facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ ตอนที่ 6

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 367

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2563 15:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ตอนที่ 6
แบบอักษร

 

 

ตั้งแต่วันนั้นมา ไตรก็กลับมานอนที่บ้านทุกคืน ไม่ออกไปเที่ยวไหน แม้ว่าเพื่อนฝูงจะโทรตาม ที่เดียวที่ไตรจะไปซุกซนก็คือ ห้องของบัว

ไตรทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเขา เขาไม่ออกไปไหนในยามค่ำคืน และไม่มีข่าวว่าควงใคร เขาเก็บตัวอยู่กับบ้าน เล่นกับหลานๆ และคอยช่วยดูอาการคนเป็นแม่ และทุกคนก็แอบเอาใจช่วยในความสัมพันธ์ของเขากับบัว แม้ว่าจะไม่มีใครพูดอะไร แต่ทุกคนก็เดาได้ และลุ้นอยู่ อยากให้ไตรเป็นคนเปิดเผยความสัมพันธ์เอง มันคงจะดีกว่าที่จะไปคาดคั้นแล้วจับผิด ไตรจะคอยมาอยู่ใกล้กับบัว และสายตาเขาไม่เคยได้ไปไหนไกลจากตัวบัวเลย เขามักจะหยอกเอินกับหลานๆ ทำเนียนๆเข้าไปใกล้ๆบัว ในทุกวันหลังจากกลับจากทำงาน

ทุกคืนหลังจากทุกคนเข้านอนแล้ว ไตรจะย่องลงมาและเข้าไปนอนที่ห้องของบัวแทบจะทุกคืน เขาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่ากอดจูบ และนอนกอดเธอ แม้ว่าบัวจะห้ามปรามอย่างไร คนหน้ามึนอย่างไตรก็ไม่ฟัง ดื้อดึงจะเข้ามานอนให้ได้ เช่นคืนนี้

“บัว” ก็อก ก็อก เสียงไตรมาเคาะเรียก แม้จะไม่ได้ดังมาก แต่บัวก็กลัวอยู่ดีว่าใครจะมาได้ยิน จึงรีบเดินมาเปิดประตูให้เขา

“พี่ไตร บัวบอกว่าไงคะ”

“ก็พี่คิดถึงเรานี่ครับ” แล้วรวบตัวบัวมาอยู่ในวงแขนของเขา

“หอมจัง” เขากดจมูกลงบนแก้มนวล

“นี่....” บัวเอามือลูบแก้ม

“ยังไม่ชินอีกหรือ หืม งั้นต้องทำบ่อยๆจะได้ชิน” แล้วก็หอมแก้มของบัวบัวรัวๆ อย่างหมั่นเขี้ยว บัวเงียบไปจนไตรต้องเชยคางคนน้องขึ้นมาดู

“เป็นอะไรครับ”

บัวเงียบไม่ได้ตอบคำถามเขา

“บัว พี่ถาม ว่าเป็นอะไร”

บัวเงยหน้าสบตากับไตรภูมิ

“บัวรู้สึกไม่ดี เหมือนบัวใจง่าย ยอมให้พีไตรเข้าหาแบบนี้”

ไตรจับจูงมือบัวเดินมาที่เตียง เขานั่งลงและดึงให้บัวนั่งลงบนตักแกร่งของเขา แล้วโอบกอดเธอไปทั้งตัว

“พี่บอกแล้วว่าชอบบัว พี่จริงใจ งั้นเราบอกคุณพ่อกับคุณแม่มั้ย พี่พร้อมนะ”

“ไม่นะคะ”

“ทำไม คุณพ่อกับคุณแม่พี่ใจดีแล้วก็เอ็นดูบัวจะตาย” พลางกดจมูกไปตามไหล่ลาด. ไล่จูบซับกลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนกายของบัว กลิ่นที่เขาชอบ

“นั่นแหละคะ เพราะท่านเอ็นดู บัวไม่อยากทำให้พวกท่านผิดหวัง” ไตรทำหน้าไม่เข้าใจ บัวพูดต่อ

“เพราะบัวไม่คู่ควรกับพี่ไตรหรอกค่ะ บัวเป็นผู้หญิงธรรมดา ไม่สามารถเชิดหน้าชูตากับพี่หรอกนะคะ ใครรู้ก็จะว่าพี่ไตรเอาเด็กในบ้าน ทำให้ขายหน้าเปล่าๆ”

“พี่ไม่สนหรอก”

“แต่คุณท่านจะอับอายนะคะ บัวว่าเรื่องของเรามันควรจะจบลงที่ตรงนี้”

ไตรหัวร้อนทันที่ที่ได้ฟัง บัวพูดจบ

“บัวดูถูกตัวพี่ และครอบครัวของพี่” เขาน้อยใจเลือกที่จะเดินออกไปจากห้องทันที โดยไม่ทันได้ระวังอะไร ไม่ได้กลัวด้วยว่าใครจะมาเห็น เป็นเตที่เดินลงมาเอานมให้ลูกพีชพอดี ที่เห็นว่าเจ้าไตรเดินออกมาจากห้องของบัว เตส่ายหัว มันเอาจนได้ !! แล้วก็รีบเดินเอานมขึ้นไปลูกพีชเพราะกลัวเธอจะคอยนาน

เช้ามาวันนี้ทุกคนแปลกใจ ที่ไตรดูอารมณ์ไม่ดี หงุดหงิดทุกอย่าง จนคนรับใช้ไม่กล้าเข้าหน้า

“ใครชงกาแฟ แบบนี้ ไปเอามาใหม่” ไตรว่าอย่างเจ้าอารมณ์

“ขนมปังปิ้งไหม้แบบนี้ ใครจะกินได้” แล้วโยนขนมปังทิ้งลงในจาน

“อะไรเจ้าไตร อารมณ์เสียอะไรแต่เช้า” เป็นคุณตะวันที่ออกปรามเจ้าลูกชายตัวดีที่ดูจะฟาดงวงฟาดงาไปทั่ว

“เปล่านี่ครับ”

และเมื่อบัวเข็นรถพาคุณอรออกมานั่งที่โต๊ะ ไตรก็ลุกขึ้นทันทีและเดินออกไปโดยไม่มองหน้าบัวเลย ซึ่งต่างจากทุกวันที่เขาจะนั่งละเลียดทานอาหารเช้าช้าๆ มองหน้าใครบางคน จนบัวเขินแทบไม่กล้าทานอาหารเช้า กว่าจะลุกออกไปได้ก็เกือบแปดโมงทุกวัน แต่วันนี้แปลกออกไป ด้านบัวเองก็ดูไม่ร่าเริง แถมรอบตาก็มีรอยแดงช้ำเหมือนผ่านการร้องไห้มา ยิ่งไตรทำแบบนั้น บัวก็เกือบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่ตัองพยายามฝืนไว้

คุณตะวันมองหน้ากันกับอร รู้กันว่ามีบางอย่างผิดปกติ กับสองคนนี้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เมื่อพีชและหลานๆลงมา พร้อมกับเตที่กอดประคองตัวของลูกพีชลงมาอย่างรักใคร่ มีพี่เลี้ยงมารับคุณหนูมาวินไปนั่งข้างคุณตะวัน เพราะคุณตะวันเป็นคนป้อนอาหารเช้าหลานชายทุกวัน

“เจ้าไตรล่ะครับ” เตถามเพราะทุกวันต้องเห็นมันนั่งอ้อยอิ่งส่งสายตาหวานๆให้คุณบัว

“ไปทำงานแล้ว” คุณตะวันตอบ แล้วเอาผ้าเช็ดปากมาวินที่เปื้อนอาหารที่เจ้าตัวกำลังทานเข้าไป

“วันนี้แปลกๆ ทุกทีต้องไล่มันถึงจะยอมไป” เตบ่นอย่างไม่จริงจัง ไม่ทันได้สังเกตสีหน้าบัวที่สลดลงไป แล้วหันไปช่วยพีชตัดไส้กรอกในจาน

“วันนี้เหม็นมั้ยคะ ถามพีชอย่างใส่ใจ”

“ไม่ค่ะ” พลางเคี้ยวเบคอนตุ้ยๆ เตเอามือลูบหัวอย่างรักและเอ็นดู

“อย่าทานเบคอนมากนะคะ เดี๋ยวน้ำหนักเกินเยอะ พี่ไม่รู้ด้วยนะ”

พีชวางมีดกับช้อนส้อมทันที

“ทำไมคะพีชอ้วน พี่เตจะไม่รัก จะไปมีคนอื่นใช่มั้ยคะ” พร้อมกับน้ำตาที่คลอตาทันที เตรีบหันไปหาทันที ด้วยฮอร์โมนของคนท้องที่มักจะอ่อนไหวง่าย ทำให้พีชห้ามตัวเองไม่ได้เลย

“ใครบอกคะ อ้วนยังไงพี่ก็รัก” พลางโอบกอดปลอบโยนอย่างเข้าใจอารมณ์คนท้องเป็นที่สุด ไม่เคยรำคาญเลย ที่บางครั้งแม้พีชจะไม่มีเหตุผล แต่เตก็มีเหตุผลของตัวเอง เหตุผลก็คือ รักคนตรงหน้านี้ที่สุดไง

“ไม่ร้องสิคะ พี่เป็นห่วงเรา อยากทานก็ทานเลย เดี๋ยวพี่พาออกกำลังกายเอง” แล้วดึงพีชมาซบที่อกอย่างไม่แคร์สายตาใครบนโต๊ะอาหารเลย คุณตะวันกับคุณอรอมยิ้มมีความสุขกับภาพที่เห็น แม้แต่บัวยังเขินแทนคุณพีช ก็คุณเตน่ะเล่นโชว์ซีนหวานๆแบบนี้ตลอดเลย คุณพีชเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉามาก เธอเองก็หวังอยากจะมีสามีที่รักและห่วงใย ดูแลเธอเช่นนี้บ้าง

แต่.. เธอเจียมตัว และรู้ดีว่าคนที่เธอรัก กับเธอนั้นอยู่กันคนละสังคมเลย เธอมาจากครอบครัวฐานะกลางไม่ได้ร่ำรวย พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่ ทิ้งเงินประกันไว้ให้เธอกับน้องจำนวนนึง ไม่มากแต่ก็ไม่น้อย แต่มันก็ไม่พอ เธอต้องดิ้นรนทั้งทำงานทั้งเรียน แม้จะไม่ได้ลำบากมากแต่ก็ใช่ว่าจะสุขสบาย ยิ่งน้องเธอมีปัญหาลิ้นหัวใจรั่ว ต้องเข้ารับการผ่าตัดอีก เธอโชคดีที่เรียนจบพอดี จึงตั้งหน้าตั้งตาทำงาน ไม่เคยสนใจไม่เคยให้ความสำคัญกับเรื่องของความรักเลย แต่เม่ือเธอได้เข้ามาอยู่ที่นี่ เธอได้เห็นความรักที่มันงดงามในรูปแบบของชายหญิง ที่ทั้งคุณตะวันที่ปฏิบัติต่อคุณอร และคุณเตที่รักกับคุณลูกพีช จนเธอก็อยากจะมีความรักดีดีแบบนี้บ้าง

แต่เหมือนว่าโชคชะตาจะเล่นตลกกับเธอ ให้เธอได้ไปรักกับเขา ไตรภูมิ เขาเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อม หล่อ รวย เป็นที่หมายปองของหญิงสาวมากมาย แม้เขาจะแสดงออกว่า ชื่นชอบเธอ แต่เธอก็ยังไม่อาจแน่ใจ เธออาจจะสดใหม่ สำหรับเขา เธอยังไม่ตกเป็นตกของเขา เขาจึงคอยมาทำเหมือนว่ารักเธอเหลือเกิน ทุกอย่างเธอไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง และอีกอย่าง เธอกลัวว่า คุณอรกับคุณตะวันจะหาว่าเธอมักใหญ่ใฝ่สูง กินบนเรือนจะขี้บนหลังคา ดึงลูกชายของท่านให้มาตกต่ำ เธอกลัว

ด้านไตรที่วันนี้ก็หงุดหงิด เขาไม่เข้าใจผู้หญิงเลย เขาใช่อยากจะปิดบังซ่อนเร้น ที่ทำอยู่ทุกวันนี้เขาก็รู้กันทั้งบ้าน เพียงแต่เขาแค่ยังไม่ได้พูด เพราะบัวขอร้องไว้ว่าอย่าเพิ่งพูด แต่อยู่ดีๆก็มาบอกว่าอยากจะจบความสัมพันธ์กลัวเขาและครอบครัวจะรับไม่ได้ กลัวคนอื่นนินทา ที่เขาแอบเข้าหาเธอ แม้เขาจะยังไม่เคยล่วงเกินลุกล้ำเธอขนาดนั่น แต่ทุกๆตารางน้ิวบนตัวเธอเขาได้เห็นเขาได้สัมผัสมาหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ไม่ได้สอดใส่เข้าไป เพราะบัวบอกว่ายังไม่พร้อม เขาก็ไม่อยากฝืนใจเธอ เสืออย่างเขาทำให้ผู้หญิงสักคนสมยอมไม่ใช่เรื่องยาก แต่เขาอยากถนอมเธอ ให้เขาได้รู้สึกว่าการรอคอยอะไรสักอย่างมันมีคุณค่า และเธอก็มีคุณค่าสำหรับเขาเพียงไร แม้เขาจะทรมานบางครั้ง ก็จำยอมอดทนไว้ เพื่อรอเวลาที่เธอพร้อมและเต็มใจจะเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ เมื่อนั้นเขาจะขอเธอแต่งงาน

 

..........................................

 

แนะ!!?! ถามนุ้งบัวรึยัง ว่าเขาอยากแต่งด้วยรึป่าวอ่ะ พี่ไตร 😂😂 คิดเองเออเองอีกคนแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น