email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่33(ใจเต้นแรง)

ชื่อตอน : ตอนที่33(ใจเต้นแรง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2563 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33(ใจเต้นแรง)
แบบอักษร

 

เกาะร้าง

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา...

“น้องหญิงครับ”เสียงนุ่มของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นอยู่ที่หน้าปากโพรงโขดหินสามก้อนที่ถูกซ้อนกันเองโดยธรรมชาติทำให้ฉันรีบเอามือมากอดร่างงที่เปลือยเปล่าของฉันแทบจะทันที

“มีอะไรคะ?”ฉันชะโงกศีรษะออกไปถามคุณหมอแทนที่นั่งอยู่หน้าซอกหินขนาดใหญ่นี้ด้วยความสงสัย

“เสื้อผ้าของน้องหญิงยังไม่แห้งแต่ผมเกรงว่าข้างนอกฝนกำลังจะตก น้องหญิงรับนี้ไปคลุมตัวไว้ก่อนนะครับ”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ฉันจึงขมวดคิ้ว ฝกจะตกแล้วเขาจะไม่เปียกเหรอ ซอกหินนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่มากอยู่ได้แค่คนเดียวหรืออาจจะสองคนถ้าเบียดกันเอาก็อาจจะอยู่ได้

“เห็นหรือยังครับ?”เสียงของคุณหมอแทนทำให้ฉันหลุดจากภวังค์และชำเลืองตาไปมองใบตองสีเขียวขนาดใหญ่ที่พอจะเอามาคลุมร่างไว้ได้แบบพอดิบพอดี

“หะเห็นแล้ว”ฉันตอบหมอแทนไปพลางเอื้อมมือไปหยิบใบตองสีเขียวที่ถูกเช็ดจนสะอาดแล้วมาคลุมร่างของฉันไว้แทนผ้าห่ม ตอนนี้เสื้อผ้าของฉันเปียกหมดเลย คุณหมอแทนเลยเอาเสื้อผ้าของฉันไปตากไว้เพราะเขากลัวว่าฉันจะเป็นหวัด

“ครับ น้องหญิงนอนพักนะเดี๋ยวผมจะไปหาอะไรมาให้ทาน”เสียงของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแจ่มใส ฉันเม้มปากตัวเองแน่น เพราะฉันอยากจะบอกเขาว่า

‘ขอบคุณนะคะ’แต่ความทิฐิในตัวฉันมันมากเหลือเกิน ฉันเชื่อว่าถ้าใครหลายๆคนได้เข้ามายืนในจุดจุดเดียวกับฉันทุกคนจะเข้าใจสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้

พรึบ

เสียงฝีเท้าของคุณหมอแทนเดินเหยียบย้ำกับใบไม้แห้งค่อยๆดังห่างไกลออกไป

“เห้ออ”ฉันผ่อนลมหายใจลงอย่างอึดอัด ฉันควรทำยังไงดี ใจหนึ่งฉันก็เป็นห่วงเขาอีกใจหนึ่งก็นึกโกรธเขาที่ทำให้ฉันเดือดร้อนไปด้วย แต่ลึกๆแล้วฉันก็กลัวเขา กลัวว่าเขาจะไปเป็นอะไรไป ฉันไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขากำลังทำให้ฉันอยู่นี้คือความจริงใจของเขาหรือเขาแค่แกล้งทำดีกับฉันเพื่อให้ฉันตายใจ มันคือยังไงกันแน่ ฉันงงไปหมดแล้ว

ซ่าๆๆๆๆ

“เอ๊ะ!เสียงฝนตกเหรอ?”ฉันพูดขึ้นอย่างนึกตกใจที่ได้ยินเสียงเม็ดฝนดังกระทบกับพื้นดินทรายและใบไม้ต้นไม้และโขดหินที่อยู่บริเวณรอบๆนี้

“คุณหมอแทน!”ฉันเอ่ยขึ้นอย่างนึกเป็นห่วงเพราะด้านนอกไม่มีที่ให้หลบฝนเลย นี่เขาก็หายไปนานแล้วนะ เขาควรจะกลับมาได้แล้วสิ หรือว่าเขาจะปล่อยฉันทิ้งไว้ที่นี้คนเดียวและหนีกลับฝั่งไปแล้ว

ตึกๆๆๆๆพรึบๆๆๆ

เสียงฝีเท้าหนักๆของคุณหมอแทนดังวิ่งเข้ามาใกล้ๆกับโขดหินที่ฉันนั่งหลบซ่อนอยู่ ในนี้ไม่เปียกเพราะมีโขดหินตั้งวางไว้จนเกิดเป็นโพรงไม่ใหญ่มากแต่ค่อนข้างลึกพอสมควรและต้องค่อยๆคลานเข้ามา

ซ่าๆๆๆๆๆ

เสียงฝนข้างนอกตกหนักขึ้นทำให้ฉันนึกเป็นห่วงหมอแทนที่อยู่ด้านนอก

พรึบ

ฉันค่อยๆคลานออกไปดูว่าคุณหมอแทนกำลังทำอะไรอยู่และภาพเบื้องหน้าทำให้จิตใจของฉันอ่อนไหวลงความโกรธที่เคยมีตอนแรกกลับแปรเปลี่ยนหายไปเมื่อเห็นว่าคุณหมอแทนกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆโขดหินที่ฉันอยู่โดยที่ร่างกายของเขาเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเม็ดฝนเนื้อตัวของเขาสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ นำ้ตาของฉันเริ่มไหลรินออกมาด้วยความสงสารข้างกายของหมอแทนมีกล้วยนำ้หว้าหนึ่งเครือพร้อมกับกระบอกไม้ไผ่ที่วางอยู่ตรงทางเข้าโขดหินทำให้ฉันรู้ว่าเขานำสิ่งของพวกนั้นมาให้ฉัน

พรึบ

“น้องหญิง?”เสียงของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแหบพร่าใบหน้าซีดเผือกเหมือนคนที่โดนนำ้นาน ฉันเอื้อมมือไปแตะไหล่ของเขาเรามองตากันมือหนาของหมอแทนเอื้อมมาเช็ดนำ้ตาให้ฉันพร้อมกับยิ้มบางๆให้ฉันรอยยิ้มของเขาทำให้ใจของฉันเต้นรัวเเรงขึ้นทำไมทำไมเขาต้องทำดีกับฉัน?

“หนาวไหมคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอแทนไปด้วยความสงสาร คุณหมอแทนกระยับริมฝีปากที่ซีดเผือกพร้อมกับเอ่ยขึ้น

“ไม่หนาวครับ”คุณหมอแทนกัดฟันพูดทั้งๆที่เขาหนาวจนตัวสั่นแต่ทำไมเขาต้องโกหกฉัน เพื่ออะไร

“น้องหญิงเข้าไปข้างในเถอะครับ ตรงนี้มันหนาวเดี๋ยวเม็ดฝนจะกระเต็นโดนร่างของน้องหญิงเอานะครับ”คุณหมอแทนกัดฟันพูดริมฝีปากของเขาสั่นระริกทำให้ฉันส่ายศีรษะไปมา

“ถ้าหมอแทนไม่เข้ามาในนี้น้องหญิงก็ไม่เข้าไปค่ะ!”ฉันตอบคุณหมอแทนไปด้วยนำ้เสียงจริงจัง คุณหมอแทนเหมือนจะไม่ยอมแต่ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆและเม็ดฝนเริ่มกระเต็นเข้ามาโดนร่างของฉัน

“ก็ได้ครับ”คุณหมอแทนรับคำฉันและค่อยๆคลานเข้ามาในโขดหินเดียวกับฉัน เราสองคนนั่งเบียดกันฉันสัมผัสได้ถึงตัวของหมอแทนที่เริ่มสั่นด้วยความหนาวเย็นของอากาศและเม็ดฝน

“ถอดเสื้อออกเถอะคะมันเปียกหมดแล้ว”ฉันเอ่ยบอกหมอแทนไปพลางมองสำรวจร่างกายของเขา

“เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะคะ”

“แต่”คุณหมอแทนอำ้ๆอึ้งๆไม่กล้าสบสายตาฉัน

“ถ้าคุณหมอไม่สบายไปอีกคนแล้วใครจะดูแลน้องหญิงละคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอแทนไปอย่างจริงจัง จนเขายอมที่จะถอดเสื้อออกและยิ่งกลับทำให้ร่างกายของคุณหมอแทนสั่นหนักขึ้นกว่าเดิมทำให้ฉันขมวดคิ้วงุนงงคุณหมอแทนเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันพลางยิ้มแหยๆส่งมาให้ฉัน ร่างกายของเราต้องการความอบอุ่นและร่างกายของมนุษย์ด้วยกันก็จะสามารถช่วยให้ความอบอุ่นกันได้

พรึบ

“น้องหญิง?!!”คุณหมอแทนเอ่ยเรียกฉันด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆฉันก็เข้าไปกอดร่างของคุณหมอแทนและเอาใบตองคลุมร่างให้เขาและฉันไปด้วยร่างกายของฉันอบอุ่นจะช่วยให้ร่างกายที่หนาวเย็นของหมอแทนได้คลานความหนาวเย็นลงได้บ้าง

“คุณหมอแทนเป็นหมอน่าจะรู้นะคะว่าร่างกายของมนุษย์ด้วยกันจะช่วยให้ความอบอุ่นแก่กันได้”ฉันเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าของหมอแทนแต่ฉันกลับเอาใบหน้าซุกลงไปกับหน้าอกขาวๆของเขาที่ตอนนี้ก้อนเนื้อข้างในของเขากำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งทำให้ฉันนึกขำตัวเองและตัวของคุณหมอแทน

ตึกตักๆๆ

“ใจเต้นแรงจังเลยนะคะ”ฉันเอ่ยบอกคุณหมอแทนไปพลางค่อยๆหลับตาลงฟังเสียงหัวใจของหมอแทนที่เต้นแรงและดังกว่าเสียงสายฝนข้างนอกซะอีก

“กอดน้องหญิงสิคะ”ฉันเอ่ยบอกคุณหมอแทนไปพลางกระชับแขนที่โอบเอวของหมอแทนให้แน่นขึ้นเพื่อให้ร่างกายที่อบอุ่นของฉันได้เบียดเสียดไปกับร่างกายของคุณหมอแทนให้เขาได้รับความอบอุ่นเช่นกัน

“คะครับ”คุณหมอแทนเอ่ยตอบฉันมาด้วยนำ้เสียงติดขัด เขาค่อยๆเอื้อมมือมากอดเอวบางของฉันไว้อย่างแผ่วเบา

“ผมรักน้องหญิงนะ”เสียงของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาที่บนศีรษะของฉัน ฉันก็ยิ้มออกมานี่ฉันกำลังดีใจกับคำบอกรักของเขาหรือ ทั้งๆที่เขามีครอบครัวอยู่แล้วเนี่ยนะ!

“ผมอยากจะพูดอยากจะเล่าอะไรๆให้น้องหญิงทุกๆอย่างทุกๆเรื่องผมขอให้น้องหญิงฟังผมได้ไหมครับ?”เสียงของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงขอร้อง ฉันก็พยักหน้าหงึกๆเป็นคำตอบให้เขาไปว่าฉันอยากฟังเรื่องของเขาทุกเรื่องทุกอย่างที่เขาทำและทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น

พรึบ

หมอแทนเอนแผ่นหลังพิงกับโขดหินและจับร่างของฉันไปนอนซบบนตัวเขา

“ผมไม่เคยรักผู้หญิงคนอื่นเลยนอกผู้หญิงสี่คนในชีวิตของผม”

“ผู้หญิงคนแรกที่ผมรักก็คือคุณแม่ของผมและคนที่สองก็คือพี่สาวของผมต่อมาคนที่สามก็คือเวียงพิงค์ที่เป็นรักแรกของผมและผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมได้รู้จักกับคำว่ารักเธอทำให้ผมอยากจะหยุดไว้แค่เธอคนเดียวแต่ในเมื่อผมพร้อมที่จะหยุดแค่เธอแต่ผมก็รู้ว่าเธอไม่ได้มีใจให้ผมเลยสักนิดเธอเข้ามาใกล้ชิดผมมาหลอกให้ผมรักก็เพราะเธอทำเพื่อคนที่เธอรักนั้นก็คือเจ้าสัวคุณพ่อของน้องหญิงยังไงละครับ”คุณหมอแทนเล่าเรื่องของเขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดฉันยื่นมือไปจับมือของคุณหมอแทนเพื่อให้กำลังใจเขา ที่แท้เขาก็รักคุณแม่ของฉัน แต่คุณแม่ของฉันเข้าไปใกล้ชิดเขาก็เพื่อหวังผลประโยชน์ให้คุณพ่อของฉัน นั้นคงจะไม่ผิดถ้าเขาจะแค้นคุณพ่อของฉันมากแต่ก็ไม่น่ามากถึงขั้นจะฆ่าคุณพ่อฉันเลยหนิ

“แล้วทำไมคุณถึงคิดอยากจะฆ่าคุณพ่อของน้องหญิงละคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอแทนไปอย่างนึกสงสัย

“ทำไมน้องหญิงคิดแบบนั้นละครับ?”คุณหมอแทนยื่นมือมาลูบแขนเรียวของฉันพลางเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงแปลกใจ

“น้องหญิงแอบได้ยินคุณคุยโทรศัพท์สั่งฆ่าคุณพ่อของน้องหญิง”ฉันบอกเขาไป คุณหมอแทนเงียบไปสักพักเหมือนว่าเขากำลังนึกอะไรบางอย่าง

“นั้นเป็นแผนของผมนะครับที่หลอกให้ศัตรูตายใจให้เขาคิดว่าผมอยู่ข้างเขาและมีศัตรูเป็นคนคนเดียวกันกับเขาซึ่งก็คือเจ้าสัว”หมอแทนอธิบายให้ฉันฟังด้วยนำ้เสียงจริงใจ ในนำ้เสียงและคำพูดของเขาช่างฉะฉานเขาไม่น่าจะโกหกฉัน

“ที่จริงผมขอยอมรับเลยครับว่าผมเคยเกลียดและโกรธแค้นเจ้าสัวมากเพราะคิดว่าเขาเป็นคนสั่งคนของเขาให้ไปวางระเบิดฆ่าครอบครัวของผม”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดและแค้นเคืองไปในตัว ฉันจึงขยับใบหน้าขึ้นไปนอนหนุนแขนของเขาแทนเพื่อจะได้มองหน้าเขาได้ชัดเจน เขายิ้มให้ฉันแต่ฉันขมวดคิ้วงุนงงใส่เขา

“แล้วตอนนี้คุณหมอแทนยังโกรธแค้นคุณพ่อของน้องหญิงอยู่ไหมคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอแทนไปอย่างนึกสงสัยพลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเขาเพื่อจะดูว่าคำตอบของเขาเขาได้โกหกฉันไหม?

ตอนที่33มาแล้วนะคะ

คำตอบของคุณหมอแทนจะเป็นยังไงโปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ😘😘

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️❤️😘

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว