email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

EP 10 - ห้องพักนักเดินเรือ NC++

ชื่อตอน : EP 10 - ห้องพักนักเดินเรือ NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2564 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 10 - ห้องพักนักเดินเรือ NC++
แบบอักษร

Mini Special part 10 

เกมส์มองคนเมาที่เดินตุปัดตุเปแล้วส่ายหน้าไปมา ก็เล่นดื่มและเต้นกันสุดสวิงริงโก้ แถมห้ามปรามทีไรก็เบะปากทำหน้าจะร้องไห้ใส่ กว่าจะแข็งใจลากตัวเธอขึ้นห้องหอมาได้ก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน 

"น้ำค้าง เดินดี ๆ!" 

น้ำเสียงกดต่ำบ่งบอกให้รู้ถึงความคุกรุ่นของอารมณ์ผู้พูดได้เป็นอย่างดี หากแต่เจ้าของชื่อกลับทำหูทวนลม ซ้ำยังทำตัวท้าทายด้วยการหันมาแลบลิ้นปริ้นตาแล้วกระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ จนตัวเองเกือบหน้าคะมำลงไปจับกบอยู่หลายหน 

"หนูเดินไม่ดีตรงหนายยย ม่ายได้เมาซะหน่อยยย นี่ไง ๆ ดูสิ! หนูอ่ะ เขย่งเท้าเดินได้ด้วยน้าาาา อ๊ะ!" 

"เฮ้ออ ทำไมเมียกูซนแบบนี้วะ!" 

ในที่สุดเกมส์ก็หมดความอดทน เขาถอนหายใจพรืดแล้วก้าวยาว ๆ ตรงเข้าไปรวบตัวคนปากดีขึ้นมาอุ้มแนบอก ปากก็พึมพำคาดโทษคนในอ้อมแขนไปด้วย 

"ไม่ฟังกันเลยใช่ไหม ฮึ!" 

"หื้ออ หนูไม่ฟังตรงหนายยย นี่ก็ฟังยู้วววว" 

น้ำค้างยิ้มกว้างจนตาหยี สองมือตะปบเข้าที่แก้มสากของคนดุแล้วออกแรงนวดคลึงจนใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวผิดรูป ก่อนที่เสียงหัวเราะด้วยความขบขันจะดังลั่นไปทั่วทั้งทางเดิน ต่างจากคนถูกกระทำที่พ่นลมหายใจแรงพร้อมส่ายหน้าราวกับเอือมระอาเสียเต็มประดา 

แอดดด ปัง! 

ประตูห้องเปิดออกกว้างด้วยฝีมือของน้ำค้าง จากนั้นก็ปิดลงด้วยฝีเท้าของเกมส์ ก่อนที่ร่างสูงจะอุ้มกระเตงเจ้าสาว มุ่งตรงไปยังเตียงนุ่มของห้องหอรอรัก 

"เอาล่ะ หมดเวลาสนุกแล้ว!"  

จบคำร่างอ่อนปวกเปียกของเจ้าสาวแสนซนก็ถูกโยนละลิ่วลงบนเตียงนุ่มอย่างไร้ความปรานี 

"ว๊ายยย อ๊ะ!" 

เสียงหวานหวีดร้องด้วยความตกใจได้ไม่กี่วิก็เงียบลงเพราะความเจ็บจุก แรงกระแทกส่งผลให้กลีบกุหลาบซึ่งถูกโปรยไว้ดีดผึ่งกระจายขึ้นเป็นวงกว้าง แล้วส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ฟุ้งไปในอากาศ 

เกมส์เลื่อนมือลงไปปลดเข็มขัดหนังราคาแพงแล้วดึงมันออกจากรอบเอวสอบอย่างอ้อยอิ่ง ขณะที่สายตาคมกริบยังคงไม่ละจากร่างอ้อนแอนที่นอนหอบหายใจอยู่ท่ามกลางกลีบกุหลาบ  

"พี่เกมส์ อื้อออ" 

น้ำค้างทำตาโตเมื่ออีกฝ่ายก้าวขึ้นมาคร่อมร่าง ก่อนจะใช้เข็มขัดหนังเส้นนั้นพันธนาการข้อมือของเธอเอาไว้แน่น เธอดิ้นขลุกขลักพลางพยายามบิดข้อมือออก แต่ยิ่งต่อต้านก็เหมือนเธอจะยิ่งเจ็บเอง 

"ไม่อาวววว ปล่อยหนูเลยนะ" 

"พี่ใจดีให้สนุกกับเพื่อนได้เต็มที่แล้ว ต่อไปเธอต้องตอบแทนความใจดีของพี่บ้างแล้วนะ" 

"ก็พี่ไม่ยอมมาเต้นกับหนูเองนะอ่าาา แล้วก็มาทำงอน...เป็นคนแก่ทีหลังอีกแล้ว ชิ!" 

น้ำค้างเถียง แววตาขุ่นขวางจ้องหน้าอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ แต่พอเจอสายตาดุดันจ้องกลับมา น้ำเสียงในตอนที่พูดประโยคท้ายก็เบาลงโดยอัตโนมัติ 

แคว่ก!! มือหนาออกแรงกระชากเพียงนิดชุดเจ้าสาวตัวสั้นก็หลุดติดมือมาอย่างง่ายดาย 

"อ๊ายย พี่ชอบแบบซาดิสม์หรือไง ชุดหนู...อื้ออ" 

น้ำค้างอ้าปากค้าง หันมองชุดแต่งงานที่กลายสภาพเป็นเศษผ้าแล้วตั้งท่าจะบ่นที่เขาทำลายมัน ทั้งที่เธอบอกแล้วว่าจะเก็บเป็นของที่ระลึก ทว่ามือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ปลายคางมน ทำให้เสียงบ่นหลุบหายไปในลำคอพร้อมน้ำลายเอื้อกใหญ่  

"เธอว่าใครเป็นคนแก่ หื้มม?" 

"ปะ...เปล่าค่ะ" 

น้ำค้างปฏิเสธเสียงแผ่ว ใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำด้วยกลัวว่าจะถูกคนหื่นลงโทษจนสว่างคาตาอีก แม้จะรู้ว่าธรรมเนียมของคืนเข้าหอคืออะไร แต่เธอก็อยากได้แบบหวานละมุนมากกว่าดุเดือดเลือดสาดแบบคราวก่อน 

"งั้นเหรอ? เธอจะบอกว่าพี่หูฝาดเหรอ หึหึ" 

คนถูกปรามาสว่าแก่แค่นหัวเราะในลำคอ ค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างพลางใช้สายตาโลมเลียไปทั่วทุกตารางนิ้วของเรือนร่างอวบอิ่มตรงหน้าไปด้วย 

"คำก็แก่ สองคำก็แก่ แต่ตอนนี้เธอได้ผัวแก่นะ...เผื่อลืม" 

เกมส์ย้ำเตือน ถึงอายุเขาจะขึ้นเลขสามแต่ก็ใช่ว่าพละกำลังจะถดถอยไปตามวัยที่ร่วงโรย ในเมื่อเธอชอบแซวว่าเขาแก่ดีนัก! คืนนี้แหละเขาจะประกาศศักดา จะเตะปี๊บให้ดังขึ้นไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้าเลยคอยดู!!  

สองมือบีบเคล้นเต้าอวบอย่างแรงจนมันปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ปรากฏรอยแดงเป็นริ้วบนผิวขาวนวลทันที มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอบิดเร่าร่างกายไปมา สีหน้าบิดเบี้ยวเหยเกยิ่งทำให้บรรรยากาศในค่ำคืนอันแสนหวานดูเร่าร้อนขึ้นทันตา 

"อ๊า พะ..พี่เกมส์ หนูเจ็บบ" 

เกมส์โน้มใบหน้าลงไปตะโบมดูดดึงยอดถันแล้วตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าจนมันแข็งชันเป็นไต ในขณะที่มือก็ทำหน้าที่ปลุกเร้าท่อนล่าง บดขยี้ลงบนยอดเกสรระรัวเรียกหยาดน้ำหวานออกมาจนชุ่มแฉะ 

"ยังคิดว่าพี่แก่อยู่ไหม หื้มมม?" 

"ไม่ อ๊ะ ไม่แล้วค่ะ อ๊า" 

น้ำค้างส่ายหน้ายิกยิก หอบหายใจหนัก ๆ พลางร่อนสะโพกอวบเป็นจังหวะ พวงแก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำพอ ๆ กับร่างกายที่กำลังร้อนผะผ่าวด้วยไฟปรารถนา 

"พี่เกมส์ขาาา~ อีกนิดค่ะ นะ..หนูจะเสร็จแล้ว อ๊ะ" 

เธอออดอ้อนเสียงหวาน ยกแขนที่ถูกพันธนาการขึ้นคล้องรอบคอแกร่งแล้วส่งสายตาเว้าวอน ถูกความเสียวซ่านทรมานจนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที ทว่าเมื่อทุกอย่างกำลังจะแตกซ่านปลายนิ้วร้ายก็ผละออกห่างไปเสียดื้อ ๆ  

"อื้ออ พี่เกมส์!" 

เกมส์ยิ้มขำเมื่อคนใต้ร่างค้อนขวับ แววตาขุ่นขวางด้วยความไม่พอใจถูกทิ้งให้ค้างเติ่ง แต่ใช่ว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอเสียเมื่อไหร่ เขาแค่จะเปลี่ยนสิ่งที่ทำให้เธอเสร็จสมมาเป็นอีกอย่างต่างหาก 

มือหนาดันขาเรียวให้แยกออกกว้าง หลุบตาลงมองกลีบดอกไม้ฉ่ำแฉะที่กำลังแย้มบานอวดความงามแวบหนึ่ง ก่อนจะอัดกระแทกท่อนลำร้อนระอุเข้าไปในร่องรักจนสุดโคนอย่างแม่นยำ 

ปึก! 

"อ๊ายยยย" 

น้ำค้างผวาเฮือก ร่างกายกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาอย่างทะลักทลาย ความเจ็บแปลบระคนเสียวซ่านจากการเติมเต็มอย่างรุนแรงในเสี้ยววิส่งผลให้เธอถูกดีดเข้าเส้นชัยอันแสนหวานในทันที  

"อาส์ ถ้ายังตอดแรงแบบนี้ คืนนี้เธอจะไม่ได้นอนนะที่รักก" 

เกมส์คำรามเสียงต่ำ กายแกร่งสั่นสะท้านเมื่อแรงตอดรัดรยามเธอเสร็จสม รุนแรงจนแทบจะรีดเอาของเหลวของเขาไปด้วย มือหนาสอดเข้าใต้สะโพกอวบก่อนจะยกตัวเธอขึ้นควบ เมื่อยืนได้มั่นคงแล้วจึงเริ่มขยับโยกเป็นจังหวะหนักหน่วงรัวเร็ว 

"อ๊ะ อ๊ายยยย พี่เกมส์!! มันลึกปายย!!" 

น้ำค้างตาเหลือกลานแล้วตวัดสองขาหนีบเอวสอบแน่น ท่วงท่านี้ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงความแข็งกร้าวที่กำลังวิ่งเข้าออกภายในร่างกายได้อย่างชัดเจน  

"พี่เกมส์ อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว ฮือออ หะ..หาย หายใจไม่ทันแล้วว" 

น้ำค้างร้องประท้วงเสียงหลง แต่ยิ่งเธอดีดดิ้นต่อต้านและห้ามปรามเขามากเท่าไหร่ อีกคนก็ยิ่งตอกตรึงเข้าใส่เธอแรงขึ้นเท่านั้น ราวกับต้องการแสดงพละกำลังเพื่อลบคำสบประมาทที่เธอแซวว่าเขาคือคนแก่ 

เมื่อเห็นว่าการร้องขอไม่เป็นผล แถมสองมือก็ยังถูกพันธนาการแน่น เธอจึงได้ทำเพียงใช้มือขยุ้มเข้าที่กลุ่มผมของคนหื่นแรง ๆ เพื่อระบายความเสียดเสียวระลอกใหม่ที่ก่อตัวขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว 

"ไง อาส์ ยังคิดว่าพี่แก่อยู่ไหม หื้มม?" 

"มะ..ไม่ อ๊ะ ไม่แล้ว ที่รักของหนู อ๊า อ๊า เก่งที่สุดแล้ว" 

ริมฝีปากหนายกยิ้มพึงพอใจกับคำยกยอปอปั้นเป็นที่สุด เขาโน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบคนตัวเล็กเป็นรางวัล ก่อนจะดันร่างอ้อนแอ้นเข้ากับผนังแล้วถาโถมเข้าใส่จนเธอตัวสั่นคลอน หวีดร้องครวญครางไม่เป็นภาษา 

"กรี๊ดดด ไม่ไหวแล้ว พี่เกมส์ นะ..หนู อ๊ะ อ๊ะ หนูจะตายแล้วว" 

"อาส์ พร้อมกันนะเมีย" 

เกมส์บอกเสียงพร่า ซบเข้าที่ซอกคอขาวผุดแล้วใช้ฟันคมขูดลงบนเนื้ออ่อนจนขึ้นรอยจ้ำ ในขณะที่ท่อนล่างเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้มากขึ้นตามแรงตอดรัดถี่ยิบของร่องรักที่บ่งบอกว่าเธอกำลังจะถึงเส้นชัยอีกครั้งในไม่ช้า 

สะโพกสอบอัดกระแทกไม่กี่ที สองร่างก็ผวาเข้าหากันพร้อมกับความสุขสมที่กลั่นตัวออกมาเป็นหยาดน้ำสีขาวขุ่น พวยพุ่งเข้าไปในกายสาวจนหมดทุกหยาดหยด 

"อ๊ะ อ๊ายย! / อ๊าส์ !!" 

เกมส์ผ่อนแรงลงเรื่อย ๆ จนหยุดนิ่ง ยืนฟังเสียงหอบหายใจกระเส่าที่ดังข้างหูแล้วคลี่ยิ้มอย่างเป็นสุข นี่จะต้องเป็นการเข้าหอที่ร้อนแรงที่สุด! 

นานนับนาทีกว่าที่จังหวะการหายใจของน้ำค้างจะกลับมาเป็นปกติ เธอยกศีรษะขึ้นจากบ่ากว้างแล้วเอนกายถอยมาสบใจ พลันใจดวงน้อยก็กระตุกวูบเมื่อสบเข้ากับสายตาแวววับเกเร  

ซวยแล้ว! นี่คือคำแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว  

น้ำค้างดิ้นขลุกขลักหวังจะให้จุดเชื่อมต่อหลุดออกจากกัน โดยที่เธอลืมคิดไปเลยว่าการกระทำนั้นจะกลายเป็นการปลุกเร้าให้เจ้าสิ่งที่ยังฝังอยู่ในกาย พองขยายขึ้นมาคับร่องเป็นการตอบโต้แทน 

"ไม่เอาแล้วนะ อ๊ะ! พี่เกมส์! อ๊ายย จะพาหนูไปไหน!" 

เกมส์มองใบหน้าเหลอหลาของคนในอ้อมแขนแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะอุ้มกระเตงร่างเปียกชื้นออกไปยังระเบียงด้านนอก ซึ่งเพื่อนสนิทการันตีไว้ว่าห้องนี้มี Sea view ที่สวยที่สุด! 

ก็ให้คำมั่นบนเวทีแล้วว่าจะพาเธอโล้สำเภาไปรอบโลก เขาก็ต้องรักษาคำพูดสิ หึหึ! 

 

********  

จะโล้สำเภาทั้งทีก็ต้องไปทางน้ำสิเนอะ เนี้ย ๆ ระเบียงคือใกล้ทะเลที่สุดแล้ว 55555 

ความคิดเห็น