email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 15.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2563 12:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15.2
แบบอักษร

โครม!

“ กูบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเข้ามายุ่ง! ” ลูกค้าผู้ชายคนหนึ่งของบาร์กำลังโวยวายลั่นทั้งยังขว้างปาข้าวของจนแตกพังเสียหายเพราะถูกพนักงานในร้านห้ามไม่ให้เขาลวนลามพนักงานผู้หญิงที่ยกถาดมิกซ์เซอร์เข้าไปเสริฟ

“ คุณลูกค้าเมามากแล้วผมว่าคุณควรจะกลับบ้านดีกว่านะครับ ” พนักงานชายพยายามพูดกับลูกค้าอย่างสุภาพด้วยความอดกลั้น

“ มึงเป็นแค่เด็กเสริฟ มีสิทธิ์อะไรมาไล่กูที่เป็นลูกค้าห้ะ! ” เขาชี้หน้าพนักงาน

“ คุณผู้ชายกำลังส่งเสียงรบกวนลูกค้าคนอื่นของเราอยู่นะครับ ”

“ รบกวนใคร!? ” ชายผู้นั้นมองกราดไปทั่วร้านแล้วทำท่ากร่างเป็นนักเลงโต ลูกค้าคนอื่นก็ไม่มีใครเข้ามายุ่งเพราะไม่อยากมีปัญหาแต่ก็พากันมองด้วยความรผู้สึกสมเพช

“ เอาไงดีเจ้ เด็กเราเอามันไม่อยู่แล้ว ” บอสบาร์เทนเดอร์หนุ่มสะกิดถามเจ้าของร้านสาวสวยที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์

“ แกออกไปเรียกการ์ดเข้ามา เดี๋ยวในนี้ฉันจะจัดการเอง ” สุรนันทน์สั่งเสียงดุ

“ แน่ใจนะว่าจะจัดการได้ ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มถามด้วยความเป็นห่วง

“ รีบๆ ออกไปเรียกการ์ดเข้ามาสิ ” สุรนันทน์ย้ำคำสั่งอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปยังโต๊ะที่กำลังมีเรื่องด้วยสีหน้าเรียบๆ ไม่ได้รู้สึกกลัวเพราะบาร์ของเธอเปิดมาได้หลายปีแล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนี้จึงไม่ใช่ครั้งแรก

“ แอร์ กลับไปทำงาน ” หญิงสาวจับไหล่พนักงานหญิงที่ถูกลวนลามแล้วพยักหน้าให้เธอเดินออกไปก่อนแต่ให้พนักงานผู้ชายยืนอยู่กับเธอเพื่อคอยคุมเชิง

“ มาแล้วเหรอน้องสาวคนสวย พี่นึกว่าคืนนี้พี่จะไม่ได้เจอน้องสาวแล้วเสียอีก ” ร่างท้วมเตี้ยเดินโซเซเข้าหาสุรนันทน์ที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะทันที พนักงานชายจึงเอาตัวเข้ามาขวางเธอเอาไว้ สร้างความไม่พอใจให้ลูกค้าเจ้าปัญหามากขึ้นไปอีก เขากระชากคอเสื้อพนักงานชายอย่างแรงและเงื้อมมือขึ้นหมายจะตบหน้าพนักงานของสุรนันทน์ แต่หญิงสาวร้องห้ามเอาไว้

“ อย่าค่ะ ” สุรนันท์ร้องห้าม

“ พี่จะไม่ใช่ความรุนแรงกับคนของน้องสาวเลยถ้าน้องสาวยอมนั่งดื่มกับพี่ ” เสียงพูดฟังแทบจะไม่เป็นภาษาระคนเสียงสะอึกที่น่ารำคาญเพราะความเมาดังลั่นเขาปล่อยมือจากคอเสื้อของพนักงานชายแล้วผลักจนล้มลงก่อนจะตรงเข้าหาสุรนันทน์ คว้าข้อมือเธอเอาไว้แล้วฉุดให้เธอเดินไปนั่งที่โต๊ะของเขา แต่ยังไม่ทันจะได้นั่งร่างท้วมเตี้ยก็ถูกกระชากอย่างแรงและเหวี่ยงกระเด็นล้มลงไปกองอยู่กับพื้นเสียงดังโครมใหญ่ ทุกคนในร้านร้องขึ้นด้วยความตกใจ

“ ใครวะ!? กล้าทำกู ” เสียงสบถตามมาอีกหลายคำกว่าร่างท้วมเตี้ยจะพยุงตัวลุกขึ้นมาได้

“ กูเอง ” คิรากรตวาดใส่ผู้ชายที่เขาเหวี่ยงล้มลงด้วยความโกรธ

“ มึง! ” ชายร่างท้วมหยัดกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลเพราะความมึนเมา พอจะตั้งตัวได้ก็ถูกกำปั้นกระแทกเข้าที่ใบหน้าจนล่วงลงไปกองกับพื้นอีกรอบ

“ คุณกรพอแล้วค่ะ ” สุรนันทน์รั้งแขนคิรากรเอาไว้ก่อนที่เขาจะเข้าไปกระทืบลูกค้าของเธอซ้ำ

“ มันลวนลามคุณนะ คุณยอมได้ยังไง ” คิรากรมองหน้าสุรนันทน์ ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธ

“ สาวไม่อยากมีปัญหาค่ะ อะไรที่เราประนีประนอมได้ก็ควรจะประนีประนอม อีกอย่างเขาเป็นลูกค้าประจำของที่ร้านสาวไม่อยากเสียลูกค้า ” สุรนันทน์อธิบาย

“ ไม่อยากเสียลูกค้า ก็เลยต้องยอมให้เขาจับมือถือแขนลากคุณไปนั่งดื่มด้วยเนี่ยนะ ” น้ำเสียงและสีหน้าของเขาแสดงออกถึงไม่พอใจอย่างชัดเจน

“ ที่นี่เป็นร้านเหล้านะคะคุณกร เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ อยู่แล้วสาวจัดการได้ค่ะ ” เธอพูดอย่างมั่นใจ

“ แต่ผมไม่ชอบให้ใครมาจับมือถือแขนคุณแบบนี้ ” คิรากรพูดออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“ คุณกรว่าอะไรนะคะ ” สุรนันทน์ถามอย่างไม่แน่ใจเธอมองหน้าคิรากรรอให้เขาพูดประโยคนั้นออกมาอีกครั้ง

“ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ” คิรากรเปลี่ยนเรื่องทันที เขาเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าพูดออกไปแบบนั้นได้ยังไง

สุรนันทน์ถอนหายใจอย่างผิดหวัง “ สาวโอเคค่ะ ”

บอสบาร์เทนเดอร์สุดหล่อของร้านเดินเข้ามาพร้อมกับการ์ดอีกสองคน “ เจ้ จะเอายังไงกับไอ้เตี้ยนั้น ”

“ พยุงเขาขึ้นมาแล้วพาออกไปนอนที่ห้องพักด้านหลังก่อน ” สุรนันทน์สั่งพนักงานของเธอ

“ ครับ ” การ์ดสองคนรีบเข้าไปช่วยกันพยุงลูกค้าที่ถูกชกหน้าจนสลบออกไปข้างนอก พนักงานคนอื่นจึงรีบเข้ามาเก็บข้าวของที่แตกเสียหายและจัดโต๊ะให้เข้าที่เข้าทาง

“ คุณกรไปนั่งดื่มอะไรเย็นๆ ดีกว่าค่ะ จะได้รู้สึกดีขึ้น ”

“ คุณสาวครับ ”

“ คะ ” สุรนันทน์ขานรับแล้วมองหน้าเขา

“ คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้บ่อยๆ จริงเหรอครับ ”

“ ไม่บ่อยขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ก็มีบ้าง ” สุรนันทน์ยิ้มเหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นแค่เรื่องธรรมดาแต่คิรากรกลับไม่คิดิย่างนั้น เขามองว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นอีก

“ แล้วคุณสาวเคยคิดจะเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นบ้างไหมครับอย่างเช่น... ”

ตึง! ตึง! เสียงบาร์เทนเดอร์ใช้แทงเหล็กเซาะน้ำแข็งดังขึ้น

คิรากรหันไปตามเสียงนั้นก็เจอกับสายตาที่มองเขาด้วยความไม่พอใจอยู่ก่อนแล้ว

“ บอสเบาๆ หน่อยสิ แกจะป่นน้ำแข็งหรือไง ” สุรนันทน์พูดกับบาร์เทนเดอร์คนสนิทของเธอ

“ ดื่มอะไรดีครับ ” น้ำเสียงที่เอ่ยถามบอกได้ชัดเจนว่าไม่พอใจ สายตาไม่เป็นมิตรของบาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อจ้องคิรากรประหนึ่งจะประกาศสงครามกับเขา

“ บรั่นดี ” คิรากรจ้องกลับแล้วจึงตอบ

“ วันนี้ดื่มบรั่นดีเลยเหรอคะ ” สุรนันทน์ถาม

“ ครับ ผมอยากดื่มอะไรแรงๆ ” เขาตอบพร้อมมองบาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อหลังเคาน์เตอร์บาร์ บาร์เทนเดอร์หนุ่มกำลังแกะก้อนน้ำแข็งให้เป็นก้อนกลมขนาดพอดีกับแก้วแล้วจึงเทบรั่นดีใส่ลงไป

“ วันนี้ดูคุณกรอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย ” สุรนันทน์ถามคิรากร

คิรากรยิ้มเขาอยากจะบอกเธอว่าก่อนหน้าที่จะเข้ามาในร้านเขาก็ยังอารมณ์ดีอยู่แต่พอเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอารมณ์ของเขาก็พุ่งพล่านเดือดดาลราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ

ตึง! แก้วบรั่นดีถูกกระแทกลงตรงหน้าของคิรากร

“ ขอบคุณ ” คิรากรของคุณเสียงห้วนๆ

“ เป็นอะไรของแกอีก ” สุรนันทน์ดุบาร์เทนเดอร์คนสนิทของเธอ เขาทำเป็นหูทวนลมไม่ใส่ใจคำพูดของเจ้านายสาว

“ ไม่เป็นไรครับคุณสาว ผมไม่ถือ ” พูดจบคิรากรก็ยกแก้วบรั่นดีขึ้นมาจิบ บาร์เทนเดอร์หนุ่มหันควับมาจ้องอย่างไม่พอใจ

“ คุณกรคะ เราไปนั่งดื่มในห้องทำงานสาวดีไหมคะจะได้คุยกันด้วย ” สุรนันทน์ค้อนใส่บาร์เทนเดอร์ของเธอ

“ ก็ดีครับคุณสาว ผมมีเรื่องจะปรึกษาคุณสาวอยู่พอดี ” คิรากรยิ้มเศร้าๆ

สองคนพากันเดินขึ้นไปยังชั้นบนซึ่งเป็นห้องทำงานของเธอ บาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อมองตามขึ้นไปแล้วฮึดฮัดปาผ้าเช็ดโต๊ะลงพื้น

“ เป็นอะไรของมึง? ” เพื่อนร่วมงานถามขึ้น

“ หมั่นไส้คน มันเพิ่งจะมาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้งก็บอกให้เจ้สาวปิดร้าน มึงจะไม่ให้กูโมโหได้ยังไง ”

“ ไม่ใช่ว่ามึงหึงเจ้สาวเหรอวะ ”

“ เจ้สาวเป็นพี่ที่กูเคารพรัก กูจะไปหึงเจ้แกทำไม กูก็แค่ห่วงว่ามันจะมาหลอกเจ้สาว เพราะมันมีแฟนอยู่แล้ว ” พูดจบก็หันมองขึ้นไปยังห้องทำงานของเจ้านายสาวที่เขาบอกว่ารักและเคารพเหมือนพี่สาว

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว