facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 394

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2563 12:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

 

 

ทั้ง3คนเลือกมาห้างหรูใจกลางกรุง เพราะมีให้เลือกหลายอย่าง เมื่อไม่รู้จะทานอะไรกัน

“พี่ทานอะไรก็ได้ ให้สิทธิ์น้องพีชเลือกเลยครับ” อลันบอก

“ใครบอกให้มึงเรียกน้องพีชแบบสนิทสนมแบบนี้”

“อ่าวแล้วให้เรียกว่าไรวะ”

“คุณพีช แค่นั้นพอ”

อลันทำหน้าเซ็งๆพร้อมเบะปากมองบน” ครับเชิญแฟนคุณพีช กับ คุณพีชเลือกเลยครับว่าจะทานร้านไหน ผมไม่มีปัญหาครับ พอใจยัง” อลันหันไปยักคิ้วกวนๆให้เต

“ดีมาก เชื่องดี ว่าง่าย”

“เชี้ยเต”

“ว่าไงครับ ทานไรดีครับ” หันมาถามคนข้างๆ

“แหมมเดี๋ยวนี้หัดมีเสียงสอง ทีกะกูละห้วนเชียว ทีกะคุณพีชละมีเสียงอ่อนเสียงหวาน ฮึ” อลันว่าให้

“คริ คริ อาหารญี่ปุ่นมั้ยคะ ร้านนั้น” พีชชี้ไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดัง หลังจากฟังสองคนเถียงกันไปมา

“ได้ครับ” เตตอบ แล้วจูงมือพีชเข้าไป อลันเดินตาม ผู้จัดการร้านเดินมาต้อนรับ พร้อมมองลูกพีชด้วยสายตากะลิ้มกะเหลี่ย ส่งสายแพรวพราวมาให้ลูกพีชแบบไม่เกรงใจกำปั้นของพี่เตสักนิด

ในระหว่างที่กำลังเลือกอาหาร เตก็ฉุดมือลูกพีชให้ลุกขึ้นและบอก “ไอ้อลัน ย้ายร้านก่อนที่กูจะกระทืบคน” แล้วลากลูกพีชออกจากร้าน

“เกิดอะไรขึ้นคะ พี่เต” เพราะลูกพีชมัวแต่ก้มหน้ามองเมนูจึงไม่เห็นสายตาของผจก.ร้าน และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“พี่ไม่อยากทานร้านนั้นแล้วค่ะ ไอ้ ผจก. ร้านนั่นมองพีชขนาดนั้น” เตหัวเสีย หวงของ

“ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่คะ” พีชบอกแบบงงเธอไม่เห็นรู้เรื่อง

“ถ้าพี่อยู่ต่อได้ พี่กระทืบมันแน่”

“โคตรหวงอ่ะ มึงอ่ะ” อลันส่ายหัวให้กับเพื่อนรัก

“ของๆกู. ทำไมกูต้องแบ่งคนอื่น”

“เขาก็ได้แค่มอง” อลันบอก

“มองก็ไม่ได้ มองขนาดนั้นกุมองได้คนเดียว”

“สัด มึงไม่เอาผ้าคลุมมาปิดหน้าคุณพีชไว้วะ”

“ความคิดมึงดี”

“พี่เต” พีชหน้างอ

“ไปทานร้านโน้นก็ได้ครับ อร่อยเหมือนกัน” เตบอก

“ไปๆ กูหิวแล้ว”

แต่เมื่อเดินมาถึงร้านในร้านมีกลุ่มผู้ชายอยู่2-3กลุ่ม นั่งทานอยู่

“พี่ว่าไปร้านอื่นดีกว่าครับ”

“ทำไมอีกวะ ร้านนี้ผจก.เป็นผู้หญิง” อลันถาม

“ผู้ชายเยอะ” เตตอบ แล้วเดินไปร้านอื่น อลันเลยเสนออีกร้านที่อยู่อีกชั้นของห้าง กำลังเดินไปเมื่อไปถึงร้าน เตก็ทำท่าจะเปลี่ยนร้านอีก

“อะไรของมึงอีกอ่ะ กูหิวแล้ว กินเหอะกูขอร้อง ไอ้เต กูต้องกลับไปทำงานนะโว้ย จะบ่ายโมงแล้ว ไอ้ห่า” อลันโอดครวญ

“แต่ว่า...” เตทำท่าลังเล

“ถ้าพีเตไม่เข้า พีชจะเข้าไปกินพี่อลัน แค่2คนนะคะ พีชก็หิว” พีชพูดบ้าง

เตถอนหายใจ แต่ก็ยอมเข้าไปนั่งทาน ด้วยความหงุดหงิดที่มีคนมองลูกพีช

“มึงนี่อาการท่าจะหนัก ไอ้เต หวงขนาดนี้มึงไม่เก็บน้องเขาไว้ให้อยู่แต่เลยบ้านวะ”

“รอก่อนเถอะ กูทำแน่”

“บ้า พี่เตคิดมาก พีชไม่เห็นมีใครจะมองเลย พีชไม่ได้เป็นนางงามนะคะ คนจะได้มองอะไรขนาดนั้น”

“ฮึ !!!!”

 

ในระหว่างที่ทานเตก็คอยดูแลเอาอกเอาใจลูกพีช จนอลันหมั้นไส้ต้องแซวขึ้น

“คุณพีชเค้าไม่ได้เป็นง่อย ไอ้ห่า”

“ไม่เสือกดิ มึงอ่ะ แดรกไปเลย หิวไม่ใช่เหรอ”

“น้องพีชป้อนพี่บ้างสิครับ” เขาอ้อน

พีชส่ายหัวอย่างเขินอาย

“ใจร้ายกับพี่จังเลย” เตบ่นเล็กน้อย

“สมน้ำหน้ามึง กุนึกว่านี่ร้านขนมหวาน น้ำตาลหกเกลื่อนร้านเลย เกรงใจคนโสดอย่างกุบ้างก็ดีนะครับ เพื่อน”

“เย็นนี้มึงจะไป ร้าน xxx ที่สุขุมวิทกับกูป่าว” เตถามอลัน

“มึงจองได้เหรอ เป็นร้านที่จองโคตรยากอ่ะ แถมเจ้าของร้านโคตรแจ่ม”

“เออ จะไปป่ะล่ะ” พลางยักคิ้วส่งซิกบอกว่าเป็นร้านพี่สาวของลูกพีช

“ไปๆ ให้พี่ไปด้วยคนนะครับคุณพีช”

“อ๋อ เชิญเลยค่ะ ตามสบายแต่พีชคงไม่ได้ไปหรอกค่ะ”

“ทำไมไม่ไปคะ จะไปไหน” เตรีบหันมาถาม

“ ปกติพีชก็ไม่ได้ไปทุกวันนี่คะ ส่วนใหญ่จะไปแค่วันศุกร์ เสาร์อาทิตย์บางทีถ้าไม่ขี้เกียจก็จะไปช่วยพี่แพร วันธรรมดา พีชต้องทำงานะคะ”

“แต่วันนี้พี่อยากให้พีชไป พี่ก็ไป”

“แต่ว่า”

“ไปนะครับ เดี๋ยวคนอื่นฉกพี่ไม่รู้ ไม่ไปคุมพี่เหรอครับ”

“ใครจะฉกไปได้คะ ถ้าพี่เตไม่ไปสะอย่าง รึถ้าอยากจะไปก็ไปได้ค่ะ” พีชตอบ

เตเงียบ !!?!!

เตนั่งทานอาหารต่อเงียบๆไม่พูดอะไรอีก น้องพีชพึมพัมบ่น “โหมดโรบอทมาอีกแล้ว”

เมื่อทานเสร็จก็แยกย้ายกัน โดยเตพาลูกพีชมาที่ทำงานเขาด้วย จับมือไม่ยอมปล่อย ทำเอาพนักงานซุบซิบๆกัน เพราะปกติคุณเตชินทร์ไม่เคยเดินจับมือสาวคนไหนอย่างแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้ สงสัยคนนี้ตัวจริง ก็ดูสิหน้าตาสะสวย น่ารัก ขนาดนั้น ดูสิคุณเตไม่ปล่อยให้ห่างตัวเลย บลาบลาบลา ที่พนักงานจะเม้าท์มอยกัน

 

เตจูงมือลูกพีชเข้ามาในลิฟท์ส่วนตัวของผู้บริหาร ยามหน้าลิฟท์ทำความเคารพ และกดลิฟท์ให้

เมื่อขึ้นมาถึงห้องทำงาน เขาก็เดินไปนั่งที่โต๊ะดึงเธอมานั่งตัก

“อุ้ย พี่เตปล่อยนะคะ”

...... เงียบและไม่ยอมปล่อย

“พี่เตปล่อยพีชก่อนค่ะ”

“ไม่อยากปล่อยนี่ครับ”

พีชหันหน้ามาหาพี่เต เอามือมาจับแก้มทั้ง2ข้างของพี่เต “ทำไมเกเรแบบนี้คะ”

“พี่ไม่ได้เกเร”

“แล้วทำไมเอาแต่ใจตัวเองขนาดนี้คะ เผด็จการไปแล้วนะคะ แบบนี้พีชไม่ชอบ”

“พีชไม่เคยตามใจพี่เลย พี่ทำยังไงพีชก็คงไม่ชอบพี่อยู่ดี” เขาน้อยใจเธอแล้ว

“เอาแต่ใจ แล้วแถมยังขี้งอนด้วยอีกเหรอคะเนี่ย พีชจะรับมือไหวมั้ยนะ” พีชแซวยิ้มๆ

เตเงียบ อีกครั้ง

“พี่เตคะ ระหว่างเรามันเพิ่งเริ่มต้นและอะไรๆก็ดูรวดเร็วรวบรัดไปหมด ให้เวลาพีชบ้างนะคะ”

“พี่มีเวลาให้เราทั้งชีวิตของพี่”

พีชยิ้มหวานแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ “โอเคค่ะ ต่อไปพีชจะตามใจพี่เตบ้างดีมั้ยคะ”

“ครับ”

“ไหนว่ามีงานด่วนไงคะ”

เตกดโทรศัพท์ไปหาเลขา บอกให้เอาเอกสารเข้ามาได้

“พีชไปนั่งรอตรงนั้นนะคะ พี่เตได้ทำงาน”

“อยากให้นั่งอยู่ตรงนี้” เตบอก

“พี่เตคะ” พีชเรียกเขา

“ก็ได้ครับ”ก่อนปล่อยพีชไปก็แอบหอมแก้มลูกพีชไปหนึ่งที ฟอด

“หอมจัง”

นิกรเลขาคนสนิทเป็นคนเดินนำเอกสารมาให้ เขาส่งยิ้มให้ลูกพีช พร้อมกับมีแม่บ้านมาเสริฟน้ำและของทานเล่นให้ลูกพีช

พี่เตเซ็นเอกสารไม่นานก็เสร็จ และบอกกับนิกรว่า

“จะไม่เข้ามาแล้วนะ มีอะไรก็จัดการได้เลย ไม่ด่วนไม่ต้องโทร”

“ครับ” นิกรรับคำ แล้วเดินออกไป

เขาเดินไปหาน้องพีชที่โต๊ะรับแขก จับมือพีชไว้ “ไปค่ะ”

“เราจะไปไหนกันรึคะ”

“เดี๋ยวก็รู้ครับ”

พี่เตพาลูกพีชมาที่เพนท์เฮาส์ส่วนตัวที่บนคอนโดหรูหรา ของเขา

“พามาที่นี่ทำไมคะ”

“พามารู้จักห้องพี่ไงคะ”

“รู้แล้วค่ะ กลับเลยก็ได้”

“กลัวรึครับ หึหึ” พลางกดรหัสรักษาความปลอดภัยที่ประตู ก่อนเปิดเข้าไป เขาจูงมือมานั่งที่ตรงโซฟาในห้องรับแขกที่เป็นห้องโถงกว้าง ดูโปร่งสบาย

“สวยมากเลยค่ะ” พีชมองไปรอบๆห้องก่อนจะเดินไปหยุดดูวิวที่ตรงผนังกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวแม่น้ำเจ้าพระยา และวิวเมืองหลวงอย่างกรุงเทพที่เต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่อง

เตเดินมาโอบกอดจากด้านหลัง พรอมกดจูบไปที่ขมับของลูกพีช

“คนตรงหน้าพี่สวยกว่ามาก ชอบที่นี่มั้ยครับ”

“ชอบค่ะ สวยมาก”

“ถ้าเราแต่งงานกันแล้วมาอยู่ที่นี่ พีชโอเคมั้ยครับ รึอยากได้บ้านเดี่ยว ชอบแบบไหนครับ”

“ถามแบบนี้เหมือนจะขอแต่งงานเลยค่ะ “

“ครับ ถ้าพี่บอกอยากแต่งแล้ว พีชจะว่ายังไงครับ”

“พี่เต” พีชตกใจ หันหน้ากลับมาหา

“พี่พูดจริงๆ ค่ะ พี่อยากอยู่กับลูกพีชแบบนี้ตลอดไป” เตบอกที่ข้างหู

“พี่เต” พีชพูดได้แค่นี้พี่เตก็กดจูบลงไปที่กลีบปากบาง สอดลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นนุ่มๆของพีชไว้ มือก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังลามลงมาที่สะโพกกลมกลึง เคล้นคลึงอย่างย่ามใจ พี่เตกอดจูบกับพีชจนอารมณ์ตะเลิดเปิดโปง ห้ามไม่อยู่ ปลดเสื้อชุดทำงานของลูกพีช เผยให้เห็นบราสีดำเซ็กซี่ปกปิดอกขนาดใหญ่เกินตัวของพีชเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ เพราะมันเกือบจะล้นทะลักออกมานอกบรา พี่เตห้ามใจไม่ไหว ก้มลงไปซุกไซร้ที่สองเต้าอวบอย่างหลงใหล

มีกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนยั่วยวน เขาเอื้อมมือไปปลดตะขอด้านหลัง พร้อมดันบราขึ้นไปไว้เหนือเนินอกความสวยงามปรากฎอยู่ตรงหน้า สองเต้าขาวนวลกลมกลึง มีเม็ดทับทิมเป็นยอดจุก เขาก้มลงไปใช้ลิ้นเลียและรวบเอาเข้าปากทันที จ๊วบบ

“อ่าส์ พี่เต” พีชครางเสียงหวาน

เตยังคงซุกไซร้และดูดเลียอยู่หน้าอกของลูกพีชอย่างลุ่มหลง ทั้งขนาดและกลิ่นหอม ถูกใจเตที่สุด เขาย้ายจากข้างนั้นไปข้างนี้อย่างเพลิดเพลิน

“อื้อ พี่เต พอก่อนค่ะ” พีชเริ่มปราม แต่พี่เตก็ไม่ยอมปล่อยมือและปากออกจากเต้าอวบของเธอเลย แถมยังมีเสียง จ๊วบจ๊าบๆ ดังตามมาอีก

“พี่เตขา พอก่อนนะคะ นะคะพี่เต”

“พี่ยังไม่พอนี่คะ”

“อื้อ หยุดก่อนค่ะ อ๊ะ อืม ถ้าไม่หยุดพีชจะโกรธแล้วนะคะ พี่เต” เขาทำมึน ไม่ได้ยิน

“บอกให้หยุด” ลูกพีชดุเสียงดัง

เขาละออกจากยอดฐานอกของพีช ซุกไซร้ขึ้นมาตามลำคอและประกบปิดปากของพีช จูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มและร้อนแรง จนพีชอ่อนระทวยไปหมด แต่ก็ยังจับหน้าของเตและดันออก

“พี่เตคะ หยุดก่อนะคะคนดี รักพีชก็หยุดก่อนนะคะ” เธอออดอ้อนให้เขาพอ

เตสบตาน้องพีชก่อนที่จะค่อยๆหลับตา สูดลมหายใจ ลึกๆก่อนจะกระชับเสื้อทำงานของพีชเข้ามาปิดบังความสวยงามที่ล่อตาล่อใจเขา ไม่งั้นเขาคงหยุดไม่อยู่ แค่นึ้เจ้าลูกชายเขาก็ปวดหนึบแทบจะระเบิดแล้ว

ฟู่ววว เตถึงกับต้องเป่าเอาลมออกจากปาก ยอมหยุดตามที่น้องพีชร้องขอ แล้วผละออกเดินไป

 

 

...............................

อิพี่จะจับน้องกินอีกแล้วววว 😅😅

นอกงานหวงเก่ง งอนเก่ง ยังกินจุอีกด้วยนะคะรีด ติดตามกันให้ดีดี 😂😂

ความคิดเห็น