Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่9 งานชั่วคราว

ชื่อตอน : บทที่9 งานชั่วคราว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มี.ค. 2564 00:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่9 งานชั่วคราว
แบบอักษร

 

ฉันตื่นเช้ามาอย่างสะลึมสะลือ เพราะเมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอน เห้ออออ วันนี้ฉันต้องไปทำงานแทนอิงฟ้า ที่โทรมาขอร้องอ้อนวอนฉันให้ไปทำงานแทนให้หน่อย เพราะอิงฟ้าต้องไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล ส่วนแอลอิงฟ้าบอกไม่กล้าขอให้มาช่วยกลัวบอสจะว่า ก็เลยมาลงที่ฉันเพราะไม่มีใครมาว่าฉันหรอก

ฉันลุกมาอาบน้ำแต่งตัวและเก็บของต่างๆไปด้วย ดีนะที่เขาทำรอยแค่ตรงคอ2-3รอย และก็ตรงเนินอกนิดหน่อย ทำให้ง่ายต่อการปิด ไม่งั้นฉันคงเหนื่อยเอารองพื้นกลบเยอะมากแน่ๆ ฉันเก็บของเสร็จก็ให้คนรถที่บ้านที่ฉันเรียกมามาขนของขึ้นรถไป

“เอ่อออ แล้วคุณแน็คละครับคุณหนู” คนรถถามฉันหลังจากเก็บของเสร็จแล้วเหลือแต่เขาที่นอนอยู่บนเตียง

“ปล่อยไว้อย่างงั้นแหละค่ะ เขากลับเองได้” พูดจบฉันก็เดินออกมาและลงไปที่รถทันที

 

 

ฉันบอกให้คนรถมาส่งที่สถานที่จัดงาน ซึ่งเป็นที่ขนาดใหญ่ และตอนนี้คนก็เริ่มถยอยกันมาแล้ว ฉันเลยรีบไปแต่งหน้าแต่งตัวทำผมทันที เพราะกลัวจะไม่ทันเวลาเอาหนะสิ เดี๋ยวอิงฟ้ามันจะโดนว่าที่ฉันมาแทนมันแล้วยังจะมาสายอีก

งานที่อิงฟ้าขอให้ฉันช่วยคืองานอะไรเหรอคะ พริตตี้ค่ะ พริตตี้รถยนต์ซุปเปอร์คาร์ ใช่ค่ะ อิงฟ้ามันทำงานแบบนี้มาตลอด เพราะแม่มันผ่าตัดมันเลยต้องใช้เงินเยอะมากพอสมควร แต่ก็น้อยคนที่จะรู้นะคะว่ามันทำงานแบบนี้ด้วย อย่างกลุ่มฉันก็มีแค่ฉันกับแอลที่รู้ ฉันกับแอลจะเสนอให้เงินอิงฟ้าก็ไม่รับ จนต้องมาทำงานลำบากแบบนี้ไง

 

 

 

Part แน็ค

ตื้ด ตื้ด ตื้ด~ (เสียงโทรศัพท์)

“ใครโทรมาวะ!” ผมค่อยๆสะลึมสะลือลุกขึ้นมารับโทรศัพท์ที่หน้าจอเขียนว่า บอส

“มีไร!”

“หงุดหงิดเชียวนะมึง”

“เออ มีไร รีบๆพูด”

“วันนี้เมียมึงไปไหน มึงรู้ปะ”

“ก็นอนอยู่ขะ...” ผมหันไปก็ไม่พบคนตัวเล็กข้างๆผมแล้ว เธอไปไหนวะ ทำไมไม่บอกผม

“นอน?”

“เออไม่อยู่แล้ว ไม่รู้ไปไหน” ผมตอบมันอย่างหงุดหงิด

“หึ แต่กูรู้ มึงอยากรู้ปะละ” ผมขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“เงียบ แสดงว่าไม่อยากรู้ งั้นกูวางละ”

“เอออๆๆๆ อยากรู้ บอกมาสิวะ”

“หึ เมียมึงไปเป็นพริตตี้ที่งานรถซุปเปอร์คาร์ของกู” ผมรีบลุกขึ้นนั่งทันที

“มึงว่าไงนะ!” ทำไมไม่รู้อยู่ๆผมก็โกรธมาก งานที่เธอบอกจะไปทำคืองานที่เป็นพริตตี้เนี้ยนะ ที่มีผู้ชายมายืนมองทุกส่วนของร่างกายอะนะ เหอะ!!

“ก็ตามที่บอก เห็นแอลบอกว่า...”

“แค่นี้นะ กูมีธุระ” ผมยังฟังมันพูดไม่จบก็รีบวางสายทันที หึ เมื่อคืนที่บอกไม่ให้ทำรอยเพราะแบบนี้เองสินะ วันนี้ฉันจะทำรอยทั้งตัวไม่ให้เธอไปทำงานอะไรแบบนี้อีกเลย เธอเจอฉันแน่!!

 

 

 

Part ลูกตาล

ฉันแต่งหน้าทำผมเสร็จแล้ว และพี่ทีมงานก็เอาชุดมาให้ฉันใส่ ซึ่งมันโป๊มาก เกาะอกสีแดงที่ปิดแค่นมฉันเองมั้ง กับกระโปรงสีแดงที่สั้นแค่คืบ โหหห ฉันจะช่วยแกครั้งนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะยัยอิงฟ้า

ฉันเปลี่ยนชุดเสร็จก็มาฟังบรีฟจากทางทีมงาน เขาบอกฉันแค่ออกไปแล้วยิ้มอย่างเดียว แล้วก็เดินวนไปวนมาที่รถ โพสท่านิดหน่อย เชิญชวนให้มีคนอยากซื้อรถมากๆ ก็ง่ายอยู่นะ ฉันทำได้แหละมั้ง ฮ่าๆๆๆ

พอถึงเวลาฉันก็เดินออกไปและโพสท่าตามที่ทีมงานบอก มีคนมาถ่ายรูปฉันเต็มเลย จากที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยมีคน ตอนนี้มีคนเดินเข้ามามุงรถที่ฉันพรีเซ้นต์อยู่เต็มไปหมด

แชะ แชะ แชะ~

“สวยมากคร้าบบบบ”

“น่ารักจังงงง”

“ขาวววววววว”

ฉันเดินโพสไปเรื่อยๆรอบๆรถ ก็มีคนเอ่ยแซวฉันบ้างนิดหน่อย แต่พวกเขาก็ไม่ได้มาลวนลามแบบถึงเนื้อถึงตัว แค่ลวนลามจากทางสายตานิดหน่อย แหะๆๆๆ บางที่ฉันก็ไม่ค่อยชินกับการที่มีคนมามองเยอะๆแห๊ะ มันเขินๆยังไงไม่รู้

 

 

“ผมขอซื้อรถคันนี้ครับ”

กึก!

ฉันหยุดทุกอย่างทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ดังขึ้น อย่าบอกนะว่าเสียงนี้มันคือเสียงของ...

“ไง นี่เหรอคืองานที่เธอว่า” เขาเข้ามากระซิบข้างหูฉันจากทางด้านหลัง ฉันสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ส่งผ่านมาให้ฉัน จนฉันต้องกลืนน้ำลายดัง อึก!

“คืออออ...ฉันนน...”

“คุณแน็คเชิญทางนี้ครับ” ฉันหันไปกำลังจะตอบเขาแต่ก็มีพนักงานเดินเข้ามาขัดซะก่อน ฟู่วววว สวรรค์เข้าข้างฉัน

“ไปเปลี่ยนชุดซะ!” เขาหันมาบอกฉันเสียงดุก่อนที่จะเดินตามผู้จัดการไป ว่าแต่เขาจะซื้อรถคันที่ฉันพรีเซ้นต์อยู่จริงดิ ได้ข่าวมาว่าแพงมากๆและมีคันเดียวในประเทศด้วย แต่ก็นะเขารวยมากๆนี่น่า งั้นฉันก็หมดหน้าที่แล้วสินะ เลิกงานเร็วดีจัง ต้องขอบคุณเขานะเนี้ยที่ซื้อ อิอิ

 

พอฉันเปลี่ยนชุดเสร็จและเดินออกมาจากซุ้มก็เจอเขายืนกอดอกมองฉันหน้านิ่งๆ นี่ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่าเนี้ย

“ต้องขอบคุณนายเลยนะที่ทำให้ฉันเลิกงานเร็ว อิอิ” ฉันเดินเข้าไปหาเขาและยิ้มให้ทันที แต่เขาก็ยังจ้องหน้าฉันนิ่งอยู่อย่างงั้น

“กลับ!!!” อะไรของเขาเนี้ย จะหงุดหงิดใส่ฉันทำไม ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ แล้วยังมาจับข้อมือฉันแรงๆอีก

 

“นี่!! ฉันเจ็บนะ ปล่อยได้แล้ว” เมื่อมาถึงที่รถฉันก็สะบัดมือเขาออกทันที

“ขึ้นรถซะ!!” และเขาก็เดินอ้อมไปฟังคนขับละขึ้นรถไปทันที เหอะ เป็นบ้าอะไรอีกอะ ฉันจึงเปิดประตูรถละเข้าไปนั่ง

“เป็นบ้าอะไรของนายอีก ตะคอกใส่ฉันอยู่ได้” ฉันหันไปจ้องหน้าเขา

“งานที่เธอบอกคืองานพริตตี้เนี้ยนะ”

“ใช่ ฉันมาทำทะ...”

“ชอบโชว์มากใช่มั้ย!! อยากให้ผู้ชายพวกนั้นมันมองร่างเธอมากหรือไง!!!” ฉันยังไม่ทันบอกว่ามาทำแทนอิงฟ้าเขาก็ตะคอกใส่ฉันอย่างดุดันทันที

“นี่นาย! ฟังฉันก่อนได้มั้ย ฉันยังพูดมะ...”

“ไม่ฟัง ชอบมากใช่มั้ยไองานที่ต้องโชว์ร่างกายอะ งั้นก็มาโชว์ให้ฉันสิ ฉันให้เธอได้มากกว่าไออีเว้นท์พวกนั้นเสียอีก!!!”

 

เพี๊ยะ!

“นี่นายดูถูกฉันมากไปแล้วนะ!!”

“หึ เธอตบฉันหลายรอบแล้วนะลูกตาล!” เขาพูดเสียงเย็นยะเยือกจนฉันก็แอบกลัวเขาเหมือนกัน และเขาก็หันไปสตาร์ทรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ในรถเงียบมาก เงียบจนฉันได้ยินเสียงลมหายใจของเขาที่แสดงให้รู้ว่าอารมณ์ข้างในมันครุกกรุ่นมากแค่ไหน แอร์ที่เป่าออกมาก็ทำให้ฉันหนาวไปด้วย เขาไม่พูดกับฉันเลยสักคำ ฉันถามเขาก็ไม่ตอบ นี่เขาจะพาฉันไปที่ไหนกันนะ

 

 

 

**ขอโทษที่หายไปหลายวันนะค่าาา พอดีงานยุ่งนิดหน่อยค่าาาา มาต่อให้แล้วน้าาาา อิอิ🙏🏻😘

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว