email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนทีี 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 767

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2563 09:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนทีี 14
แบบอักษร

แม้ยาหยีจะเก็บเสื้อผ้าย้ายมาอยู่กับภวิศเป็นการชั่วคราว เธอบอกกับตัวเองว่า ครั้งนี้มาในแบบจำใจต้องมา แต่ใจไม่รักดีที่กำลังเต้นเริงร่ายินดี และมีความสุขอยู่อีกด้าน กลับสนับสนุนการตัดสินใจครั้งนี้ แถมยังไม่สนด้วยว่าถ้าต้องผิดหวังอีกครั้ง เธอจะยอมรับมันอีกได้ไหม

"คิดอะไรอยู่ บ้านพี่สวยใช่ไหม เมื่อคืนหลับสบายหรือเปล่า" ภวิศเดินทอดน่องตรงมาที่โซฟา เขาสวมเสื้อยืดสีดำแขนกุดตัวใหญ่ และกางเกงขาสั้นง่ายๆ แต่ดูดี

"ก็ดีค่ะ แล้วจะให้หยีเริ่มทำงานได้เมื่อไรคะ หยีไม่อยากมาอยู่แบบฟรีๆ"

"ไม่ได้ให้มาอยู่ฟรีๆ หรอก" ยักคิ้วเจ้าเล่ห์จนเธอเริ่มหวั่นใจ

"แล้วจะให้หยีทำอะไรล่ะคะ" เธอใช้น้ำเสียงติดงอนเล็กๆ แต่นั่นแหละทำให้เขารู้สึกสนุกอยากจะแกล้งต่อ

"เลี้ยงลูกชายให้พี่"

"ฮะ ไหนว่าไม่มีเมียไงคะ" อารมณ์ของยาหยีพุ่งปรี๊ดปรอทแตก เธอเริ่มกำหนดลมหายใจเข้าออก เพื่อให้สติคุมอารมณ์ให้อยู่ "ขอโทษค่ะที่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของพี่ใหญ่" ความน้อยใจพุ่งเข้ามาอีกระลอก ความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันกลับมาอีกครั้ง

แต่เมื่อพอคุมอารมณ์ได้ และมีสติมากพอ ยาหยีก็รู้สึกเจ็บจนอยากจะร้องไห้ ซึ่งความรู้สึกครั้งนี้มันดูแย่กว่าครั้งก่อน 'ไม่น่าเลย ไม่น่าเปิดใจให้เขากลับเข้ามาเลย'

ภวิศที่มัวแต่หันหลังให้ จึงไม่ได้รับรู้ท่าทีของหญิงสาว จนเขาหันกลับมาพร้อมกับอะไรบางอย่างในมือ "นี่ไง ลูกพี่ สวัสดีแม่หยีสิครับ ตัวยุ่ง"

ยาหยีถึงกลับปรับอารมณ์ไม่ถูก เพราะสิ่งที่อยู่ในมือเขา คือ แมวสก๊อตติสโฟลด์ ขนสีขาว พาดด้วยสีเทา หูสองข้างพับลง แถมด้วยดวงตากลมโตดูบ้องแบ๊ว ที่สำคัญเหมือนเจ้าตัวยุ่งจะรู้ มันใช้สองขาหน้าเขี่ยเรียกยาหยี ซึ่งความขี้อ้อนนี้ทำให้เธอตกหลุมรักเจ้าแมวอ้วนกลมในทันที

เมื่อชายหนุ่มส่งเจ้าตัวยุ่งสู่อ้อมกอดแม่หยีในทันที เขาอมยิ้มกว้างมากขึ้น คิดเพียงว่า ตัวยุ่งจะมาช่วยบำบัดจิตใจของเธอได้ "ชอบไหม"

ยาหยีพยักหน้าตอบ ความดีใจมันพุ่งกระฉูดจนลืมความเสียใจก่อนหน้านี้ "ชอบค่ะ ให้หยีเลี้ยงจริงๆ ใช่ไหมคะ"

"อืม หยีอยากเลี้ยงมาตั้งนานแล้วหนิ ตอนนั้นที่พี่ไม่ให้เลี้ยงเพราะเราไม่ค่อยมีเวลากัน แต่ตอนนี้เรามีเวลา และมีความพร้อมแล้ว ฉะนั้นเรามาดูแลตัวยุ่งให้ดีเนอะ" เขาใช้โอกาสนี้เข้าไปใกล้เธอ ด้วยการยืนซ้อนหลัง ใช้มือซ้ายจับที่หัวไหล่เธอ พร้อมทั้งใช้มือขวาลูบหัวเจ้าตัวยุ่ง ก่อนจะจูบที่ขมับขวาของเธอเบาๆ

'ละลายอีกแล้ว' เธอรู้สึกเหมือนขาทั้งสองข้างเริ่มจะไม่มีแรง นี่ใช่ไหมที่เขาเรียก อ่อนระทวยไปหมด

ส่วนความน่ารักน่าเอ็นดูของเจ้าตัวยุ่งก็ไม่ธรรมดา มันแสดงออกชัดเจนว่าชื่นชอบแม่หยีแค่ไหน ทั้งส่งเสียงร้องเมี้ยวๆ ส่งสายตาออดอ้อน ส่วนผู้ชายที่อยู่ข้างหลังก็ดูรุ่มร่ามวุ่นวายพอๆ กับเจ้าตัวยุ่งจริงๆ ตอนนี้ยาหยีบอกกับใจตัวเอง 'เธอแพ้ทั้งแมว แพ้ทั้งคน'

"หยีอยากเห็นลูกชายพี่อีกไหม" พูดจบก็วางหน้าลงที่บ่าของเธอ

ยาหยีทำหน้างงเล็กน้อย "ยังมีอีกเหรอคะ" แม้จะเอ่ยปากถามเขา แต่ก็ไม่กล้าเบี่ยงหน้าไปทางขวา เพราะไม่เช่นนั้นจมูกเธอก็อาจจะเจอแก้มเขาได้

"อืม เยอะแยะ มาหาพ่อเร็ว" เขาตะโกนเรียกเสียงดังไม่น้อย

"ฮ่าๆ ทำไมชื่อลูกพี่ใหญ่ดูแปลกจังคะ"

"ก็อยากให้คล้องจอง 4 คนพ่อแม่ลูกไง ใหญ่ ยาหยี ตัวยุ่ง แล้วก็เยอะแยะ"

"สงสารลูกเลยค่ะ เจ้าตัวยุ่งยังพอเข้าใจได้ แต่เยอะแยะนี่ยังไง"

"เดี๋ยวหยีเห็นก่อน แล้วจะบอกว่าชื่อนี้เหมาะมาก" ภวิศรีบเดินออกไปหน้าประตูบ้าน ยกมือเป่าปากเรียกลูกชาย รอไม่นาน เจ้าเยอะแยะก็วิ่งปรี่เข้ามากระโจนใส่เขาในทันที

ยาหยีเห็นภาพตรงหน้าก็อดขำไม่ได้ เพราะเจ้าเยอะแยะ คือ สุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ ที่ขนปุกปุย ตาสีฟ้า ตัวใหญ่ ยืนหอบแฮกๆ แถมเลียหน้าพ่ออย่างอารมณ์ดี

"พอก่อนเยอะแยะ ไปหาแม่เร็ว มานี่ ทำความคุ้นเคยกับน้องด้วย" ภวิศสั่งเจ้าลูกชายที่ดูขี้เล่น แสนซน แต่เชื่อฟังเขาพอสมควร

"ไงครับ เยอะแยะ ขอมือหน่อย สวัสดีครับ" ยาหยีเริ่มทำความรู้จักกับเจ้าเยอะแยะ โดยที่ยังอุ้มเจ้าตัวยุ่งไว้ด้วย

ภวิศเห็นท่าทีของเจ้าหมาน้อยก็อดขำไม่ได้ มันส่งขาหน้าให้เธออย่างรวดเร็ว แถมทำจมูกฟุดฟิดดมทั้งแม่ ดมทั้งน้อง ก่อนจะส่งเสียงเห่า และกระโดดซ้ายที ขวาที เพื่อเรียกร้องให้ทุกคนมาเล่นด้วยกัน

"เยอะแยะ หยุดก่อน" ภวิศส่งสัญญาณมือ เจ้าเยอะแยะก็หยุดในทันที

"เก่งมากเลยค่ะ พี่ใหญ่ส่งเยอะแยะไปเรียนมาเหรอคะ"

"อืม ไปเรียนมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ส่วนเจ้าตัวยุ่งพี่เพิ่งให้เพื่อนดูมาให้เมื่อ 2 วันที่แล้ว มันหย่านมแม่ไม่นาน หยีก็ดูแลลูกด้วยนะ"

หญิงสาวพยักหน้ารับด้วยความเต็มใจ "ค่ะ ขอบคุณนะคะ" เธอขอบคุณเขาจากใจจริง วันนี้เธอมีความสุขมาก มีความสุขที่สุดในโลกเลย

////

อวยพรให้ไรท์ถูกหวยด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว