facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 568

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2563 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

 

 

เช้าวันใหม่ หลังจากที่เมื่อคืนได้มีงานเปิดตัวคอนโดมิเนียมไป เตก็กลับมาค้างที่บ้านพร้อมครอบครัว โดยวันนี้คุณอรอินทร์ได้ลงมือทำของโปรดของลูกชายคนโต อย่าง ข้าวต้มทรงเครื่อง ที่มีพร้อมกับข้าวหลายอย่าง เช่น ยำไข่เค็ม ปลาสลิดทอด กุยช่ายขาวหมูสับ ปลาอินทรีย์ทอด และหมูเค็มและหมูกรอบ ซึ่งเตชอบกินเป็นพิเศษ

“โอ้โห พอพี่เตกลับมานอนบ้าน กับข้าวเต็มโต๊ะเลยนะครับคุณอรอินทร์” ไตรแซวคนเป็นแม่

“เก่งนี่เรา ตื่นไหว” คุณตะวันทักไตรภูมิ

“แม่ว่าที่ตื่นเช้า เพราะมีนัดแน่ๆ ใช่มั้ยตาไตร”

“เบื่อคุณแม่ชอบรู้ทัน”

ทุกคนเริ่มลงมือรับประทาน คุณอรอินทร์ ก็เปรยว่า

“คุณคะ พรุ่งนี้เย็นเราออกไปหาอะไรทานอาหารกันข้างนอกบ้างดีมั้ยคะ”

“ตามใจคุณเลย ที่รัก ก็ดีเหมือนกัน” ตะวันตอบตามใจภรรยา

“ลูก2คนล่ะ ไปทานข้าวกับพ่อและแม่นะ เตลูก”

“ครับ”

“เดี๋ยวผมบอกอีกทีดีกว่านะครับคุณแม่ คุณแม่จะไปทานที่ไหนครับ”

“แม่อยากไป ร้าน xxx ที่สุขุมวิทนะลูก”

“ร้านกำลังดังนะครับ ต้องจองก่อนด้วย” เตพูดขึ้น

“เราเคยไปรึตาเต”

“เคยไปกับไอ้อลันครั้งนึงครับ หลังจากนั้นไอ้อลันอยากไปอีกแต่จองคิวไม่ได้ อาหารอร่อยดีนะครับ”

“ไปกันนะ แม่อยากไป”

“คุณแม่จะจองคิวได้หรือครับ เค้าต้องจองล่วงหน้าก่อนเป็นเดือนๆเลยนะครับ” ไตรบอก

“แม่จัดการเองแหละน่า เรามาให้ได้ละกัน”

“เอ๊ะ มันชักยังไงอยู่นะครับ อย่าบอกนะว่าจะจับคู่ให้พี่เตอีกแล้ว” ไตรทำหน้าเจ้าเล่ห์มองแม่ตัวเอง

“ป๊าวว นะเจ้าไตร แกนี่ชอบจะชักใบให้เรือเสียอยู่เรื่อย”

“เสียงสูงไปนะครับคุณแม่ ฮ่าๆๆ” ไตรขำ

“คุณแม่ครับ ถ้าเป็นอย่างงั้น..” เตพูดขึ้น

“ไม่ใช่นะเต แม่แค่อยากไปทานร้านนี้นเพราะเป็นร้านของน้าพีเค้าน่ะ” คุณอรรีบปฏิเสธ

“เอ้า ร้านน้าพีเองหรอกรึครับ” ไตรถาม

“ก็ใช่น่ะสิ”

“อย่างงี้ก็จะได้เจอน้องคนสวยๆเมื่อคืนสิครับ งั้นผมไปด้วย” ไตรยิ้มทำตาแพรวพราว

“ย่ะ ทีอย่างงี้ละตอบไว ไม่ต้องคิดเลยนะ”

“ทานข้าวอย่างเดียวนะครับ คุณแม่” เตบอกแบบนั้น แต่ใจกับคิดถึงใครบางคน

“จ้าๆ”

หลังจากนั้นคุณอรอินทร์ก็ได้จัดแจงนัดหมายกับคุณพีระดาเป็นที่เรียบร้อย

 

-บ้านมงคลเศรณี-

“คุณแม่ขา ทานข้าวกันค่ะ” แพรวา มงคลเศรณีหรือลูกแพร อายุ 25 ปีเรียกคนเป็นแม่มาทานอาหารเช้า แพรวาเป็น

“วันนี้ทำอะไรจ๊ะ หอมกรุ่นไปทั่วบ้านเลย”

“ข้าวต้มทะเลของโปรดยัยลูกพีชน่ะค่ะ”

“แล้วเจ้าตัวล่ะ ยังไม่ตื่นล่ะสิ”

“มาแล้วค่ะ แหมมลงมาสายนิดนึง คิดถึงกันใหญ่เลยนะคะ” เสียงลูกพีชแทรกเข้ามา

“วันนี้ทำไมตื่นเช้าได้ล่ะเรา” คุณพีถามลูกพีช

“พีชได้งานแล้วนะคะ เป็นเลขาของคุณแอนเดอสัน เจ้าของสายการบิน เจเจ แอร์ไลน์ ค่ะ ว่าจะไปเดินหาซื้อเสื้อผ้าเสียหน่อย”

“นั่นไง ไม่งั้นไม่มีทางตื่นเช้า”

“คุณแม่อ่า พี่แพรตัวไปเป็นเพื่อนเค้านะ ไปช่วยเค้าเลือกนะ”

“ไปช่วยเลือกอะไรล่ะ พอพี่เลือกให้ ตัวก็ว่าเรียบไปตลอดไม่เคยเอาที่เค้าช่วยเลือกเลย ไม่รู้จะไปทำไม”

“โอ๋ๆ ก็คราวนี้เลือกเสื้อผ้าไปทำงานไงละ ก็ต้องเรียบๆหรูๆ สไตล์ตัวนั่นล่ะ ถึงจะดี นะๆ” เพราะปกติ พีชเป็นเด็กจบนอก มั่นใจ แต่งตัวค่อนข้างเปรี้ยว

“จ้า ไปก็ได้ คุณแม่ไปด้วยกันนะคะ ไม่ได้ไปช้อปปิ้งกัน 3คนนานแล้ว” แพรตอบพร้อมชวนคุณแม่ไปด้วย

“นั่นสิคะ ไปกัน3คนเลย ช้อปให้พี่แพรกระเป๋าฉีกเลยค่ะคุณแม่”

“อะไร ที่ทำเป็นชวนพี่ไปด้วย เพราะจะให้พี่เป็นคนจ่ายให้สินะ ร้ายจริงๆ”

“แหมม ก็เค้าเพิ่งได้งาน รอเงินเดือนเค้าออกก่อน เค้าจะเปย์ตัวคืน โอเครมั้ย ฮ่าๆ”

“จ้า งั้นทานเสร็จไปกันเลยนะ บ่ายๆพี่ต้องเข้าร้านอีก”

“เออ จริงสิ แพรลูก เย็นวันพรุ่งนี้จองโต๊ะไว้ให้เพื่อนแม่ โต๊ะนึงสิลูก”

“พรุ่งนี้รึคะ คนจองเต็มหมดแล้ว เพื่อนคุณแม่ใครรึคะ”

“ครอบครัวป้าอรน่ะลูก จำได้มั้ย”

“จำได้ค่ะ ถ้างั้นเดี๋ยวให้เด็กจัดโต๊ะที่ตรงชั้น 2 ตรงระเบียงที่เราไว้ทานกันเอง ตรงนั้นได้มั้ยคะ “

“ตรงนั้นล่ะดีลูก ส่วนตัวไม่วุ่นวายดี”

“ได้ค่ะ”

 

-ที่ร้าน xxx-

“อรทางนี้” คุณพีโบกมือให้เพื่อน

สวัสดีครับคุณน้า/ สวัสดีครับคุณน้า เต กับไตรพูดพร้อมๆกัน

“จ้า สวัสดีจ้า เชิญเลยๆ คุณตะวันเชิญด้านในเลยค่ะ” พีกล่าวทักทายสามีของเพื่อน

“ไหนหนูลูกแพรล่ะ” คุณอรกระซิบถามคุณพี

“อยู่ในครัว เดี๋ยวให้เด็กไปตามให้” คุณพีพาทุกคนมาที่โต๊ะที่จัดไว้แบบส่วนตัวที่บนชั้น2 ซึ่งปกติส่วนนี้ไม่ได้เปิดให้ลูกค้ามานั่งทาน เพราะเอาไว้สำหรับลูกแพรเละคนในครอบครัวกับเพื่อนๆของเธอเท่านั้น นอกจากมีเพียงโต๊ะเดียวแล้วยังมีระเบียงให้เปิดออกไปนั่งชมบรรยากาศด้านนอกได้อีก

“ร้านสวย จัดร้านได้ดีนะครับ” คุณตะวันเอ่ยชม

“ขอบคุณนะคะ ยายลูกแพรเค้าชอบของเค้าน่ะค่ะ ร้านเล็กๆมีแค่ไม่กี่โต๊ะเองค่ะ” คุณพีบอก

“แบบนี้แหละครับดี อบอุ่น น่ามารับประทานอาหาร” ไตรช่วยเสริม

“สวัสดีค่ะคุณป้าอร สวัสดีค่ะ” ลูกแพรยกมือไหว้ทุกคนที่อยู่ที่โต๊ะ แต่เธอรู้จักเพียงแค่ป้าอรคนเดียว คนอื่นเธอไม่เคยเจอ เธอจึงส่งยิ้มไปให้กับทุกคน

“หนูลูกแพร มานั่งข้างป้านี่มาลูก ไม่เจอกันนานเลย” คุณอรทักอย่างเป็นกันเอง

“ค่ะ ต้องขอโทษที แพรไม่ได้แวะไปเยี่ยมคุณป้าเลย”

“มาๆ ป้าจะแนะนำให้รู้จัก นี่สามีป้าเอง คุณตะวัน แล้วนี่ก็ลูกชายคนโต ชื่อ พี่เต ส่วนนี่ ลูกชายคนเล็กของป้า ชื่อพี่ไตร ส่วนนี่หนูลูกแพร ลูกสาวคนสวยของน้าพีเค้า” ลูกแพรจึงยกมือไหว้อีกครั้ง

“หิวกันรึยังคะ สั่งอาหารเลยดีกว่านะคะ ทานไปคุยไป” คุณพีเอ่ยขึ้น

เตรับไหว้ลูกแพร แล้วไม่พูดอะไร ส่วนเจ้าไตรนั้น รับไหว้พร้อมกับส่งยิ้มหวานๆให้กับน้องแพรด้วย ทำเอาเขาถึงส่ายหัวให้กับน้องชายตัวดี ตั้งใจมาเจออีกคน แต่พอเจออีกคนเข้าไปก็ทำท่าจะเคลิ้มไปกับคนนี้เสียแล้ว

จริงๆลูกแพรเป็นคนที่สวยมาก ดูอ่อนหวานเรียบร้อย ยิ้มมีเสน่ห์ เหมือนกับคนน้อง จริงสิ เค้าไม่ยักกะเจอน้องลูกพีชคนนั้นเลย พอดีกับคุณแม่ถามขึ้นพอดี

“แล้วน้องลูกพีชล่ะ พี ไม่มาเหรอ ไม่เห็นเลย”

“อ๋อ รายนั้นน่ะเหรอเดี๋ยวคงตามมาน่ะ ไปซื้อของ พรุ่งนี้จะไปทำงานวันแรก เห่อไปหมด ซื้อนั่นซื้อนี่ไม่ยอมหยุด เมื่อวานก็ออกไปซื้อทั้งวัน ยังไม่พอ ชอบช้อปปิ้งน่ะ รายนั้น”

“เพิ่งเรียบจบกลับมา ได้งานแล้วเหรอ” คุณอรอินทร์ถามไถ่

“จ้า ทีแรกจะไปเป็นแอร์โอสเตส แต่ชั้นไม่ยอมน่ะ ไม่อยากให้ห่างตัว เหลือกันแค่นี้อยากอยู่ใกล้ๆกัน แค่ตอนที่ไปเรียนอยู่อังกฤษ นั่นก็คิดถึงจะแย่ ดีว่ายัยพีชเค้ายอมเชื่อ” คุณพีเล่าต่อ

“แล้วได้ไปทำงานที่ไหนล่ะ พี”

“เห็นว่าไปเป็นเลขาของ ceo สายการบินเจเจแอร์ไลน์นะ”

“มิสเตอร์แอนเดอร์สัน รึครับ” เตถาม

“ใช่จ้า เตรู้จักเหรอลูก” คุณพีถาม

“ครับเป็นคุณพ่อ ของเพื่อนสนิทผมเอง”

“โลกกลม ฮ่า ๆ” ทุกคนบนโต๊ะต่างหัวเราะกัน

ในระหว่างที่รออาหาร เตถือโอกาสเดินออกไปชมวิวที่ระเบียง บรรยากาศร้านจัดได้อย่างน่ารักลงตัว ดูโปร่งโล่ง สบาย ไม่แปลกที่ลูกค้าจะเยอะ เขาคิดแบบนักธุรกิจ พลางเหลือบไปเห็นรถบีเอ็มคันคุ้นตาขับเข้ามาจอด เขาจำได้ว่าเป็นรถของลูกคนเล็กน้าพี เพราะวันก่อนเขาเห็นตอนเธอมารับน้าพีที่งานเปิดคอนโดในโครงการของเขา เห็นเธอเดินลงมาจากรถด้วยท่าทางที่ทะมัดทะแมง

วันนี้เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงยีนที่มีรอยขาดตรงเข่าเหมือนเป็นแฟชั่นแบบพอดีตัวค่อนข้างจะฟิตนิดๆ สวมแว่นกันแดดสีชา ปล่อยผมยาวสลวยที่เป็นลอนม้วนอย่างสวยงามและดูเซ็กซี่ไปในตัว ทำให้เธอดูโดดเด่นและน่าสนใจเข้าไปอีก จนเขาไม่อาจจะละสายตาจากเธอไปได้เลย เขาค่อนข้างจะตกใจกับความรู้สึกตัวเอง ปกติเขาไม่ให้ความสนใจกับผู้หญิงเท่าไหร่ เพราะคนไหนๆก็เหมือนกันหมด แต่กับคนนี้เขากับรู้สึกสนใจแปลกๆ เธอสะดุดตา เธอมีบางอย่างที่คอยดึงดูดเขาให้สนใจเธอ เขาเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ เมื่ออาหารทะยอยมาเสริฟ แต่เธอยังไม่ขึ้นมา เขาจึงแกล้งขอตัวเดินลงเข้าห้องน้ำที่ด้านล่าง เพราะด้านบนคุณแม่เขาใช้อยู่

เมื่อลงมาข้างล่างเขาเห็นเธอยืนคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง เธอดูเฉยๆ แต่ผู้ชายคนนั้นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พร้อมส่งดอกไม้ช่อโต กับถุงแบรนด์เนมถุงหนึ่งยื่นให้เธอ ทีแรกเธอทำเหมือนจะไม่รับ แต่ผู้ชายคนนั้นก็คะยั้นคะยอ จนเธอยอมรับ พวกเขายืนคุยกันสักพักนึง พอเขาออกมาจากห้องน้ำ ผู้ชายคนนั้นก็กลับพอดี เขาเห็นเธอส่งถุงแบรนด์เนมใบเล็กนั่น ให้กับคนที่เป็นผู้จัดการร้านที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์ เธอคนนั้นยกมือไหว้ลูกพีชและยิ้มหน้าบาน เธอกำลังเดินมาทางนี้ เขาจึงรีบเดินขึ้นมาที่โต๊ะก่อน

เมื่อเขานั่งลง เธอก็เดินขึ้นมาพอดี เธอเดินไปกอดคุณน้าพีพร้อมกับหอมแก้มอย่างออดอ้อน พร้อมกับนำช่อดอกไม้ไปวางไว้ที่โต๊ะตัวหนึ่งอย่างที่ไม่ให้ความสำคัญ คุณน้าพีพาเธอเดินมาที่โต๊ะ เธอสวัสดีทักทายทุกคนอย่างสดใส จนเขายังเผลอแอบมองเธอบ่อยๆ

ลูกพีชเป็นคนคุยเก่ง ดูเขาข้ากันดีกับเจ้าไตร ส่วนลูกแพรดูจะคอยขำตามอย่างเดียว บนโต๊ะทุกคนดูมีความสุขกับอาหาร เพราะอาหารอร่อยและถูกปากมากๆ อร่อยทุกอย่าง จนขนาดคุณพ่อบอกว่าอยากจะลองมาทานให้ครบทุกเมนู ทำเอาคุณลูกแพรยิ้มหน้าบานที่ทุกคนชอบอาหารของเธอ

“หนูลูกแพรทำเองทั้งหมดเลยเหรอ เก่งจังลูก” คุณอรถาม

“ส่วนใหญ่นะค่ะ แพรจะปรุงเป็นไกด์ไว้ให้ แล้วจะมีผู้ช่วยเชฟ กับเชฟเป็นคนจัดการอีกทีค่ะ”

“ยายพี เธอก็ทำอาหารไม่ค่อยเก่งนิหน่าชั้นจำได้สมัยเรียน เธอน่ะจะแสวงหาร้านอร่อยๆแล้วตะเวณพาพวกชั้นไปชิม”

“ก็ใช่น่ะสิ”

“แล้วทำไมหนูแพรถึงได้ทำอาหารเก่งแบบนี้ล่ะ”

“เขาชอบของเขาเอง เริ่มจากขอไปเรียนทำเบเกอรี่ ก็ต่อยอดมาเรื่อยๆ ชั้นจึงยังทำหน้าที่เป็นผู้ชิมเหมือนเดิมจ้า แต่ถ้าเรื่อขนมนมเนยโน้น ยัยลูกพีชเหมา ยอมชิมคนเดียวเลยไม่ยอมแบ่งใคร ฮ่าๆ”

“ก็ขนมเค้กของพี่แพร อร่อยจริงๆนะคะคุณป้าอร “ขนาดพีชชิมมาเยอะ ยังว่าของพี่แพรน่ะอร่อยที่สุด”

“ไม่ต้องมาปากหวานใส่พี่ วันนี้รูดไปเท่าไหร่” แพรผลักหัวน้องสาวเบาๆแบบหยอกล้อกัน ทำเอาหนุ่มๆมองเพลินไปเลย

“อะไร พีชชมจริงๆ” แล้วลูกพีชก็หัวเราะอย่างสดใส

 

ทำเอาอาหารมื้อนั่นของเตเป็นมื้อที่ดีที่สุดมื้อนึงเลย ได้อยู่ทานพร้อมครอบครัว ทานอาหารเลิศรสด้วยกัน มีเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของทุกคน ทำให้บรรยากาศแบบนี้ก็ทำให้เขารู้สึกดีอยู่เหมือนกัน เพราะปกติเค้าทานคนเดียวที่คอนโดส่วนตัวเป็นส่วนใหญ่ เตติดในใจอยู่คนเดียว

 

 

...........................

ขอกำลังใจรัวๆให้ไรท์หน่อยนะคะ จะได้มีแรงอัพรัวๆนะคะทุกคน ❤️❤️ กดไล้ กดติดตาม คอมเม้นท์ได้นะคะ 🙏🏼🙏🏼🙏🏼

ความคิดเห็น