบ้านเกือบๆ5โมงเย็น ปกติจะถึงเร็วกว่านี้ถ้าไม่ติดว่าฉันต้องไปส่งงานอาจารย์หลังเลิกเรียน แล้วก็เจอกับเกตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น

"แม่คะพลอยกลับมาแล้วค่ะ"

'มาแล้วหรอลูกสาวแม่ หิวมั้ยลูก?'

"หิวมากๆค่ะ" ฉันทำท่าลูบท้องเบาๆแล้วซบไปที่ไหล่ของคุณแม่ด้วยท่าทางอ้อนๆ

'แม่ทำกับข้าวไว้ให้เรากับพี่ภูเยอะเลย วันนี้แม่หัดทำเมนูใหม่ๆด้วยนะ เดี๋ยวลองไปชิมกัน'

"ไปค่ะ" ไม่ว่าเมนูอะไรแม่ฉันก็ทำอร่อยทุกอย่างอยู่แล้วแหละ

 

 

 

......................

เอาตอนเเรกมาเสริฟก่อนค่า

อ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ😊

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น