email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่39THE END(ฉันกับเธอเท่ากับครอบครัว)

ชื่อตอน : ตอนที่39THE END(ฉันกับเธอเท่ากับครอบครัว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2563 08:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่39THE END(ฉันกับเธอเท่ากับครอบครัว)
แบบอักษร

 

คฤหาสน์ราชนาโยวงศ์ติชัย

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา......

“น้องหญิงคะ?”

“คะ?คุณแม่”ฉันหันไปเอ่ยขานรับคุณแม่ที่เดินถือนำ้ส้มคั้นเข้ามาหาฉันที่สวนหลังบ้าน ตอนนี้ฉันได้กลับมาอยู่บ้านหลังเดิมกับคุณพ่อคุณแม่และพี่ชาย ทั้งสามคนปลอดภัยดีตลอดเวลาที่ทั้งสามคนไม่อยู่พวกเขาไปอยู่ต่างประเทศเพื่อปล่อยให้คุณหมอแทนพิสูจน์ตัวเองว่าเขารักและหวังดีกับฉันและครอบครัวของฉันจริงๆซึ่งผลนั้นคุณพ่อของฉันยังไม่ได้ประกาศแต่อย่างใดนี่ก็หนึ่งอาทิตย์เต็มแล้วที่ฉันได้อยู่ครบหน้ากันทุกคน

“วันนี้น้องหญิงจำได้ไหมคะว่าวันอะไร?”คุณแม่นั่งลงข้างฉัน ฉันก็ขมวดคิ้วคิดไปว่าวันนี้คือวันอะไรและสำคัญยังไง

“จำไม่ได้ค่ะคุณแม่”ฉันยิ้มแห้งๆให้ท่าน ท่่านก็ยิ้มกว้างให้ฉันพร้อมกับยื่นมือขึ้นมาลูบผมฉันอย่างเอ็นดู

“วันนี้คุณพ่อจะบอกให้คุณหมอแทนของหนูได้รู้น่ะสิจ๊ะว่าเขานะผ่านภารกิจที่เขาได้รับหมอบหมายไหม^_^”นั่นสิฉันลืมไปเลย วันนี้แล้วสินะ ฉันตื่นเต้นจัง^_^”

“แล้วนี้คุณหมอแทนไปไหนเหรอคะคุณแม่?”

“ไปรับไททันนะลูก น้องจะไปเรียนต่างประเทศแม่และคุณพ่อพี่แทนต่างลงความเห็นแล้วว่าจะส่งไททันให้ไปเรียนที่ต่างประเทศเพื่อทำให้เขาลืมเรื่องราวของผู้หญิงคนนั้นไป”คุณแม่ของฉันพูดไปพลางนำ้ตาตลอดไปฉันจึงยื่นมือไปจับมือของคุณแม่เพื่อปลอบโยนท่าน

“แต่น้องหญิงไม่อยากให้ไททันไปเรียนต่อที่ต่างประเทศคนเดียวเลยนะคะ น้องยังเด็กมากและคงยังอยากได้รับความอบอุ่นอยู่ น้องหญิงอยากดูแลเด็กผู้ชายคนนี้ค่ะ”ฉันบอกคุณแม่ไปตามความจริง ฉันรู้สึกถูกชะตากับไททันตั้งแต่วันแรกที่ได้รู้จักและพบเจอเขา และฉันคิดว่าไททันคงกำลังมีจิตใจที่อ่อนแอเมื่อเขารู้ว่าคุณหมอแทนไม่ใช่พ่อของเขาจริงๆแต่ฉันและทุกคนไม่คิดที่จะบอกเรื่องนี้ให้ไททันรู้หรอกนะ เราตกลงกันว่าจะรักและดูแลเขาให้เหมือนกับลูกๆหลานๆของพวกเราจริงๆ ถ้าฉันมีลูกไม่ว่าลูกฉันได้อะไรไททันก็จะได้ด้วยเหมือนกัน ฉันให้สัญญากับตัวเอง ฉันจะเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด ส่วนคุณแม่ของไททันเธอได้เหลือเพียงแค่ซากของโครงกระดูกเพราะชิ้นเนื้อของเธอได้ถูกสัตย์เลื้อนคลานพวกนั้นกินไปหมดแล้ว และเจ้าของที่นั้นก็ได้เสียชีวิตลงจากการฆ่าตัวตายที่จริงฉันพอจะรู้เรื่องนี้ เขาคนนั้นคนที่ชื่อวศันไม่ได้ฆ่าตัวตายเพียงแค่เขาโดนยากล่อมประสาททำให้เกิดภาพหลอนและเชื่อสิ่งที่คุณหมอแทนบอก เขาจึงยิงปืนเข้าไปที่ขมับข้างซ้ายของเขาทำให้เขาเสียชีวิตคาที่เลย ทำให้ตำรวจได้พากันเข้าไปตรวจสอบโกดังของเขาและได้พบกับสิ่งผิดกฏหมายมากมาย เขามีข้อหาติดตัวมากแต่ทำไงได้ล่ะในเมื่อเขาฆ่าตัวตายไปเสียก่อนคดีจึงจบลงแค่นั้น ส่วนขุนเขากับมินิทั้งคู่ตัดสินใจไปเรียนต่อที่ต่างประเทศกันสองคนนะ

“เห้อจ๊ะ แม่ก็คิดแบบนั้นเอาเป็นว่าเราจะไม่ส่งไททันไปเลี้ยงต่างประเทศคนเดียวถ้าเขายังไม่พร้อม”

“ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณแม่^_^”

“เอ๊ะนั่นไงพี่แทนมาแล้ว”คุณแม่พูดขึ้นพลางชี้นิ้วไปที่ทางเข้าหน้าบ้านฉัน ที่มีรถของคุณหมอแทนจอดอยู่และก็มีร่างของคุณหมอแทนที่เดินอุ้มไททันเข้ามา ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้มทำให้ฉันกับคุณแม่จับมือกันแน่นและยิ้มให้กับภาพตรงหน้า ความสุขคุณหมอแทนกำลังยิ้มอย่างมีความสุข

“แม่นะเป็นห่วงและคิดถึงเขามาตลอดเลยนะลูก”คุณแม่ของฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ฉันจึงหันไปมองหน้าท่านอย่างอัตโนมัติ

“คุณหมอแทนนะเหรอคะ?”

“ใช่จ๊ะ แม่รู้สึกผิดที่ทำร้ายความรู้สึกดีๆที่เขามีให้แม่มาตลอด แม่อยากให้หนูรักและดูแลเขาแทนแม่ด้วยนะจ๊ะ เขาตัวคนเดียวมานานมากแล้วผู้ชายดีๆแบบคุณหมอแทนควรจะมีความสุขกับใครสักคนได้แล้วและคนคนนั้นก็เป็นน้องหญิงลูกสาวคนสวยและคนเก่งของแม่^_^”คุณแม่หันมาพลางยิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มให้ท่านเราสองคนแม่ลูกโผลเข้ากอดกันแน่นด้วยความรัก ฉันจะรักและดูแลเขาคนนั้นให้ดีที่สุด

“สองคนแม่ลูกมานั่งทำอะไรกันอยู่ตรงนี้ครับ?”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นเมื่อเขาได้อุ้มไททันเข้ามาถึงที่ฉันกับคุณแม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันกับคุณแม่จึงผละร่างออกจากกันและหันไปมองบุคคลมาใหม่ทันที

“มานั่งรอคนแถวนี้นี่แหละคะ”ฉันตอบเขาไปพลางลุกขึ้นยืนเดินตรงเข้าไปหาไททัน

“ไททันครับ^_^”

“พี่หญิง^_^”ไททันยิ้มกว้างพลางเอ่ยเรียกชื่อฉันอย่างดีใจ

“ไม่ใช่จ๊ะต่อไปนี้หนูต้องเรียกพี่ว่าแม่หญิงนะครับ^_^”ฉันบอกไททันไป เขาก็หันไปยิ้มให้คุณหมอแทนและหันมาพยักหน้าให้ฉัน

“ไหนลองเรียกสิ”

“แม่หญิง^_^”

“เก่งมากครับคนเก่งของแม่^_^”ฉันบอกไททันไปพลางยื่นมือไปรับร่างของไททันมาจากคุณหมอแทน

“ขอบคุณนะครับน้องหญิง^_^”คุณหมอแทนส่งร่างไททันมาให้ฉันพลางเอ่ยขอบคุณฉัน ฉันจึงยิ้มให้เขา

“หิวขนมฝีมือแม่หญิงไหมครับ?”

“หิวมากๆเลยครับ^_^”ไททันบอกฉันพลางยื่นมือน้อยๆไปลูบท้องของตัวเองด้วยท่าทางใสซื่อ ฉันจึงยิ้มและยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มไททันด้วยความเอ็นดู

“งั้นเราไปกันดีกว่าครับ”

“ครับ ไปเลยยยย!!”ไททันพูดอย่างเสียงดัง ฉันจึงหันไปมองคุณแม่และคุณหมอแทนที่ยืนมองฉันกับไททันและยิ้มออกมา ฉันชอบจังครอบครัวใหญ่ ครอบครัวที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข^_^ฉันจะทำให้ไททันได้รับความอบอุ่นและความรักแบบที่ฉันได้รับจากคุณพ่อและคุณแม่ เขาจะต้องไม่รู้สึกว่าเขาขาดอะไรไป ฉันให้สัญญา

 

20:30น.

สระนำ้หน้าคฤหาสน์ราชนาโยวงศ์ติชัย

แทนคุณ ธนาธิป

“นี่!เจ้าสัว!”ผมเอ่ยเรียกชื่อเจ้าสัวทันทีที่เขามัวแต่นั่งจิบไวน์และสายตาทอดมองไปยังไปหนูผิงกับน้องหญิงที่พากันนั่งสอนไททันอ่านหนังสือกอไก่อยู่ใกล้ๆพวกเราสองคน ที่จริงผมรู้มาตลอดว่าไททันไม่ใช่ลูกของผมแต่ผมก็รักเขาและอยากจะดูแลเขาให้ดีที่สุดเพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่ได้มีชีวิตที่ต่างไปจากผมสักเท่าไหร่ เขาเหมือนกับผมทุกอย่าง ต้องอยู่ตัวคนเดียว ผมจะเป็นพ่อให้เขาเองผมจะทำให้เขามีทุกอย่างและไม่ทำให้เขารู้สึกขาดอะไรไป ผมให้สัญญา

“มีอะไร?”เจ้าสัวหันมาพลางเลิกคิ้วมองผมอย่างคนสงสัย นี่มันแกล้งลืมหรือมันลืมจริงๆ

“ไหนนายบอกว่านายยกน้องหญิงให้ฉันแล้วยังไงว่ะ!”ผมลุกขึ้นยืนพลางเอ่ยใส่เจ้าสัวเสียงดังทำให้น้องหญิงหนูผิงต่างพากันหันมามองที่ผมกับเจ้าสัวทันที เจ้าสัวกระตุกยิ้มและจิบไวน์ในแก้วที่เขาถืออยู่ต่อ

“แล้วนายคิดว่านายทำสำเร็จรึเปล่าละ?”

“สำเร็จสิ ฉันทำให้นายเห็นแล้วหนิว่าฉันจริงใจกับนายแค่ไหน”ผมโวยขึ้นทันที แต่เจ้าสัวกลับทำท่าทางเฉยเมยเหมือนคำพูดของเราสองคนก่อนหน้านี้ที่เขาขอให้ผมพิสูจน์ตัวเองว่าผมดูแลลูกสาวของเขาได้และกิจการในส่วนของน้องหญิงได้ และผมก็ได้พิสูจน์ไปแล้วไงว่าผมทำได้ ผมทำให้ศัตรูของเจ้าสัวหมดไปโดยที่เขายังเป็นคนบริสุทธิ์อยู่!

“ใจเย็นๆก่อนนะ ฉันยังไม่ได้พูดเลยว่านายทำสำเร็จรึเปล่า?”เจ้าสัวพูดขึ้นอย่างท่าทางกวนสุดๆ ผมถอนหายใจอย่างโมโห นี่มันจะเล่นลิ้นอะไรกับผมอีก

“ถ้านายไม่ยกน้องหญิงให้ฉัน ฉันจะพาเธอหนีเลยอ่ะนายคอยดู!!”ผมพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงจริงจัง แต่คำพูดของผมกลับไม่สามารถทำให้เจ้าสัวโกรธหรือตกใจอะไรสักนิดเลย นี่ตกลงเขาจะเอายังไงกับผม?

“นายมีสินสอดทองหมั้นเท่าไหร่มาสู่ขอลูกสาวคนเดียวของฉัน?”เจ้าสัวละสายตาจากแก้วไวน์ขึ้นมามองหน้าผม ด้วยท่าทางสบายๆผิดกับผมที่อยากจะเตะพ่อตาสักที

“นายต้องการเท่าไหร่?”ผมเอ่ยถามเจ้าสัวไปทันที

“เหอะ!แล้วแต่นายเลย”เจ้าสัวหัวเราะในลำคอพลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอีกครั้ง

“ถ้าแล้วแต่ฉัน ไม่ว่าเงินกี่หมื่นล้านก็ไม่สามารถเอามาเปรียบค่ากับน้องหญิงได้เลยสักนิด”ผมพูดไปพลางมองหน้าน้องหญิงผู้หญิงที่ผมรักหมดหัวใจไปด้วย เธอมองหน้าผมและก็ยิ้มให้ผม รอยยิ้มของเธอช่างสะกดหัวใจของผมได้ทำงานเสมอตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมได้สบสายตาคู่นั้นของเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะความแค้นที่ผมมีต่อเจ้าสัวผมคงจะไม่ได้เอาตัวเองเข้ามาผูกพันกับเธอคนนี้แน่นอน และผมคงจะไม่ได้พบความสุขอีกครั้งแน่นอน ผมกับเจ้าสัวเราคุยกันรู้เรื่องแล้วและผมก็รู้ว่าเจ้าสัวไม่ได้เป็นคนไปวางระเบิดฆ่าครอบครัวของผมแต่เป็นเพื่อนของเขาที่ทำแบบนั้นแต่ผมคงจะโทษเขาหรือเจ้าสัวไม่ได้หรอกเพราะพ่อของผมเองต่างหากที่เป็นฝ่ายผิดคิดทรยศหักหลังเขาก่อนก็ไม่แปลกที่เขาจะแค้นและทำกับคุณพ่อของผมคืน ผมเข้าใจเจ้าสัวเพราะผมเองก็โง่ที่จมปรักกับความแค้นมานับยี่สิบปี

“เหอะ ซึ้งกินใจฉันมากงั้นเอาเป็นว่านายไปคุยกับลูกสาวของฉันเองก็แล้วกันว่าเธอจะเอายังไงกับนาย ฉันอนุญาต^_^”เจ้าสัวเอ่ยเสร็จก็ยกแก้วไวน์ขึ้นให้ผมเหมือนเขาบอกว่าเขาอนุญาตผมแล้ว ผมจึงไม่รอช้ารีบเดินผ่านร่างของเจ้าสัวเข้าไปหาน้องหญิงทันที

“น้องหญิงครับ^_^”

“คะ?”น้องหญิงลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับผม เธอมองผมและยิ้ม ผมก็มองเธอและยิ้มเช่นกัน ผมเอื้อมมือไปจับมือของน้องหญิงมากุมไว้

“เราแต่งงานกันนะครับ”ผมเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆคุกเข่าลงตรงหน้าของเธอ พร้อมกับค่อยๆปล่อยมือออกจากน้องหญิงและดีดนิ้วเพื่อเรียกลูกน้องของผมให้เข้ามาหาผมโดยนำสิ่งของที่ผมสั่งเอาเข้ามา

“คุณหมอแทน!”น้องหญิงเอ่ยขึ้อย่างตกใจที่เธอเห็นผมหยิบแหวนเพชรเม็ดโตออกมาจากกล่องกำมะหยีสีชมพู เพชรน้ำหนึ่งราคาวงนี้ตกอยู่ที่ยี่สิบห้าล้านบ้าน

“แหวนวงนี้เป็นสิ่งเดียวที่คุณแม่ของผมทิ้งไว้ให้ผม ผู้หญิงคนแรกที่ผมรักมากและน้องหญิงจะเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายและคนเดียวของผมไปตลอดทั้งชีวิตของผมครับ”ผมเอ่ยขึ้นพลางยื่นมือไปจับมือของน้องหญิงมาจับไวและรอคำตอบจากเธอผู้เป็นที่รัก

“น้องหญิงยินดีที่จะรับไหมครับ?”

“ยินดีค่ะ^_^”เธอตอบผมพลางยิ้มทั้งนำ้ตาผมจึงยิ้มให้เธอและไม่รอช้าที่จะสวมแหวนให้เธอ

“จู๊ฟ ขอบคุณนะครับที่เข้ามาทำให้โลกของผมเป็นสีชมพูอีกครั้งหนึ่ง^_^”ผมที่สวมแหวนลงไปบนนิ้วนางข้างซ้ายของน้องหญิงเสร็จแล้ว ก็เงยหน้าขึ้นไปบอกน้องหญิงพลางลุกขึ้นยืนและคว้าร่างบอบบางน่าถนุถนอมของเธอเข้ามากอดแนบอก

“ฟอดดผมรักน้องหญิงนะ”ผมจุมพิตลงไปบนกลุ่มผมหอมๆของเธอพลางเอ่ยบอกรักเธอ แขนเล็กของน้องหญิงก็โอบกอดเอวผมและซบหน้าลงไปบนอกแกร่งของผมเราสองกอดกันแน่น

“น้องหญิงก็รักคุณหมอแทนนะคะรักมากกกกกกก”เธอบอกรักผมพลางเงยหน้าขึ้นทำจมูกปู้ปี้ใส่ผมอย่างน่ารัก ผมจึงยื่นหน้าลงไปเอาปลายจมูกถูเสียดสีกับจมูกของเธออย่างนึกหมั่นเขี้ยว

“อะไรเนี่ย?”เจ้าสัวที่มองผมกับน้องหญิงอยู่ก็เอ่ยขึ้นอย่างตกใจที่อยู่ดีๆเขาก็หันไปเห็นสิ่งของที่ผมเตรียมมาให้เขา

“เงินสดจำนวนหนึ่งพันล้านบาท เพชรนำ้ดีหนักหลายกะรัตตีเป็นเงินก็อยู่ที่สามพันล้านบาท^_^”ผมเอ่ยขึ้นบอกเจ้าสัวไปตามความเป็นจริงเจ้าสัวหันมายกยิ้มให้ผมพลางส่ายศีรษะไปมากับความอวดรวยของผม

“ของแค่นี้พอค่าสินสอดทองหมั้นไหมครับพ่อตาแม่ยาย^_^”ผมหันไปเล่นลิ้นใส่หนูผิงกับเจ้าสัว ทั้งสองคนก็มองมาที่ผมและพากันกันหัวเราขำขัน

“อึ๊บ แค่นี้ไม่พอครับ”เสียงของเจ้าชายที่ดังอยู่ข้างหลังผมทำให้ผมหันไปมองเขา ที่ตอนนี้เขายืนอุ้มไททันอยู่

“พี่แทนต้องลงแข่งกับผมและช่วยผมหาเงินไปบริจาคให้มูลนิธิเลี้ยงเด็กและหมาจรจัดด้วยครับ^_^”เจ้าชายเดินอุ้มร่างของไททันเข้าไปยืนข้างๆหนูผิงที่มีเจ้าสัวยืนกอดเอวอยู่ ผมกับน้องหญิงหันมามองหน้ากันและหันกลับไปหาเจ้าชาย

“ได้สิ ผมยินดีช่วยคุณเจ้าชาย^_^”

“ดีมากครับ^_^”เจ้าชายยิ้มกว้างให้ผม และเราทั้งหมดก็เดินไปรวมตัวกันที่โต๊ะอาหารเพื่อจะทานดินเนอร์แบบพร้อมหน้ากันในคืนนี้ ที่จริงก็แทบจะทุกนคืนแหละครับที่ผมในมานั่งร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวนี้ ผมไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเกลียดและแค้นมาตลอดจะกลับกล่ายเป็นคนที่ผมรักและเชื่อใจได้มากที่สุดในตอนนี้ ก็ทำยังไงได้ละครับในเมื่อผมรักลูกสาวเขาหนิ ผมจะรักและดูแลผู้หญิงคนนี้ไปตลอดทั้งชีวิต ผมหันไปยิ้มให้น้องหญิงพลางจับมือของเธอแน่น ผมจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด ผมจะซื่อสัตย์ต่อเธอและมั่นคงต่อเธอคนเดียวแบบนี้ตลอดไป ผมชักจะรักครอบครัวใหม่ของผมมากขึ้นทุกวันๆซะแล้วสิ ครอบครัวราชนาโยวงศ์ติชัย....

ธนาธิป❤️อัยย์ญาดา

ตอนจบมาแล้วนะคะ

ไรท์ขอให้ความรักของน้องหญิงกับคุณหมอแทนมั่นคงตลอดไป ขอให้ทั้งคู่มีแต่ความสุขในทุกๆวันแบบนี้ตลอดไปนะคะ

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกๆคนที่อยู่กับไรท์มาตลอด ขอบคุณที่ไม่ทอดทิ้งไรท์เตอร์คนนี้

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ😘🙏🏻🙏🏻❤️❤️

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว