Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2563 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 10
แบบอักษร

ตึ๊ก! สวบ!!!!

 

ปรี๊ด~!!!!!!

 

"จบการแข่งขัน มออาร์ชนะ!!"

 

ผมที่เมื่อกี้กระโดดดังค์โดยการจับลูกยัดลงห่วงด้วยสองมือ เสียงนกหวีดก็ได้ดังขึ้นเพื่อแสดงถึงการจบควอเตอร์ที่สี่พร้อมกับกรรมการที่ตะโกนบอกทุกคนในโรงยิมอย่างเสียงดังลั่น

 

"เย่!!!!!"

 

"กรี๊ด!!!!!"

 

"ซีวายเท่โคตรๆอะแก!!!!"

 

"น้องชาจับยัดอย่างเดียวเลย เหมือนโกรธอะไรมาอะ น่ารักดีว่ะ!!!"

 

"ทั้งเก่งทั้งสวย แม่ของลูกกูเลย!!!!"

 

"เมื่อกี้กูเห็นเหมือนรอยสักที่หลังด้วย!!!"

 

"กูก็เห็น เท่ฉิบหาย!!!"

 

เสียงมากมายเอ่ยชมผมไม่หยุดหย่อน ทำไงได้อะเนอะก็คนมันเก่งอะ หลงตัวเองไปอีก~!! ฮ่าๆ

 

"แฮ่กๆ....ไม่จริงอะ"

 

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้"

 

"ปีศาจชัดๆ"

 

"กูไม่อยากเล่นบาสแล้ว"

 

"ทำไมคะแนนถึงห่างขนาดนี้"

 

ผมหันไปมองพวกผู้เล่นของมอจีที่พากันนั่งลงกับพื้นของสนามบาสพลางพูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ตั้งแต่ผมเริ่มเกมอีกครั้ง ผมก็ได้ชู้ตลูกลงห่วงด้วยคะแนนสามแต้มตลอด คะแนนที่ห่างกันอยู่สิบเจ็ดแต้มผมก็ได้ทำให้มันห่างไปถึงหกสิบแต้ม จนเกมจบลงด้วยคะแนนหนึ่งร้อยหกสิบต่อเก้าสิบแปด ผมไม่แม้แต่จะให้พวกมอจีทำแต้มได้อีก โชคดีที่ไอ้เทพบล็อคพวกที่จะไปทำแต้มได้อยู่หมัด ไอ้เทพมันใช้แค่มือปัดลูกก็หลุดออกมาจากมือของพวกมอจีแหละ ไม่รู้นั่นแรงคนหรือแรงควายครับ ส่วนพี่บีเอ็ม พี่นาย พี่โน้ต พวกพี่เขาได้ลูกมาก็เล่นพาสลูกส่งมาให้ผมอย่างเดียวเลย พวกพี่แกยังบอกอีกว่าให้ผมจัดการเองอีกอะ ผลมันเลยออกมาว่า ควอเตอร์ที่สามกับควอเตอร์ที่สี่ผมเกือบได้เล่นอยู่คนเดียวอะไอ้ฉิบหาย เหมือนพวกพี่แกอยากให้ผมโชว์ฝีมือเลยน่ะ ความลับผมแตกหมดแล้วละมั้ง

 

"หึ ได้ข่าวว่าปีที่แล้วพวกมึงโกงมอกูเหรอ" ผมที่เดินเข้าไปหาไอ้พี่นัสพลางนั่งยองๆลงตรงหน้ามันพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

 

"คำสั่งของโค้ช" ไอ้พี่นัสพูดตอบผมด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะบอกออกมาง่ายขนาดนี้

 

"หึ ถ้าพวกมึงยังเล่นบาสแบบสกปรกอยู่ล่ะก็ กูนี่แหละจะขยี้พวกมึงให้จมดินเลย" ผมยื่นหน้าไปกระซิบบอกไอ้พี่นัสที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงโหดๆ

 

หมับ!

 

"อย่าไปใกล้มัน" ไอ้เทพที่อยู่ๆก็เดินมาจับแขนผมให้ลุกขึ้นพลางพูดด้วยน้ำเสียงติดจะดุๆ

 

หมับ~!

 

"ไม่ได้ใกล้ซะหน่อย แต่พี่เทพ~ ชาเก่งป่ะล่ะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆพลางเข้าไปกอดแขนไอ้เทพมัน ตอนพักช่วงควอเตอร์ที่สาม ผมก็ได้มีความคิดที่ว่าอยากอ่อยแม่งครับ ผมเลยตัดสินใจว่าถ้าผมมีเวลาตอนไหนผมอ่อยมันเมื่อนั้นนั่นแหละ ผมจะทำให้มันหลงรักผมเหมือนที่ผมหลงรักมันให้ได้

 

"อะไรของมึงเนี่ยเตี้ย" ไอ้เทพพูดพลางก้มมามองหน้าผมอย่างงงๆ

 

"ชาเล่นบาสเก่งไหม" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"หึ ก็เก่ง" ไอ้เทพด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"มึงเล่นแรงไปแล้วไอ้เหี้ยหิน!!!!" ผมที่กำลังจะตอบกลับไอ้เทพ ทว่าก็ได้มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างสนาม เป็นเสียงของโค้ชมอจีที่กำลังตะโกนด่าโค้ชผมอยู่ครับ

 

"กูเล่นแรงเหี้ยไอ้สัสตง ปีที่แล้วมึงจำได้ไหมว่าทำอะไรกับพวกกูเอาไว้!!!" โค้ชผมพูดด้วยน้ำเสียงโมโห

 

"นั่นมันปีที่แล้ว แต่ตอนนี้มึงนั่นแหละที่โกงกู มึงเอาคนที่อยู่ระดับเอ็นบีเอมาเล่นได้ยังไงกัน!!! มึงมันขี้โกงไอ้หิน!!" โค้ชมอจีพูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆพลางชี้นิ้วมาทางผม

 

พรึ่บ~!!!

 

ซวยแล้วไงผม แม่งคนทั้งโรงยิมหันมามองผมเป็นตาเดียวเลยครับ

 

"เอ่อ...คือ.."

 

"มึงแพ้ก็คือแพ้ กูขี้เกียจมาเถียงกับมึงแล้วไอ้ตง พาเด็กมอมึงกลับไปซะ" ผมที่อ้ำอึ้งไม่ยอมพูดสักที โค้ชหินแกก็เลยพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

 

"หึ ครั้งนี้กูถือว่าเป็นการซ้อมแข่ง กูจะไม่อะไรก็ได้ แล้วกูจะคอยดูว่าพวกมึงจะถูกมอเอสขยี้ยังไง....ทุกคนกลับ!!!" โค้ชมอจีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางหันไปตะโกนบอกพวกผู้เล่นของมอตัวเอง จากนั้นก็พากันเดินออกไป

 

"ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและมารวมกันที่สนามอีกสามสิบนาที!!!" หลังจากที่มอจีพากันออกไปหมดแล้ว โค้ชหินแกก็ได้พูดบอกพวกผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"ครับโค้ช!!!" นักกีฬาทีมบาสมอพูดตอบ จากนั้นโค้ชแกก็เดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัวพร้อมกับพวกที่มาดูการแข่งขันวันนี้ก็ได้พากันเดินออกไป แล้วผมก็เห็นบางคนเหมือนจะอยากเข้ามาหาผมด้วย แต่ก็ไม่กล้าครับ สงสัยคนพวกนี้คงจะรู้จักผมกันแล้วสิน่ะ

 

"ไอ้ชา!!!" ไอ้รบกับไอ้ดินตะโกนเรียกผมพลางวิ่งเข้ามาหาผมอย่างรีบร้อน

 

"ใจเย็นเว้ย" ผมพูดบอกพวกมันอย่างขำๆพลางปล่อยแขนไอ้เทพมัน เผลอกอดแขนมันนานไปหน่อยครับ ไอ้หน้าปีศาจคงจะไม่โกรธผมหรอกน่ะ

 

"กูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ" ไอ้เทพก้มหน้าลงมาพูดบอกผมพลางใช้มือของมันลูบหัวผมไปมา แล้วก็เดินออกไปทันที

 

"แหนะ! พวกกูเห็นน่ะไอ้สัส" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

 

"ซัมติงชัวร์" ไอ้รบพูดเสริม

 

"ดูก็รู้ว่าเป็นผัวเมียกันชัดๆ" ไอ้เบนที่เดินเข้ามาร่วมวงก็ได้พูดด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"ส้นตีนเถอะพวกมึงอะ" ผมพูดบอกพวกมันอย่างดุๆ

 

"แต่ว่ามึงเล่นบาสเก่งฉิบหายอะไอ้ชา ระดับมึงต่างจากที่นี่ไปเยอะเลยนะเว้ย" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

"จับลูกยัดลงห่วงทีไหร่ กูก็คิดว่าแม่งโกรธใครมา ตัวแค่นี้แรงโคตรเยอะ" ไอ้รบพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"แก้แค้นไง" ไอ้เบนพูดขึ้นอย่างยิ้มๆ

 

"แก้แค้น?" ไอ้รบกับไอ้ดินพูดถามผมอย่างงงๆ

 

"ก็ปีที่แล้วพวกมอจีแม่งโกงพวกพี่ชายกู มอเราเลยได้ที่สองของประเทศ" ผมพูดตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

"มึงขยี้ซะเละเลยไอ้สัส" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"แต่เมื่อกี้โค้ชมอจีเล่นตะโกนซะเสียงดังเลย ความลับกูแตกหมดไอ้สัส" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเหม็นเบื่อ

 

"มึงโชว์ฝีมือขนาดนั้น กูว่าไม่มีใครคิดแล้วละว่ามึงเล่นบาสไม่เป็น" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"เฮ้อ~ ก็คงจะอย่างงั้น" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

 

"เออไอ้ชา พวกกูกลับก่อนนะเว้ย" ไอ้รบพูดบอกผมอย่างยิ้มๆ

 

"เคๆ กูกับไอ้เบนก็จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกัน" ผมพูดตอบกลับอย่างยิ้มๆ

 

"เจอกันพรุ่งนี้" ไอ้ดินพูดจากนั้นมันกับไอ้รบก็พากันเดินออกไปจากโรงยิม

 

"ไอ้เบน แล้วข้าวมันไก่ที่กูซื้อมาอะ" ผมพูดถามไอ้เบนด้วยน้ำเสียงสงสัย หลังจากที่อยู่ๆผมก็คิดขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้เอาข้าวไปให้ไอ้เทพมันเลย

 

"กูไม่เห็นมึงถืออะไรกลับมาเลยนะเว้ย" ไอ้เบนพูดตอบผมด้วยน้ำเสียงงงๆ

 

"เหี้ยแล้ว! กูลืมไว้ที่โรงอาหารคณะว่ะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล

 

"ช่างมัน รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เดี๋ยวกูพาไปกิน" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางก้าวเท้าเดินไปที่ห้องแต่งตัว ที่ตอนนี้พวกนักกีฬาบาสมอกำลังพากันเดินออกมา

 

"กูไม่ได้หิว แล้วนั่นก็ไม่ใช่ข้าวกูด้วย มันของกัปตันทีม" ผมวิ่งไปตีคู่กับไอ้เบนพลางหันไปพูดบอกมันด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"นั่นไงกูว่าแล้ว มึงไม่ต้องห่วงหรอก กัปตันเอ็นดูมึงจะตาย" ไอ้เบนพูดบอกผมอย่างยิ้มๆพลางเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวทันที

 

"รีบแต่งตัวแล้วออกไปกันล่ะ ทุกคนเสร็จหมดแล้ว เหลือแต่พวกมึงนี่แหละ" ผมที่เดินเข้ามาในห้องแต่งตัว พี่บีเอ็มก็ได้พูดบอกผมกับไอ้เบนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางเดินออกไปจากห้องพร้อมกับพวกผู้เล่นตัวจริงของทีมบาสมอ

 

"ไหนข้าวกู" ไอ้เทพที่กำลังเดินออกไป ทว่ามันก็ได้เดินเข้ามาหาผมพลางพูดถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"เอ่อ...ชาลืมไว้ที่โรงอาหารอะพี่เทพ" ผมเงยหน้าขึ้นไปพูดตอบมันด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

"อืม" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"พี่เทพโกรธชาเหรอ"

 

"เปล่า มึงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ไอ้เบนเพื่อนมึงมันเสร็จแล้ว" ไอ้เทพพูดพลางหันไปมองที่ไอ้เบน ที่ตอนนี้อยู่ในชุดนักศึกษาพร้อมกับกำลังปิดตู้ล็อคเกอร์ของตัวเอง อะไรแม่งจะเร็วขนาดนั้นวะ เป็นเดอะแฟลชหรือยังไงกัน

 

"โอเค เดี๋ยวตอนกลับชาทำอะไรให้กินที่คอนโดพี่ละกันเนอะ" ผมพูดบอกไอ้เทพอย่างยิ้มๆ

 

"หึ ตามใจมึงเลย" ไอ้เทพยกยิ้มมุมปากพลางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แล้วก็เดินออกไป นี่กูจีบมึงอยู่นะเว้ยไอ้หน้าปีศาจ กวนตีนแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่จีบซะเลยนี่ไอ้บ้า!!

 

"กูขอออกไปรอข้างนอกก่อนนะ"

 

"โอเค เดี๋ยวกูตามไป" ผมพูดตอบไอ้เบนพลางเดินไปที่ตู้ล็อคเกอร์ของตัวเอง ดีนะที่ผมได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นคนสุดท้าย เพราะจะได้ไม่ต้องมีใครเห็นรอยสักบนหลังของผมไงครับ คนที่นี่ที่รู้ว่าผมมีรอยสักหลังก็มีแค่ไอ้เบนกับไอ้เทพ ส่วนพี่ชายผมกับไอ้รบและก็ไอ้ดินยังไม่รู้ครับ เดี๋ยวค่อยบอกทีหลังก็ได้

 

7นาทีผ่านไป....

 

"เสร็จแล้วก็มาหาฉัน"

 

ผมที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จกำลังเดินออกไปข้างนอก ทว่าอยู่ๆก็มีเสียงโค้ชหินดังออกมาจากทางด้านหลังตู้ล็อคเกอร์

 

"เอ่อ...ครับ" ผมพูดพลางเดินอ้อมไปหลังตู้ล็อคเกอร์ ก็เจอเข้ากับห้องๆหนึ่งที่มีโค้ชหินกำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะของมุมห้อง นี่ผมไปอยู่ไหนมาเนี่ย ไม่รู้เลยว่าหลังตู้ล็อคเกอร์มีห้องประชุมทีมด้วย

 

"ฉันขอให้เธอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการกับพวกเขาด้วย" โค้ชแกเงยหน้าขึ้นมาจากไอแพดพลางพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"โค้ชหมายความว่าอะไรครับ" ผมพูดถามอย่างงงๆ

 

"เรื่องบาสของเธอไงล่ะซีวาย แล้วอย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอเคยเล่นถึงระดับไหนมา" โค้ชแกพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางลุกขึ้นยืนและเดินเข้ามาหาผม

 

"โค้ชรู้ได้ไงครับว่าเป็นผม" ผมพูดถามโค้ชแกอย่างงงๆ หลังจากที่ผมกลับมาไทยประวัติการเล่นบาสของผมหาไม่ได้ง่ายๆเลยน่ะ

 

"ใครที่เล่นบาสก็รู้จักเธอหมดนั่นแหละ แล้วฝีมืออย่างเธอดูออกได้ง่ายๆเลยว่าอยู่ระดับไหน" โค้ชแกพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆพลางเดินผ่านผมออกไป นี่ผมจะได้กลับมาเล่นบาสเหมือนอย่างเดิมแล้วใช่ไหมเนี่ย

 

"แนะนำตัวเลยสิ" โค้ชหินหันมาพูดบอกผมอย่างนิ่งๆ หลังจากที่ผมเดินตามโค้ชแกออกมาก็ได้มาหยุดยืนอยู่ข้างๆโค้ชแกตรงหน้าพวกนักกีฬาทีมบาสมอ

 

"เอ่อ...สวัสดีครับ ทุกคนน่าจะรู้จักผมแล้ว ผมเพิ่งกลับมาจากอเมริกา ที่อเมริกาเล่นตำแหน่งชู้ตติ้งการ์ดกับสมอลฟอร์เวิร์ด ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ แต่ผมไม่อยากพูดเยอะเลยเดี๋ยวคนอื่นจะพากันหมั่นไส้ผมหมด

 

"เฮ้อ~ ทำไมพูดไม่หมด เดี๋ยวฉันพูดเอง ชัยกรที่อยู่ตรงหน้าพวกนายคือซีวาย เอสทีมบาสไฮสคูลระดับประเทศและระดับนานาชาติ แล้วเข้าไปเล่นในเอ็นบีเอให้ทีมแอลเอบ่อยๆ ต่อจากนี้ไปซีวายจะมาอยู่ในทีม ถ้าพวกนายอยากรู้อะไรก็ไปถามเขาได้ เพราะเขาเก่งกว่าพวกนายในที่นี้มาก" โค้ชแกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง นี่โค้ชแกจะทำให้ทุกคนหมั่นไส้ผมให้ได้เลยใช่ไหมเนี่ย?!

 

"โค้ชก็พูดเกินไป" ผมหันไปเงยหน้าพูดบอกโค้ชแกด้วยน้ำเสียงเขินๆพลางลูบท้ายทอยตัวเองไปมา ถ้าจะมีคนหมั่นไส้ผมมันก็ไม่แปลกหรอก ก็เพราะโค้ชแกนี่แหละพูดอวยผมซะขนาดนี้อะ

 

"โอ้โห่น้องชายเก่งกว่ามึงอีกน่ะไอ้บีเอ็ม ฮ่าๆ" พี่โน้ตแกพูดบอกพี่บีเอ็มด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"ก็สมแล้วที่เป็นน้องกู" พี่บีเอ็มพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ

 

"เอาละ ฉันไม่มีอะไรแล้ว งั้นแยกย้ายได้ เจอกันพรุ่งนี้" โค้ชแกพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางเดินออกไป ถ้าโค้ชหินแกยิ้มผมว่าจะหล่อขึ้นกว่านี้มากอะ อายุก็น่าจะเพิ่งสามสิบต้นๆเอง แต่ทำไมทำหน้าไม่มีชีวิตชีวาไปได้วะ

 

"มึงทำให้กูอึ้งอีกแล้วน่ะ" พี่บีเอ็มเดินเข้ามากอดคอผมพลางพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ

 

"นิดหน่อยเอง ฮ่าๆ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"ไอ้ชา!! กูกลับก่อนนะเว้ย!" ไอ้เบนมันตะโกนบอกผมมาจากหน้าประตูโรงยิม

 

"เค!! เจอกันเว้ย!!" ผมตะโกนตอบกลับไปหาไอ้เบน จากนั้นไอ้เบนก็เดินออกไปพร้อมกับคนอื่นๆที่เริ่มพากันเดินออกไปจากโรงยิม

 

"มึงกลับกับกูเลยใช่ไหมชา" พี่บีเอ็มพูดถามผมด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"ไม่ครับ ผมต้องไปกับพี่เทพ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"แต่ไอ้เทพมัน...."

 

"เทพ เราจะไปกันเลยไหมคะ" พี่บีเอ็มที่กำลังจะพูด ทว่าอยู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาไอ้เทพที่ยืนอยู่ข้างๆพี่บีเอ็มซะก่อนพลางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

 

"อืม ไปสิ" ไอ้เทพพูดตอบอย่างนิ่งๆ

 

"งั้นรีบไปกันเถอะค่ะ บลูหิวข้าวแล้ว" เธอพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆพลางเข้าไปกอดแขนไอ้เทพมัน

 

"พี่เทพแล้วชาอะ" ผมพูดถามมันด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

"วันนี้กูไม่ว่างแล้ว" ไอ้เทพหันมาพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ จากนั้นก็เดินออกไปกับคนที่ชื่อบลูทันที หึ ผมไม่ได้หน้าอกเบิ้มเหมือนเธอสิน่ะ ไอ้เทพเลยเลือกที่จะเทผม

 

"เอ่อ...ไอ้ชามึงไม่เป็นไรใช่ไหม" พี่บีเอ็มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล

 

"ทำไมผมต้องเป็นอะไร" ผมหันไปพูดถามพี่บีเอ็มแกอย่างนิ่งๆ

 

"อย่าไปสนใจเลย ไอ้เทพมันมีธุระกับเด็กมันนิดหน่อย มันไม่ได้อยากเทมึงนะเว้ย" พี่บีเอ็มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"ช่างเถอะ พี่กลับไปก่อนเลย เดี๋ยวผมกลับเอง"

 

"งั้นก็ได้ แล้วถ้ามึงไม่เห็นกูอยู่ที่บ้านแสดงว่ากูออกไปเที่ยว"

 

"อื้ม" ผมพูดตอบอย่างยิ้มๆ จากนั้นพี่บีเอ็มก็ผละออกจากการกอดคอผมพร้อมกับเดินออกไปจากโรงยิม เลยทำให้ในโรงยิมตอนนี้เหลือแค่ผมคนเดียว

 

ตึ๊ง~!!!!!

 

"ไอ้เหี้ยเอ้ย!!!!" ผมที่เห็นลูกบาสอยู่ใกล้ๆก็เดินไปหยิบพลางปาไปใส่กำแพงใกล้ๆทันทีพร้อมกับตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย เพราะมันคนเดียวเลยที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ คิดว่ามันจะมีใจให้ผมเหมือนกัน แต่ไม่เลยสักนิด ไอ้หน้าปีศาจบ้า!!! ผมก็อุตส่าห์ว่าจะไปทำอาหารให้มันกินที่คอนโดด้วย แม่งมาเทผมแบบนี้ได้ยังไงกัน แล้วไหนบอกว่าจะให้ผมไปนอนที่คอนโดด้วยไง ไม่ว่างแบบนี้ผมคงไม่ต้องไปแล้วสิน่ะ

 

(มึงมีไร) ผมที่ต่อสายไปหาไอ้รบได้ไม่นานมันก็รับ พลางเดินออกมาจากโรงยิม

 

"คืนนี้ไปเที่ยวผับกัน จะไปไหม"

 

(อารมณ์ไหนของมึงเนี่ย)

 

"ตอบมาว่าจะไปหรือไม่ไป"

 

(ไปๆ แต่ไปผับหลังมอนะเว้ย)

 

"อืม โทรบอกไอ้ดินด้วย เจอกันสามทุ่ม"

 

(ได้เลยเพื่อน เออ! แล้วใครจะโทรไปจองโต๊ะวะ)

 

"เดี๋ยวกูจัดการเอง แค่นี้แหละ....ติ๊ด!" ผมพูดพลางวางสายไอ้รบทมันพร้อมกับเดินไปขึ้นรถ หลังจากที่มาถึงโรงจอดรถของคณะวิศวะแล้ว และก่อนที่ผมจะสตาร์ทรถขับออกไปจากมอ ผมก็ได้ส่งไปบอกไอ้เบนว่าให้ไปเจอกันที่ผับหลังมอตอนสามทุ่ม มันก็ตอบตกลง โดยที่ไม่มีคำถามใดๆถามผมเลย........

 

 

ณ ผับแห่งหนึ่ง 21: 03

 

ตอนนี้ผมก็มาถึงผับหลังมอแล้ว หลังจากที่ผมกลับไปบ้าน ก็ไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดเสื้อแขนยาวสีดำทับด้วยเสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนส์สีดำขาดเข่าพร้อมกับรองเท้าคอนเวิร์สสีแดง แล้วตอนที่ผมกลับไปบ้านก็ไม่เจอพี่บีเอ็มแกแล้ว สงสัยพี่แกออกไปเที่ยวอย่างที่บอกไว้นั่นแหละครับ

 

"โห่ไอ้ชามึงแม่งสวยเท่ฉิบหาย" ผมที่ยืนเล่นโทรศัพท์รอพวกเพื่อนผม ไอ้รบกับไอ้ดินก็เดินเข้ามาหาผมโดยที่ไอ้ดินพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ

 

"หล่อเท่เว้ยไม่ใช่สวยเท่ แต่ไงก็ขอบใจ พวกมึงก็ไม่ต่างจากกูหรอก หล่อจนกูดับอะไอ้สัส" ผมพูดบอกพวกมันด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"มึงก็ชมเกินไป พวกกูคงสู้เฮดว้ากของมึงไม่ได้หรอก" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ

 

"มึงอย่าพูดถึงเขาดิ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

"ทะเลาะกันมาไง" ไอ้รบพูดถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"อืม" ผมพูดตอบพลางมองไปที่ไอ้เบนที่กำลังเดินมาหาพวกผม

 

"โทษทีมาช้าไปหน่อย" ไอ้เบนพูดด้วยอย่างยิ้มๆ

 

"ไม่เป็นไร" ผทพูดตอบ

 

"ไปๆ ไอ้เบนมาแล้วก็เข้าไปกันเถอะ วันนี้มาเที่ยวอย่าเอาเรื่องเครียดมาเกี่ยว" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางดันพวกผมให้เข้าไปในผับที่ชื่อว่าทีจี

 

ณ โซนวีไอพี

 

พวกผมที่พากันขึ้นมาโซนวีไอพีก็เดินไปนั่งที่โซฟาทรงตัวยูสีดำติดกับกระจกบานใหญ่ที่สามารถมองเห็นชั้นล่างได้ ผมขอบอกเลยครับว่าผับที่นี่โคตรสวย ทั้งหรูหราและไฮเทคสุดๆไปเลยอะครับ ผับนี้มีห้าชั้นที่ผมดูรีวิวมาอะน่ะ ชั้นแรกหรือชั้นใต้ดินเป็นคาสิโน ชั้นสองก็เป็นโซนสายแดนซ์โดยมีโต๊ะตั้งอยู่รอบๆเพื่อจะให้สำหรับคนที่มาดื่มและได้โยกตามจังหวะเพลงไปด้วย ชั้นที่สามหรือโซนวีไอพีเอาไว้สำหรับคนที่ต้องการดื่มแบบชิลๆฟังเพลงสบายๆและแบบส่วนตัว แล้วชั้นสี่ก็เป็นห้องพักครับ เหมือนโรงแรมนั่นแหละเอาไว้สำหรับคนเมามากๆ ส่วนชั้นห้าเห็นเขาบอกกันว่าเป็นชั้นของเจ้าของผับ

 

"เห้ยไอ้ชา! นั่นใช่พวกพี่ชายมึงป่ะวะ" ไอ้เบนที่นั่งอยู่ซ้ายมือผมก็ได้หันหน้ามาพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงตกใจ

 

"เออว่ะ มาทั้งแก๊งเลย" ไอ้รบที่นั่งอยู่ขวามือไอ้ดินก็พูดขึ้นมาพลางหันหน้าไปมองโต๊ะของพวกพี่ชายผมที่นั่งอยู่ตรงมุมโซนวีไอพีอีกฝั่งหนึ่ง ที่นั่งพวกเขาอยู่เฉียงกับที่นั่งพวกผมเลยครับ

 

"มีสาวครบทุกคนเลยว่ะ แต่กูว่าเด็กเฮดว้ากสวยสุด" ไอ้ดินที่นั่งอยู่ขวามือผมก็ได้พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

"หึ" ผมยกยิ้มมุมปากพลางมองไปที่โต๊ะของพวกพี่ชายผม คนที่ไอ้เทพนั่งให้เธอกอดแขนอยู่ก็คือผู้หญิงที่ชื่อบลูเมื่อตอนเย็นนั่นแหละครับ ไอ้เทพทั้งพาไปกินข้าวพามาเที่ยว สงสัยคงจะเป็นแฟนกันล่ะมั้ง เจ็บฉิบหายเลยครับ มานั่งดูคนที่ตัวเองแอบชอบอยู่กับเมียเขา

 

"อีกสามคนเป็นใครวะ กูรู้จักแค่กัปตันกับพี่ไอ้ชาเอง" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงสงสัย

 

"คนที่ใส่เสื้อสีแดงชื่อเหนือ คนที่ใส่เสื้อสีดำชื่อปกป้อง คนที่ใส่เสื้อสีขาวหรือฟ้ากูก็ไม่แน่ใจ พี่เขาชื่อสิงหา พวกพี่เขาเป็นเพื่อนสนิทกัน แก๊งพี่ว้ากประจำคณะกู" ไอ้ดินพูดบอกด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้ม

 

"มึงนี่เก่งเนอะ มองออกได้ไงว่าใส่เสื้อสีไร" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"มันก็ไม่ได้มืดอะไรขนาดนั้นไหม" ไอ้ดินพูดตอบอย่างขำๆพร้อมกับยกมือเรียกพนักงาน

 

"รับอะไรดีครับ" พนักงานพูดถามพวกผม แต่สายตาคุณพี่เนี่ยมองอะไรขาผมครับ รู้ว่าขาผมมันเซ็กซี่แต่มามองแบบนี้มันก็ขนลุกเหมือนกันนะเว้ย

 

"น้ำแข็ง แบล็ค เลเบิ้ล แฟนต้าส้ม เตกีล่ามาแปดช๊อต" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆปนกดดันจนพี่พนักงานแกเลิกมองขาผมเลยครับ

 

"เดี๋ยวนะไอ้ชา นี่มึงจะมอมเหล้าพวกกูหรือไงห๊ะ" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงงงๆ

 

"แดกไปเถอะ วันนี้กูเลี้ยง" ผมพูดพลางยกขาขึ้นไปพาดไว้ที่โต๊ะ

 

"เออๆ...พี่ครับ! เอาโค้กกับไพ่มาด้วยครับ" ไอ้ดินพูดตอบผมพลางหันไปพูดบอกพี่พนักงานแก

 

"ครับ รอสักครู่นะครับ" พี่พนักงานแกพูดพลางเดินออกไปเลย

 

"เออไอ้ชา มึงสั่งแฟนต้าทำไมวะ คนบ้าที่ไหนมิกซ์เหล้ากับแฟนต้า" ไอ้รบพูดด้วยน้ำเสียงสงสัย

 

"มันแรงกว่า แล้วมันก็ได้รสชาติของเหล้ามากกว่าด้วย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางมองไปที่ไอ้เทพ ยิ่งมองผมยิ่งเจ็บ ก็เพราะไอ้เทพมันยอมให้เธอหอมแก้มมันไงครับ โต๊ะมันกับโต๊ะผมถ้าไม่สังเกตกันดีๆจะมองไม่ค่อยเห็นเลย ก็โต๊ะพวกผมอยู่ไกลกันพอสมควรเลยละ

 

"พวกมึงไม่รู้อะไรซะแล้ว ไอ้ชาเนี่ยคอแข็งสุดๆ เหล้าแต่ละอย่างที่แม่งแดกมีแต่แรงๆทั้งนั้น มันเอาเหล้าแรงๆหลายอย่างมากรอกปากกูด้วย แม่งตอนรับน้องเล่นกูซะแรง กูเลยช็อคจนเข้าโรงพยาบาลอะไอ้สัส" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"ทำไมมึงเหี้ยจังวะไอ้ชา!!" ไอ้รบกับไอ้ดินพูดพร้อมกันด้วยน้ำเสียงตกใจ

 

"กูขอโทษไอ้เบนไปแล้ว กูรู้ว่ากูผิด" ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

"แล้วนี่มึงจะไม่เอาเหล้ามากรอกปากพวกกูใช่ไหมวะ" ไอ้รบพูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว

 

"แหมไอ้สัส กูไม่ทำหรอก"

 

"ให้แน่เถอะไอ้สัส"

 

"ขอโทษที่ให้รอนานครับ" พี่พนักงานแกเดินเอาของเข้ามาวางไว้ที่โต๊ะพลางพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ จากนั้นก็เดินออกไปทันที

 

"โหดสัสว่ะ" พวกเพื่อนผมพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ หลังจากที่พี่พนักงานแกเดินออกไป ผมก็ได้หยิบเตกีล่าขึ้นมากระดกดื่มจนหมดทั้งสองช๊อต

 

"พวกมึงแดกด้วยละ เดี๋ยวกูชงเหล้าให้" ผมพูดพลางหยิบแก้วมาชงเหล้าให้พวกเพื่อนผม

 

"กูขอแค่ช๊อตเดียวก่อนละกัน สองช๊อตกูคงไม่ไหว" ไอ้ดินพูดพลางกระดกเตกีล่าหมดช๊อตพร้อมกับไอ้รบและไอ้เบน

 

"เอา" ผมพูดพลางหยิบมะนาวให้พวกมัน

 

"ไอ้เหี้ยทำไมมะนาวเปรี้ยวจังวะ" ไอ้รบพูดพลางโยนเปลือกมะนาวลงในถาด

 

"ก็ธรรมดาไหม" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆพลางยื่นแก้วไปให้พวกมัน

 

"มึงชงเหล้าให้กูหรือกะจะฆ่ากูวะ แดกทีเกือบอ้วกอะไอ้สัส" ไอ้ดินที่ได้แก้วเหล้าไปจากผมก็ได้ยกขึ้นดื่มทันทีพลางหันมาพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงเหม็นเบื่อ

 

"กูใส่เหล้านิดเดียวเอง แต่แค่แดกกับแฟนต้ามันจะแรงกว่าปกติ แรงกว่าทุกตัวเลยด้วย" ผมพูดบอกอย่างขำๆ

 

"ก็อร่อยอยู่นะเว้ย" ไอ้รบพูดพลางยกขึ้นดื่มอีกครั้งและอีกครั้ง

 

"เห็นป่ะล่ะ...พวกมึงแดกไปก่อนนะ เดี๋ยวกูมา" ผมพูดพลางลุกขึ้นยืน

 

"มึงจะไปไหนวะ" ไอ้เบนพูดถามผมอย่างสงสัย

 

"จะไปไหนได้ล่ะวะ ถ้าไม่ใช่โต๊ะพี่ชายมัน" ไอ้รบพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ แสดงว่าไอ้รบมันรู้ว่าผมแอบมองโต๊ะพวกพี่บีเอ็มมาตั้งนานแล้วแน่ๆเลย

 

"ชงเหล้าไว้ให้กูด้วย" ผมพูดพลางเดินออกมาพร้อมกับเดินตรงไปที่โต๊ะของพวกไอ้เทพมัน ที่ผมตัดสินใจมา ก็เพราะไอ้เทพแม่งจะเอากับเมียมันอยู่แล้วไงครับ ผมเห็นแล้วก็เจ็บ แต่อีกใจก็อยากเข้าไปกระชากพวกแม่งออกจากกันฉิบหายเลย

 

"เห้ย!! มึงมาที่นี่ได้ไงชา!!!" พี่บีเอ็มที่เห็นผมเดินเข้ามา พี่แกก็ได้พูดขึ้นอย่างตกใจ

 

"มาเที่ยวกับเพื่อน" ผมพูดพลางชี้นิ้วไปที่โต๊ะของผม พวกเพื่อนผมที่เห็นผมชี้นิ้วไป พวกมันก็ได้ยกมือไหว้พวกพี่บีเอ็มมันทันที

 

"นี่ชาจริงๆใช่ไหมเนี่ย พี่เห็นข่าวในเพจมอก็ไม่อยากจะเชื่อเลย" พี่เหนือพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆปนตื่นเต้น

 

"ใช่สิพี่ ถ้าไม่ใช่ผมแล้วจะเป็นใครล่ะ" ผมพูดตอบด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่นพลางมองไปที่ไอ้เทพที่กำลังจ้องผมเข้ม แล้วก่อนที่มึงจะมามองด้วยสายตาหึงกูเนี่ย มึงจับเมียมึงออกจากตักก่อนไหมไอ้หน้าปีศาจ!!!

 

"มีแฟนยัง พี่จีบได้ใช่ป่ะ" พี่ป้องพูดอย่างยิ้มๆ แต่เด็กพี่แกไม่ยิ้มแล้วนี่สิครับ เธอจะกระโดดมากัดคอผมแล้วเนี่ย

 

"น้อยๆหน่อยนี่น้องกูไอ้สัส" พี่บีเอ็มพูดด้วยน้ำเสียงดุๆ

 

"เพื่อนก็แค่ล้อเล่นเอง ฮ่าๆ"

 

"ชามานั่งกับพวกพี่ก่อนได้ป่ะ" พี่สิงพูดบอกผมพลางผลักเด็กของพี่แกออกไปห่างๆ

 

"ไม่ดีกว่าพี่ เพื่อนผมรออยู่ ผมแค่มาทักทายเฉยๆ"

 

"โอเคครับ"

 

"งั้นผมขอตัวก่อนนะ" ผมพูดพลางเดินออกมา ผมไม่ค่อยชอบเมียของไอ้เทพกับเมียของพี่ชายผมเลย เมียของพี่ชายผมก็คนที่ชื่อว่าน้ำนั่นแหละครับ คนที่ตบผมอะ เธอมองเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง สงสัยคงกลัวว่าผมจะบอกเรื่องที่เธอตบผมกับพี่บีเอ็มแหละมั้ง ส่วยเมียของไอ้เทพแม่งน่าต่อยมากครับ เธอมาทำหน้าเหยียดผมเฉยเลย สมน้ำหน้าที่ไอ้เทพผลักเธอออกจากตัก ก่อนที่ผมจะเดินออกมา

 

"เป็นไงวะ" ไอ้รบพูดถามผม หลังจากที่ผมเดินกลับมานั่งที่เดิมพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มที่พวกเพื่อนมันชงเอาไว้ให้ผม

 

"ก็แค่ทักทาย"

 

"อื้ม"

 

"มาๆ มาเล่นเกมกันเถอะ" ไอ้ดินพูดพลางหยิบไพ่ออกมาวางไว้บนโต๊ะสี่ใบ

 

"เกมไรมึงวะ" ผมพูดถามไอ้ดินอย่างงงๆ

 

"เกมคิง พวกมึงคงรู้นะเว้ยว่าเล่นยังไง" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

 

"หึ สนุกดิงานนี้" ผมพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

"เดี๋ยวกูนับหนึ่งที่สามค่อยหยิบนะเว้ย" ไอ้ดินพูดพลางเอาไพ่ออกมาวางไว้บนโต๊ะสี่ใบ

 

"ไม่ทำดื่มหมดแก้ว เดี๋ยวกูชงเหล้าให้เอง" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

 

"โห่ไอ้สัส พรุ่งนี้จะไปเรียนไหวไหมเนี่ย ฮ่าๆ" ไอ้รบพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขำๆ

 

"งั้นเริ่มเลย....หนึ่ง....สอง...สาม หยิบไพ่!!"

 

พรึ่บ!!

 

หลังจากที่ไอ้ดินพูดจบ พวกผมก็ได้รีบยื่นมือไปหยิบไพ่บนโต๊ะพลางพากันเปิดดูว่าตัวเองนั้นได้ไพ่คิงไหม ส่วนผมไม่ได้ครับ ไพ่ที่ผมได้คือสองโพดำ

 

"หึ กูคิงว่ะ ฮ่าๆ" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงชอบใจสุดๆพร้อมกับโชว์ไพ่คิงโพดำให้พวกผมดู

 

"แม่งเอ้ย มึงขี้โกงป่ะเนี่ยไอ้ดิน" ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

"กูเปล่าโกง งั้นกูขอสั่งให้สองขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของหนึ่งและหนึ่งก็กัดคอสอง" ไอ้ดินพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ แม่งผมได้ไพ่เบอร์สองไง แล้วใครได้หนึ่งวะเนี่ย?!!!

 

"กูหนึ่ง" ไอ้รบพูดพลางพลิกไพ่มาให้พวกผมดู แล้วก็วางไพ่ไว้บนโต๊ะเหมือนอย่างเดิม

 

"กูรอดว่ะ ฮ่าๆ" ไอ้เบนพูดด้วยน้ำเสียงชอบใจพลางยกเหล้าขึ้นดื่ม

 

"คุณสองครับ เร็วๆเลยไอ้เหี้ย"

 

"มึงแม่งสั่งซะเหมือนรู้ว่ากูจะได้ไพ่อันไหนอะ" ผมพูดบอกไอ้ดินพลางโยนไพ่ไปไว้บนโต๊ะ

 

"อย่าชักช้า เร็วๆเลย ไม่ทำดื่มนะครับผม"

 

"เออๆ" ผมพูดตอบไอ้ดินพลางลุกขึ้นเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าไอ้รบมัน

 

ปึกๆ

 

"ขึ้นมาสิที่รัก" ไอ้รบใช้มือตบตักตัวเองเบาๆพลางเงยหน้าพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"พ่อมึงสิ" ผมพูดพลางขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของมัน ผมไม่ได้อยากทำเลยน่ะ ผมแค่อยากยั่วโมโหไอ้เทพมันเฉยๆ เพราะตอนนี้โต๊ะพวกพี่บีเอ็มกำลังมองมาที่โต๊ะของพวกผมอยู่ครับ

 

หมับ!!

 

"เหยด~!!! อย่างเอ็กซ์!!" ไอ้ดินกับไอ้เบนพูดออกมาพร้อมกันด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น หลังจากที่ไอ้รบมันใช้แขนทั้งสองข้างกอดรัดเอวของผมพลางดึงตัวผมไปชิดกับลำตัวของมันพร้อมกับที่ผมยกแขนขึ้นกอดคอมันไว้อย่างลวกๆ

 

"หึ ขอกูกัดหน่อยนะ" ไอ้รบยื่นหน้ามาพูดที่ข้างหูผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

 

"อื้ม กัดเร็วๆเลย" ผมพูดพลางเอียงคอให้มัน

 

"ไอ้เบนถ่ายรูปเร็ว!!" เสียงไอ้ดินดังขึ้นมาอย่างตื่นเต้น จากนั้นไอ้รบมันก็ได้ยื่นหน้าของมันมาที่ซอกคอของผมหมายที่จะกัด แต่ทว่าก่อนที่ปากของไอ้รบจะแตะลงมาที่คอผม ก็ได้มีแรงมหาศาลดึงผมออกจากตัวไอ้รบมันซะก่อน

 

หมับ!! พรึ่บ~!!

 

"มึงอยากตายมากใช่ไหม?!!!" ไอ้เทพที่ดึงผมออกมาจากไอ้รบ มันก็ได้พูดว้ากด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยมพลางชักปืนออกมาจ่อไปที่หัวของไอ้รบมัน

 

"พี่เทพ!! ทำบ้าอะไรของพี่วะ?!!" ผมพูดพลางดึงแขนข้างที่มันถือปืนอยู่ออกห่างมาจากหัวไอ้รบ

 

"มึงเงียบไปเลยชา!!" ไอ้เทพหันมาพูดว้ากใส่ผมด้วยน้ำเสียงดุๆ

 

"ไอ้เทพ!! มึงใจเย็นๆก่อนนะเว้ย" พวกเพื่อนไอ้เทพรีบวิ่งมาที่โต๊ะของพวกผม โดยพี่บีเอ็มพูดบอกไอ้เทพด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"ใช่พี่ พวกผมแค่เล่นเกมกันเฉยๆเอง" ไอ้ดินลุกขึ้นพลางพูดบอกด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว

 

"อย่าให้กูเห็นเหมือนเมื่อกี้อีก กูเอามึงตายแน่...มากับกู!" ไอ้เทพเก็บปืนไว้ที่เอวและพูดบอกไอ้รบด้วยน้ำเสียงโหดๆ พลางหันมาพูดบอกผมอย่างดุๆพร้อมกับจับแขนผมแล้วก็ลากผมขึ้นไปชั้นบนทันที

 

"พี่เทพ! ปล่อยชานะเว้ย ชาเจ็บ!" ผมพูดด้วยน้ำเสียงโมโห

 

"หึ ร่านมากใช่ไหม พอดีเลยกูชอบแบบร่านๆ" ไอ้เทพหยุดเดินพลางหันมาพูดบอกผมอย่างแสยะยิ้ม จากนั้นมันก็อุ้มผมพาดบ่าเดินตรงขึ้นไปชั้นห้า แต่คำว่าร่านของมันแม่งโคตรเจ็บเลยครับ

 

ณ ชั้นห้าในห้องแห่งหนึ่ง.....

 

ตุ๊บ!!!!

 

"โอ๊ย~!!!" ไอ้เทพโยนผมลงเตียงอย่างแรง หลังจากที่ไอ้เทพขึ้นมาชั้นห้ามันก็ได้พาผมเข้ามาในห้องนอนที่ถัดมาจากห้องทำงานของมัน งั้นแสดงว่าผับที่นี่ก็เป็นของไอ้เทพสิน่ะ

 

พรึ่บ! ตั๊บ!

 

"หึ เจ็บงั้นเหรอ?!" ไอ้เทพขึ้นมาคร่อมผมบนเตียงพลางพูดใส่หน้าผมด้วยน้ำเสียงดุๆพร้อมกับใช้มือทุบลงมาตรงเหนือหัวของผม

 

"พี่แม่งโคตรเหี้ย!!"

 

"ที่กูเหี้ย ก็เพราะมึงทำกูเจ็บ" ไอ้เทพมันพูดพลางใช้มือลูบแก้มของผม

 

เพียะ!!

 

"อย่ามาจับ! แล้วชาไปทำอะไรให้พี่เจ็บกัน" ผมปัดมือไอ้เทพออกจากหน้าผมพลางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"กูบอกมึงว่ากูจองมึงแล้ว มึงยังจะไปทำแบบนั้นต่อหน้ากูอีก"

 

"ชาต่างหากที่ต้องเจ็บ! ทีพี่เทพเทชาไปกับเธอคนนั้นอะ ชาว่าอะไรไหม ไม่คิดอะไรแล้วจะมาหึงหวงผมทำไม?!! ชาอยากไปร่านที่ไหนพี่เทพก็ปล่อยชาไปเถอะ ในเมื่อเราก็เป็นแค่พี่น้องกัน" ผมพูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆปนจริงจังพลางหันหน้าหนีไอ้เทพมัน ผมไม่อยากเห็นหน้ามันเลยครับ เห็นแล้วน้ำตาผมแม่งจะไหลออกมาทุกทีอะ

 

"....."

 

"เอาตรงๆเลยป่ะ ชาชอบพี่ แต่ต่อไปนี้ชาจะตัดใจแล้วละ ในเมื่อพี่ก็มีคนของพี่อยู่แล้ว ถ้าพี่เทพเห็นชาเป็นรุ่นน้อง ชาขอละ พี่เทพหยุดเล่นกับความรู้สึกของชาได้ไหม ชาไม่อยากคิดไปเองอีกแล้วว่ะ" ผมที่ทนต่อไปไหวก็ได้หันไปพูดบอกไอ้เทพด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

จุ๊บ!

 

"คิดเองเออเองเก่งจังวะไอ้เตี้ย" ไอ้เทพก้มหน้าลงมาจูบที่หน้าผากของผมพลางพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ

 

"แล้วมันจริงไหมล่ะ พี่เทพจูบชา หอมแก้มชา จับตรงโน้นตรงนี้ ถ้าไม่คิดอะไร รุ่นพี่ที่ไหนเขาจะทำกับรุ่นน้องแบบนี้วะ นอกจากพี่เทพอยากเล่นกับความรู้สึกชาก็แค่นั้นเองแหละ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

"มึงชอบกูจริงดิเตี้ย" ไอ้เทพพูดถามผมด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆพลางลูบหัวผมไปมา

 

"เออ! ก็พี่เทพนั่นแหละทำให้ชาเป็นแบบนี้ เพราะพี่คนเดียวเลย!!.....อุ๊บ!"

 

หลังจากที่ผมพูดจบ ไอ้เทพมันก็ก้มลงมาจูบผมทันทีเลยครับ มือข้างขวาของไอ้เทพมันบีบคั้นอยู่ตรงบั้นท้ายของผม ส่วนมือข้างซ้ายของมันประคองหน้าของผมให้เชิดขึ้น

 

"จ๊วบๆ...อื้อ~"

 

เพล๊บ~!

 

จุ๊บ!

 

"กูมีไรจะบอก"

 

ผมที่ถูกไอ้เทพจูบอย่างเมามันจนน้ำลายไหลลงมาถึงคาง ไอ้เทพมันก็ได้ผละออกจากปากผมพลางเลียน้ำลายตรงคางผมลากขึ้นมาที่มุมปากของผมพร้อมกับจูบลงมาอย่างแผ่วเบา และก็ได้ยื่นหน้ามากระซิบที่ข้างหูของผมด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"....." ผมเงียบพลางจ้องมองหน้าไอ้เทพมัน

 

"ขอโทษที่ด่ามึงว่าร่าน ขอโทษที่เทมึงวันนี้ ที่กูเลือกมากับเธอ เพราะกูอยากเคลียร์ทุกอย่างให้มันจบๆ เธอคือคู่ขาคนสุดท้ายของกู กูบอกเธอว่าต่อไปนี้ให้เลิกยุ่งกับกู แต่เธอคนนี้ไม่เหมือนกับคู่ขาคนอื่นๆที่ยอมจบแบบง่ายๆ เธอขอให้กูเป็นแฟนกับเธอหนึ่งวัน แล้วเธอจะเลิกยุ่งกับกู กูเลยตกลงที่จะทำ เพราะกูไม่อยากให้คนที่กูจะจีบในอนาคตต้องคิดมาก" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางถกเสื้อผมขึ้นและลูบหน้าท้องของผมเล่น แล้วคนที่ไอ้เทพชอบเป็นใครวะ?!! สงสัยน่าจะร้ายเหมือนกัน ถึงปราบเสืออย่างไอ้เทพได้แบบนี้เนี่ย แต่น่าอิจฉาว่ะ ทำไมคนที่มันชอบถึงไม่เป็นผมวะ

 

"คนๆนั้นคงต้องดีใจมากแน่ ถ้าเขารู้ว่าพี่แคร์ความรู้สึกของเขาขนาดนี้" ผมพูดด้วยน้ำหงอยๆ

 

"ก็มึงนั่นแหละเตี้ย...งั๊บ~!" ไอ้เทพก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูของผมพลางกัดซอกคอของผมอย่างมันเขี้ยว

 

พลั่ก!

 

"ห๊ะ?!! พี่เทพอย่ามาล้อเล่นกับชาได้ป่ะ" ผมพูดพลางผลักหน้าไอ้เทพออกไปห่างๆจากซอกคอของผม ถ้าผมเป็นผู้หญิงคงกระโดดกรี๊ดแล้วละครับ โคตรเขินเลยอะ แสดงว่าผมไม่ได้นกอะดิ!! แถมผมยังคิดเองเออเองเก่งเหมือนที่ไอ้เทพบอกจริงๆด้วยว่ะ

 

"กูไม่ได้ล้อเล่น กูชอบมึงครับไอ้เตี้ย กูทำขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก" ไอ้เทพพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางมองหน้าผมอย่างดุๆ

 

"อ๊ะ!...ไอ้พี่เทพทำบ้าอะไรของพี่เนี่ย" เข่าของไอ้เทพที่อยู่ระหว่างขาผมก็ได้เลื่อนขึ้นมาจนมันโดนเข้าที่แก่นกายของผมเลยทำให้ผมร้องออกมาอย่างตกใจ

 

"หึ กูเมื่อย" ไอ้เทพแสยะยิ้มมุมปากพลางพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

 

"ถ้าเมื่อยพี่ก็เลิกคร่อมผมสักทีสิ" ผมพูดพลางดันหน้าอกไอ้เทพให้ลงไปจากตัวผม

 

"ต่อไปนี้มึงคือเมียกู มึงห้ามยุ่งกับใคร ถ้ากูเห็นเหมือนวันนี้ที่มึงทำกับเพื่อนมึงอีก กูจะฆ่าทิ้งทั้งมึงทั้งเพื่อนมึงเลย" ไอ้เทพผละออกจากการคร่อมผมพลางไปนั่งพิงหัวเตียงและหันมาพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงโหดๆ

 

"เดี๋ยวนะ! พี่เทพจะบ้าเหรอ ชาไปตกลงเป็นเมียพี่เทพตอนไหนกันห๊ะ" ผมลุกขึ้นนั่งพลางหันไปพูดกับๆไอ้เทพด้วยน้ำเสียงงงๆ แม่งขอคบก็ไม่มี หรือนี่คือวิธีขอคบของมัน จะฮอร์ดคอไปไหนวะเนี่ย

 

"ไหนมึงบอกว่าชอบกูไง แล้วกูก็ชอบมึง" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ

 

"ชอบแต่ไม่ได้บอกว่าจะคบหรือจะเป็นเมียพี่สักหน่อย ขนาดพี่ชอบชายังไปให้คนอื่นนั่งตัก จะเอากันอยู่ละ ไม่ไปเปิดห้องเลยวะพี่" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเหม็นเบื่อ

 

หมับ!

 

"นี่มึงงอนกูเหรอเตี้ย" ไอ้เทพดึงผมเข้าไปกอดพลางดันหัวผมให้ไปซบที่หน้าอกของมันพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"ไม่ได้งอน"

 

"หึ งั้นหึงกู"

 

"ไม่อะไรทั้งนั้นแหละ"

 

"แดดดี้จัดโปรสายเปย์ ชากล้าเทแดดดี้ก็ลองดู" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงดุๆ

 

"ไปเล่นบทป๋าไกลๆไป" ผมเงยหน้าขึ้นไปพูดบอกไอ้เทพด้วยน้ำเสียงเหม็นเบื่อ

 

"มึงไม่เป็นเมียกูจริงๆดิเตี้ย" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

"ถ้ายังไม่ได้กันเขาไม่ได้เรียกว่าเมีย เขาเรียกว่าแฟนครับคุณพี่เทพ ส่วนเรื่องคบ คุยๆกันไปก่อน ถ้าไม่โอเคจริงๆก็เป็นพี่น้องเหมือนเดิม หรือห่างกันเลยก็ได้" ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"มึงเหมือนไม่ได้ชอบกูเลยเตี้ย" ไอ้เทพพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆพลางผละออกจากการกอดผม

 

"ก็ไม่ได้ชอบไง" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ผมก็แค่อยากแกล้งมันครับ โทษฐานที่มันเกือบทำผมร้องไห้ตอนที่เห็นมันอยู่กับเธอคนนั้น

 

"แล้วเมื่อกี้มึงบอกชอบกูทำไมวะเตี้ย มึงอยากแกล้งกูว่างั้นสิ"

 

"หยอกหน่อยก็ไม่ได้ ชาไม่ได้แค่ชอบ แต่รักพี่แล้วต่างหากล่ะ....หมับ!" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่นพลางยื่นมือไปบีบแก้มไอ้เทพมัน

 

"....." ไอ้เทพมันเงียบกริบเลยครับ หูมันนี่โคตรแดงเลยอะ สงสัยคงเขินผมเอามากๆ

 

กรี๊ง~!!!!

 

อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้นพลางหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงก็ปรากฏว่าเป็นเวลมันที่โทรมาครับ

 

"ว่าไง" ผมกดรับสายพลางพูดถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

(บอสครับ ฮารุโตะมาไทยครับ ตอนนี้อยู่ที่โรงแรมทูทู เขาติดต่อมาหาผมให้บอสรีบไปหาเขาเดี๋ยวนี้เลยครับ)

 

"ห๊ะ?!! เออเดี๋ยวกูรีบไป มึงไปเจอกูที่นั่นเลย"

 

(ครับบอส....ติ๊ด~!) เวลพูดจบพลางวางสายผมไป

 

"พี่เทพชามีธุระ ชาต้องรีบไป" ผมพูดด้วยน้ำเสียงรีบร้อนพลางลงจากเตียงพร้อมกับเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง

 

หมับ!

 

"มึงจะไปไหน ไม่ไปได้เปล่าวะ" ไอ้เทพลุกขึ้นออกจากเตียงพลางเข้ามากอดผมพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

 

"ชามีธุระกับเพื่อนนิดหน่อย ชาต้องไปจริงๆ....ฟอด!" ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางดึงหน้าไอ้เทพลงมาพร้อมกับหอมไปที่แก้มของมัน

 

"มึงทำแบบนี้ไงเตี้ย กูเลยไม่อยากให้มึงไป" ไอ้เทพพูดพลางผละออกจากผม

 

"เจอกันพรุ่งนี้นะพี่เทพ ชาต้องไปแล้ว แล้วอย่าไปยุ่งกับคู่ขาพี่อีกล่ะ ถ้าชารู้ ชากระทืบพี่แน่!"

 

"กูมีเมียแล้ว ทำไมต้องไปยุ่ง"

 

"หึ ขอให้มันแน่เถอะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงแสยะยิ้ม จากนั้นก็หันหลังรีบเดินออกมาทันที ตอนนี้ผมต้องรีบไปแล้วครับ เพราะคนอย่างไอ้ฮารุโตถ้าอยากเจอผมต้องมีเรื่องน่าปวดหัวมาให้ผมตลอดเลยละ

 

ณ โรงแรมทูทู 23:56

 

"นี่ครับบอส" ผมเดินไปหาเวลที่ยืนอยู่หน้าโรงแรม เวลมันก็ได้ยื่นปืนมาให้ผม หลังจากที่ผมรีบออกมาจากผับและก็ได้มาถึงโรงแรมทูทูที่หรูหราระดับต้นๆของประเทศได้ไม่นาน

 

"รู้ไหมพวกมันมากี่คน" ผมพูดถามพลางเก็บปืนไว้ที่เอวด้านขวา

 

"สามครับบอส ถ้ารวมฮารุโตะด้วย ตอนนี้พวกเขารออยู่ที่ล็อบบี้ครับ" เวลพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางเดินตามหลังผมเข้ามาในโรงแรม

 

หมับ!

 

"อ้าว~ ไม่คิดว่าจะมาเร็วแบบนี้เลยน่ะมายเลิฟ" ผมกับเวลที่เดินเข้ามาในล็อบบี้ของโรงแรม ไอ้ฮารุโตะลูกครึ่งญี่ปุ่นแก๊งยากูซ่าที่ชื่อว่าไตโยะหรือที่แปลว่าพระอาทิตย์ สูงร้อยเก้าสิบขึ้น มีใบหน้าที่หล่อเหลาแบบลุคแบดบอยก็ได้เข้ามาจับหน้าผมพลางพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ

 

"รู้ได้ไงว่ากูอยู่ที่นี่" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางจับมือไอ้ฮารุโตะออกจากหน้าผม ตอนนี้ผมก็ร่วมงานกับไอ้ฮารุโตะมาสามสี่ปีแล้ว งั้นแสดงว่าตอนนี้มันก็ยี่สิบเอ็ดแล้วสิน่ะ ถึงว่าทำไมหน้าแก่ขึ้น หยอกครับหยอก ฮ่าๆ

 

"ลูกน้องกูบอกว่าเห็นมึงอยู่ที่ไทย" ไอ้ฮารุโตะพูดพลางเดินไปนั่งที่โซฟาใกล้ๆพร้องกับลูกน้องคนสนิทของมันอีกสองคนที่เดินไปยืนอยู่ด้านหลังโซฟา

 

"มาที่นี่ต้องการอะไร" ผมเดินไปนั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับมันพลางพูดถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆปนสงสัยพร้อมกับเวลที่เดินมายืนด้านหลังโซฟาผม

 

"หึ กูขอของอีกห้าเปอร์เซ็นต์" ไอ้ฮารุโตะพูดพลางใช้มือกระตุกเสื้อสูทสีดำของตัวเองอย่างเล็กน้อย

 

"ไม่ได้ มึงกับกูตกลงกันที่ห้าเปอร์เซ็นต์" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ของที่ไอ้ฮารุโตะว่าก็คือยาเสพติดนั่นแหละครับ ก่อนที่ผมกับมันจะเป็นพันธมิตรกัน ผมตกลงจะส่งของไปให้มันแค่ห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้นครับ และผมก็บอกมันเอาไว้แล้วว่าไม่สามารถเพิ่มเปอร์เซ็นต์ได้อีก ไอ้ฮารุโตะมันก็ตกลง แต่วันนี้มันจะมาผิดสัญญาเนี่ยน่ะ?!

 

"มึงผลิตเอง เพิ่มให้กูอีกห้าเปอร์เซ็นต์จะเป็นอะไรไป" ไอ้ฮารุโตะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แล้วที่มันบอกว่าผมผลิตเองก็คือผมทั้งค้าและก็ผลิตเองเลยนั่นแหละครับ เอาง่ายๆของผมดีจนทุกคนอยากได้มัน

 

"ไม่ก็คือไม่" ผมพูดด้วยน้ำเสียงกดดัน

 

พรึ่บ!

 

"งั้นมึงกับกูก็เลิกเป็นพันธมิตรกันเลย!!" ไอ้ฮารุโตะลุกขึ้นยืนพลางหยิบปืนเล็งมาที่หัวของผมพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงโมโห

 

พลั่ก!!! หมับ! พรึ่บ~!!

 

"มึงอยากเลิกก็เลิกไปเลย แล้วอย่าคิดว่ากูจะกลัวมึง ที่กูยอมให้มึงเหยียบหัวคนอย่างกูได้ เพราะกูขี้เกียจจะมีเรื่อง!!" ผมลุกขึ้นถีบหน้าอกไอ้ฮารุโตะอย่างแรง จนมันล้มลงไปนั่งที่โซฟาเหมือนอย่างเดิมพลางเข้าไปกระชากคอเสื้อของไอ้ฮารุโตะและพูดด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม พร้อมกับลูกน้องของไอ้ฮารุโตะก็ได้เอาปืนขึ้นมาจ่อหัวของผม

 

"....."

 

พรึ่บ!

 

"หึ สั่งให้ลูกน้องมึงเก็บปืนซะ และกูจะไม่พูดเป็นครั้งที่สอง" ผมพูดด้วยน้ำเสียงโหดๆพลางชักปืนออกมาจ่อไปที่กลางหน้าผากของไอ้ฮารุโตะมัน

 

"เก็บปืนซะ" ไอ้ฮารุโตะพูดบอกลูกน้องของมัน จากนั้นลูกน้องของมันก็ทำตามอย่างว่าง่าย

 

"ฮารุโตะ กูจะบอกอะไรมึงไว้อย่าง มึงอย่ามาเล่นกับคนอย่างกู เพราะถ้ากูหมดความอดทนเมื่อไหร่ กูจะกำจัดมึงทิ้งซะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกพลางกลับไปนั่งที่โซฟาเหมือนอย่างเดิม

 

"กูแค่มาขอเพิ่มเปอร์เซ็นต์ มึงจะโหดทำไมว่ามายเลิฟ"

 

"ฮารุโตะ มึงก็รู้ว่ากูเป็นใคร และชอบคนรวมงานด้วยแบบไหน ถ้ามึงไม่พอใจกู ก็เลิกเป็นพันธมิตรกันไปเลย เพราะยังไงกูก็อยากเลิกอยู่เหมือนกัน" ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ที่ผมบอกว่าผมเป็นใครนั้นน่ะ ผมก็เป็นเจ้าพ่อค้ายาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดไง หรือที่คนเขาเรียกกันมาเฟียระดับต้นๆของโลกนั่นแหละ แล้วผมก็ชอบคนที่จริงจังกับงานด้วย ถึงจะอยู่แก๊งเดียวกันหรือเป็นพันธมิตรกัน ถ้าไม่จริงจังกับงาน ผมจะกำจัดทิ้งหมดครับ แถมผมไม่ชอบคนผิดสัญญาด้วย เหมือนไอ้ฮารุโตะตอนนี้เนี่ย

 

"เฮ้อ~ ห้าเปอร์เซ็นต์ก็ห้าเปอร์เซ็นต์ แล้วกูก็ไม่เลิกเป็นพันธมิตรด้วย" ไอ้ฮารุโตะพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ผมว่ามันเปลี่ยนไปเยอะอยู่น่ะ เมื่อก่อนถ้ามันไม่ได้ของที่มันต้องการจากผม มันยกพวกมาทำสงครามกับแก๊งผมแล้วละ แต่นี่อะไรหงอยเป็นลูกหมาเลย

 

"มึงเปลี่ยนไปเยอะเลย เมื่อก่อนถ้ากูขัดใจมึง มึงคงทำสงครามกับกูแล้ว แต่นี่อะไร เถียงก็ไม่เถียง หรือเพราะว่ามึงโตขึ้นแล้ว" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆปนจริงจัง

 

"เพราะมึงไง" มันพูดพลางหลบตาผม

 

"เพราะกู?" ผมพูดอย่างงงๆ

 

"กูกลัวมึง" ไอ้ฮารุโตพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ตรงล็อบบี้มีแค่พวกผมและก็พนักงานอีกสองคน ผมเลยสามารถได้ยินเสียงมันอย่างชัดแจ๋ว

 

"หึ ตัวก็ใหญ่กว่ากู หน้าก็โหดกว่ากู มึงจะกลัวกูทำไม" ผมพูดด้วยน้ำเสียงสงสัย

 

"กูก็เพิ่งมารู้ว่า แก๊งมึงใหญ่กว่าแก๊งกูขนาดไหน แถมมึงไม่คิดที่จะหักหลังกูด้วย"

 

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการกลัว ยากูซ่าอย่างมึงมีความกลัวแบบนี้มันจะดูไม่ดี"

 

"กลัวว่ามึงจะกลับมาแก้แค้นเรื่องที่กูเอาแต่ใจตอนนั้น แล้วไปทำสงครามกับแก๊งมึงไง"

 

"หึ ถ้ากูคิดจะทำ มึงคงไม่มานั่งอยู่แบบนี้หรอก" ผมพูดจบพลางลุกขึ้นยืน เพราะตอนนี้มันดึกมากแล้ว ผมง่วงมากครับ

 

"จะกลับแล้วเหรอ" ไอ้ฮารุโต๊ะพูดถามพลางลุกขึ้นยืน

 

"อืม" ผมพูดตอบอย่างนิ่งๆ

 

"มาพักกับกูก่อนสิมายเลิฟ" ไอ้ฮารุโตะพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ แต่ไอ้มายเลิฟของมันเนี่ย ผมละได้ยินหลายครั้งแล้วนะเว้ย แม่งอยู่ๆก็มาเรียกอะไรของมัน ถ้าจะประสาทแฮะ

 

"ไม่ แล้วก็หยุดเรียกกูแบบนั้นสักทีเถอะ ฟังแล้วขนลุก" ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"หึ ก็แค่หยอกเล่น" มันพูดอย่างแสยะยิ้ม

 

"อืม งั้นกูขอตัว" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆพลางเดินออกมาจากล็อบบี้พร้อมกับเวล

 

"บอสครับ บอสว่ามันไม่แปลกๆเหรอครับที่ฮารุโตะจะยอมง่ายๆแบบนี้ คนอย่างฮารุโตะเอาแต่ใจจะตายไป" พวกผมที่เดินออกมาจากโรงแรม เวลก็ได้พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสงสัย

 

"คงจะมีนิสัยที่โตขึ้นแล้วมั้ง" ผมพูดพลางหยิบปืนยื่นไปให้เวลมัน

 

"ก็คงงั้นครับ" เวลพูดพลางรับปืนไปจากผม

 

"ผมกลับก่อนนะพี่เวล อย่าลืมฝึกเรียกผมว่าชาให้คล่องด้วยล่ะ" ผมพูดบอกเวลด้วยน้ำเสียงติดจะขี้เล่น

 

"ฮ่าๆ พี่ลืมไปเลยชา แต่ถ้ายังไม่ได้เจอคนรู้จักของชา พี่ขอเรียกชาแบบนี้ดีกว่า พี่ชินแบบนี้มากกว่าอะ" เวลพูดอย่างขำๆ

 

"แล้วแต่พี่เวลเลย ผมกลับก่อนนะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะยิ้มๆ จากนั้นก็เดินตรงไปที่รถของผมทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชุดน้องชา

 

ที่นั่งของผับทีจีบนชั้นวีไอพี

 

 

*ขอโทษที่หายไปนานนะจ๊ะ พอดีเราเพิ่งสอบเสร็จ พยายามปั่นให้ทุกวันเลย แต่เราก็ปั่นไม่เสร็จสักที เพราะในหัวมันมีแต่บทเรียนที่ต้องสอบ เราเลยรอสอบเสร็จ แล้วก็มารีบปั่นและก็ลงให้เลย ขอบคุณทุกคนที่รอเรานะคะ ❤️❤️❤️❤️❤️

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว