ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่6 [จูบปิดปาก] 70% อัพแล้ว

ชื่อตอน : บทที่6 [จูบปิดปาก] 70% อัพแล้ว

คำค้น : มีเด็ก ตบจูบ มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2563 11:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่6 [จูบปิดปาก] 70% อัพแล้ว
แบบอักษร

 

หลังจากพูดคุยกันต่อเล็กน้อยบอดี้การ์ดหนุ่มขอตัวไปทำงานนั่นทำให้พริสารีบหลบทันที คิ้วสวยขมวดแทบชนกันอีกหนเมื่อได้ยินชื่ออลาโน เกรย์แฮม ตามข่าวเคยบอกว่าเขาถูกจับกุมอยู่ หากเป็นแบบนั้นทำไมเฮกเตอร์ต้องตามหาด้วย ดูเหมือนว่ามีเงื่อนงำบางอย่างที่ไม่เป็นไปตามข่าวสินะ  

       ลูอิสที่เดินผ่านเลยไปแล้วทว่ากลับได้กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง จึงรีบหันหลังกลับมามองเจอพริสาแอบอยู่ตรงมุมเสา เขาจึงเดินเข้าไปหาถามเสียงเข้มตามสัญชาติญาณ ด้วยรู้ว่าเวลาแบบนี้เธอไม่ควรมาเผ่นผ่าน  

       “คุณมาทำอะไรที่นี่” 

       หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว “เอ่อ... คะ คือว่า... ฉะ ฉันกำลังจะลงไปเอาน้ำ แต่ว่าลิฟต์เปิดชั้นนี้ซะก่อน” 

       “เวลานี้หากเจ้านายไม่เรียกใช้ คุณไม่ควรมาเดินเผ่นพ่าน” เขาบอกเสียงเข้ม  

       “เอ่อ... ค่ะ”  

       “เชิญครับ”  

       หญิงสาวเพียงยิ้มรับเล็กน้อยเดินตามบอดี้การ์ดหนุ่มแต่ยังได้ยินเสียงเฮกเตอร์บ่นพ่อบ้านเก่าแก่มาเป็นระยะโดยเฉพาะได้ยินแว่วๆ เกี่ยวกับการนัดพบแพทย์ เมื่อมาถึงชั้นล่างพริสาเดินตรงไปที่ครัว มีแม่บ้านประจำการเพียงสองคนเท่านั้น เธอคว้าเหยือกน้ำตั้งใจจะเดินออกไป ทว่าฉุกคิดได้ถึงเรื่องการดื่มเหล้า เลยคิดว่าชงชาให้เขาดื่มแทนจะดีกว่า และนี่คือ “หน้าที่” ดังนั้นคงไม่ใช่เรื่องผิดอะไร จึงวางเหยือกน้ำดังเดิมและเปลี่ยนมาชงชาแทน ถึงแม่บ้านจะเตือนว่าไม่ได้ผลแต่พริสาเลือกจะทำ  

       เมื่อกลับมาอีกครั้งพริสาพบเพียงความเงียบ คาร์เตอร์ไม่อยู่แล้ว เธอเดินเข้าไปในห้องเห็นร่างสูงนอนราบไปกับโซฟาตัวยาว เธอเผลอเตะโดนขวดเหล้านั่นทำให้เฮกเตอร์สะดุ้งลุกขึ้นนั่ง เธอเองก็พลอยตกใจไปด้วย เห็นสายตากร้าวที่มองมาก็กลืนน้ำลาย เธอทำเขาโกรธอีกแล้วสินะ  

       “มาทำไม” เขาถามเสียงเข้ม 

       “ฉันเห็นว่าคุณยังไม่นอน เลยเอาชาร้อนมาให้ค่ะ... ดื่มสักหน่อยนะคะ ดีต่อสุขภาพและเป็นประโยชน์กว่าเหล้า” เธอตอบเสร็จก็วางชาลงบนโต๊ะกระจกแล้วเก็บขวดเหล้าสองขวดที่ตกอยู่ตรงพื้น เธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างสูงชัดเจน 

       “คิดว่าตัวเองเป็นใคร มีสิทธิ์แนะนำฉันด้วยเหรอ”  

       “ฉันเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของคุณไงคะ นี่คือหน้าที่ของฉัน” พริสาตอบกลับตามตรง 

       เมื่อได้ยินคำตอบ เฮกเตอร์ที่มึนจากฤทธิ์ของเหล้าที่ดื่มไปก็อ่อนไหวอย่างน่าประหลาด เขาไม่ชอบและไม่พอใจกับคำว่า “หน้าที่” ของพริสา 

       “ถ้าฉันไม่จ่ายเงินเดือนให้ เธอคงไม่ทำสินะ” 

       เธอเงยหน้าสบกับนัยน์ตาสีเทา ยังไม่ทันพูดอะไร เห็นเขาขยับตัวแต่ก็ร้องเบาๆ มือจับที่ข้อเท้า “คุณเจ็บอีกแล้วเหรอคะ ให้ฉันดูหน่อยนะ... ฉันว่าคุณควรทำกายภาพบำบัดและ...” 

       “อย่ายุ่งกับฉัน”  

       ร่างสูงลุกขึ้นตั้งใจเดินหนี อารมณ์ของเขาไม่คงที่ พริสาอยู่ด้วยไม่ใช่เรื่องดีนัก ไม่อยากตะโกนหรืออารมณ์เสียอีก หรือว่าเผลอทำอะไรไม่ดี ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ยอมปล่อย ปราดมาขวางหน้าไว้ 

       “ให้ฉันช่วยประคบหน่อยเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นคุณจะปวดทั้งคืนนะคะ” 

       “หลีกไป”  

       “ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ยอม... ว้าย” พริสาตกใจเมื่อถูกผู้ชายตรงหน้ารวบกอดแล้วดันติดผนัง ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมากจนไม่มีโอกาสได้ตั้งตัวหรือป้องกันตัวเอง รู้อีกทีใบหน้าของเธอกับเขาอยู่ห่างกันแค่คืบ สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน เธอช้อนสายตามองแล้วก็กลืนน้ำลาย  

       “ไม่ว่าเธอจะดูแลฉันมากแค่ไหน ก็ไม่ได้เงินเพิ่มหรอกพริสา อย่าพยายามเลย” 

       “คุณคิดว่าฉันเห็นแก่เงินขนาดนั้นเลยเหรอ” เธอถามกลับ  

       “ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน เธอคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้ จริงไหมล่ะ” เขากระตุกยิ้ม 

       เมื่อถูกดูถูกคนอย่างพริสาก็ไม่ยอม “สิ่งที่คุณพูดก็ถูก แต่ไม่ทั้งหมด ฉันทำงานเพื่อแลกกับเงินและฉันก็ทำอย่างเต็มที่ ไม่ได้หวังเงินเพิ่มอย่างที่คิด ตอนนี้คุณคงเมาแล้ว ปล่อยฉันเถอะค่ะ คุณไม่ควรทำแบบนี้”  

       “ทำไมล่ะ... ฉันจะทำอะไรก็ได้” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ยิ่งอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้มากเท่าไหร่ เขายิ่งเสียการควบคุม ความต้องการถูกกระตุ้นได้ง่ายมากจึงขยับใบหน้าลงอีกนิดเพื่อมองเธอชัดๆ  

       พริสากลืนน้ำลายหลบสายตา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวเสียจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน มือบางที่วางไว้ตรงแผ่นอกแกร่งก็รู้สึกร้อนอย่างน่าประหลาด ไม่รู้ร้อนจากตัวเองหรือร้อนจากร่างกายของเขากันแน่ 

       “ปะ ปล่อยฉันนะคุณเฮกเตอร์ ฉัน...” 

       “ชู่ว์... ไม่พูดมากสักห้านาทีจะได้ไหม” เขากระซิบถามกลับ น้ำเสียงอ่อนโยนผิดปกติ 

       พริสาช้อนสายตามอง เห็นใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้ หัวใจก็เต้นอย่างแรง เธอไม่ปฏิเสธว่าเฮกเตอร์หน้าตาดีและมีเสน่ห์รุนแรงแค่ไหน แต่เมื่อคิดถึงนิสัย พริสาไม่ปรารถนาอยากจะเจอผู้ชายแบบนี้อีก แค่เขาคนเดียวก็เกินพอ เวลานั้นเธอได้ยินเสียงเขาพึมพำเบาๆ 

       “ทำไมเธอถึงไม่แพ้การเดิมพันนะ” 

       เป็นอีกครั้งที่พริสาสบกับนัยน์ตาสีเทาร้อนแรงและดึงดูดมากจนเธอคิดว่าหากสบตากันนานกว่านี้ ร่างกายจะต้องถูกเผาไหม้จากความปรารถนาอย่างแน่นอน  

       “ปะ ปล่อยฉันเถอะ ฉะ ฉันจะไปแล้ว” เธอพยายามดิ้นรนทว่าเขากลับกอดรัดแน่นขึ้น 

       “ฉันบกแล้วไงให้เงียบสักห้านาที หยุดพูดไม่ได้เลยหรือไง” เขากระซิบถาม 

       “ทำไมชอบว่าฉันพูดมากอยู่เรื่อย ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามบ้างได้ไหม ว่าคุณอารมณ์รุนแรงตั้งแต่เกิดเลยหรือไง และนิสัยปากเสียชอบว่าคนอื่น เป็นมานานหรือยัง ที่สำคัญ... อื้อ!”  

       ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจที่ถูกจูบ! เธอเผยอริมฝีปากเล็กน้อยเพราะต้องการจะต่อว่าแต่เป็นการเปิดโอกาสให้ร่างสูงได้สอดลิ้นเข้ามาด้านใน พริสาพยายามดิ้นรนทว่าสิ่งที่ได้กลับมาคือจูบอันแสนหนักหน่วง เอาแต่ใจ ดุดัน อีกทั้งเขายังทิ้งน้ำหนักตัวทาบทับทำให้เธอขยับหนีก็ไม่ได้ แทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกับกำแพงอยู่แล้ว  

       ริมฝีปากที่เฝ้ามองมานานสุดท้ายก็ได้ลิ้มชิมความหวาน เฮกเตอร์ส่งเสียงครางเล็กน้อยในลำคอด้วยความพึงพอใจ แล้วบดขยี้กลีบปากสวยด้วยความกระหาย ขบกัดเบาๆ ด้วยอยากสั่งสอนคนตัวเล็กว่าอย่าได้พูดมากอีก ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดรัดลิ้นเล็กที่พยายามหนีการรุกรานสุดท้ายก็ไม่พ้นต้องพ่ายแพ้แก่ความเอาแต่ใจ ขณะเดียวกันมือหนาสอดเข้าไปยังเสื้อตัวน้อยลูบไล้บริเวณหน้าท้องแบนราบ สัมผัสความเรียบเนียน ร่างสูงแทบไม่อยากเชื่อมาก่อนว่าผู้หญิงคนนี้ผ่านการมีลูกมาแล้ว 

       เพราะไม่สามารถดิ้นรนได้ พริสาจำต้องยอมโดนจูบ แต่ถึงกระนั้นมันไม่ใช่ความรู้สึกแย่อย่างที่ควรจะเป็น จูบอันร้อนแรง ดุดัน ห่างไกลจากคำว่าอ่อนโยนมากนักทว่าก็ไม่ได้รุนแรง กระตุ้นความต้องการและปรารถนาส่วนลึกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือนุ่มที่พยายามผลักไสก่อนหน้านี้เปลี่ยนมาจับสาบเสื้อคลุมเอาไว้แน่น และนั้นทำให้เธอสัมผัสถึงหัวใจของชายหนุ่มที่กำลังเต้นแรง ร่างกายของพริสาสั่นสะท้าน เพียงจูบเดียวก็ทำให้อ่อนระทวย ร่างกายร้อนผ่าว 

       การจูบกับพริสาทำให้เฮกเตอร์เสียการควบคุมอย่างสิ้นเชิง เขาไม่เคยต้องการผู้หญิงคนไหนมากเท่าเธอมาก่อน หากเธอแพ้เดิมพัน ป่านนี้เขาคงนอนกับเธอไปแล้ว แม้ผู้หญิงคนนี้จะมีข้อเสียแต่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เขาแค่อยากมีเซ็กส์ไม่ได้อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยสักหน่อย ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากให้บทเรียน แน่นอนว่าต้องเป็นบนเตียงเท่านั้น  

       ชายหนุ่มจำใจต้องถอนริมฝีปากออกมาเมื่อผู้หญิงในอ้อมแขนเริ่มดิ้นรน เขาผละออกเล็กน้อยมองดูเธอโกยอากาศเข้าปอด คิ้วหนาขมวดมุ่น เธอทำเหมือนสาวไร้เดียงสาที่จูบไม่เป็นทั้งที่มีลูกแล้ว แต่บางทีอาจเป็นเพราะสามีของเธอไม่เก่งพอสินะ นั่นก็มีความเป็นไปได้ 

       พริสาคิดว่าตัวเองจะเสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจซะแล้ว หากเขาช้าอีกนิด เธอคงต้องจากโลกนี้ไปพร้อมกับพาดหัวข่าวอันแสนเศร้าว่าเธอเสียชีวิตจากการจูบ! 

       “ให้ตายเถอะ... ฉันอยากนอนกับเธอชะมัด!” 

       พริสาช้อนสายตามองเมื่อได้ยินประโยคนี้ถึงแม้ไม่ดังนักแต่เพราะทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก จึงได้ยินอย่างชัดเจน ริ้วความโกรธฉายชัดบนใบหน้าและแววตาของหญิงสาว เจ็บใจตัวเองที่คล้อยตามผู้ชายคนนี้ เมื่อเขาคลายอ้อมแขน เธอจึงอาศัยจังหวะนี้ผลักออกอย่างแรง แม้เขาจะขยับเพียงแค่สองก้าวเท่านั้น 

       “ฉันบอกคุณแล้วใช่ไหม ว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นและเลิกคิดกับฉันแบบนี้สักที” 

       “เธอเคยมีลูกมาแล้ว มันไม่ยากหรอกน่า” เขาพูดอย่างหัวเสีย อาจเพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนขัดใจมาก่อน 

       หญิงสาวมองด้วยแววตาเจ็บปวด “ฉันไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนทุเรศเท่าคุณมาก่อน อย่าคิดว่าผู้หญิงทุกคนต้องยอม หรือถ้ามี แต่ไม่ใช่ฉันแน่ อย่าได้คิดจะทำอย่างนี้อีก ถ้ามีรอบหน้า ฉันไม่สนหรอกว่าคุณเป็นเจ้านาย ฉันจะเตะลูกชายคุณให้น่วมเลย จำเอาไว้!”  

       พริสาพูดจบรีบวิ่งหนีออกจากห้องไปทันที จริงอยู่ว่าเธอโกรธ แต่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าจูบเมื่อครู่นับว่ายอดเยี่ยมมาก หญิงสาวไม่ปรารถนาจะนอนกับผู้ชายคนไหนโดยปราศจากความรัก เขาแค่ต้องการเธอเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ ไร้ความรู้สึก มีเพียงความสนุก ตื่นเช้ามาก็จบกัน แน่นอนว่าเธอไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นแน่ แม้เขาจะมีเสน่ห์รุนแรงเกินต้านก็เถอะ เมื่อขึ้นมาบนห้อง พริสารีบปิดประตู หลับตาลง ผ่อนลมหายใจ พยายามทำให้ตัวเองสงบ แต่เมื่อคิดถึงจูบเมื่อครู่ นิ้วสวยก็ไล้กลีบปากอวบอิ่มที่ยังบวมเจ่อเล็กน้อยและร้อนผ่าวเบาๆ ฉับพลันหัวใจดวงน้อยเต้นแรง     

       “ทำไมฉันต้องใจเต้นกับผู้ชายเผด็จการคนนั้นด้วย!”  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว