email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่31(ความจริง)

ชื่อตอน : ตอนที่31(ความจริง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2563 08:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่31(ความจริง)
แบบอักษร

 

บ้านพักตากอากาศของแทนคุณ

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา....

“พี่หญิงครับ^_^”เสียงเจือยแจ๋วของไททันเอ่ยเรียกฉันมาแต่ไกลพร้อมกับเสียงฝีเท้าน้อยๆที่กำลังวิ่งมาอย่างไวเพื่อให้เข้ามาถึงตัวฉันได้เร็วที่สุด

พรึบ

“ไททันครับ!”เสียงดุๆเข้มๆของคุณหมอแทนที่ห่างไกลออกไปจากฉันเอ่ยขึ้นเพื่อห้ามปรามไททัน เสียงฝีเท้าของไททันหยุดลงตรงหน้าของฉันพอดิบพอดี

“ไททันอยากเล่นกับพี่หญิง”เสียงของไททันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงกลัวๆและแหบพร่าเพราะเขากลัวคุณหมอแทนจะดุเขา ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณหมอแทนยืนอยู่ตรงไหนของห้องแห่งนี้ ตอนนี้ป้าพันพาฉันออกมานั่งรับลมข้างนอกและดูเหมือนว่าป้าพันจะไปเอาของว่างมาให้ฉันกิน

“เล่นไม่ได้ครับ พี่หญิงไม่สบายอยู่นะ ไททันมาเล่นกับพ่อดีกว่าม่ะ”เสียงของคุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงใจดีและกล่อมไททัน ไททันก็เหมือนจะใจอ่อน

“เดี๋ยวไว้พี่หญิงหาย เรามาวิ่งไล่จับกันนะครับ^_^”ก่อนที่ไททันจะเดินกลับไปหาหมอแทนเด็กน้อยก็หันมาบอกฉันพลางจับนิ้วก้อยของฉันไปเกี่ยวก้อยสัญญา

“จ๊ะ พี่สัญญา^_^”ฉันยิ้มและก้มหน้าลงไปบอกไททัน ฉันเดาว่าตอนนี้ไททันคงจะกำลังยิ้มแก้มแทบปริอยู่แน่ๆ

“ทั่นไปหาพ่อแทนก่อนนะครับ”

“จ้า”พอสิ้นเสียงฉันไททันก็ปล่อยนิ้วก้อยของฉันและวิ่งห่างไกลออกไปอีกทิศทางหนึ่ง ฉันคิดว่าหมอแทนคงเฝ้ามองฉันอยู่ห่างๆถึงดวงตาของฉันจะมองไม่เห็นแต่ฉันรับรู้ได้ตลอดเวลาว่ามีคนกำลังจ้องมองมาที่ฉันอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าฉันจะทำอะไร

“ขนมหวานมาแล้วค่ะคุณหนู^-^”เสียงของป้าพันเอ่ยขึ้นทำให้ฉันรีบหันไปตามทิศทางของเสียงใจดีของป้าพันด้วยความดีใจ

“ขอบคุณนะคะ^_^”

“ค่ะ ทานเยอะๆนะคะคุณหนู”

“ค่ะ”ฉันเอ่ยขึ้นและค่อยๆอ้าปากออกเพื่อรับขนมที่ป้าพันกำลังป้อนฉันอยู่

“อร่อยไหมคะ?”ป้าพันเอ่ยถามฉันหลังจากที่ฉันชิมขนมของท่านไปหนึ่งคำแล้ว

“อร่อยที่สุดเลยค่ะ^_^”ฉันตอบป้าพันไปตามความจริงและเริ่มอ้าปากรอขนมคำต่อไปและต่อไปอีก

ห้องนอนเจ้าหญิง บ้านพักตากอากาศแทนคุณ

พรึบ

“ป้าพันจะไปไหนคะ?”ฉันเอ่ยถามป้าพันไปด้วยความอยากรู้และใจที่สั่นแปลกๆของฉันฉันจับแขนป้าพันตอนที่ท่านกำลังห่มผ้านวมให้ฉันเพื่อจะส่งฉันให้เข้านอน

“ป้าจะไปจ่ายตลาดสักแปปหนึ่งนะคะคุณหนู อาหารที่คุณแทนเตรียมไว้ใกล้จะหมดลงแล้วป้าเลยอยากออกไปซื้อมาเติมสักหน่อยนะคะ”ป้าพันเอื้อมมืออีกข้างของท่านมาจับมือของฉันไว้มืออุ่นๆของท่านทำให้ไม่กล้าและไม่อยากปล่อยมือจากท่านไป ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว

“ไม่ไปได้ไหมคะ?”ฉันเอ่ยถามป้าพันไปเป็นเชิงขอร้อง ป้าพันเงียบไปสักพักและยื่นมืออีกข้างมาลูบผมของฉันอย่างแผ่วเบา

“หนูกลัว”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงคลอกำลังจะร้องไห้ ฉันกลัวจริงๆนะ

“คุณหนูกลัวว่าป้าจะไม่ได้กลับมาหาคุณหนูนะเหรอคะ?”ป้าพันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงจริงจัง ฉันจึงพยักหน้ารัวๆ

“ตอนนี้ทุกอย่างรอบๆตัวของพวกเรามันเปลี่ยนไปแล้วค่ะคุณหนู”

“เปลี่ยนไปยังไงคะ?”ฉันเอ่ยถามป้าพันไปอย่างไม่เข้าใจ

“ป้าพูดอะไรเยอะไม่ได้ค่ะ ถ้าป้ารู้เยอะมันจะไม่เป็นผลดีกับคุณท่านทั้งสองรวมไปถึงคุณหนูของป้าด้วยนะคะ”ป้าพันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเศร้างหมองและเต็มไปด้วยความกังวลใจ

“คุณหนูนอนพักเถอะนะคะ ป้าไปแค่แปปเดียว”ป้าพันเอ่ยบอกฉันด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่าท่านจะต้องกลับมาหาฉันให้ได้

“ค่ะ ป้าต้องกลับมาหาน้องหญิงนะคะ”

“ค่ะ ป้าจะกลับมาดูแลคุณหนูของป้า^_^”ป้าพันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแจ่มใสฉันจึงยิ้มและพยักหน้าเข้าใจและฉันก็ค่อยๆปล่อยมือจากแขนของป้าพันเพื่อให้ท่านได้ไปทำงานของท่านต่อ

“ป้าไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ คนของผมจะคอยเฝ้ามองป้าตลอดเวลา”เสียงที่แผ่วเบาและดังไกลออกไปของคุณหมอแทนทำให้ฉันที่นอนอยู่ในห้องได้ยิน เพราะฉันเป็นคนหูดีและหูไวมาก ถึงเขาจะอยู่ไกลและเขาคงคิดว่าฉันไม่ได้ยินแต่ที่จริงฉันได้ยินทุกคำพูด ฉันสับสนไปหมดว่าที่จริงแล้วหมอแทนได้ลอบวางระเบิดคุณพ่อคุณแม่ของฉันรึเปล่า เพราะหลายวันที่ป้าพันมาอยู่กับฉันที่นี้ คุณหมอแทนไม่ทำอะไรท่านเลยเพียงแต่เป็นห่วงท่านและฉัน

“ผมขอตรวจร่างกายของน้องหญิงหน่อยนะครับ”เสียงฝีเท้าเบาๆของคุณหมอแทนหยุดลงตรงข้างเตียงนอนของฉันพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล

“อืม”ฉันตอบเขาไปเบาๆเขาก็นั่งลงและเริ่มตัวเช็กร่างกายภายนอกของฉันตามด้วยวัตรชีพจรและอัตราการเต้นของหัวใจ เขาทำทุกอย่างอย่างเบามือมาก มากจนฉันแทบไม่รู้สึก

“ไททันเขาไม่ได้อยู่ที่นี้กับเราแล้วนะครับ”คุณหมอแทนตรวจร่่างกายของฉันไปพลางเอ่ยขึ้น

“ทำไมคะ แล้วไททันไปอยู่ไหน?”ฉันรีบถามคุณหมอแทนไปแทบจะทันที คงไม่ได้มีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับไททันใช่ไหม?

“น้องหญิงไม่ต้องเป็นห่วงครับ ตอนนี้ไททันไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยแล้วและอีกไม่กี่วันผมจะส่งน้องหญิงไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยด้วยเช่นกันนะครับ”คุณหมอแทนพูดรัวยาวไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้ถามเขากลับ

“ฉันไม่ไป ฉันจะไปหาคุณพ่อคุณแม่!”ฉันตะโกนเสียงดังทันทีที่คุณหมอแทนลุกขึ้นยืนและเหมือนเขากำลังจะเดินออกไปจากห้องนี้

“ฉันรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่พี่ชายของฉันยังไม่ตาย นายไม่ได้วางแผนจะฆ่าพวกเขา!!”ฉันยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางเอ่ยบอกสิ่งที่ฉันรู้กับหมอแทนไป หมอแทนเงียบไปสักพักฉันไม่รู้ว่าเขากำลังคิดหรือทำหน้าแบบไหน

“นายกับคุณพ่อจัดฉากทุกอย่างเพื่อหลอกให้เหยื่อของคุณพ่อและนายตายใจใช่ไหม?!!”

“น้องหญิงรู้เรื่องนี้ได้ยังไงครับ?”คุณหมอแทนเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงตกใจและไม่อยากเชื่อเรื่องที่ฉันพูด ฉันจึงกระตุกยิ้มอย่างนึกสมเพชผู้ชายที่คุณพ่อของฉันไว้ใจและยอมร่วมมือด้วยทำให้ฉันต้องมาพลอยรับเคราะห์กรรมตรงนี้ไปด้วยเพียงเพราะธุรกิจของพวกผู้ใหญ่!!

“ฉันไม่ได้โง่!”ฉันพูดบอกหมอแทนไป ฉันรู้อะไรมากกว่าที่เขาคิด และฉันก็รู้อีกด้วยว่าตอนนี้พวกนั้นมันรู้แล้วว่าคุณหมอแทนกับคุณพ่อของฉันหลอกพวกมัน

“เขากำลังจะตามมาเก็บนายใช่ไหมล่ะ และใครจะซวยไปด้วยถ้าไม่ใช่ฉันไททันและป้าพัน!!”

“นายคิดว่าธุรกิจเพียงไม่กี่ร้อยล้านมันมีค่ามากกว่าชีวิตของฉันอย่างงั้นเหรอ?”ฉันถามหมอแทนไปอย่างรู้สึกเสียใจที่ฉันคิดอะไรผิดไปมากมายและสมเพชตัวเองที่ใครๆก็มองว่าฉันโง่และไม่ทันคนแต่เปล่าเลย ฉันแค่เป็นไม่กล้าแสดงออกแค่นั้นเอง ฉันพูดกับคุณหมอแทนด้วยเปลี่ยนสรรพนามแบบนี้มาตั้งแต่ที่ฉันฟื้นขึ้นมา

“ผมไม่เคยคิดว่าจะเอาอะไรมาเปรียบกับชีวิตของน้องหญิงได้หรอกครับ เพราะน้องหญิงมีค่ากับผมมากกว่าชีวิตของผม”เสียงแผ่วเบาของหมอแทนเอ่ยขึ้นทำให้ใจของฉันสั่นกระตุก เขาหมายความว่ายังไง?

“นายพูดเรื่องอะไร จะเล่นละครบทไหนให้คนโง่อย่างฉันดูอีกล่ะ?”

“ผมไม่ได้เล่นละครบทอะไรให้น้องหญิงดูหรอกครับเพียงแค่ผมจะบอกความจริงให้น้องหญิงรู้”

“ความจริงอะไร?”ฉันเอ่ยถามหมอแทนไปอย่างสงสัย หมอแทนเงียบไปสักพักและถอนหายใจเข้าออก

“ผมกับเจ้าสัวมีเรื่องเข้าผิดใจกับนักธุรกิจลงทุนชาวยุโรปคนหนึ่ง โดยที่เขาคิดจะโกงพวกผมโดยที่ขายงานของพวกผมให้กับฝ่ายศัตรูและตำรวจจนเมื่อต้นเดือนก่อนทรัพย์สินของเจ้าสัวโดนทางการยึดและตรวจสอบไปกว่าครึ่งเจ้าสัวคับแค้นใจมาก ผมจึงวางแผนหลอกล่อให้นักธุรกิจคนนั้นไปที่งานเลี้ยงของบริษัทเราและวางระเบิดฆ่าเขาทิ้งซะ”หมอแทนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับคนกำลังสำนึกผิด

“เลว เลวมาก!”ฉันพูดไปตามความจริง แค่เรื่องเข้าใจผิดทำไมต้องคิดจะฆ่ากันด้วย

“ใช่ครับผมมันเลว ในสายตาของน้องหญิงผมมันไม่มีอะไรดีอยู่แล้วหนิ”หมอแทนพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อแต่ทำไมฉันต้องรู้สึกแปลกๆด้วยกับการที่ต่อว่าเขา

“ทนอีกนิดนะครับ รอให้เรื่องทุกอย่างสงบลงก่อนแล้วเดี๋ยวพวกเราก็คงจะกลับไปใช้ชีวิตได้อย่างเดิมแล้วล่ะครับ”หมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินห่างออกไปตามด้วยเสียงปิดประตูห้องนอนให้ฉัน

“แล้วนายคิดจะมอบตัวกับตำรวจไหม?”ฉันตะโกนเอ่ยถามหมอแทนไป และฉันเองก็คิดว่าเขาจะได้ยินคำพูดของฉัน

“น้องหญิงอยากให้ผมมอบตัวใช่ไหมครับ?”เสียงของคุณหมอแทนดังอยู่ข้างนอกนำ้เสียงของเขาช่างคลาดเดาได้ยากจริงๆ

“ถ้าน้องหญิงต้องการแบบนั้น หลังจากที่ผมเห็นว่าน้องหญิงกลับมามองเห็นได้แล้ว ผมจะไปมอบตัวครับถ้ามันทำให้น้องหญิงยกโทษให้ผมได้”เสียงของหมอแทนเอ่ยขึ้นอย่างตัดพ้อ ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไป

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!”

“เขาเป็นฆาตกร!”ฉันพูดขึ้นอย่างนึกกลัว นี่มันน่ากลัวกว่าที่ฉันคิดอีกนะ แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้ฆ่าคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายของฉัน บางทีพวกเขาทั้งสามคนกำลังไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักที่ในที่ที่ปลอดภัย แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกแปลกๆกับห้วใจของตัวเองด้วยเนี่ย!!

“ฉันเข้าใจคุณผิดไปเหรอ?”ฉันเอ่ยถามกับตัวเองให้ลองคิดทบทวนเรื่องของคุณหมอแทนให้มากขึ้น ฉันมองไม่ออกเลยว่าเขาเป็นคนยังไง เขากำลังคิดอะไรอยู่ ในแววตาคู่สวยของเขาและใบหน้าหล่อๆที่แสนดีของเขากลับเต็มไปด้วยเงื่อนงำมากมายอยู่ในนั้น เขาเป็นผู้ชายที่น่ากลัวจัง

ตอนที่31มาแล้วนะคะ

นี่มันเรื่องอะไรกันคะ

เรื่องที่คุณหมอแทนเล่าให้น้องหญิงฟังมันคือเรื่องจริงใช่ไหมคะ

ผู้ชายคนนี้เต็มไปด้วยเงื่อนงำ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว