email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทพิเศษ วาเลนไทน์💖(❁´◡`❁)

ชื่อตอน : บทพิเศษ วาเลนไทน์💖(❁´◡`❁)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2564 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทพิเศษ วาเลนไทน์💖(❁´◡`❁)
แบบอักษร

บทพิเศษ

 

วาเลนไทน์♡(*´ω`*)/♡(❁´◡`❁)

 

....ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของวันที่อากาศสดใสไม่ร้อนหรือไม่หนาวจนเกินไป ในเช้าวันนี้ก็เป็นวันปกติธรรมดาทั่วไป ที่ผมกับเหมันต์จะต้องไปส่งลูกๆไปโรงเรียน รวมถึงลูกสาวสุดสวยของพวกเราทั้งสองคนด้วย ลูกสาวของผมอายุต่างจากผู้เป็นพี่ 3 ปี ซึ่งผู้พี่ก็เข้า ป.1 แล้ว ถึงแม้หน้าตาและความรู้ต่างๆจะเกินวัยไปหน่อยก็เถอะแถมยังทำท่าทางหวงน้องสาวเกินหน้าเกินตา ไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เลย บอกว่าไม่ชอบเวลาเห็นผู้ชายเข้ามาบอกว่าชอบน้องสาว ดูท่าทางไม่น่าไว้วางใจ

 

ผมเห็นแบบนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะมันเป็นเรื่องปกติที่พี่ชายจะหวงน้องของตน ทั้งที่ปกติชอบแกล้งน้องจะตาย  ถ้าไม่ได้แกล้งสักวันคงจะนอนไม่หลับละมั้ง  คุณน้องสาวที่โดนพี่แกล้งก็จะชอบโวยวายฟ้องแม่บ้าง ฟ้องพ่อบ้าง บางครั้งก็ถึงขั้นลงไม้ลงมือแต่ผู้พี่กลัวน้องเจ็บส่วนมากคนที่ได้บาดแผลก็น่าจะเป็นคุณพี่เขานั้นแหละ

 

"พ่อคะ แม่คะ หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ"

 

"ครับ คนสวยอย่าดื้อกับครูนะ"

 

"หนูไม่ดื้อค่ะ!"

 

"เบสก็อย่าไปมีเรื่องกับใครอีกครับ"

 

"ครับ..."

 

เจ้าหนูเบลน้อยกอดหอมแก้มคุณแม่ก่อนจะดึงมือพี่ชายตัวน้อยโบกมือบ๊ายบายแล้ววิ่งเข้าโรงเรียนไป ผมที่เห็นแบบนั้นก็โบกมือลาไปบ้าง ดูแล้วทั้งสองคนก็สนิทสนมกันดี ตีกันบ่อย เมื่อวานพี่ชายที่แสนดีก็พึ่งมีเรื่องกับเด็กน้อยคนหนึ่ง บอกว่าเด็กชายคนนั้นจะเข้าไปจีบน้องสาวเลยมีเรื่องกัน ผมถามไปแล้วนะครับว่าทำไมถึงทำกับเพื่อนแบบนั้น 

 

น้องเบสตอบว่า'ผมช่วยเขานะครับแม่ ถ้าเกิดว่าเขาไปจีบเบล เดี๋ยวก็ได้เจอดีกันพอดี'

 

ผมที่ได้ยินลูกว่ามาแบบนั้นก็ไม่ได้เถียงอะไรเพราะลูกสาวผมก็มีนิสัยที่ชอบใช้ความรุนแรงนิดๆอยู่หมือนกัน หรืออาจจะได้นิสัยของผมมานิดๆก็ได้มั้ง

 

"ไปกันเถอะ....สายแล้ว"

 

"วันนี้เป็นวันพิเศษอยากได้อะไรไหม"

 

"วันอะไร....ไม่เห็นรู้เลย"

 

"ไม่รู้หรอกเหรอ"

 

บัดดี้ที่ขึ้นมาบนรถแถมได้ยินเหมันต์พูดคำถามที่น่าสงสัยออกมา ทำเอาคิดหนักอยู่ไม่น้อย หรือว่าวันนี้เป๋นวันครบรอบของเรากันนะ แต่วันพึ่งผ่านมาไม่กี่เดือนเองนี่ หรือว่าวันนี้จะเป็นวันที่เราเจอกันครั้งแรก แต่ผมจำได้แม่นเลยว่าไม่ใช่วันนี้ คิดยังไงก็คิดไม่ออกแฮะ

 

"วันนี้วันวาเลนไทน์ไง...นายอยากได้อะไรรึเปล่า"

 

"วาเลนไทน์เหรอ? มันคืออะไร"

 

"หึหึ....นายไม่รู้สินะ งั้นถึงที่ทำงานเดี๋ยวฉันบอก"

 

"เดี๋ยวฉันหาข้อมูลในนี้ก็ได้"

 

"ไม่ได้! เดี๋ยวฉันบอกเองน่า"

 

เหมันต์ว่าเสียงแข็งก่อนจะทำหน้าเจ้าเล่ห์นิดๆ ผมทำหน้างงๆก่อนที่จะมีข้อความแจ้งเตือนตังค์ออก ซึ่งก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่จู่ๆก็มีตังค์ออกจากบัญชีของเหมันต์ หรือว่าวันนี้จะเป็นวันเกี่ยวกับการมอบของขวัญให้กันและกัน แต่ก็เคยได้ยินผ่านหูผ่านตามาบ้าง ปกติผมจะเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องวันอะไรพวกนี้หรอกนะครับ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ ส่วนใหญ่จะจำแค่ว่าวันนี้วันหยุดหรือวันธรรมดาอะไรแบบนั้น

 

พอมาถึงหน้าบริษัทผมก็เห็นคนถือหมีตัวใหญ่พร้อมกับดอกกุหลาบมาให้สาวคนหนึ่งหน้าบริษัท ฝั่งตรงข้ามบริษัทก็จะมีคนขายดอกกุหลาบเยอะแยะมากมายเต็มไปหมด แถมดูท่าว่าจะขายดีซะด้วย หรือว่ามันจะเป็นวันเกี่ยวกับเทศกาลกุหลาบสีแดงงั้นเหรอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับงานวาเลนไทน์กัน

 

"ไปกันเถอะ"เหมันต์

 

"อืม...."

 

ผมตอบกลับไปเมื่อจ้องมองไปที่คู่รักหลายคู่ที่อยู่ใกล้ๆร้านดอกกุหลาบอย่างนึกสนใจเล็กน้อย ก่อนจะได้ยินเหมันต์เรียกทักเลยเดินตามอีกฝ่ายเข้าบริษัท ตลอดทางเดินผมจะเห็นหลายๆคู่ที่เขามอบดอกกุหลาบให้กัน มีทั้งไซส์เล็ก กลาง ใหญ่ บางคนที่ไม่มีคู่ก็เห็นว่านั่งทำงานในมุม เงียบๆ หรือไม่ก็บ่นสาธยายว่าอยาหมีคู่อะไรแบบนั่น

 

ผมเห็นแบบนั้นก็เริ่มอิจฉาขึ้นมาหน่อยๆแล้วเหมือนกัน เห็นแล้วมันรู้สึกไม่ชอบใจเอาซะเลย

 

"เป็นอะไร....อิจฉาคนอื่นที่ได้ดอกไม้อยู่เหรอ  หึหึ"

 

เหมันต์ที่เห็นผมทำหน้าตาหน่ายๆ ถ้าเป็นคนอื่นคงมองไม่ออก แค่อีกฝ่ายชอบสังเกตท่าทางของเขาตลอดเวลาจึงอาจจะเดาไม่ยากนักว่าผมคิดอะไรอยู่ แต่ผมไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เดินนำหน้าเหมันต์ไปที่ห้องทำงานเพราะทนเห็นการ พลอดรักของพนักงานบริษัทไม่ได้ 

 

บัดดี้เดินนำหน้าไปที่ห้องทำงานของเหมันต์ก่อนที่เหมันต์จะยกยิ้มขึ้นมาเพราะได้เตรียมของขวัญสุดพิเศษเอาไว้ในห้องทำงานของตนเองคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะพอใจกับผลงานครั้งนี้

 

"นี้.....มันอะไรกันเนี่ย"

 

"ของขวัญให้เมียไงครับ"

 

บัดดี้เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานก่อนที่จะเห็นภาพทุกอย่างในนี้อย่างตกตะลึง ไม่รู้จะดีใจหรือว่าเสียใจดี ทุกอย่างในห้องถูกตกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบสีแดง บนเตียงนอนมีกลีบกุหลาบโปรยปรายเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่ บนแจกกันก็มีดอกกุหลาบ แถมบนโต๊ะยังมีของขวัญเป็นกล่องรูปหัวใจสีแดง ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปใกล้เพราะอยากรู้ว่ามันคืออะไรในนั้น

 

เหมันต์ที่เห็นแบบนั้นก็เดินไปล็อคประตูไว้แน่นหนาเพื่อที่จะได้ให้ของขวัญสุดพิเศษให้กับเมียที่รัก บัดดี้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็เดินเข้าไปเปิดกล่องรูปหัวใจที่ข้างในเปิดขึ่นมาก็มีช็อคโกแล็คที่เป็นรูปต่างๆ ดูน่ากินไปหมดเลยแฮะ และทั้งหมดที่ผมเห็นผมก็พอรู้แล้วว่าวันนี้มันเป็นวันอะไร 'มันคือเทศกาลที่มอบดอกกุหลาบสีแดงให้กัน!'ಥ‿ಥ

 

"ที่แท้มันก็เป็นวันแบบนี้นี่เอง"

 

"อะไรเหรอ?"

 

"วันนี้เป็นวันเทศกาลมอบดอกกุหลาบให้กันเหรอ"

 

"......."

 

เหมันต์ทำหน้านิ่งๆเพิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่มองอะไรไม่ออกทั้งที่มันก็น่าจะเข้าใจง่ายมากแท้ๆ บัดดี้มองเหมันต์ที่ทำหน้าปลงๆก่อนจะหยิบช็อคโกแลตในกล่องมากิน ปรากฏว่ามันโคตรจะอร่อยเลย นี้อีกฝ่ายได้ไปซื้อที่ไหนมารึเปล่า ทำไมมันเหมือนจะละลายในปากเลย ไม่หวานหรือไม่เลี่ยนเกินไปซะด้วย แค่คำแรกก็ติดลิ้นจนลืมรสชาติมันไม่ลงเลยทีเดียว

 

"อร่อยแฮะ"

 

"หึ....ฉันทำเองก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว"

 

"นายทำเองหมดนี้เลยเหรอ"

 

"ใช่...ทำให้นายกินคนเดียวนั้นแหละ"

 

"ขอบใจ"

 

"เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ไหม"

 

บัดดี้มองเหมันต์ก่อนจะดึงคออีกฝ่ายมาจูบเป็นรางวัล ปกติผมทำแบบนี้ให้อีกฝ่ายเพื่อเป็นรางวัลที่ทำอาหารให้หรือเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนตอนนี้ผมเริ่มชินแล้ว ด้วยความที่อยู่ด้วยกันมานานแต่บางทีอีกฝ่ายก็ชอบทำอะไรเหนือความคาดหมายอย่างเช่นวันนี้ ปกติเหมันต์จะชอบพาไปเซอร์ไพรส์ที่อื่นที่ไม่ใช่ห้องทำงานเพราะขี้เกียจเก็บเอง ที่ต้องเก็บเองเพราะไม่อยากให้ใครอื่นเข้ามาในห้องทำงาน และที่อีกฝ่ายหายไปเมื่อคืนก็คงจะมาเตรียมสิ่งนี้ให้ผมละมั้งนะ

 

ผมจูบเหมันต์อยู่นานก่อนจะผละออกแต่อีกฝ่ายดันรุกเข้ามาจูบอีกครั้งทำเอาแทบไม่ได้หายใจหายคอ เมื่อปากมามือก็ไป มือหนาเริ่มลูบไล้ไปยังส่วนต่างๆของร่างกายแล้วจากนั้นก็เริ่มถอดไปทีละชิ้น ทีละชิ้น ถึงแม้อยากจะขัดขืนแต่รสจูบที่แสนหอมหวานทำให้บัดดี้ร่างอ่อนละทวยแทบจะไม่มีแรงซะด้วยซ้ำ ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งเหมันต์ก็ยังคงเป็นคนที่จูบเก่งจนผมต้องยกธงขาวเสมอ

 

"อื้อ~...ฮ๊า~"

 

"มาเถอะ..นายจะได้รู้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร"

 

"ฉันรู้แล้ว...ไม่ต้องก็ได้"

 

"ไม่หรอกนายยังไม่รู้"

 

เหมันต์ว่าก่อนจะอุ้มผมขึ้นทำเอาผมกอดคอ เกี่ยวขาแทบไม่ทัน ถึงจะรู้ว่าต่อจากนี้อีกฝ่ายจะทำอะไรแต่ก็นะ ร่างกายของผมน่ะมันตอบสนองให้กับอีกฝ่ายดีเกินไปจนแทบไม่ยอมทำตามคำสั่ง ผมยอมทุกอย่างแล้วจริงๆสำหรับเรื่องบนเตียง

 

"ไหนดูสิ...คุณแม่ยังพร้อมจะมีน้องให้ลูกๆอีกสักคนไหม"

 

"นี่นายจะมีอีกคนเหรอ...ฉันไม่ไหวแล้วนะ"

 

"เอาอีกคนนะ...จะได้ครบสามคนไง"

 

"สองคนยังไม่พอหรอกเหรอ ลูกสาวยังตัวเล็กอยู่เลย"

 

"ไม่เป็นไรหรอก...ฉันเลี้ยงไหว อยากมีลูกเป็นทีมฟุตซอลเลยจะได้เล่นครบทีม"

 

"เจ้าบ้า!!...มีเยอะขนาดนั้นฉันต้องประสาทกินก่อนแน่ๆ"

 

"หึ หึ..."

 

เหมันต์ที่อุ้มคนตัวเล็กกว่าหัวเราะออกมาอย่างชอบใจก่อนจะปล่อยบัดดี้ให้นอนราบไปบนเตียงที่มีกลีบดอกกุหลาบอยู่เต็มไปหมด ก่อนจะโน้มตัวลงมาบดจูบเน้นๆให้บัดดี้รู้สึกเคลิบเคลิ้มมากขึ้นกว่าเดิม ตอนนี้บัดดี้เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่อยู่ข้างในสูทและกางเกงเพียงตัวเดียว ทำให้คนที่ค้อมตัวอยู่ข้างบนสามารถถอดออกได้โดยง่าย ทั้งที่เจ้าตัวไม่ทันได้รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ 

 

"อื้อ~ เหมันต์....ฮ๊าๆ"

 

บัดดี้ที่รู้สึกตัวหวิวๆก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาได้ว่าตอนนี้ตัวเองแทบจะไม่ได้ใส่อะไรเลยด้วยซ้ำ ก่อนที่เหมันต์จะสอดมือเข้าไปในกางเกงด้านหลังพร้อมดูดเม้มเข้าที่คอของบัดดี้ ทำเอารู้สึกจั๊กจี้เสียวๆวูบวาบไปหมด แล้วแบบนี้ผมจะมีสิทธิ์ต่อต้านความต้องการของอีกฝ่ายแล้วก็ของตัวเองได้ยังไง ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะว่านี้มันห้องทำงาน!

 

"อึก....อ๊า~"

 

"จุ๊บ~ รักนายนะ....สุขสันต์วันวาเลนไทน์"

 

เหมันต์ขยับเข้ามาใกล้ๆใบหูของบัดดี้ก่อนจะกระซิบเป็นน้ำเสียงที่แหบพร่า ทำเอาคนฟังรู้สึกใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ บัดดี้จากที่มือดันไหล่กว้างให้ออกห่างก็กลับกลายเป็นว่าเริ่มโอบกอดเอาไว้แน่น เพราะไม่อยากให้ใครบางคนเห็นใบหน้าที่แดงเถือกจนลามไปทั่วทั้งใบหน้า

 

เหมันต์ไม่ได้ว่าอะไรก่อนจะหยุดมือแล้วดึงกางเกงออกไปจากขาของบัดดี้ จากนั้นก็โยนมันไปไว้ที่ข้างเตียง รวมกับกองแรกที่ปล่อยทิ้งร้างเอาไว้ ก่อนจะผละออกจากบัดดี้แล้วจัดการปลดกางเกงของตนออก

 

บัดดี้มองเหมันต์ด้วยสายตาเหม่อลอยก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วคลานขยับเข้าไปใกล้ๆคนตัวสูงจนเกิดเป็นภาพเย้ายวนจนคนมองรู้สึกตื่นเต้น เร่าร้อนอย่างบอกไม่ถูก บัดดี้คลานไปตรงหว่างขาของเหมันต์ก่อนจะใช้ปากค่อยๆดึงซิปกางเกงลงช้าๆจนสุด

 

เหมันต์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกเหมือนคอเริ่มแห้งผากทำอะไรไม่ถูกนอกจากปล่อยให้'เมีย'ทำตามใจชอบ สายตาของเหมันต์ยังคงมองตาค้างกับภาพตรงหน้า ก่อนที่บัดดี้จะเงยหน้าขึ้นมองราวกับเสือสาวที่กำลังขย้ำเยื่ออย่างเหมันต์

 

คนตัวเล็กกว่าแลบลิ้นร้อนเลียไปที่ตัวตนของคนตัวโตที่อยู่ภายใต้ผ้าบาง ทั้งยังกำลังชูชันจนเต็มที่พร้อมที่จะใส่เข้าไปในตัวของอีกฝ่าย บัดดี้เลียไปแบบนั้นก่อนที่จะจูบเน้นๆลงไปจนคนตัวโตรู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าเห่อแดงจนล่ามไปถึงหู รู้สึกดีจนอยากจะจับอีกฝ่ายกิน มันดีเหลือเกินที่มีภรรยาตัวน้อยทำให้!

 

"อื้ม~ดี....ฮ๊า~"

 

เหมันต์ครางต่ำออกมาอย่างพึงพอใจก่อนจะจับหัวของบัดดี้พร้อมกับลูบเบาๆให้เป็นรางวัล ก่อนที่ คนตัวเล็กกว่าจะดึงกางเกงชั้นสุดท้ายลงจนเผยให้เห็นแก่นกายที่กำลังชูชันเต็มที่เด้งออก บัดดี้ทำตาเป็นประกายเล็กน้อยก่อนจะจูบไปที่หัวของที่มีน้ำสีใสไหลปริ่มออกมา จากนั้นก็ใช้ลิ้นร้อนเลียแท่งเอ็นจากโคนถึงปลายทำเอาคนโดนถึงกลับครางต่ำไม่เป็นฟังไม่เป็นศัพท์ ก่อนที่บัดดี้จะครอบงำมันเข้าไว้ในโพลงปากที่มีไอร้อนๆทำให้รู้สึกดีจนอยากปลดปล่อยออกมา

 

บัดดี้ขยับขึ้นลงช้าๆถึงจะได้แค่ถึงครึ่งเพราะไปต่อไม่ไหวมันใหญ่เกินไป แต่ก็รู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกัน ยิ่งได้เห็นว่าเหมันต์รู้สึกดีมันยิ่งรู้สึกสนุกขึ้นมา คนตัวเล็กกว่าใช้ลิ้นร้อนวนรอบๆหัวนั้นก่อนจะดูดคลึงเล็กน้อย จนเหมันต์ต้องจิกหัวของบัดดี้เพื่อคลายความเสียวซ่าน

 

"ฮ๊า~ไม่ไหวแล้ว บัดดี้....ฮึม~"

 

เสียงครางต่ำของเหมันต์เรียกชื่อภรรยาของตัวเอง ก่อนจะใช้มือที่จับหัวของคนตัวเล็กกว่าทำเร็วขึ้นจากนั้นก็เลื่อนลงจนสุดแล้วจึงดึงหัวของบัดดี้ออกจนทำให้น้ำรักของเหมันต์ที่ปล่อยออกมาเต็มไปทั่วใบหน้าของบัดดี้ จนเกิดเป็นภาพยั่วยวนขึ้นมาอีกครั้ง เหมันต์จ้องหน้าของบัดดี้ไม่ปล่อยก่อนที่แก่นกายที่สงบลงเมื่อกี้กลับค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นชูชันราวกลับพื้นคืนชีวิต บัดดี้ใบหน้าขึ้นสีขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะตีแขนของเหมันต์ไปทีหนึ่ง

 

"อึก!.....เจ้าบ้า!"

 

"หึ....."

 

เหมันต์ทำหน้าเจ้าเล่ห์ก่อนจะดึงภรรยาตัวเล็กกว่าเข้ามาบดจูบหนักๆพร้อมกับเตรียมด้านหลังให้อย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะยกตัวภรรยากดลงไปบนแก่นกายที่ชูชันขึ้นมาอย่างเต็มที่ช้าๆก่อนที่จะเริ่มไม่ไหวกดลงมาจนสุด

 

"อ๊า~เบาๆนะ.."

 

บัดดี้บอกเบาๆอยู่ข้างใบหูของอีกฝ่าย ก่อนที่เหมันต์จะเส้นความอดทนขาดพึ่ง เริ่มขยับช้าๆจนคนตัวเล็กกว่ารู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว จนต้องจิกเล็บเข้าไปที่แผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความหวาดเสียว จากนั้นก็จับไปที่ท้ายทอยที่เป็นจุดกระตุ้นความรู้สึกของเหมันต์อย่างไม่รู้ตัว ทำให้เหมันต์เริ่มคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่  และเริ่มรุนแรงมากขึ้น

 

"อะอะอะ....ฮ๊า~ ฉันบอกให้ทำเบาๆไง อ๊า~"

 

"อึก...ไม่ไหว"

 

เหมันต์ครางต่ำออกมาก่อนจะใช้มือที่กอดคนรัก มาจับที่ตรงแก่นกายของบัดดี้ จากนั้นก็ชักขึ้นลงเป็นจังหวะจนคนตัวเล็กกว่าปลดปล่อยออกมาก่อน

 

เหมันต์ที่เห็นแบบนี้ก็ขย้ำเข้าไปที่แก้มก้นอันขาวเนียนของบัดดี้แล้วขยับเร็วๆจนปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวของภรรยาตัวเล็ก แล้วกระตุกเกร็งสองสามครั้ง บัดดี้รู้สึกร้อนวูบวาบในท้องน้อย ก่อนจะหอบหายใจด้วยความเหนื่อย

 

"อึก....ฮ๊าๆ...นายจะมีอีกคนจริงๆเหรอ แฮ่กๆ"

 

"แน่นอน....จุ๊บ"

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะทุกโค้นนน ถึงไรท์จะเหงาไปหน่อยก็เถอะนะ แต่ดีใจด้วยสำหรับคนมีคู่นะคะ ไปละ บั๊ยบายยยย♡´・ᴗ・`♡

 

รักรี้ดทุกโค้นนน(∿°○°)∿ ︵ ǝʌol

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว