email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

ชื่อตอน : หมีสอดใส้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2564 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมีสอดใส้
แบบอักษร

วันนี้ขับรถมาเรียนเองพี่หมอกยังไม่ตื่นเลยไม่อยากปลุกเค้า เดินเข้ามาในคลาสก็เจอผองเพื่อนนั่งสุมหัวกันเหมือนนินทาใคร

“คุยอะไรกันยะ”

“มาพอดีเลยชะนี!”

“กำลังรอมึงเชียว”

“นั่งๆๆๆๆอีสวยด่วนเลย!!”

“อะไรของพวกมึงเนี่ย”

“คืองี้!! บ้านป้ากูอ่ะอยู่ซอยเอ่อ..

“เออไม่เป็นไรเล่าต่อเถอะ”

“เออๆซอยเดียวกับบ้านพ่อมึงอ่ะ แล้วแม่กูใช้ให้เอาขนมไปให้ป้า กูต้องผ่านบ้านพ่อมึงไง ตอนขับผ่านอ่ะกูเห็นคนมุงเต็มหน้าบ้านพ่อมึงเลย”

“มุงทำไมวะ?”

“ด้วยความที่วิญญาณเผือกเข้าสิงกูพอดี อันนี้กูไม่ได้อยากรู้เองผีเผือกมันเข้ากู”

“สักที!! มึงจะดึงเพื่อ?”

“เอออีเวรลุ้นเยี่ยวแทบแตก!!”

“อ่ะๆต่อๆ กูเลยจอดรถลงไปมุงกับเค้า สิ่งที่กูเห็นอ่ะ โคตรเหี้ยเลย!! ลูกชายแม่เลี้ยงมึงอ่ะ มันนอนแก้ผ้าอยู่หน้าบ้านเว้ย สภาพนี้คือเละ!!”

“เละ? ตายเหรอวะ”

“ไม่ตาย!! เพราะมันนอนร้องไห้อยู่”

“มึงว่ามันเป็นอะไรวะ”

“เมามั้ง”

“มึง!!มันเหมือนโดนปู้ยี่ปู้ยำรุมโทรมมาอ่ะ!!”

“เชี่ย!!!ใครทำมันวะ”

“ใครทำก็ช่างแต่กูสะใจ!!”

“เออ!โดนสะบ้างก็ดี! มันเคยจับตูดกูหน้าห้องน้ำผับแม่ง!!”

ฉันได้แต่ฟังพริกหวานเล่าเงียบๆ ไม่แสดงความคิดเห็นอะไรออกไป แต่ที่แน่ๆฝีมือพี่หมอกแน่นอน มันได้เจ็บปวดมากกว่าฉันจริงๆตามที่เค้าบอก ผิดคาด ฉันนึกว่าพี่หมอกจะฆ่ามันด้วยซ้ำ

“จารย์แม่มาแล้วๆ”

เราก็แยกย้าย ต่างคนต่างตั้งใจเรียน ตอนนี้กำลังไปกินข้าวที่โรงอาหารเพราะต้องเรียนช่วงบ่ายอีก

“รับทานไรเพคะนังตุ๊ด”

“เตี๋ยวเรือ”

“มึงอ่ะชะนีเจ้า”

“เหมือนไอ้ชาย”

“อีเจ้า!!! ดกทง!!” อีช่าตวาดฉันด้วยความเกรี้ยวกราด

“พอๆหมดยก!! กูเอาด้วยได้สั่งทีเดียว”

แล้วเราก็นั่งรออีพอลล่ากับอีช่าไปซื้อก๋วยเตี๋ยวมาให้ ระหว่างรอมีรุ่นน้องต่างคณะเดินมาทักฉัน

“เอ่อ พี่เจ้าขาครับ”

“คะ??”

“ผมให้ครับ” แล้วน้องเค้าก็ยื่นตุ๊กตาหมีมาให้ฉัน ฉันก็มองแบบงงๆ

“ให้พี่ทำไมคะ”

“ผมเป็น แฟนคลับพี่ครับ”

“น้องเค้าให้มึงก็รับไปเถอะ” อีพริกเห็นน้องเค้ายื่นให้ค้างอยู่แบบนั้นมันคงเห็นใจ

“งั้นขอบคุณนะคะ”

“ยินดีครับ” แล้วน้องเค้าก็เดินออกไป

“มีผัวแล้วยังไม่หยุดฮอตนะคะ”

“สวยก็งี้”

“มองบนค่ะ!!”

หลังจากกินข้าวกันเสร็จเราก็มาเรียนต่ออีกคลาส แล้วแยกย้ายกันกลับ พอกลับมาฉันตรงไปหาพี่หมอกที่ห้องทำงานเลย

จุ๊บๆๆๆๆ! “กลับมาแล้วค่ะ”

“- -!” ทุกคน!ผัวทำหน้าเบื่อใส่ฉัน😭

“เบื่อเค้าหรอ☹️

“น้ำลาย” แหม่!! อีคนสะอาด!

“ชิๆ!”

“เจ้า!!!”

“เรียกเสียงดังทำไมอยู่แค่นี้เอง” ตกใจนะเว้ย!!

“ไปไหนมา!!” ยัง ยังดุอีก

“ไปเรียนไงคะ”

“ดีๆ!”

“อะไรเนี่ยพี่หมอก!ก็เจ้าไปเรียนไง”

“ไปไหนอีก”

“ไม่ได้ไป! กลับเลย”

“ชู่วววว!พูดเบาๆกระซิบเอา” ฉันก็พยักหน้าแบบงงๆ

แล้วเค้าก็มองๆบนตัวฉันเหมือนหาอะไรสักอย่าง

“มองอะไรเนี่ย”

“...”

“จะเปิดกระโปรงทำไม”

“เฉยๆ!”

“เออ!เอ้า ตามสะบาย”

แล้วเค้าก็ถอดเสื้อผ้าฉันออกหมดเหลือแค่ชุดชั้นใน อีตาบ้านี่คิดจะทำอะไร เพี้ยนเหรอเนี่ย

“พี่หมอก!! มีคนเปิดประตูเข้ามาจะทำยังไง”

“กดล็อคแล้ว”

“นี่ ถ้าจะขนาดนี้ไม่ถอดให้หมดเลยล่ะ”

“ไม่เล่น”

“...” ช่วยบอกว่าทำอะไร หาอะไรมันจะตายรึไงเนี่ย

ก๊อกแก๊กๆ! นางแงะกระดุมนักศึกษาฉันดู แล้วก็เข็มขัด อะไรวะเนี่ย

“มีไรติดตัวมาบ้าง”

“กระเป๋าอยู่โน้น”

แล้วเค้าก็ลุกไปเปิดกระเป๋าฉันแล้วเทของออกมาหมด เขย่าๆด้วยคงกลัวออกไม่หมด พี่แกก็นั่งแกะทุกอย่างที่เทออกมา สรุปฉันไม่รู้เค้าหาอะไร

“หมีอะไรเอาไปเรียนด้วยหรอ”

“แฟนคลับให้มา”

เท่านั้นแหละ พี่แกผ่าตัดหมีทันที! ใช้คัดเตอร์แหวกไส้แหวกพุงหมีออกมา บีีบๆเคล้นๆ แล้วเค้าก็ได้บางอย่างออกมาจากหมีจริงๆ ฉันตกใจอยากรู้ว่ามันคืออะไร แล้วพี่หมอกเค้ารู้ได้ยังไงว่ามันมีสิ่งนี้มากับฉัน!!

พี่หมอกมองหน้าฉันแล้วเอานิ้วชี้จุ๊ๆที่ปากไม่ให้ฉันส่งเสียง แล้วเค้าก็จูงแขนออกห่างมาจากตรงนั้นพอสมควร

“ใครให้มา”

“รุ่นน้องที่มอ”

“รับมาทำไม”

“เค้าบอกเป็นแฟนคลับนิ ปกติมีคนให้แบบนี้แหละ”

“จำหน้าได้มั้ย”

“ได้นะ”

“เงียบไว้ก่อนรอนี่”

แล้วพี่หมอกก็เดินออกไปข้างนอกทั้งๆที่ฉันแก้ผ้าอยู่เนี่ยนะไอ้บ้าเอ้ย! ชุดนักศึกษาฉันจะใส่ยังไงล่ะ พี่แกแกะกระดุมออกหมดเลย แล้วพี่หมอกก็กลับมาพร้อมเสื้อผ้าฉัน เค้าคงขึ้นไปเอาจากข้างบนมาให้ พี่หมอกจูงฉันมาข้างนอกห้องทำงานแล้วปิดประตู

“ฟัง”

“ค่ะ”

“ในหมีนั่นมีเครื่องดักฟังกับเครื่องติดตามอยู่ในนั้น เพราะฉนั้นเจ้าต้องจำให้ได้ว่าใครให้มา”

“พี่ไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร คนที่เอามาให้อาจโดนใช้มาอีกทีก็ได้ ช่วงนี้มีอะไรแปลกๆมั้ย”

“มะไม่ค่ะ” ฉันตกใจกับสิ่งที่พี่หมอกเพิ่งบอกมา ใครที่ทำแบบนี้แล้วทำไปทำไม

“อย่าอยู่คนเดียว ห้ามไปไหนคนเดียว อย่าไว้ใจใครง่ายๆแม้แต่คนใกล้ตัว เข้าใจมั้ย เพราะเราไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร มันอาจจะเจาะจงมาที่พี่หรือเจ้า เราไม่รู้”

“เข้าใจแล้วค่ะ” โอเคฉันจะไม่ดื้อกับเค้ามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลย

“แล้วเมื่อกี้เค้าจะได้ยินที่เราคุยกันมั้ยคะ”

“คงไม่ได้ยินถึงได้ยินก็คงไม่ชัด พี่ถึงให้กระซิบไง”

“ทำไมคะ แล้วพี่หมอกรู้ได้ยังไงว่ามันมี”

“ที่นี่มีเครื่องตรวจจับของพวกนี้อยู่หน้าประตู แต่พวกข้างล่างมันไม่กล้าค้นมันเลยส่งข้อความมาบอกพี่”

“งี้นี่เอง แล้วทำไมเค้าถึงจะไม่ได้ยินเราล่ะ”

“พี่เปิดเครื่องรบกวนสัญญาณ”

“พี่หมอกมีของพวกนี้ได้ไงอ่ะ”

“ผัวเจ้าทำงานอะไร?? คนจ้องจะโกงจะทำลายเยอะแยะ ไม่มีน่ะสิแปลก”

“แห่ะๆก็ไม่รู้ง่ะ”

“ทำเหมือนไม่รู้ตัวไปก่อน ไม่รู้ว่ามันจะตามมาที่นี่มั้ย เพราะสัญญาณมันมาตัดที่นี่พอดี”

หน้าตาเค้าดูเครียดมากเลย นั่นสิใครจะทำ ทำไปทำไม ต้องการอะไร??

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว