email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

กับดักรักร้าย - ตอนที่ 9 รังรัก

ชื่อตอน : กับดักรักร้าย - ตอนที่ 9 รังรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2564 00:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักรักร้าย - ตอนที่ 9 รังรัก
แบบอักษร

ตอนที่ 9 รังรัก 

ริมฝีปากบางยกยิ้มน้อย ๆ ขณะมองเห็นรายชื่อของสายเรียกเข้าที่ปรากฏขึ้นแทนที่ภาพแผนที่บนหน้าจอของรถยนต์ ซึ่งกำลังแล่นไปบนถนนบายพาสเพื่อมุ่งหน้าสู่โรงแรมไอซีที่เป็นสถานที่ถ่ายทำ 

(ฮัลโหล แม่แมวน้อยของฉันอยู่ไหนแล้ว ถึงโรงแรมหรือยัง) 

เสียงแหลมดังก้องไปทั่วห้องโดยสารทันทีหลังจากกดปุ่มรับสาย ริมฝีปากบางยิ่งคลี่ยิ้มกว้างขึ้นพร้อมชะลอความเร็วลงแล้วตบเข้าเลนซ้ายเพื่อไม่ให้ขวางทางคันอื่น ๆ  

"ใกล้แล้วเจ้าค่าาา อีกสักครึ่งชั่วโมงน่าจะถึง" 

(หะ? อย่าบอกนะว่าขับรถอยู่) 

"ถ้าไม่ขับรถแล้วแกจะให้ฉันขี่ก้อนเมฆมาเหรอยะ นี่คนนะไม่ใช่ซุนหงอคง!" 

(ยัยบ้า! ขับรถแล้วรับสายทำไม! ดูถนนหนทางไปเลยนะถึงแล้วโทรมาบอกด้วย แค่นี้นะ!) 

สิ้นเสียงตำหนิของเพื่อนสาว ยูกิก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นด้วยความขบขันระคนเอ็นดู ทว่าใจกลับพองโตและรู้สึกอบอุ่นที่ได้รับความห่วงใยเยี่ยงนี้เสมอมา หากพี่เจสเปรียบเสมือนผู้ปกครอง มิเชลก็คงเสมือนพี่น้องที่คลานตามกันมา 

 

ใช้เวลาเดินทางจากเมืองหลวงเพียงสามชั่วโมงก็ถึงที่หมาย ขาเรียวก้าวลงจากรถยนต์คู่ใจก่อนแหงนหน้าขึ้นสูดเอากลิ่นอายของน้ำทะเลเข้าปอดฟอดใหญ่ ร่างกายที่เมื่อยขบจากการนั่งประจำหลังพวงมาลัยมาตลอดทางรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา 

มือเรียวล้วงเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายภาพบรรยากาศรอบ ๆ ตัวไปหลายภาพ ก่อนกดส่งไปให้เพื่อนสนิทที่ใกล้ผันตัวมาเป็นแม่เข้าไปทุกวันพร้อมแนบข้อความไปด้วย 

(ยูกิ : Sent picture) 

(ยูกิ : ถึงแล้วนะคะขุ่นแม่!) 

(มิเชล : ดีมากขุ่นลูก!) 

(มิเชล : Sent picture) 

เพียงไม่กี่วินาที อีกฝั่งก็ตอบกลับมาด้วยถ้อยคำหยอกล้อพร้อมแนบรูปภาพเช่นกัน ใบหน้าที่คุ้นเคยของสองคนบนภาพเรียกรอยยิ้มให้ปรากฏบนใบหน้าหวาน 

ยูกิจรดปลายนิ้วเรียวลงบนหน้าจอให้รูปภาพขยายใหญ่ขึ้น ก่อนซูมเข้าหาใบหน้าขาวซีดของคนที่ยังหลับใหลอยู่บนเตียง พลันขอบตาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่  

(มิเชล : หมอบอกว่าพี่เจสมีการตอบสนองที่ดีขึ้นเยอะเลย ความหวังที่พี่เจสจะฟื้นขึ้นมาคุยกับเราใกล้เป็นจริงแล้วนะยูกิ!) 

รอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้นจนแทบถึงใบหู ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้นดีใจที่ในที่สุดก็ได้รับข่าวดีเสียที หลังรอคอยคำนี้มานานนับอาทิตย์ 

"สวัสดีค่ะคุณยูกิ"  

ยูกิละสายตาจากภาพบนหน้าจอแล้วเงยหน้าขึ้นมามองตามเสียงจึงพบว่าคนที่เดินเข้ามาทักทายคือคุณขนิษฐา คนที่เคยบรีฟงานกับเธอโดยตรงนั่นเอง 

"สวัสดีค่ะคุณขนิษฐา" 

"เดินทางมาตั้งไกลคงเหนื่อยแย่เลย มาค่ะดิฉันช่วยถือ" ขนิษฐาแย่งเอากระเป๋าเดินทางใบย่อมไปถือไว้ก่อนจะผายมือไปยังประตูทางเข้าของโรงแรม 

"เชิญด้านนี้เลยค่ะ ทางเราเตรียมห้องให้คุณยูกิเรียบร้อยแล้ว" 

ยูกิโค้งตัวลงเล็กน้อยแทนคำขอบคุณก่อนจะก้าวเท้าขึ้นไปนั่งบนรถกอล์ฟคันเล็กที่จอดรอรับอย่างไม่เรื่องมาก สายตามองความเขียวชอุ่มและบรรยากาศร่มรื่นโดยรอบของโรงแรมขณะนั่งผ่านแล้วนึกชื่นชมในใจ 

โรงแรมไอซีถือได้ว่าเป็นโรงแรมระดับห้าดาวเลยทีเดียว ด้วยการตกแต่งที่ถูกปรับใหม่ทั้งหมดหลังผู้บริหารคนล่าสุดขึ้นนั่งเก้าอี้ซีอีโอใหญ่ ภาพลักษณ์ที่ดูคร่ำครึจึงถูกเปลี่ยนให้ดูหรูหราทันสมัยขึ้น และดูโรแมนติกในเวลาเดียวกัน ผลคือคะแนนนิยมพุ่งทะยานจนกลับมาติด 1 ใน 10 อันดับโรงแรมที่น่าพักอีกครั้ง  

"นี่เป็นคีย์การ์ดห้องของคุณยูกินะคะ เป็นห้องไทป์เดียวกับที่เราจะทำการโปรโมท หากต้องการอะไรเพิ่มเติม สามารถแจ้งกับดิฉันโดยตรงได้เลยค่ะ" 

"ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ" 

"ยินดีค่ะ" 

จากนั้นพนักงานสาวสวยก็ถอยหลังออกจากห้องพักไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้นางแบบสาวได้มีเวลาพักผ่อนตามอัธยาศัย​ ก่อนที่จะเริ่มการถ่ายทำจริงในช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้ 

"หู้ววว สวยจังเลย" 

ยูกิอุทานแล้วทำตาโตขณะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องพัก ในพรีเซนเทชันว่าสวยแล้ว ของจริงเรียกได้ว่าสวยงามแบบอลังการงานสร้างก็ว่าได้ เพราะนอกจากจะตรงปกทุกกระเบียดนิ้วแล้วยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายความรักที่อบอุ่น​ตามคอนเซปท์ 'รังรัก' อีกด้วย 

ภายในห้องสีขาวครีมพร้อมเฟอร์นิเจอร์ครบครันที่เป็นโทนอุ่นทั้งหมด มีเตียงนอนขนาดหกฟุตตั้งตระหง่านเป็นจุดเด่น หันหน้าไปทางระเบียงซึ่งปรับมาจากดาดฟ้าส่วนตัว ทำให้สามารถมองเห็นผืนน้ำสีฟ้าครามตัดกับท้องฟ้าสีส้มอมชมพูในยามเย็น หรือใช้เป็นที่นอนดูดาวด้วยกันในยามค่ำคืนก็โรแมนติกไปอีกแบบ เหมาะกับคู่รักที่จะมาฮันนีมูนสุด ๆ! 

"คนออกแบบความคิดนี้โคตรเก่งเลย" 

ยูกิชมเปาะพลางทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงนุ่ม ก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์ออกมากดวิดิโอคอล เสียงสัญญาณรอสายดังสามสี่ครั้ง หน้าจอก็ปรากฏใบหน้าสะสวยพร้อมกับเสียงหวานดังลอยออกมาจากลำโพง 

(กว่าจะกดโทรมาได้ รอจนหลับไปสามตื่นแล้วค่ะแม่คุ๊ณ!) 

"แต่ก็โทรหาไหมล่ะ! นี่ ๆ ห้องพักที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้ เป็นแบบเดียวกับที่ต้องถ่ายโฆษณาเลยนะ สวยมากกก!" 

ทำหน้าตาตื่นเต้นใส่เพื่อนเสร็จ ยูกิก็กดสลับไปใช้กล้องหลังแล้วแพลนกล้องไปมา 

(อ๊ายยย สวยมากก หรูหราหมาเห่าสมกับราคาคืนละห้าหลักเลยอ่ะ อุ้ย ๆ มีสระว่ายน้ำส่วนตัวด้วย!!) 

ยูกิหัวเราะคิกคักชอบใจที่ได้เห็นเพื่อนสนิทเสียอาการขั้นสุด เธอกดสลับกลับมาใช้กล้องหน้าแล้วยักคิ้วหลิ่วตาหยอกเย้า 

(โอ๊ยยย เสียดายอ่ะที่ฉันติดงานถ่ายแบบ ไม่งั้นคงได้ไปพร้อมกันกับแกแล้ว) 

"เอาน่าาา ก็เดี๋ยวตามมาทีหลังไหมล่ะ" 

(ฉันล่ะอยากพุ่งตัวไปหาแกเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ เผื่อว่าพรุ่งนี้จะได้เจอคุณอาร์ม อ๊ายยย แกว่าเค้าจะลงมาคุมงานเองไหมอ่ะ เห็นคนเค้าลือกันว่าคุณอาร์มเป็นคนคิดโปรเจกต์นี้เองเลยนะเว้ย!) 

"คุณอาร์ม? ใครอ่ะ?" 

(ทายาทคนเดียวของตระกูลอนุรักษาไง นี่แกไม่เคยได้ยินชื่อเหรอ รับงานประสาอะไรไม่รู้ว่าใครเป็นคนจ้าง ยัยบ้า!) 

ยูกิกลอกตามองบน ถึงเธอจะศึกษาข้อมูลของโรงแรมมาแล้วบ้างแต่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจจะจำผังผู้บริหารเท่าไหร่นัก พอถูกเพื่อนสาวกระแหนะกระแหนจี้จุด เธอจึงขอกัดคืนสักคำด้วยความหมั่นไส้ 

"ไม่อ่ะ ฉันไม่ได้บ้าผู้ชาย" 

(แรงมากแม่! เห็นว่าเป็นเพื่อนกันหรอกนะเลยไม่โกรธอ่ะ อยากจะส่งรูปให้แกดูอยู่หรอกแต่เสียดายที่ยังไม่เคยมีสื่อสำนักไหนได้รับอนุญาตให้เปิดเผยความหล่อของคุณอาร์มเลย มีแค่ลงบทสัมภาษณ์สั้น ๆ เมื่อปีก่อน แต่เห็นวงในเค้าพูดต่อ ๆ กันมาว่าหล่อมากกก! กอไก่ล้านตัวเลยนะแก!!) 

"โอ๊ยเวอร์!" 

(ไม่เวอร์! ใคร ๆ ก็ลือกันว่าเค้าเก่งมาก เข้ามาบริหารแค่ไม่กี่ปีก็ทำให้โรงแรมกลับมาบูมได้ ทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งเก่งแบบนี้ หลัวในอนาคตของมิเชลชัด ๆ!) 

ยูกิส่ายหน้าระอาใจกับความบ้าคนหล่อของเพื่อนสาวที่ยาขนานไหนก็คงรักษาไม่ได้ ปล่อยให้อีกฝ่ายพร่ำเพ้อถึงสามีในจินตนาการต่ออีกยาวเหยียดก่อนที่โปรแกรมจะถูกเด้งออกเพราะมีสายเรียกเข้า 

ปลายนิ้วเรียวรีบกดปุ่มรับสายทันทีที่เห็นรายชื่อด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายจะมีธุระสำคัญหรือแผนงานอาจมีการปรับเปลี่ยน 

"ค่ะ คุณขนิษฐา" 

(สวัสดีค่ะคุณยูกิ ดิฉันอยากจะขอถามถึงมื้อเย็นว่าจะให้จัดส่งบนห้อง หรือลงมาทานที่หาดด้านล่างดีคะ) 

"อ่า ขอเป็นบนห้องแล้วกันค่ะ" 

(ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ) 

ดูแลดีชะมัด! ยูกิเอ่ยชมในใจแล้วอมยิ้ม คุ้นชินกับความมาไวเคลมไวของเจ้าหล่อนเสียแล้ว ก่อนที่ความประทับใจในการมาพักที่นี่จะยิ่งทวีคูณเมื่อพบว่าทางโรงแรมตระเตรียมทุกอย่างไว้ให้ราวกับรู้ใจเธอไปเสียหมด ไม่ว่าจะเป็นน้ำแร่ยี่ห้อโปรดที่มีอุณหภูมิห้อง บาร์ธบอมกลิ่นที่ใช้ประจำ รวมไปถึงช่อกุหลาบสีขาวพร้อมเวลคัมการ์ด  

"สงสัยจบงานนี้ ต้องเสียตังจองเพิ่มอีกซะแล้ว" 

เพราะห้องพักมีทางเดินเชื่อมตรงลงมายังหาดส่วนตัวด้านล่างเลย ยูกิจึงตัดสินใจจะใช้เวลาว่างก่อนอาหารมื้อเย็นด้วยการนั่งชมพระอาทิตย์ตกดิน ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ไม่อาจทำได้ในเมืองหลวง 

"นานแค่ไหนแล้วนะที่เธอไม่ได้มาพักผ่อนแบบนี้ รู้สึกดีจังงง~" 

มือเรียวเลื่อนลงไปปลดเสื้อคลุมออกมาวางพาดบนเก้าอี้ ก่อนจะเอนหลังลงบนเตียงอาบแดด นอนอวดเรือนร่างขาวผ่องในชุดวันพีชสีขาวสะอาดตา โดยไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำเช่นนั้นจะทำเอาชายหนุ่มที่แอบเมียงมองถึงกับใจเต้นโครมคราม หายใจติดขัดกันเป็นแถบ  

รอยยิ้มบาง ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าหวานด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ทว่ายังไม่ทันจะได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศของธรรมชาติที่สวยงามและแสนสงบให้หายอยาก ใบหน้าคมคายของใครบางคนก็โผล่เข้ามาในขอบเขตสายตาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เธอแสนเกลียด 

"อะ...ไอ้ ไอ้โรคจิต!" 

 

 

********** 

อย่าไปด่าพี่มันแบบนี้ เดี๋ยวพี่มันคิดจะทำอะไรโรคจิตจริง ๆ ขึ้นมานะ! 5555555 

ความคิดเห็น