email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

ชื่อตอน : Ep 1 - วันสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2564 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 1 - วันสำคัญ
แบบอักษร

Mini Special part 1 

หลายเดือนถัดมา @โรงแรม IC 

"รองเท้าเจ้าสาวอยู่ไหน เอามาให้คุณแม่หน่อยเร็วววว" 

"ลูกสาว ๆ ไปหาน้ำหวานมาให้เจ้าสาวจิบกันหน่อยลูก เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งกลางงาน" 

"ม้วนแล้วยีขึ้นรอเลยค่ะลูกสาว เดี๋ยวคุณแม่ทำผมต่อ" 

เสียงตะโกนสั่งงานของพอลลีน รุ่นพี่สาวสองสุดแซ่บจากมหาลัยเดียวกันที่ให้เกียรติมาเป็นช่างแต่งหน้าในงานวันสำคัญยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ขณะที่สองมือก็ง่วนอยู่กับการแต่งแต้มสีสันลงบนใบหน้านวลผ่องของเจ้าสาวไปด้วย 

บรรยากาศในห้องรับรองสุดแสนจะวุ่นวายจนค่อนไปทางโกลาหล เต็มไปด้วยผู้ช่วยอีกหลายชีวิตที่วิ่งเข้า ๆ ออก ๆ ตลอดเวลา ต่างจากเจ้าสาวคนสวยที่สัปหงกครั้งแล้วครั้งเล่า จนช่างทำผมใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เพราะเกือบพลาดทำที่ม้วนดาดเข้ากับผิวอ่อนช่วงต้นคอของเธออยู่หลายหน 

"หาววว" มือเล็กยกขึ้นป้องปากหาวหวอดใหญ่ ดวงตาคู่งามที่ผ่านการแต่งแต้มสีสันจนสวยงามยังปิดสนิท  

การถูกแฟนหนุ่มจับกินหลายคืนติดกันยังไม่เหน็ดเหนื่อยเท่ากับการตื่นมาแต่งหน้าทำผมเพื่อเข้าพิธีหมั้นในช่วงเช้า แล้วต่อด้วยพิธีฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็น ให้ตายเถอะ! เธอไม่น่าหลงเชื่อคำยุยงของยัยเพื่อนตัวดีเลยจริง ๆ 

"เรียบร้อยยย โอ๊ยยย สวยมาก ปังปุริเย่มากค่ะลูกสาววววว" 

เสียงร้องอุทานและแรงเขย่าที่ต้นแขนดึงให้ใบบัวค่อย ๆ ปรือตาขึ้น เธอกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับดวงตาให้ชินกับแสงที่สาดเข้าใส่ ก่อนจะรวบรวมสติเพ่งมองเงาสะท้อนบนกระจกที่ถูกยกมาตั้งไว้ตรงหน้า พลันดวงตาก็เบิกกว้างลุกวาว 

"โหววว พี่พอลลีน" 

ใบบัวแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าเงาที่สะท้อนอยู่บนกระจกนั่นคือตัวเธอจริง ๆ มือเล็กลูบไล้ไปตามส่วนต่าง ๆ ของใบหน้าพลางเอียงซ้ายเอียงขวา ไล่สำรวจเครื่องหน้าของตัวเองที่ผ่านการตกแต่งด้วยเครื่องสำอางยกคันรถด้วยความตื่นเต้น  

รอยบอบช้ำของดวงตาดำคล้ำถูกปกปิดได้อย่างมีชั้นเชิง มันเนียนกริบแต่ไม่หนาเตอะ ใบหน้าที่เคยซีดเซียวบัดนี้ดูฉ่ำน้ำและผุดผ่องเป็นยองใยราวกับได้นอนมาเต็มอิ่ม พวงแก้มอมชมพูเหมือนคนสุขภาพดีมีเลือดฝาด ลุคโดยรวมสวยหวานชนิดที่เธอเองยังตกใจเพราะเกือบจำตัวเองไม่ได้ 

"ชอบไหม ๆ ฮี่ฮี่ นี่เจ๊แต่งสุดฝีมือเลยนะ" 

"ชอบที่สุดเลยค่ะเจ๊ ขอบคุณนะคะที่มาแต่งหน้าให้ รักเจ๊จังงง" 

ใบบัวกล่าวขอบคุณจากใจจริงแล้วทำปากจู๋ส่งจูบไปให้ แววตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความชื่นชม ฝีมือของรุ่นพี่จัดอยู่ในระดับท็อปเท็นของวงการช่างก็ว่าได้ คิวจองแน่นจนข้ามปีไปไกลแต่ก็ยังอุตส่าห์เจียดเวลามาช่วยดูแลเธอในวันสำคัญของชีวิตเช่นนี้ 

แกร่ก! 

ในจังหวะที่เก็บภาพผลงานที่เสร็จสมบูรณ์เอาไว้ลงโปรโมทบนหน้าเพจ เจ้าบ่าวสุดหล่อก็ดึงประตูเชื่อมระหว่างสองห้องพักของโรงแรมให้เปิดออก  

ริมฝีปากยกยิ้มน้อยเมื่อมองเห็นเจ้าสาวคนสวยกำลังนั่งคุยจ้ออยู่กับช่างรุ่นพี่อย่างออกรสออกชาติก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปหา ทำให้เหล่าช่างผมต่างถอยหลบฉากให้อย่างรู้งาน 

การปลีกตัวอย่างรวดเร็วของช่างทั้งหลายทำให้ใบบัวเงยขึ้นมามองตามอย่างงง ๆ พลันดวงตาก็เปล่งประกายลุกวาวยิ่งกว่าตอนเห็นใบหน้าตัวเองหลังแต่งเสร็จเสียอีก 

ร่างสูงในชุดสูทสีเทาเข้มที่ผ่านการแต่งหน้าบาง ๆ พร้อมผมที่ถูกเซตผมให้เข้าทรง ส่งผลให้ดูหล่อเหลาและสง่าผ่าเผยจนเหล่าผู้ช่วยทั้งสาวแท้และสาวเทียมต่างก็มองตามกันจนเหลียวหลัง แม้กระทั่งกับพอลลีนที่พบเจอเหล่าดารานายแบบมากกว่าค่อนวงการ ยังอดมองตาเชื่อมไม่ได้ 

"อุ้ย! ผู้ชายมาหาถึงที่เลยอ่าาาา คิดถึงพี่เหรอจ๊ะต้นไม้~" 

พอลลีนเอ่ยแซวรุ่นน้องคนสนิทแล้วขยับเข้าไปกอดท่อนแขนแกร่ง ริมฝีปากแดงสดยิ้มยั่วพร้อมช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าคมคายของเจ้าบ่าวอย่างมีจริต 

"ไม่เจอกันนานก็ต้องคิดถึงสิครับพี่พล" 

จบประโยคตอบรับของเจ้าบ่าวสุดหล่อ ทุกคนในห้องก็พร้อมใจกันเปล่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น เพราะหากสนิทและติดตามพอลลีนมานานจะรับรู้กันโดยทั่วว่า 'พล' คือชื่อต้องห้าม เนื่องจากเป็นชื่อช่องแรก ก่อนแปลงเป็นชื่อพอลลีนเมื่อเข้าวงการ  

"กรี๊ดดดด ใครใช้ให้เรียกชื่อนี้ เดี๋ยวก็ตบด้วยปากฟาดด้วยลิ้นเลยนี่!!"  

เจ้าของชื่อเก่ากระทืบเท้าเร่า ๆ แล้วทำหน้าหงิกงอใส่ หากไม่ติดว่ายังพอเกรงใจเจ้าสาวอยู่บ้างล่ะก็ เธอจะลากคนพูดไปสำเร็จโทษในห้องเสียให้เข็ด! 

"ฮ่า ๆ หยอกเล่นนะครับพี่พอลลีน โอ๋ ๆ ไม่งอนน้าาาา" 

ต้นไม้หัวเราะร่า หันไปส่งสายตาหาเจ้าสาวที่นั่งยิ้มกว้าง ก่อนจะยกมือขึ้นกอดไหล่รุ่นพี่ไว้หลวม ๆ หลังได้รับคำอนุญาตจากการพยักหน้า 

"ฮึ! ไม่ต้องมาทำอ้อนเลยนะ ชอบมาหยอดให้ความหวังแต่ก็ไม่ยอมให้กินซะที เจ๊เบื่อ!!"  

"โถววว ก็ผมไม่อยากถูกพี่ฟันแล้วทิ้งนี่ครับ" 

"งั้นถ้าเจ๊ไม่ทิ้ง จะยอมให้ฟันใช่ไหมจ๊ะ มามะ ๆ" 

ใบหน้าสวยเก๋จนผู้หญิงยังอิจฉายื่นเข้ามาใกล้ ทำเอาต้นไม้ผงะถอยหลังทันควัน ทว่ารุ่นพี่กลับยึดท่อนแขนเอาไว้แน่น ซ้ำยังมีมือของเจ้าสาวผลักให้เขากลับไปยืนอยู่จุดเดิมพร้อมตะโกนส่งเสริม 

"เอาไปเลยค่ะเจ๊ หนูยกให้ คิกคิก" 

"โหววว เมียครับ ไม่หวงผัวหน่อยเลยเหรอ" 

"โอ๊ยย พูดมาได้ เต็มปากเต็มคำมาก!"  

พอลลีนกลอกตามองบนแล้วพูดกระแหนะกระแหนคู่รักที่ประกาศสถานะกลาย ๆ อย่างเหลืออด 

"หมดอารมณ์กินเลย! เจ๊ไปเช็กงานห้องนู้นก่อนดีกว่า ชิ!" 

จบคำพอลลีนก็สะบัดหน้าใส่อย่างแง่งอน เรียกเสียงหัวเราะคิกคักชอบใจจากทุกคนที่กำลังมองดูเหตุการณ์ได้อีกระลอก เจ้าตัวจึงแจกสายตาพิฆาตใส่เรียงตัวก่อนจะเดินนวยนาดหนีไปยังอีกห้อง 

ต้นไม้อมยิ้มด้วยความขบขัน ไม่ได้นึกกังวลกับท่าทางปั้นปึ่งของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้จักกันมานานตั้งแต่สมัยเก็บตัวดาวเดือน เขาจึงรู้ว่านั่นคือการแสดงเพื่อสร้างอรรถรสตามสไตล์ของรุ่นพี่เท่านั้น  

เจ้าบ่าวหย่อนสะโพกลงนั่งบนเก้าอี้ว่างอีกตัว ก่อนยื่นหน้าเข้ามาเพ่งสำรวจใบหน้าสวยหวานใกล้ ๆ ทำเอาเจ้าสาวที่ไม่ค่อยได้แต่งหน้าจัดเต็ม เขินม้วนจนหน้าแดงกับสายตาปลาบปลื้มหลงใหลที่จ้องเธออย่างไม่วางตา 

"นะ..นี่ กะจะจ้องกันให้พรุนเลยหรือยังไงเนี้ย" 

"วันนี้เมียไม้สวยจัง เฮ้ออ ชักไม่อยากให้ขึ้นเวทีแล้วสิ ไม่อยากให้คนมองเยอะ ไม้หวง!" 

ใบบัวหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วส่ายหน้าให้กับคนขี้หวงที่เริ่มออกอาการงอแงอีกแล้ว ก่อนจะแสร้งทำหน้าน้อยอกน้อยใจกับประโยคแรกที่เขาใช้คำว่าวันนี้ประกอบด้วย  

"ทำไมมองบัวสวยแค่วันนี้อ่ะ แล้ววันอื่น ๆ บัวไม่สวยเหรอ?"  

"สวยครับสวย แต่ว่า..."  

ต้นไม้เว้นวรรคครู่หนึ่ง สบสายตาคำถามของเจ้าสาวแล้วเอนกายเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมละมุนจากร่างอ้อนแอ้น ก่อนกระซิบพูดประโยคที่เหลือข้าง ๆ ใบหู 

"ตอนไม่ใส่อะไรเลย สวยกว่า!" 

ใบบัวเม้มปากเล็กน้อย ขัดเขินที่ถูกแทะโลมทั้งทางสายตาและคำพูดอย่างโจ่งแจ้ง ก่อนจะหดคอหนีลมหายใจที่เป่ารดลงมาซ้ำ ๆ จนขนอ่อนลุกชัน  

ปากเล็กอ้าขึ้นหมายจะแย้งว่าเธอสวยทุกเวลาต่างหาก พลันสิ่งที่อยากจะพูดก็ปลิวหายไปในอากาศเมื่อคนหื่นโน้มใบหน้าเข้ามาประทับจูบลงบนพวงแก้มร้อนจัด ก่อนจะลุกหนีไปโดยทิ้งให้เธอนั่งหน้าแดงก่ำกับประโยคสุดท้ายที่ยังคงดังก้องอยู่ในหู 

"เตรียมเกลือแร่ไว้ด้วยนะครับ คืนนี้บัวน่าจะได้ใช้หลายขวด" 

 

*********** 

โอ๊ยยย ถึงกับต้องพึ่งเกลือแร่เลยเหรอคะ?  

งั้นเกียมไว้สักลังคงพอเนอะ เดี๋ยวแช่เย็นรอเลย 5555555 

ความคิดเห็น