Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Shot 16 : คนเจ้าเล่ห์

ชื่อตอน : Shot 16 : คนเจ้าเล่ห์

คำค้น : มิวกลัฟ มิว กลัฟ หวานใจมิวกลัฟ yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2564 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Shot 16 : คนเจ้าเล่ห์
แบบอักษร

Shot 16 : คนเจ้าเล่ห์ 

 

มหาวิทยาลัย 

 

มิวขับรถหรูราคาหลายสิบล้านมาส่งกลัฟที่มหาวิทยาลัย 

 

“ขอบคุณครับ” กลัฟเอ่ยขอบคุณในขณะที่กำลังปลดเข็มขัดนิรภัย 

 

“เดี๋ยวสิ” มิวจับแขนกลัฟไว้เมื่อกลัฟหันไปจับที่เปิดประตูรถ 

 

“ครับ?” กลัฟหันมาถาม 

 

มิวเอียงแก้มพลางใช้นิ้วชี้ไปที่แก้มของตน 

 

“ทำไมผมต้องทำ ฝันไปเหอะ” กลัฟพูด 

 

“พี่อุตส่าห์มาส่งเรานะ” มิวพูดด้วยน้ำเสียงคล้ายคนกำลังงอแง 

 

“ผมไม่ได้ขอ” กลัฟพูด 

 

“แค่นี้ก็ไม่ได้” มิวพูดพลางแสร้งมุ่ยหน้าอย่างคนงอน 

 

“คนอะไรวะ แก่แล้วยังงอนเป็นเด็ก” กลัฟบ่นพึมพำ 

 

“...” มิวไม่พูดอะไร เขามองไปทางด้านหน้าของรถ 

 

“หันหน้ามาดิ” กลัฟพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย 

 

“จะจูบหรอ” มิวหันมาถามคล้ายอาการหูตั้งหางกระดิก 

 

“ผมไปละ” กลัฟพูดพลางทำท่าจะลงจากรถ 

 

“เดี๋ยวสิ หยอกเล่นนิดเดียวเอง” มิวพูดหยอกพลางเอียงแก้มให้กลัฟอีกครั้ง 

 

ในจังหวะที่กลัฟยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มมิวนั้น 

 

จุ๊บ! 

 

ปากอิ่มประกบลงกับปากหนาเต็มรักด้วยความเจ้าเล่ห์ของมิวที่หันหน้ามาพอดี มือหนากดล็อคต้นคอไม่ให้ร่างโปร่งดิ้นหนี 

 

“อือ อื้ออ” กลัฟดิ้นขลุกขลักเมื่อรู้ตัวว่าโดนแกล้ง 

 

มิวดูดดึงปากอิ่มอย่างคนหิวกระหาย 

 

“แฮ่กๆ ไอ้พี่มิว!” กลัฟมองหน้ามิวอย่างคาดโทษ 

 

“ตอนเย็นพี่มารับนะครับ ห้ามหนีกลับก่อนล่ะ” มิวพูด 

 

“ใครสน” พูดจบกลัฟก็เดินลงจากรถไปทันที 

... 

.. 

. 

ปัง! 

 

“เห้ย! ตกใจหมด แล้วเป็นอะไรอีกเนี่ยหน้าบูดเป็นตูดมาเชียว” มายด์สะดุ้งพลางเอ่ยถามกลัฟเมื่อกลัฟกระแทกหนังสือลงกับโต๊ะอย่างแรง 

 

“เรื่องของกู” กลัฟพูดพลางนั่งลง 

 

“เอ้า กูถามดีดี” มายด์พูดพลางกลั้วหัวเราะ 

 

“มองอะไรไอ้ไบรท์” กลัฟหันไปถามไบรท์ที่จ้องปากของตน 

 

“ปากไปโดนอะไรมาวะ” ไบรท์เอ่ยถาม 

 

“นั่นดิ บวมๆแดงๆเจ่อนิดๆ โอ้โหโคตรเซ็กซี่อ่ะ” มายด์วิเคราะห์ 

 

ป้าบ! 

 

“โอ้ย! มือหรือตีนเนี่ย” มายด์โดนกลัฟตบหัวเข้าอย่างจัง 

 

“เซ็กซี่บ้านมึงดิ กูยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่” กลัฟพูดอย่างนึกหงุดหงิด 

 

“เป็นอะไรวะ หรือว่าที่มึงอารมณ์ไม่ดีเนี่ย...เป็นเพราะคนที่ทำให้ปากมึงบวม” ไบรท์เอ่ยแซว 

 

“ไอ้เชี่ยไบรท์!” กลัฟหันไปโวยใส่ไบรท์ 

 

“อ่ะๆ เถียงไม่ออก นี่มันร่องรอยของการโดนดูดมาชัดๆ” มายด์พูด 

 

“สัส!” กลัฟสบถใส่มายด์ 

 

“เออ ไอ้กลัฟ” โบ๊ทถามขึ้นหลังจากที่เงียบมานาน 

 

“อะไร” กลัฟหันไปถามโบ๊ทอย่างนึกระแวงเล็กน้อย 

 

“มึงเปลี่ยนไปชอบผู้ชายจริงๆหรอวะ” โบ๊ทถาม 

 

“พูดอะไรของมึง” กลัฟแสร้งถามอย่างกลบเกลื่อน 

 

“นั่นดิ หรือว่ามึงไปเห็นอะไรมา” มายด์เปิดประเด็น 

 

“...” กลัฟมองหน้าโบ๊ทพลางขมวดคิ้วมุ่น 

 

“ก็เมื่อวันก่อนอ่ะ รุ่นพี่ที่รู้จักเค้าชวนกูไปปาร์ตี้ ตอนกลับกูเห็นมึงออกไปกับผู้ชายคนนึงอ่ะ” โบ๊ทพูด 

 

“Sweetheart Pub ใช่ป่ะ” กลัฟถาม 

 

“เออ” โบ๊ทพยักหน้า 

 

“พี่ชายเมญ่าอ่ะ กูแค่บังเอิญเจอเค้า” กลัฟพูด 

 

“แต่กูเห็นมึงจูบกันนะ” โบ๊ทพูด 

 

“...” เพื่อนๆหันไปมองหน้าโบ๊ทด้วยอาการสตั้น 

 

“นั่นไงกูว่าแล้วว่ามันต้องมีซัมติง” มายด์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ 

 

“มัน...มันอาจจะเป็นมุมก็ได้ มุมที่ชอบทำให้คนเข้าใจผิด” กลัฟยกเหตุผลมาอ้าง 

 

“พอจูบกันเสร็จแล้วมึงก็กอดกัน” โบ๊ทพูดต่อ 

 

“เอ่อ...” กลัฟพยายามหาเหตุผลมาอ้างอีกครั้ง 

 

“อ่ะ จะแถอะไรอีก สีข้างถลอกหมดแล้วมึง” มายด์พูด 

 

“อยากเล่าอะไรให้พวกกูฟังมั้ย” ไบรท์เอ่ยขึ้น 

 

“เออ...ก็ได้” แล้วกลัฟก็เล่าเรื่องระหว่างเขากับมิวให้เพื่อนฟัง 

 

แต่ก็ไม่ทั้งหมด 

... 

.. 

. 

บริษัท M Group 

 

“ท่านประธานคะคุณมินนี่มารอพบอยู่ในห้อง ดิฉันพยายามห้ามแล้วนะคะแต่เธอ...” มีนาพูดขึ้นทันทีที่มิวเดินเข้ามาด้วยท่าทางคล้ายคนทำงานพลาด 

 

“ไม่เป็นไร ไปทำงานของคุณต่อเถอะ” มิวยกมือเป็นเชิงบอกว่าเดี๋ยวเขาจัดการเอง 

 

“ค่ะท่านประธาน” มีนาโค้งรับก่อนจะเดินไปนั่งในตำแหน่งของเลขาของตน 

... 

.. 

. 

ห้องทำงานประธานบริษัท 

 

“พี่มิว” มินนี่เอ่ยเรียกพลางเดินไปคล้องแขนมิวทันทีที่เห็นมิวเดินเข้ามา 

 

“ทำไมไม่รอที่ห้องรับรองครับ” มิวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบพลางแกะมือมินนี่ออก 

 

“ทำไมคะ ปกติมินนี่ก็เข้ามารอพี่มิวที่นี่” มินนี่มองมิวอย่างแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไป 

 

“แต่ที่นี่มันห้องทำงานส่วนตัว คนนอกไม่ควรเข้ามาก่อนได้รับอนุญาตนะครับ” มิวพูด 

 

“เพราะเด็กคนนั้นใช่มั้ยคะพี่มิวถึงได้ทิ้งมินนี่อ่ะ” มินนี่เอ่ยเสียงเครือ 

 

“เราเป็นอะไรกันครับมินนี่” มิวเอ่ยถามด้วยย้ำเตือนสถานะ 

 

“แต่พี่มิวได้มินนี่แล้วนะคะ พี่มิวจะทิ้งมินนี่แบบนี้ไม่ได้นะคะ” น้ำตาใสคลอนัยน์ตาสวย 

 

“พี่ไม่ใช่คนดีนะครับมินนี่ พี่ว่ามินนี่พอรู้มาบ้างแล้วว่าพี่เป็นคนยังไง” มิวพูดอย่างไม่สนใจพลางเดินไปนั่งบนเก้าอี้ทำงานของตน 

 

“แต่มินนี่ไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นนะคะ ยังไงพี่มิวก็ต้องรับผิดชอบมินนี่ ไม่อย่างนั้นมินนี่จะฟ้องคุณพ่อ” มินนี่ยกพ่อของเธอมาขู่ 

 

“คุณอัคราท่านแยกแยะออกระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ถ้าท่านแยกไม่ออกท่านคงไม่มายืน ณ จุดจุดนี้หรอกครับ” มิวพูดเสียงเรียบ 

 

“ฮึก เป็นมินนี่ไม่ได้หรอคะพี่มิว มินนี่ไม่ดีตรงไหนอ่ะคะ ฮือ ฮือ ฮึก” มินนี่ขอร้องทั้งน้ำตา 

 

“ไม่ใช่ว่ามินนี่ไม่ดี แต่พี่ไม่ได้รักมินนี่” มิวพูด 

 

“แล้วพี่มิวมาทำดีกับมินนี่ทำไม พี่มิวมาทำเหมือนสนใจมินนี่ทำไมคะ” มินนี่เอ่ยถามทั้งน้ำตา 

 

“พี่ขอโทษ คือพี่...” ในขณะที่มิวกำลังจะพูดนั้น 

 

“อย่าบอกนะคะว่าที่พี่ทำดีกับมินนี่ทั้งหมด ฮึก เพราะเด็กคนนั้น” มินนี่พูดแทรกอย่างนึกเจ็บใจ 

 

“พี่ขอโทษที่เห็นแก่ตัว” มิวพูด 

 

“พี่มิว! ฮึก ฮืออ” มินนี่ร้องไห้อย่างไม่อายเมื่อเธอหลงรักผู้ชายตรงหน้าด้วยความจริงใจ 

 

ในจังหวะนั้นก็มีคนเปิดประตูเข้ามาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต 

 

“ไอ้มิว...เอ่อ โทษทีเดี๋ยวกูเข้ามาใหม่” เก้าชะงักเมื่อเห็นมินนี่ยืนร้องไห้ 

 

“ไม่ต้อง เดี๋ยวมินนี่ก็กลับแล้ว” มิวพูดเป็นเชิงไล่ 

 

“...” มินนี่หันไปมองหน้ามิวอย่างอึ้งๆที่เขาเอ่ยไล่เธอทางอ้อม 

 

“...” เก้าหันไปมองมินนี่อย่างนึกเห็นใจเล็กน้อย 

 

“ค่ะ มินนี่กลับก่อนนะคะ” มินนี่เอ่ยขึ้นก่อนจะเดินออกไปทั้งน้ำตา 

 

หลังจากที่มินนี่ออกไปแล้ว 

 

“เกิดอะไรขึ้นวะ กูไปดูงานไม่กี่วันแลดูเหมือนสตอรี่มากมาย” เก้าเอ่ยถามอย่างอยากรู้ 

 

“งานล่ะ” มิวเอ่ยทวงงานที่สั่งให้เก้าไปทำ 

 

“นี่ครับท่านประธาน” เก้ายื่นแฟ้มเอกสารให้มิว 

 

“ขอบใจ เสร็จแล้วก็ไปได้” มิวรับแฟ้มเอกสารมาเปิดดูก่อนจะเอ่ยขึ้น 

 

“ใจร้าย” เก้าพูด 

 

“อะไร” มิวแสร้งถาม 

 

“กูแค่อยากใส่ใจ” เก้าพูด 

 

“เพราะมึงไง มินนี่ถึงเป็นแบบนี้” มิวโบ้ยความผิดให้เก้า 

 

“ห๊ะ? น้องมินนี่เสียใจเพราะกูหรอ” เก้าถามอย่างงงๆ 

 

“เออ” มิวพูด 

 

“สงสัยเพราะความหล่อของกูแน่ๆ” เก้าพูด 

 

“เพราะความใส่ใจของมึงมากกว่า กูไม่ต่อยหน้าพี่ต๋องก็ดีเท่าไหร่แล้ว นอกจากจะทำให้มินนี่เสียใจแล้วมึงเกือบทำให้พี่น้องทะเลาะกันด้วยเพื่อน” มิวพูด 

 

“โบ้ยความผิดให้กูซะงั้น แต่หึงโหดเหมือนกันนะเนี่ย เออ คืนนี้ว่างป่ะพวกไอ้สิงชวนดื่ม” เก้าพูดก่อนจะเอ่ยถาม 

 

“ไอ้สิงโตอ่ะนะ มันกลับจากอเมริกาแล้วหรอวะ” มิวถามอย่างสนใจ 

 

“เออ น้องคริสก็มาด้วยนะมึง” เก้าพูด 

 

“...ไม่รู้ดูก่อน” มิวนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น 

 

“ทำไมวะ ยังตัดใจไม่ได้หรอ” เก้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

 

“เปล่า เย็นนี้กูไปรับน้องที่มหาลัย ถ้าน้องไม่ไปกูก็ไม่ไป” มิวพูด 

 

“เดี๋ยวนี้เรียกน้องเมื่อก่อนเรียกมัน เอาจริงหรอวะ” เก้าถาม 

 

“เออดิ ตามจีบอยู่เนี่ย” มิวพูด 

 

“ห๊ะ นี่กูฟังผิดป่ะวะ ระดับซีอีโออย่างคุณศุภศิษฏ์ตามจีบเด็กมหาลัยเนี่ยนะ ฮ่าๆๆ” เก้าเอ่ยแซว 

 

“ยังจะมีหน้ามาหัวเราะอีก เพราะมึงนั่นแหล่ะกูถึงต้องเป็นแบบนี้ ถ้าพี่ต๋องไม่เข้ามาน้องก็เข้ามาติดกับกูแล้ว” มิวพูดอย่างนึกหงุดหงิดที่แผนเสียเพราะเพื่อนและพี่ชายตัวดี 

 

“กูผิดเฉย” เก้าพูดพลางกลั้วหัวเราะ 

 

“เออ ไปทำงานเลยมึง ไม่อย่างนั้นกูจะตัดโบนัสสิ้นปีของมึงออก” มิวขู่ 

 

“อย่าพาลดิวะ แล้วคืนนี้ไปป่ะเนี่ย” เก้าถามย้ำ 

 

“ไม่รับปาก” มิวพูด 

 

“เออ มีแววกลัวเมียนะเนี่ยมึง” เก้าหันหลังพลางบ่นพึมพำ 

 

“ไอ้เก้ากูได้ยิน” มิวตะโกนไล่หลังในขณะที่เก้าเดินไปถึงประตูห้อง 

 

“ฮ่าๆๆ” เก้าหัวเราะพลางเดินออกไป 

... 

.. 

. 

ทางด้านมินนี่ 

 

“โอ้ย!” มินนี่ร้องด้วยความเจ็บเล็กน้อยเมื่อไหล่บางกระแทกเข้ากับใครบางคนอย่างจังจนเซ 

 

“ขอโทษครับ” ต๋องเอ่ยขอโทษพลางโอบรับอีกคนไว้ไม้ให้ล้มลง 

 

“มินนี่!” ต๋องเอ่ยเรียกมินนี่อย่างตกใจปนดีใจ 

 

“พี่ต๋อง!” มินนี่เองก็ตกใจเช่นกัน 

 

“เจ็บมั้ยครับ พี่ขอโทษ” ต๋องเอ่ยถามทันทีด้วยความเป็นห่วง 

 

“เจ็บค่ะ ฮึก เจ็บมากด้วย” มินนี่ตอบอีกเรื่องด้วยน้ำตา 

 

“...” ต๋องมองมินนี่อย่างงงๆว่าเจ็บจนต้องไห้เลยหรอ 

 

แล้วมินนี่ก็เดินจากไปทิ้งให้ต๋องยืนงงกับอาการของเธอ 

... 

.. 

. 

...โปรดติดตามตอนต่อไป... 

เหมือนได้กลิ่นม่าเบาๆ แต่จบสวยนะคะ...ย้ำ! จบสวยค่ะเพราะว่ามันคือนิยาย 

ขอบคุณที่อ่านนะคะ ขอบคุณที่รอและติดตามด้วยนะคะ (วันนี้วันอาทิตย์ แห่ะๆ) 

...จากตอนที่แล้ว... 

คุณ [M'name] : ใช่ค่ะ(แต่ถ้าเค้าว่างเค้าก็อาจจะมาก่อนวันเสาร์ แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาวันเสาร์คือดีที่สุดค่ะ)...เค้าขอโทษ เค้าสายไป 1 วัน T^T 

คุณ [ple] : ฮ่าๆๆ พี่มิวจะแนวเจ้าเล่ห์แบบหื่นๆอ่ะเอาจริง อิอิ 

คุณ [nippychen] : ถ้าพี่มิวจีบติดเค้าคิดว่าน้องน่าจะแย่นะ เพราะพี่มิวชอบวอแวน้องแล้วก็ชอบ...ฮ่าๆๆ เค้าดีใจนะที่ชอบ เค้าก็แค่คนเหงาอยากคุยด้วย อิอิ 

คุณ [Ginny] : ขอบคุณที่รอนะคะ ในส่วนของพี่ต๋องและมินนี่นั้น บี1คิดเหมือนบี2หรือเปล่า อิอิ 

คุณ [PP] : ขอบคุณนะคะ ดีใจจังที่อ่านแล้วสนุก เย้ๆ 

คุณ [onle] : ขอบคุณที่รอนะคะ ช้าไปหน่อยขออภัยนะคะ แห่ะๆ 

คุณ [trwipada] : คิดว่าพี่ต๋องน่าจะมองอาการคุณมิวออกตั้งแต่บนเรือแล้วล่ะมั้ง อิอิ 

คุณ [Packyy] : มินนี่นางเป็นผู้หญิงที่ดีนะคะ ขอบคุณที่อ่านเช่นกันค่า อิอิ (วันวาเลนไทน์แต่ไม่มีคู่ แฮ๊ปปี้ดีมั้ยน้า) 

คุณ [KooK] : ยินดีต้อนรับสู่นิยายของเค้าจ้า อิอิ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 

คุณ [patt] : ใช่ๆ เรารอคอยตอนที่เค้าหึงกันนี่ล่ะ ชอบๆ 

คุณ [นัฐลดา เเซ่มื่อ] : ดีใจที่สนุกไปกับนิยายของเค้านะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ อิอิ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว