ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 14

คำค้น : #กลซ่อนรัก#โรม#อิสระ#น้ำมนต์#นิลเนตร

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2564 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14
แบบอักษร

 

 

กลซ่อนรัก บทที่ 14 

 

 

 

 

" งานด่วน งานใหญ่เหรอคะ!? พี่ปูเป้ " น้ำมนต์ร้องถามมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที ทั้งปูเป้ เฮียหมู และหมีต่างก็เป็นเพื่อนซี้สมัยเรียนมหาลัยที่เรียนอยู่คณะเดียวกัน พวกเขาสามคนทำธุรกิจเปิดบริษัทกราฟฟิกโฆษณาที่ชื่อบายแอดนี้มาด้วยกัน และตอนนี้ทั้งสามก็กำลังมายืนยิ้มกดดันน้ำมนต์อยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเธอ 

" แล้วก็ที่โรงแรม grand luxury ด้วย " น้ำมนต์ทวนคำอย่างไม่เชื่อหู 

" อื้อ " ปูเป้ เฮียหมู หมี พร้อมใจกันขานรับยิ้มๆ  

" เฮ้ย! ไอ้น้ำมนต์นี่มันงานใหญ่ระดับห้าดาวเลยนะ " หมีว่าสีหน้าปลื้มสุดขีด " งานออกแบบโฆษณาของห้างพันทิพาไม่ใช่สิ! ห้างเดอะรีเจนของกลุ่มทิลล์ เขาจะให้เราเข้าไปทำโปรเจคนี้ วุ้ย! ตื่นเต้นว่ะ " 

" ใช่! แล้วน้ำมนต์ก็ไม่บอกพวกพี่เลยนะว่าโลโก้ใหม่ของเดอะรีเจนเป็นผลงานของน้ำมนต์น่ะ " ปูเป้ออกอาการตื่นเต้น 

" พี่ปูเป้รู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน จากแม็กซ์เวลล์เหรอคะ " น้ำมนต์ถาม  

" คุณอัญชิสาเลขาของคุณอิสระเป็นคนบอกมาว่าจะให้น้ำมนต์เป็นคนทำงานนี้เพราะน้ำมนต์เป็นคนออกแบบโลโก้ให้พวกเขา และก็บอกด้วยว่าพวกเขาเชื่อมือน้ำมนต์ ยังไงก็จะให้เขาไปคุยรายละเอียดงานวันนี้ด้วย " ปูเป้ว่า " แต่พี่กับหมีติดลูกค้าอีกเจ้า น้ำมนต์ไปกับหมูนะ "  

" ไม่ต้องห่วงนะ น้ำมนต์ ไปกับเฮียไม่ต้องตื่นเต้นเดี๋ยวเฮียออกหน้าให้ " หมูตบอกตัวเอง 

" โถ่เอ๊ย! ไอ้หมูคนที่ตื่นเต้นน่ะดูจะเป็นเอ็งมากกว่านะ " หมีแค่นสียงใส่เพื่อน " น้ำมนต์น่ะเคยเข้าไปพรีเซนต์งานกับคุณอิสระมาแล้วเรื่องตื่นเต้นคงไม่มี ไม่เหมือนเอ็งหรอกเนอะ น้ำมนต์ " 

น้ำมนต์ฝืนยิ้มอยากจะบอกสามเกลอเพื่อนซี้นี่ไปเหมือนกันว่าครั้งก่อนที่พรีเซนต์งานให้โรมน่ะเธอถูกโรมตอกหน้าหงายมาแล้ว และครั้งนี้จะให้เข้าไปรับบรีฟงานกับโรมอีก น้ำมนต์คิดไม่ออกเลยว่าเธอจะโดนโรมเล่นงานอะไรอีก 

" ฝากด้วยนะ น้ำมนต์ " ปูเป้ยิ้มอย่างใจดีจนน้ำมนต์ไม่กล้าทำให้ปูเป้ที่เปรียบเสมือนพี่สาวที่แสนดีคนนี้ผิดหวัง เธอพยักหน้าก่อนจะเดินคอตกตามหมูออกจากออฟฟิศไป 

" หูยยยย ข้างในนี่หรูหรากว่าที่คิดอีกนะ " หมูร้องอ้าปากค้างกับการตกแต่งของโรงแรม grand luxury " ปกติก็แค่ขับรถผ่าน ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้เข้ามาในนี้เลยนะเนี่ย " น้ำมนต์เอ็นดูกับอาการตกตะลึงของเฮียหมูขาใหญ่ประจำบายแอด เพราะตัวเธอเองก็เคยตกอยู่ในสภาพเดียวกันมาก่อน  

น้ำมนต์เดินเข้าไปที่ฟร้อนท์อย่างคุ้นเคยก่อนจะยกมือไหว้นิกรผู้จัดการแผนกฟร้อนท์เด็กซ์ " สวัสดีค่ะ ตุณนิกร สบายดีนะคะ " เธอยิ้มทักทายชายวัยกลางคนที่ดูเคร่งขรึม เขายกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยท่าทางไว้ที 

" สวัสดีครับ คุณนิลเนตร -- วันนี้มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ หรือจะให้ผมตามคุณอิสระลงมาพบครับ " 

รอยยิ้มของน้ำมนต์จืดลงไปเล็กน้อย " อุ๊ย ยังจำเรื่องนี้ได้อยู่อีกเหรอคะ " น้ำมนต์ว่า นิกรยิ้มรับบางๆ " วันนี้คงไม่ได้ให้คุณนิกรตามคุณโระ -- คุณอิสระลงมาหรอกค่ะ น้ำมนต์กับเฮียหมูมีนัดคุยงานกับคุณอิสระตอนสิบโมงเช้า รบกวนคุณนิกรหน่อยได้มั้ยคะ "  

" ถ้างั้นสักครู่นะครับ " นิกรกดโทรศัพท์แล้วพูดกับปลายสาย " สวัสดีครับ คุณอัญชิสา นัดของท่านประธานตอนสิบโมงมาถึงแล้วนะครับ " 

--  

" ได้ครับ " 

-- 

" ยินดีครับ "  

นิกรวางหูโทรศัพท์ลงก่อนจะเดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ " เชิญทางนี้ครับ คุณนิลเนตร " นิกรเดินนำน้ำมนต์ไปที่โถงทางเดินอีกด้านที่นำพวกเขาไปที่โถงลิฟท์ของตึกทิลล์ที่อยู่ติดกัน 

" พบท่านประธานครับ " นิกรแจ้งต่อรีเซฟชั่นสาวที่นับบัตรประชาชนจากน้ำมนต์กับเฮียหมูไปก่อนจะยื่นบัตรผู้เยี่ยมที่ดูคล้ายกับบัตรเครดิตให้กับทั้งคู่ 

" แตะกดที่ลิฟท์แล้วมันจะนำพวกคุณขึ้นไปหาท่านประธานนะครับ " นิกรว่า " ทางนี้เรียบร้อยแล้ว ผมขอตัวกลับไปทำงานนะครับ " 

" ขอบคุณมากค่ะ คุณนิกร ดูแลทุกระดับประทับใจเหมือนเดิมจริงๆ " น้ำมนต์ยิ้มแซวก่อนจะเดินตามเฮียหมูเข้าไปในลิฟท์  

" ดูคุ้นเคยกับที่นี่นิหว่า ไอ้น้ำมนต์ " หมูเอ่ยปาก น้ำมนต์ส่ายหัวดิก 

" แค่ครั้งสองครั้งเท่านั้นแหละค่ะ " น้ำมนต์ตอบปัดๆ ตอนนี้หัวใจเธอเต้นระทึกยิ่งกว่ากลองศึกซะอีก 'บ้าชะมัด! เรื่องที่พูดจริงสินะว่าจะให้มาทำงานด้วยน่ะ อีตาโรมคิดจะทำอะไรกันแน่' น้ำมนต์ร้องครางอยู่ในใจไม่อยากก้าวออกจากลิฟท์เลยตอนที่ประตูเปิดออกหมูรีบเดินออกแทบจะทันที เขาหันมาดึงมือน้ำมนต์เร่งให้เดินเร็ว  

" เร็ว! ไอ้น้ำมนต์ เดี๋ยวเลยเวลาเค้าจะว่าเราได้นะ " หมูว่าแล้วจัดแจงแนะนำตัวเองกับอัญชิสาเลขาคนเก่งของบ้านทิลล์ " เอ่อ สวัสดีครับ ศักดิ์ชัยและนี่นิลเนตร จากบายแอดครับ " 

" สวัสดีค่ะ คุณอัญชิสา " น้ำมนต์ยกมือไหว้แล้วยิ้มกว้างที่ดูเหมือนรอยยิ้มของเด็ก 

" สวัสดีค่ะ คุณนิลเนตร ไม่เจอกันนานเลยนะคะ -- สวัสดีค่ะ คุณศักดิ์ชัย ยินดีที่ได้พบค่ะ เดี๋ยวเราไปที่ห้องประชุมกันดีกว่านะคะ " อัญชิสาว่าแล้วเดินนำทั้งคู่ไปที่ห้องประชุมใหญ่ 

" มากันแล้วเหรอครับ คุณอัญ " ใครคนนึงเอ่ยถามอัญชิสาสายตามของเขามองมาที่น้ำมนต์และหมู แววตานั้นเบิกโตเล็กน้อยเมื่อเขาจำน้ำมนต์ได้ " อ้าว! คุณนั่นเอง น้ำมนต์ใช่มั้ยครับ ถ้าผมจำชื่อคุณไม่ผิด " เขาเดินเข้ามาหาน้ำมนต์ 

" สวัสดีค่ะ คุณนิติ " น้ำมนต์ยกมือไหว้แล้วยิ้มให้นิติ " คุณจำไม่ผิดหรอกค่ะ นี่คุณศักดิ์ชัยเป็นหัวหน้าของฉันที่บายแอดเองค่ะ "  

" บายแอดเหรอครับ!? " นิติทวนคำหันไปมองหน้าอัญชิสาเป็นเชิงถาม อัญชิสาเดินเข้ามาใกล้ 

" ใช่ค่ะ คุณนิติ ทั้งคุณนิลเนตร คุณศักดิ์ชัยมาจากบริษัทบายแอดที่ทางคุณโรมเรียกเข้ามาเพื่อให้ช่วยวางแผนโฆษณาให้กับเดอะรีเจนน่ะค่ะ "  

" นี่ผมตกข่าวเหรอครับ คุณอัญ " นิติทำหน้าประหลาดใจ " ผมนึกว่าเราจะใช้วันโอวันของคุณระวีซะอีก " คำพูดของนิติทำเอาน้ำมนต์ทำหน้าแปลกใจแทน " คุณโรมเปลี่ยนกลางอากาศแบบนี้คุณรวีจะไม่อาละวาดแย่เหรอครับ "  

" ฉันเคลียร์กับรวีไปล่ะ " โรมเดินตามมาทีหลังพูดต่อประโยคของนิติ  โรมเดินเข้ามาในห้องประชุมมือข้างหนึ่งของเขาอยู่ในกระเป๋ากางเกงตัวเอง 

" สวัสดีครับ คุณอิสระ ผมศักดิ์ชัยแล้วก็นี่คุณนิลเนตรครับ ผมคิดว่าคุณอิสระคงได้เจอกับน้ำมนต์ เอ๊ย! นิลเนตรมาก่อนแล้วใช่มั้ยครับ " หมูเอ่ยทักทายแล้วยิ้มกว้างทอดไมตรีให้ 

" ครับ เราเคยเจอกันมาก่อน " โรมรับคำมองหมูแล้วเลื่อนสายตามาที่น้ำมนต์ ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าที่บ่งบอกอารมณ์ไม่ได้ว่าควรจะเรียกว่าอะไร การกลับมาเจอกันเมื่อวานนี้ในรอบสามเดือนมีเรื่องทำให้น้ำมนต์ประหลาดใจไม่น้อยกับการที่โรมดูจะสนิทชิดเชื้อกับรวีหรือจะเรียกให้ถูกว่าแฟนก็คงไม่ผิดนัก และแถมอีกฝ่ายก็ดันเป็นผู้หญิงที่เคยแย่งพี่เขตต์ไปจากเธอด้วยแค่เห็นพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันน้ำมนต์ก็ไม่ชอบใจทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเธอกับโรมดูจะเป็นเพื่อนกันได้แท้ๆ แต่พอเห็นแบบนี้แล้วน้ำมนต์ก็ไม่อยากยุ่งกับโรมอีก เพื่อนที่หักหลังไปคบกับผู้หญิงที่แย่งแฟนเพื่อนไปเนี่ยนะ ทำได้ไงกัน! 

'เดี๋ยวนะ น้ำมนต์ เค้ายอมรับเธอว่าเป็นเพื่อนเค้าแล้วเหรอ' เสียงกระซิบเย้ยหยันอย่างชั่วร้ายดังในหัวของเธอ น้ำมนต์แอบกัดปากเบาๆมองหน้าโรมก่อนจะเชิดหน้าใส่โรม 

'น้ำมนต์ กล้ามากที่เมินหน้าหนีฉัน' โรมคิดพลางเดาะลิ้นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงที่หัวโต๊ะ " เชิญนั่งเถอะครับ คุณศักดิ์ชัย คุณนิลเนตร " โรมว่าลงน้ำเสียงเน้นหนักที่ชื่อของน้ำมนต์ ทั้งหมูและน้ำมนต์นั่งลงก่อนจะเป็นอัญชิสาและนิติที่นั่งเป็นคนสุดท้าย  

" เรื่องที่จะให้วันโอวันของรวีมาทำโฆษณา ฉันคุยกับรวีไปว่าฉันอยากให้คนที่มีประสบการณ์มาทำงานนี้ ไม่ใช่กับคนที่พึ่งเปิดบริษัทมาแค่สามเดือนอย่างรวี " โรมบอกกับนิติ  

" โห! คุณโรมพูดไปแบบนั้น คุณรวีก็น้อยใจแย่สิครับ " นิติว่า โรมยักไหล่ 

" ก็แลกกับดินเนอร์ตามที่เค้าอยากได้ " สายตาของโรมเหลือบมองไปที่น้ำมนต์ที่ไม่ยอมมองมาทางเขา " เมื่อกี้เราว่ากันถึงไหนแล้วนะครับ คุณศักดิ์ชัย " โรมถามหมู 

หมูกำลังจะอ้าปากตอบคำถามของโรมแต่โรมกลับชิงพูดออกมาเสียก่อน " อ่อ!ใช่ครับ คุณนิลเนตรเคยทำงานให้กับเรามาก่อนโลโก้ห้างเดอะรีเจนก็เป็นผลงานของคุณนิลเนตรเหมือนกัน " สายตาของโรมมองน้ำมนต์ถึงแม้จะยังคุยกับหมูอยู่  

" เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมมากๆจริงครับ " นิติสวนขึ้นมา " ยิ่งตอนที่คุณน้ำมนต์เข้ามานำเสนอแรงบันดาลใจในการออกแบบต่อหน้าคณะกรรมการบริหารเดอะรีเจน ทุกคนชื่นชอบกันมาก " นิติส่งสายตาชื่นชมมองไปที่น้ำมนต์ อีกฝ่ายยิ้มเก้อเขิน 

" ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณนิติ ฉันก็แค่นำเสนอรูปลักษณ์ของพันทิพาที่เกิดใหม่ในแบบของเดอะรีเจนเท่านั้นเอง "  

" ถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ คุณน้ำมนต์ -- คุณโรมเองก็คงเห็นด้วยกับความสามารถของน้ำมนต์ไม่งั้นคงไม่เลือกน้ำมนต์มาช่วยงานนี้ จริงมั้ยครับ คุณโรม " สีหน้าและแววตาของนิติเจือไปด้วยความสนุกสนานแบบคนขี้เล่น เขามองไปทางโรม น้ำมนต์เองก็เผลอมองตาม 

โรมไม่ได้ตอบรับแต่กลับพูดปัดไปประเด็นอื่นแทน " เดอะรีเจนกำลังจะวางแผนสื่อโฆษณาเพื่อทำการเปิดตัวห้างที่รีแบรนด์มาจากพันทิพาเพราะอย่างนั้นแล้วผมเลยอยากให้ทางบายแอดนำเสนอไอเดียในครั้งนี้ คุณอัญชิสาได้ทำรายละเอียดเกี่ยวกับข้อมูลที่ทางเราอยากให้สื่อออกมาแล้วลองดูได้เลยนะครับ " โรมว่าขณะที่อัญชิสาส่งเอกสารให้หมูน้ำมนต์และนิติ " ตามรายละเอียดที่ให้ ทางบายแอดสามารถสร้างสรรค์พร้อมกับทำใบเสนอราคามาให้ทางคุณอัญได้เลยนะครับ เธอจะเป็นคนคอยประสานงานระหว่างพวกคุณกับผมเอง "  

" สำหรับเรื่องค่าใช้จ่ายในการใช้โฆษณาในครั้งนี้ รบกวนคุณนิติช่วยจัดทำงบประมาณในครั้งนี้ด้วยว่าถ้าเราเปิดตัวทั้งในส่วนของบิลบอร์ด ทีวี ยูทูป รถไฟฟ้า รถใต้ดิน จะต้องใช้งบเท่าไหร่ " โรมพูดกับนิติ เขาพยักหน้ารับ 

" ได้ครับ คุณโรม "  

" การออกสื่อในครั้งนี้ก็จะมีประมาณนี้ครับ คุณศักดิ์ชัย มีคำถามเพิ่มเติมมั้ยครับ " โรมถาม หมูส่ายหน้า 

" เคลียร์ชัดมากครับ คุณอิสระ "  

" ดีครับ " โรมรับคำ " แล้วคุณนิลเนตรล่ะครับ มีข้อสงสัยอะไรหรือเปล่าครับ " โรมเจาะจงถามน้ำมนต์สายตามองไปที่เธอคนเดียว  

" ไม่มีค่ะ " น้ำมนต์มองหน้าโรมแค่แวบเดียวก่อนจะกลับไปจดจ่ออยู่ที่กระดาษในมือ โรมยกคิ้วสูงขึ้นเล็กน้อยกับท่าทีไม่สนใจของน้ำมนต์ 

" ถ้าไม่มีก็ดีครับ กำหนดส่งงานเบื้องต้นพร้อมนำเสนอราคาภายในสามวันนะครับ "  

น้ำมนต์ละสายตาจากกระดาษที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่มองโรมจนคุยงานเสร็จ เธอหันไปมองหน้าเขา " ภายในสามวันเนี่ยนะ คุณโรม! " น้ำมนต์หลุดเรียกชื่อเล่นของโรมออกมาแบบไม่ทันรู้ตัว โรมยักไหล่ 

" ตามที่ได้ยินครับ คุณนิลเนตร -- มีปัญหาเหรอครับ "  

น้ำมนต์อึกอัก สายตาและรอยยิ้มบางๆของโรมชวนโมโหจริงๆ เธอมองหน้าคนในห้องประชุมคนนั้นทีคนนี้ที หมูส่งสายตาเป็นนัยบอกเธอว่ายอมเถอะ  

" ไม่มีค่ะ ถ้าคุณต้องการแบบนั้น " น้ำมนต์ว่า  

" เสนอมามากกว่าหนึ่งแบบนะครับ คุณนิลเนตร " โรมผุดยิ้มร้ายออกมา น้ำมนต์ตอนนี้กำลังจะเหมือนน้ำร้อนที่อยู่ในกาเข้าไปทุกที  

" มากกว่าหนึ่งแบบภายในสามวัน ผมว่าโหดไปหรือเปล่าครับ คุณโรม " นิติออกความเห็น อัญชิสาพยักหน้ารับเห็นด้วย 

" งานไอเดียต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์แบบนี้ คงต้องใช้เวลาหน่อยนะคะ คุณโรม "  

" คำร้องขอของผมโหดไปหรือเปล่าครับ คุณศักดิ์ชัย " โรมปัดคำร้องของทางนิติและอัญชิสาตกไป เขามองหน้าหมูที่ออกอาการอึกอัก หมูหันไปมองน้ำมนต์สีหน้าของเธอออกอการไม่พอใจ จ้องโรมด้วยสายตาขุ่นเคือง 

" ไม่โหดครับ แค่ผมคิดว่าเราน่าจะต่อรองกันได้นะครับ คุณอิสระ " หมูว่า โรมทำมือให้หมูพูดต่อ " ถ้าคุณต้องการให้น้ำมนต์ เออ คุณนิลเนตรเป็นคนออกแบบโฆษณาให้ ผมอยากจะให้คุณอิสระยืดหยุ่นเรื่องเวลาส่งงานออกไปอีกเล็กน้อยครับ ตอนนี้ทางคุณนิลเนตรเองก็มีงานที่ต้องส่งลูกค้าอยู่สองสามชิ้น หากคุณอิสระไม่ติดเรื่องเวลา ทางผมจะขอให้ยืดเวลาส่งแบบให้พิจารณาเป็นอาทิตย์หน้าได้มั้ยครับ -- อาทิตย์หน้าทางบายแอดจะมีผลงานส่งคุณมากกว่าหนึ่งแบบแน่นอนครับ และถ้ายังไม่เป็นที่พอใจทางเราจะไม่คิดค่าบริการใดๆสำหรับงานนี้เลยครับ คุณอิสระ "  

" เป็นข้อเสนอที่ดีนะครับ คุณโรม " นิติว่า โรมยังไม่พูดอะไรเพราะเอาแต่งัดข้อกับน้ำมนต์ด้วยสายตาที่ฟาดฟันกันไปมา ใจก็อยากจะแกล้งคนตรงหน้าให้เข็ดโทษฐานมาทำเมินใส่เขา  

" หวังว่าอาทิตย์หน้าผมคงจะได้เห็นผลงานที่น่าพอใจของทางบายแอดนะครับ " โรมพูดในที่สุดก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนตามมาด้วยหมูและทุกคนที่ลุกขึ้นบ้าง " ยินดีที่ได้ร่วมงานกับทางบายแอดนะครับ คุณศักดิ์ชัย " โรมยื่นมือให้หมูจับ 

" ยินดีมากเช่นกันครับ " หมูรับไปจับ  

" ถ้ายังไงผมขอตัวนะครับ " โรมว่า " นิติ เดี๋ยวก่อนเข้าประชุมไปหาฉันที่ห้องด้วย " โรมทิ้งท้ายไว้กับนิติ จากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องประชุมไปและตามด้วยคนที่เหลือ 

" ประชุมบ่ายนี้ต้องหนักแน่เลยครับ คุณอัญ " นิติว่ายิ้มบางๆ อัญชิสาส่งยิ้มปลอบ 

" คุณโรมเธอค่อนข้างจริงจังกับเรื่องนี้น่ะค่ะ คงอยากให้ทุกอย่างออกมาชัดเจน "  

" งานนี้ผมแย่แน่เลยครับ ใครจะไปคิดว่าคุณเจษฎ์จะหมกเม็ดอะไรไว้แบบนี้อีก " นิติยกมือลูบต้นคอตัวเองไปมา  

" ช่วงนี้ก็จะหนักหน่อยนะคะ คุณนิติ -- คุณเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องบัญชีของพันทิพา คุณโรมก็ยังต้องหวังพึ่งคุณอยู่ "  

นิติแค่พยักหน้ารับเขาหันไปบอกลากับน้ำมนต์และหมู 

" ไว้เจอกันนะครับ คุณน้ำมนต์ "  

" ค่ะ คุณนิติ "  

จากนั้นนิติก็เดินแยกออกไปอีกทาง ขณะที่อัญชิสาเดินออกมาส่งน้ำมนต์กับหมูที่หน้าลิฟท์ 

" ถ้ามีข้อมูลสงสัยอะไร สอบถามมาทางดิฉันได้นะคะ " อัญชิสาว่า 

" ได้ค่ะ คุณอัญ " น้ำมนต์รับคำก่อนจะมองซ้ายมองขวาออกอาการลุกลี้ลุกลน อัญชิสาเลยเอ่ยปากถาม 

" คุณนิลเนตรอยากจะเข้าห้องน้ำเหรอคะ "  

น้ำมนต์ยิ้มอย่างขวยเขิน " ไปทางไหนเหรอคะ " 

" เดินไปตามโถงนี้นะคะ แล้วเลี้ยวซ้ายค่ะ " อัญชิสาตอบอย่างใจดี 

" ขอบคุณมากค่ะ คุณอัญ -- เดี๋ยวน้ำมนต์มานะคะ เฮียหมู " น้ำมนต์หันไปบอกกับหมูก่อนจะรีบเดินไปเข้าห้องน้ำตามทางที่อัญชิสาบอก ในตอนที่น้ำมนต์เสร็จภารกิจของเธอและล้างมือเรียบร้อยแล้ว เธอเดินออกจากห้องน้ำเพื่อกลับมาเจอกับหมูที่หน้าลิฟท์นั้น เสียงบทสนทนาของใครบางคนก็ดังลอดมาจากทางฝั่งขวามือที่เป็นทางหนีไฟ 

" ว่ายังไงนะ! ไอ้อิสระมันยังให้คนตามสืบเรื่องของไอ้เจษฎ์อยู่อีกเหรอ "  

น้ำมนต์เดินตามเสียงไปหยุดฝีเท้าที่หน้าประตูบันไดหนีไฟพยายามเงี่ยหูฟังบทสนทนาที่พึ่งได้ยิน 

" ทำไมมันยังไม่เลิกตามอีกวะ ก็ในเมื่อตำรวจก็สรุปไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าไอ้เจษฎ์มันถูกโจรฆ่าตายน่ะ "  

--  

" มันตามสืบเพราะเอกสาร!? เอกสารอะไรวะ "  

น้ำมนต์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้เหมือนกันว่าคนเราเวลาได้ยินเรื่องอะไรที่น่าตื่นเต้นหูจะต้องเหมือนกางออกได้อย่างนั้นแหละ น้ำมนต์คิดพยายามตั้งใจฟังเรื่องที่อีกฝ่ายคุย 

" ไอ้เจษฎ์มันจะมีเอกสารบ้าอะไรอีกในเมื่อเราก็ทำทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีทางที่จะกลับมาเราแน่นอน " 

-- 

" ฉันไม่รู้ ยังไงแกไปตามสืบต่อ ไปสืบมาให้ได้ว่าทำไมไอ้อิสระถึงไม่ยอมเลิกตามคดีไอ้เจษฎ์สักที และไปสืบมาด้วยว่าเอกสารอะไรที่ไอ้เจษฎ์มีและตอนนี้เอกสารนั่นอยู่ที่ไหน เข้าใจมั้ย!! " 

You've shown me I have reasons I should love myself  

น้ำมนต์รีบหยิบมือถือของตัวเองที่กำลังส่งเสียงร้องเพลงโปรดออกมา " เฮียหมู " น้ำมนต์มองชื่อบนหน้าจอมือถือตัวเองก่อนจะรีบกดตัดสายทิ้งหันไปดูอีกด้านเสียงฝีเท้ากำลังเดินขึ้นบันไดมาอย่างรีบร้อน  

น้ำมนต์ออกอาการเลิ่กลั่กหันซ้ายหันขวารีบเร่งฝีเท้าเดินออกมาให้พ้นจากตรงนั้น 

" นี่คุณ! " เสียงเรียกดังอยู่ที่ข้างหลัง น้ำมนต์ไม่กล้าหันกลับไปเพราะไม่รู้จะตอบอีกฝ่ายว่ายังไงเหมือนกันถ้าถูกฝ่ายนั้นถาม " คุณที่เดินอยู่ตรงนั้นน่ะ เป็นใคร! " 

น้ำมนต์เร่งฝีเท้าไม่สนใจแต่กลับถูกอีกฝ่ายเดินตามมาถึงตัวคว้าไหล่แล้วดึงน้ำมนต์กลับมา 

" ว้าย! " น้ำมนต์หลุดร้องกรี๊ด เธอหันมาเผชิญหน้ากับชายอายุราวสี่สิบ สีหน้าของเขาดูถมึงทึงแววตาถลึงถลนตอนที่เขาออกมาแล้วเห็นน้ำมนต์อยู่คนเดียวตรงทางเดินที่ไม่มีใคร  

" คุณเป็นใคร " สายตาของเขามองน้ำมนต์ตั้งแต่หัวจรดเท้า " พนักงานที่นี่หรือไง ไม่เคยเห็นหน้า แล้วมาทำอะไรตรงนี้! " 

" คือ -- " 

 

 

*************** 

สวัสดีค่า รี้ดที่น่ารักทุกคน 

ไรท์กลับมาประจำการแล้วนะ แหะๆ หัวเราะแห้งเลย -- ช่วงนี้ไรท์ต้องหลับไปทำงานประจำที่ต้องทำติดต่อกันเลยทำให้มาอัพได้ช้ามากแต่ยังไงก็กลับมาอัพแล้วน้า ^^ 

เอาแล้ว น้ำมนต์ที่บังเอิญไปได้ยินใครบางคนพูดถึงเรื่องของโรมและการตายของเจษฎ์ถูกจับได้แบบนี้ จะหาทางเอาตัวรอดยังไง หรือจะมีใครมาช่วยมั้ยนะ ติดตามกันให้ได้นะคะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม ทุกการรอคอย และทุกข้อความของทุกๆคนมากเลยนะคะ  

แล้วเจอกัน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว