email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2564 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ 

ร่างสูงในชุดสูทสีเข้มราคาแพงก้าวเท้าเข้ามาในโรงแรมหรูย่านกลางเมือง ข้างกายถูกห้อมล้อมด้วยเหล่าชายฉกรรจ์อีกสี่ชีวิต ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจที่ดึงดูดทุกสายตาของผู้คนซึ่งอยู่ในบริเวณนั้นได้ไม่ยาก 

ด้วยใบหน้าคมคายที่ใครหลาย ๆ คนมักได้เห็นตามหน้าข่าวสังคม อีกทั้งยังปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆ ยามพนักงานก้มโค้งเพื่อทำความเคารพ ยิ่งส่งให้เขาดูมีเสน่ห์น่ามองมากขึ้น  

ทว่าน้อยคนนักที่จะรู้ว่า...ตัวตนที่แท้จริงของเขานั้น อาจไม่ได้ใกล้เคียงกับภาพลักษณ์ภายนอกที่แสดงออกมาให้ทุกคนเห็นสักเท่าไหร่ 

เท้าใหญ่ชะลอความเร็วลงเล็กน้อยพลางปรายตามองไปทางห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม ลีโอ หนึ่งในคนสนิทเห็นดังนั้นจึงขยับเข้ามาแจ้งข้อมูลให้แก่เจ้านายหนุ่มอย่างรู้งานทันที 

"งานจะเริ่มในช่วงห้าโมงเย็นครับนาย" 

"อืม ส่งคนของเราเข้าไปในงานด้วย" 

"ได้ครับ" 

"รู้ใช่ไหม....ฉันไม่ชอบให้มีพวกแมลงหวี่แมลงวันในโรงแรมของฉัน" 

"ครับนาย"  

ลีโอรับคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนหันไปส่งสายตาให้ลูกน้องที่เดินตามหลังเป็นเชิงสั่งงานต่อ การติดตามเจ้านายหนุ่มมานานหลายปีทำให้เขาสามารถเข้าใจในจุดประสงค์ของอีกฝ่ายได้แม้ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม  

สายตาคมกริบเหลือบไปมองทิศทางเดิมอีกครั้ง มุมปากหนาหยักก็ยกยิ้มเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าลิฟต์ของผู้บริหารที่เปิดรออยู่โดยไร้ลูกน้องติดตาม 

ติ้ง!  

"วันนี้สายนะคะ" 

ไม่กี่อึดใจประตูก็เปิดออกกว้างเมื่อถึงชั้นที่ต้องการ ก่อนจะตามด้วยเสียงใสตะโกนหยอกเย้าคนตัวสูงทันทีที่เห็นอีกฝ่ายก้าวเท้าออกมา 

อาร์มหลุดยิ้มขำออกมา ชำเลืองมองสีหน้าคาดโทษของคนที่เดินเข้ามาต้อนรับถึงที่แล้วแสร้งปั้นหน้าบึ้งตึงใส่ 

"ตกลงเราเป็นเลขาหรือเป็นเจ้านายพี่กันแน่ ฮึ?" 

"ถ้าแอมเป็นเจ้านาย แอมจะหักเงินเดือนพี่ก่อนเลยค่ะ!" 

"พูดแบบนี้อยากได้ซองขาวสินะ" 

"หยอกเล่นค่าาาา คุณต้นไม้มาถึงแล้วนะคะ รออยู่ในห้องรับรองค่ะ" 

"ครับ ๆ ทราบแล้วครับเจ้านาย" 

อาร์มเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเราะ มองตามแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวที่แยกตัวออกไปเตรียมกาแฟแล้วลอบถอนหายใจโล่งอกเบา ๆ  

เธอยังคงยิ้มแย้มและมีท่าทีเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่วันนั้นสีหน้าดูย่ำแย่เหลือเกิน หรือว่าเธอ...จะตัดใจจากเขาได้แล้วจริง ๆ ? 

 

แอดดดด 

เสียงบานประตูดึงให้เด็กหนุ่มที่กำลังก้มหน้าก้มตาพิมพ์ข้อความเงยขึ้นมามองตามเสียง พลันรอยยิ้มก็จางหายไปจากใบหน้าพร้อมกับบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไปในฉับพลัน 

แม้ไม่อยากติดต่อกับคนตรงอีกแล้ว แต่เพราะคำว่า 'ข้อแลกเปลี่ยน' ต้นไม้จึงต้องพาตัวเองมานั่งอยู่ในห้องรับรองแห่งนี้อีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้  

มือหนาคว่ำโทรศัพท์มือถือลงบนหน้าตัก หรี่ตามองคนที่หย่อนสะโพกลงนั่งฝั่งตรงข้ามด้วยความไม่ไว้วางใจ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่ซองเอกสารในมือของอีกฝ่าย 

"เข้าเรื่องเลยแล้วกัน นี่คือข้อแลกเปลี่ยนของฉัน" 

อาร์มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบพร้อมกับวางซองสีน้ำตาลขนาดเท่าเอสี่ลงบนโต๊ะ ผลักมันไปให้คนตรงหน้าก่อนจะเอนกายพิงผนักโซฟาด้วยท่าทีสบาย ๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายมองสำรวจได้เต็มที่ 

ต้นไม้ยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง คิ้วหนาขมวดมุ่นแน่นขณะมองสิ่งที่เรียกว่าข้อแลกเปลี่ยน ยิ่งได้รู้ถึงภูมิหลังของอีกฝ่ายด้วยแล้ว ความระแวดระวังก็ยิ่งเพิ่มระดับขึ้นอีกหลายส่วน 

"ไม่เกี่ยวกับน้องบัว แล้วก็ไม่เกี่ยวกับธุรกิจ"  

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นคล้ายกับรับรู้ได้ถึงความคิดภายในหัว ต้นไม้ชำเลืองมองใบหน้าเรียบเฉยสลับกับซองสีน้ำตาล ความเคลือบแคลงใจยังคงไม่ลดลง ซ้้ำยังมีความแปลกใจเพิ่มเข้ามาอีกด้วย  

หากข้อแลกเปลี่ยนที่ว่าไม่เกี่ยวกับแฟนสาว ไม่เกี่ยวกับธุรกิจที่ทำร่วมกับบิดาของเขา แล้วสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ มันคืออะไรกันแน่!? 

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่และอีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะเร่งเร้าใด ๆ ต้นไม้จึงยอมหยิบมันขึ้นมาเปิดออก พลันดวงตาก็เปิดกว้างขึ้นหลังมองเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ด้านในทั้งหมด 

"นี่มัน..." เหนือความคาดหมายของเขาไปมาก! ทว่าประโยคท้ายนั้นต้นไม้ทำเพียงแค่พูดในใจ 

"ตอบตกลงเมื่อไหร่ ก็ติดต่อผ่านเลขาของฉันมาแล้วกัน" ซีอีโอใหญ่ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก็เดินจากไป ไม่เปิดโอกาสให้คู่สนทนาได้ทักท้วงหรือปฏิเสธแม้ครึ่งคำ 

รอกระทั่งบานประตูห้องรับรองปิดลง ต้นไม้จึงยกสิ่งที่อยู่ในมือขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งอย่างถี่ถ้วน คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่นเป็นปมยุ่งเหยิงขณะมองไล่ไปตามเงื่อนไขที่ปรากฏอยู่บนหน้าเอกสารซึ่งมาพร้อมกับรูปถ่าย  

ถึงมันจะเป็นเพียงเงื่อนไขง่าย ๆ ที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรง แต่ก็ใช่ว่าเขาจะอยากจะเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยว แถมจุดประสงค์ที่แอบแฝงมากับมันยังทำให้เขานึกหมั่นไส้จนอดพูดประชดประชันอีกฝ่ายไม่ได้ 

"แม้กระทั่งเรื่องนี้ก็ยัง... เหอะ! สมกับเป็นนักธุรกิจจริงจริ้ง!" 

 

************ 

แว่บมาลงพาร์ทเปิดตัวให้คนร้าย ๆ 55555 

 

ปล. เรื่องนี้อยากลองให้พระเอกเป็นคนร้าย ๆ ดุ ๆ ดูบ้าง เพราะฉะนั้นขอแจ้งไว้ล่วงหน้าเลยว่า .... ด่าได้แต่อย่าแรง ไรท์ใจบางเด้อออ 555555 

ปล.2 เรื่องนี้ลงไปติดกุญแจ​ไปตั้งแต่แรกเลยเด้อ (เริ่มตอนที่ 11)​ ฝากหนับหนุนเขาด้วยน้า ❤️ 

ปล.3 ส่วนใครสายละมุนเรียกเชิญอีกเรื่องที่ชื่อว่า 'กักตัว ไม่กักใจ'​ นิยายฟิลกูุ้ดอ่านได้เรื่อย ๆ​ ซึ่งจะลงให้อ่านฟรีจนจบค่าา 

ความคิดเห็น