email-icon

ขอบพระคุณที่สนับสนุนนะคะ

เมียเฮีย : ไม่เกี่ยว

ชื่อตอน : เมียเฮีย : ไม่เกี่ยว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 319

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2564 08:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเฮีย : ไม่เกี่ยว
แบบอักษร

ตอนที่ 3 ไม่เกี่ยว 

"พวกมึง...ไปตามหามันให้เจอ ถ้าวันนี้ไม่เจอ ไอ้เหี้ยเเจ็คได้เล่นงานกูยับเเน่ ไป! 

"ครับ!/ครับ!" 

"น้องเวรเอ้ยแล้วกูจะมีเงินที่ไหนไปจ่ายมันวะเนี่ย!" พิพัฒน์ที่วันนี้หลอกน้องสาวมาได้สำเร็จหากแต่แผนแตกกลางทางจนพิพลอยจับได้และหนีไป เขาเลยต้องมาสั่งลูกน้องให้ตามหาอย่างนี้ไง 

@ย้อนไปเมื่อเดือนก่อน... 

"พิพลอยมานี่หน่อย" พิพัฒน์ที่ทำสีหน้าไม่สบายใจออกมาเมื่อเห็นเอกสารสำคัญนั้นจนตัดสินใจเรียกน้องสาวมารับรู้ด้วย 

"หนูทำการบ้านอยู่อ่ะพี่พัฒน์"เสียงตอบกลับดังออกมาจากห้องนอนเล็กของคนเป็นน้องสาวอย่างขี้เกียจเดินออกไปหาผู้เป็นพี่ 

"มึงมานี่แปปเดียวไม่ได้รึไง!" 

"อะไรของพี่นะ!" พิพลอยชักสีหน้าไม่สบอารมณ์ทันทีเมื่อคนเป็นพี่เอาแต่เรียกอยู่ได้ งานเธอต้องส่งอาจารย์อยู่แล้ว ผู้เป็นพี่ยังจะมาขัดจังหวะการทำการบ้านของเธออีก 

พรึบ! 

"อะไร" พิพลอยเอ่ยถามเสียงห้วนเมื่อผู้เป็นพี่ยื่นกระดาษเท่าขนาดเอสี่ให้ 

"กูพี่มึงนะ พูดให้มีหางเสียงด้วย!" พิพัฒน์ตำหนิน้องสาวทันทีเมื่ออีกคนพูดจาไม่ดีกับเขาออกมา คงจะเป็นเพราะเขาและพิพลอยที่สนิทสนมกันมากกว่าพี่น้องคนอื่นๆเพราะพ่อและเเม่เราเสียไปแล้วทั้งคู่ เลยมีกันสองพี่น้องแค่นี้ เวลามีอะไรก็ปรึกษากันทุกเรื่องแทบไม่มีคำว่าเรื่องส่วนตัวเลย 

"อะไรคะพี่ชายขา..." 

"แม่งล้อเลียนเดี๋ยวจะโดน"ผมทำท่าจะเบิดกะโหลกพิพลอยมันซะหน่อยกวนตีนชะมัด 

"ฮ่าๆ พิพลอยขำออกมาที่ได้แกล้งพี่ชายพร้อมกับหยิบกระดาษใบจากมือพี่เอามาอ่านโดยที่พี่พัฒน์ก็รอให้เธออ่านจนจบก่อนโดยไม่พูดอะไรคั่นระหว่างนี้ 

จดหมายทวงหนี้ 

"พี่พัฒน์นี่มันอะไรกัน!"พิพลอยลมออกหูทันทีที่จดหมายทวงหนี้ระบุชื่อพี่ชายของตัวเอง  

"ก็ตามที่มึงเห็นอ่ะ กู...ไปยืมตังค์เขามาแล้วกูต้องจ่ายเขาเร็วๆนี้แล้วด้วย"ผมพูดน้ำเสียงอู้อีกในลำคอออกไปอย่างกลัวว่าอีกคนจะไม่เข้าใจ อีกทั้งยังไม่กล้ามองหน้าพิพลอยด้วย หากน้องสาวคนนี้มันอยากจะตบจะตีพี่ชายของมันผมก็จะยอม 

"แล้วพี่ไปยืมตังค์เขามาทำไมห๊ะ!" คำอธิบายที่ไม่เข้าท่าทำเอาพิพลอยกระชากเสียงใส่ผู้เป็นพี่ทันที 

"กูเอาไปทำทุนไงพิพลอยก็เพราะค่าเทอมมึงไงล่ะ อีกไม่กี่เดือนจะมาแล้วแถมยังแพงแสนแพง" 

"พี่พัฒน์!!" สาวน้อยน้ำตาไหลพรากทันทีด้วยความโมโห เธอรู้ว่าพี่ชายกำลังจะเอาเรื่องค่าเทอมของเธอมาอ้างและกล่าวว่ามทั้งหมดมันเป็นเพราะเธอ 

"มึงจะตะโกนทำห่าอะไรวะ! อยู่ใกล้แค่นี้" พิพัฒน์ทั้งรู้สึกผิดแต่ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนหาเงินมั้ยล่ะ"ก็กูเหนื่อยทำงานนิ่อยากรวยเร็วๆบ้างไม่ได้หรือไ.." 

ตุบๆๆๆๆๆ 

"โอ้ยๆๆๆ พิพลอยหยุดนะ! กูเจ็บนะเว้ย!" พูดยังไม่ทันจะจบประโยคน้องสาวสุดที่รักก็เข้ามากระหน่ำทุบตีพี่ชายซะแรงเลย หมัดพิพลอยแรงอย่างกับเเรงควายแบบนี้เขาเองก็เจ็บเป็นนะ 

"พี่ไปบ่อนอีกแล้วใช่มั้ย!" ดวงตาแดงก่ำมีน้ำใสๆรอบดวงตา พิพลอยถามออกมาอย่างเหลืออด 

"พี่พัฒน์!!!" 

"เอ่อๆๆมึงจะเสียงดังทำไมวะเนี่ย! แก้วหูกูจะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย กูไปบ่อนมามึงพอใจยัง!" 

"หึ ใครเป็นคนติดหนี้ก็ไปหามาจ่ายเอง ฉันจะไม่ยุ่งกับพี่อีกแล้ว!" พิพลอยบอกเสร็จก็รีบวิ่งเข้าห้องของตัวเองไป ทิ้งไว้แค่คนที่ยังคิดไม่ตกว่าจะเอายังไงต่อดี น้องสาวก็บอกปัดไปไม่รับรู้ด้วยอย่างนี้  

"เอาไงดีวะกู!"  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว