email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่36(สามีภรรยา)

ชื่อตอน : ตอนที่36(สามีภรรยา)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่36(สามีภรรยา)
แบบอักษร

 

ก๊อกๆๆๆๆ

“หมอแทนคะ”ฉันเคาะประตูไม้บานใหญ่พลางเอ่ยเรียกคนที่อยู่ในห้องไปด้วย สองสามวันมานี้หมอแทนยุ่งมากเขาจะคุยงานกับลูกน้องของเขาวันละหลายรอบแต่ละรอบเกือบๆสองชั่วโมง

“คะ?”เสียงของคนในห้องขานรับ ทำให้ฉันเผลอยิ้มขึ้นมา เขาจะขานรับคะค่ะกับฉันเเบบนี้เกือบทุกครั้งที่ฉันเรียกเขา

“อาหารเสร็จแล้วนะคะ”ฉันเอ่ยบอกคนในห้องกลับไป

“โอเคค่ะ เดี๋ยวขอเวลาผมอีกสักสิบนาทีนะครับ น้องหญิงทานก่อนเลยไม่ต้องรอผม”

“อ๋อได้ค่ะ”ฉันตอบรับคนในห้องไปอย่างไม่เรื่องมาก ฉันเดินออกจากหน้าประตูห้องมุ่งหน้ากลับไปยังชั้นล่างของบ้านที่เป็นโซนของห้องอาหาร และชะโงกหน้าออกไปดูหน้าบ้านที่มีสนามหญ้าขนาดใหญ่ ก็พบกับชายในชุดสูทสีดำนับพันคนกำลังยืนอยู่เต็มทั้งสนามหญ้าทุกคนมองตรงไปยังประตูหน้าบ้านที่มีรั้วกั้นสูงใหญ่ ในมือของทุกคนเต็มไปด้วยอาวุทปืนสงครามระดับแรงและผิดกฎหมายทั้งหมด คนพวกนี้เขาเป็นคนของคุณพ่อฉันบางส่วนอีกส่วนหนึ่งเป็นคนของคุณหมอแทน

“คงจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอีกแล้วสินะ”ฉันยกมือสองข้างขึ้นมากุมไว้ตรงหน้าอกของฉันพลางเอ่ยพูดกับตัวเองทุกครั้งที่คุณพ่อออกไปเจรจามาและเกิดความสำเร็จก็จะมีคู่แข่งของคุณพ่อที่ไม่พอใจในตัวคุณพ่อของฉันจะส่งคนเข้ามาทำร้ายคุณพ่อที่บ้านแบบนี้เป็นประจำและทุกครั้งชายชุดดำนับพันก็จะมายืนล้อมรอบบ้านของฉันแบบนี้ทุกครั้ง แต่ครั้งนี้คือไม่ใช่ที่บ้านของฉันแต่เป็นบ้านของหมอแทนที่อยู่ต่างจังหวัดคุณหมอแทนบอกว่าถึงที่นี้จะปลอดภัยแต่เราก็ชะล่าใจไม่ได้อยู่ดี

พรึบ

“ฟอดดด ฟอดดด ทำไมยังรอผมอยู่ละคะ?”เสียงทุ้มนุ่มลึกและอบอุ่นพร้อมกับอ้อมแขนแกร่งและแรงกดทับลงไปแนบแก้มนวลของฉันอย่างหนักหน่วงทำให้ฉันยิ้มกว้างขึ้น

“หิวแล้วครับวันนี้ภรรยาคนสวยทำอะไรให้สามีคนนี้ทานเหรอครับ?”คุณหมอแทนกระซิบถามฉันที่ข้างหูของฉัน ทำให้ฉันยิ้มและหันหน้ากลับไปเผชิญหน้ากับเขา

“เมนูโปรดของคุณสามีค่ะ^_^”

“ทำไมน่ารักอย่างนี้ละครับ เรียกสามีด้วย^_^”

“ก็เมื่อคืนใครอ้อนให้เรียกละคะ?”

“งั้นคืนนี้อ้อนให้เรียกอีกได้ไหมครับ?”

“ไม่รู้ไม่ชี้^_^”ฉันทำสีหน้าล้อเลียนคุณหมอแทนและจับแขนของคุณหมอแทนที่กอดร่างฉันอยู่ให้ปล่อยร่างฉัน

พรึบ

“ไปทานข้าวกันดีกว่าค่ะ^_^”ฉันเอ่ยบอกคุณหมอแทนไปพลางจับมือของเขาให้เดินตามฉันมายังโต๊ะทานข้าว

“บรรยากาศวันนี้เหงาๆจังเลยนะคะ”ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเราสองคนนั่งทานอาหารไปได้สักพักโดยที่คุณหมอแทนบริการตักอาหารให้ฉันทานและเขาเองก็ทานด้วยเหมือนกันแต่เขาเอาแต่ยิ้มไม่ได้พูดอะไรกับฉัน เหมือนว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ภายในใจ เขาคงมีเรื่องที่ไม่สบายใจอยู่แน่ๆ

“น้องหญิงเหงาเหรอครับ ผมคงทำให้น้องหญิงเบื่อใช่ไหมที่ต้องอยู่แต่ในบ้านผมขอโทษนะครับแต่น้องหญิงอดทนหน่อยนะครับ อีกไม่นานผมให้สัญญา”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ฉันจึงเอื้อมมือไปแตะมือเขาเบาๆเพื่อให้กำลังใจเขา

“ขอบคุณนะคะที่แคร์ความรู้สึกน้องหญิง”

“ครับ ก็ผมรักของผมหนิ^_^”

“ค่ะ^\\^”บอกรักบ่อยไปแล้วฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ ฉันก้มหน้าเหมือนตั้งอกตั้งใจทานอาหารที่อยู่ตรงหน้า และตลอดเวลาฉันก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆจากคนข้างๆ หัวเราะได้ก่อนไปเถอะ เดี๋ยวเจอเอาคืนแน่คุณหมอแทนหึๆๆ

 

ห้องทำงานแทนคุณ

00:30น.

“ห้าววววว อื้อ”เสียงบิดขี้เกียจและเสียงหาวของคุณหมอแทนบ่งบอกได้ถึงความเหนื่อยล้า เขามักจะทำงานดึกๆดื่นๆแบบนี้ทุกวันและบางวันมีการคุยโทรศัพท์กับใครไม่รู้นานหลายชั่วโมง

แกร๊ก

“หืม?ยังไม่นอนอีกเหรอครับ?”คุณหมอแทนที่ได้ยินเสียงประตูห้องทำงานของเขาเปิดออกก็ต้องเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ ฉันยิ้มให้เขาและเดินถือถาดนำ้ร้อนๆที่ฉันเป็นคนชงเองเอาเข้าไปให้คุณหมอแทนดื่ม

“ดื่มนมร้อนก่อนนะคะจะทำให้คุณหมอแทนรู้สึกดีขึ้นค่ะ^_^”ฉันวางถาดนมและยื่นแก้วนมไปให้คุณหมอแทน เขาก็มองหน้าฉันต่ำลงไปเรื่อยๆสายตาของหมอแทนเริ่มเบิกตาโตขึ้นอย่างคนตกใจและอึ้งกับภาพตรงหน้า

“ดื่มนมสดไม่ได้เหรอครับอึก”หมอแทนเอ่ยขึ้นพลางเชยตาขึ้นมามองฉันด้วยแววตาเป็นประกาย ฉันรู้ว่าผู้ชายคนนี้กำลังต้องการอะไรจากฉัน

“นมสดไม่มีนะคะมีแต่นมชงค่ะ”ฉันแกล้งทำสีหน้าใสซื่อใส่เขาไปพลางเอนตัวขึ้นตรงทำให้หน้าอกหน้าในของฉันมันล้นทะลักออกมาจากชุดนอนไม่ได้นอนของฉันทำให้คุณหมอแทนกลืนนำ้ลายดังอึกใหญ่ วันนี้ฉันอยู่ในชุดนอนลายลูกไม้สายเดี่ยวสีขาวที่สั้นเกินจนจะเห็นแก้มก้นของฉันอยู่แล้วและฉันก็ไม่ได้ใส่ชั้นในด้วย

พรึบ

“ว๊าย!”ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจที่อยู่ดีๆคุณหมอแทนก็คว้าเอวของฉันไว้อย่างไวทำให้ฉันเสียหลักล้มนั่งลงไปลนตักของเขาฉันกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ

“น้องหญิงนมตรงนี้ครับ”คุณหมอแทนไม่พูดเปล่าเขายื่นหน้าหล่อๆของเขาที่ไร้หนวดเคราซุกไซร้หน้าอกของฉันอย่างหมั่นเขี้ยว ฉันก็แอ่นหน้าอกของฉันสู้ใบหน้าหล่อของหมอแทน มือเล็กๆของฉันโอบรอบคอของหมอแทน

“อื้อ ห๊อมหอม^_^”คุณหมอแทนพูดอู้อี้อยู่ในลำคอเพราะริมฝีปากของเขากำลังดูดดื่มยอดอกของฉันอย่างหื่นกระหาย ฉันก็เสียวซ่านไปทั้งร่างกาย

“อื้อ อื้อ”ฉันครวญครางขึ้นอย่างเสียวซ่านเมื่อคุณหมอแทนได้ซุกไซร้ใบหน้าหล่อๆของเขาขึ้นมาเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของฉัน เขาอมยิ้มขึ้นเราช้อนสายตามองกันเนิ่นนานแววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้งทำให้ฉันเคลิ้มตาม

“อื้อ อย่านะคะ”ฉันร้องห้ามคุณหมอแทนทันทีเมื่อเขาได้ลูบไล้มือหนาของเขาลงไปในแพนตี้ตัวจิ๋วสีขาวของฉัน คนแก่ขี้หื่น

“ทำไมละครับ?”คุณหมอแทนเอ่ยถามฉันพลางใช้ปลายจมูกของเขาสูดดมพวงแก้มของฉันและลากลงมาเรื่อยๆจนถึงซอกคอของฉัน

“คุณหมอแทนหื่นจัง”ฉันพูดบอกเขาพลางย่นจมูกใส่เขา เสียงเขาหัวเราะอยู่ในลำคอและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันด้วยแววตาแพรวพราว

“แล้วใครใช้ให้น้องหญิงน่าโดนละครับ”

“น่าโดน?”ฉันขมวดคิ้วงุนงงทวนคำพูดที่หมอแทนพูด

“หึ เด็กน้อยของผม^_^”เขาเอ่ยขึ้นพลางมองมาที่ฉันด้วยสายตาเอ็นดู

“ไม่เด็กแล้วนะคะ น้องหญิงโตแล้วทำไมใครๆก็ชอบมองว่าน้องหญิงเด็ก”ฉันเบะปากใส่เขายกแขนขึ้นมากอดอก

“ครับๆผมคนหนึ่งแหละที่ไม่คิดว่าน้องหญิงเป็นเด็ก^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นพลางสอดส่องสายตามาที่ร่างกายของฉัน ฉันอยากจะบ้าตายคุณแม่ให้หน้าอกหน้าใจของฉันมาเยอะเกินไป

“ใหญ๊ใหญ่^_^”

“ทะลึ่ง!!”ฉันพูดอย่างอายๆใส่คุณหมอแทนและพยายามจะลุกขึ้นออกจากตักเขา

พรึบ

“เข้ามาอ่อยสามีถึงขนาดนี้แล้ว แล้วจะหนีสามีไปอีกเหรอครับ”

“เขาเรียกว่ามาทำให้ยากและจากไปนะครับแบบนี้”คุณหมอแทนพูดขึ้นอย่างมีเลศนัย ฉันก็หรี่ตามองเขา เจ้าเล่ห์จริงๆผู้ชายคนนี้

พรึบ

“ฟอดดด ฟอดดดด”

“อื้อออ”ฉันร้องขึ้นและพยายามเบือนหน้าหนีเพราะคุณหมอแทนเอาแต่หอมแก้มฉัน เขาลุกขึ้นยืนและอุ้มฉันและออกเดิน

“จะพาน้องหญิงไปไหนคะ?”

“ไปกินครับที่รัก^_^”คุณหมอแทนยิ้มให้ฉันและรีบออกแรงวิ่งอุ้มฉันกลับไปที่ห้องนอนของเราสองคน คืนนี้สงสัยว่าฉันคงไม่ได้นอนอีกตามเคย เห้อ!

“คนแก่หื่น!!!”

ตอนที่36มาแล้วนะคะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘😘❤️❤️

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว