email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่29(เพราะเธอคือชีวิต)

ชื่อตอน : ตอนที่29(เพราะเธอคือชีวิต)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2563 17:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่29(เพราะเธอคือชีวิต)
แบบอักษร

 

โรงพยาบาลQ

แทนคุณ ธนาธิป....

“เห้ยๆ!ไอ้แทน”เสียงของไอ้หมอนอฟเพื่อนของผมเอ่ยเรียกผมพร้อมกับแรงจับที่ข้อมือของผมทำให้ผมหันขวับกลับไปมองมันอย่างไม่สบอารมณ์

“อะไร!”ผมเอ่ยถามมันไปด้วยความไม่พอใจคนยิ่งรีบๆอยู่มันจะเรียกทำไมของมัน

“มึงจะทำอะไร?”ไอ้นอฟจับร่างของผมให้หันไปเผชิญหน้ากับมันพร้อมกับเอ่ยถามผมด้วยความสงสัย

“กูรีบมึงก็รู้!!”ผมใส่อารมณ์กับมันด้วยความหงุดหงิด

“ไอ้แทนไหนตอนแรกมึงอยากจะทำลายเขาไม่ใช่เหรอว่ะ แต่ทำไมตอนนี้”

“กูไม่มีเวลามาอธิบายอะไรให้มึงฟังไอ้นอฟ มีอะไรค่อยคุยกันทีหลังตอนนี้กูไม่ว่าง!!”

พรึบ

“ไอ้แทนมึงตั้งสติ!มึงเรียนด้านไหนและน้องเขาบาดเจ็บตรงไหนมึงช่วยน้องเขาได้เหรอว่ะ!!”ไอ้นอฟจับร่างของผมให้หันไปตามแรงกระชากของมันพร้อมกับเอ่ยบอกสิ่งที่เตือนสติของผมได้ดีที่สุด ทำให้ผมหันหน้าไปมองมันแทบจะทันที

“กูไม่รู้ แต่กูจะช่วยเธอให้ถึงที่สุด เธอต้องไม่เป็นอะไร เธอต้องหาย!”ผมตะโกนใส่หน้สไอ้นอฟ

พรึบ

“ไอ้สัสแทน!!!”ไอ้นอฟเอ่ยด่าผมทันทีที่ผมผลักร่างของมันให้หลบไปพ้นทางของผม และผมไม่รอช้ารีบเดินมุ่งหน้าไปยังห้องผ่าตัดทันที

แอดดด

“เธอเป็นยังไงบ้าง?”ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องฉุกเฉินเข้ามาก็เดินมุ่งหน้าตรงไปยังเตียงผ่าตัดที่ทีพยาบาลและผู้ช่วยของผมยืนอยู่ข้างๆเตียงผู้ป่วยที่มีร่างเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งนอนสลบอยู่ ดวงตาของเธอหลับสนิทแต่ที่น่าตกใจและเป็นห่วงที่สุดในตอนนี้คือเลือดที่ไหลรินออกมาจากแก้วตาของเธอ นั่นเป็นสิ่งที่บีบใจของผมมากที่สุด ผมไม่ได้เรียนด้านตาและด้านนี้แต่ถึงยังไงผมจะต้องช่วยเธอให้ได้

“ไม่รู้สึกตัวค่ะคุณหมอแต่เธอหายใจเองได้ค่ะ”พยาบาลตอบผม ผมพยักหน้าเข้าใจและเดินไปยืนข้างเตียงคนไข้ทันที

“อดทนนะครับ น้องหญิงจะต้องหายนะ”ผมยื่นมือไปลูบศีรษะของเธออย่างแผ่นเบาและเหลือบหางตาไปมองยังจอสี่เหลี่ยมที่มีเส้นกราบขึ้นลงของอัตรการเต้นของหัวใจ

“ร่างกายของคนไข้พร้อมครับ ผมคิดว่ากระจกของเธออาจจะได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนักเราคงต้องเปลี่ยนกระจกตาให้เธอใหม่ครับ”เสียงของหมอประจำแผนกดวงตาและเชี่ยวชาญด้านดวงตาเอ่ยขึ้นทำให้ผมหันไปมองเขาและพยักหน้ารับรู้

“ช่วยเธอด้วยนะครับ ทำให้เธอมองเห็นได้อีกครั้งเถอะนะครับ โลกของเธอช่างสวยงาม^_^”ผมหันไปเอ่ยบอกหมอและหันมายิ้มให้กับน้องหญิงที่เธอยังคงนอนหลับตาสนิทอยู่

“ครับผมจะทำให้สุดความสามารถคุณหมอแทนไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”

“ครับ”ผมเอ่ยบอกคุณหมอแทนไปและค่อยๆถอยหลังหลีกทางให้คุณหมอผู้เชี่ยวชาญเฉพาะได้ทำการรักษาอาการของน้องหญิง โดยที่มีผมยืนมองเธออยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ

ติ๊ด

เสียงเมลจากโทรศัพท์ของผมดังขึ้นทำให้ผมรีบหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของผมขึ้นมาดูทันทีก็พบกับข้อความเมลที่ไม่โชว์ชื่อเพราะมันถูกส่งมาจากอีเมลที่ผมไม่รู้จักแต่ผมรู้ว่าคนที่ส่งเมลนี้มาคือใคร

ไม่รู้จัก=ผมและทุกคนปลอดภัยดี ที่เหลือฝากคุณช่วยจัดการด้วย ดูแลแก้วตาดวงใจของผมให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

“แต่ทางนี้สิครับที่ไม่ปลอดภัย”ผมเงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์และมองไปยังร่างของน้องหญิงที่ตอนนี้คุณหมอได้ทำการรักษากันอย่างขมักเขม่น ผมจะไม่ยอมให้เธอคนนี้เป็นอะไรเด็ดขาด

2ชั่วโมงผ่านไป

“คนไข้ปลอดภัยแล้วนะครับคุณหมอแทน^_^”คุณหมอเดินตรงมายังผมที่ยืนมองร่างของน้องหญิงอยู่ ผมก็ละสายตาจากน้องหญิงมามองที่คุณหมอที่ทำการรักษาให้น้องหญิงก็พบว่าเขายิ้มอยู่ ผมก็ก้มหัวให้เขา

“ขอบคุณครับคุณหมอ”ผมเอ่ยขอบคุณเขาไป

“ต้องรอดูอีกหนึ่งอาทิตย์ครับว่าเธอจะกลับมามองเห็นได้อีกครั้งไหม เพราะเยื่อตาของเธอได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนักถึงขั้นแตกแต่ผมได้ทำการเปลี่ยนเยื่อตาให้เธอใหม่แล้วนะครับ คุณหมอไม่ต้องเป็นห่วง”

“ขอบคุณอีกครั้งครับ ขอบคุณจริงๆ”ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณหมออาวุโสอย่างนอบน้อมที่เขาช่วยน้องหญิงของผมไว้

“ส่วนอื่นไม่มีอะไรกระทบกระเทือนนะครับ แต่ผมคิดว่า”คุณหมอมองมาที่ผมและมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า เท้าขึ้นหัวทำให้ผมเกิดความสงสัยขึ้น

“ผมทำไมเหรอครับ?”

“คุณหมอควรไปทำแผลบ้างนะครับ”คุณหมอผู้อาวุโสเอ่ยบอกผมพลางทำมือชี้ไปที่ส่วนในร่างกายของเขาเหมือนจะสื่อให้ผมรู้ว่าผมได้รับบาดเจ็บตรงไหน ผมจึงยื่นมือไปสัมผัสกับหางคิ้วของผมก็รับรู้ได้ถึงเลือดที่แห้งของผม

“ขอบคุณครับ^_^”ผมโค้งศีรษะให้ท่านอีกครั้งและท่านก็โค้งศีรษะให้ผม

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“เชิญครับ^_^”ผมผายมือและหลีกทางให้คุณหมอได้เดินออกไปจากห้องฉุกเฉินนี้ โดยที่ผมค่อยๆเดินตรงเข้าไปหาร่างของน้องหญิงที่มีผ้าก๊อซสีขาวพันรอบดวงตางทั้งสองข้างของเธอ ผมเดินเข้าไปจับมือขาวนวลของเธออย่างแผ่วเบาพลางยกยิ้มขึ้นมืออีกข้างก็ยื่นไปลูบศีรษะของน้องหญิงด้วยความรัก ใช่ครับ ผมรักเด็กผู้หญิงคนนี้ คนที่เธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับความแค้นของผมเลยสักนิด ผมรู้สึกผิดที่ผมเคยดึงเธอเข้าไปเกี่ยวข้องกับแผนการแค้นบ้าๆบาๆของผม ต่อให้ผมฆ่าเจ้าสัวได้ คุณพ่อคุณแม่พี่สาวพี่ชายผมก็ไม่มีวันฟื้นขึ้นมาผมไม่สามารถกลัยไปเปลี่ยนแปลงอดีตได้นอกซะจากว่าผมจทำปัจจุบันให้ดีที่สุดแค่นั้นเองครับ

“คุณหมอจะให้เคลื่อนย้ายผู้ป่วยไปไว้ที่ห้องไหนดีคะ?”พยาบาลเดินเข้ามาถามผม ผมก็จ้องมองหน้าของน้องหญิงโดยที่ไม่ได้หันไปตอบพยาบาล

“เดี๋ยวผมจะเคลื่อนย้ายเธอเองครับ”ผมตอบพยาบาลไป

“ค่ะ”พยาบาลรับคำผมและเธอก็เดินออกไป ผมลูบมือไปที่แก้มนวลที่เคยเป็นสีชมพูแต่ตอนนี้กลับเป็นสีซีดเผือกของคนที่สูญเสียเลือดไปมากโรงพยาบาลที่ผมทำงานอยู่นี้เคยเป็นคู่แข่งกับโรงพยาบาลของเจ้าสัวแต่ตอนนี้โรงพยาบาลนี้ได้มีเจ้าสัวเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ไปซะแล้วครับ เจ้าสัวได้รับเงินปันผลเดือนๆหนึ่งตกเกือบร้อยล้าน และไม่ต้องสงสัยนะครับว่าหุ้นใหญ่ของโรงพยาบาลนี้ตกไปเป็นของเจ้าสัวได้ยังไง ถ้าไม่ใช่ผม

“เราอยู่ที่นี้ไม่ปลอดภัยครับน้องหญิง”ผมเอ่ยขึ้นและเริ่มจัดแจงตัวของน้องหญิงดูว่าเธอต้องใช้อะไรในการรักษาบ้าง

แกร๊ก

“มึงจะไปไหนไอ้แทน!!”เสียงไอ้นอฟเอ่ยขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆของมันที่กำลังวิ่งตามหลังของผมมา ผมรุนเตียงนอนคนป่วยเข้าไปในลิฟต์ได้ทันเวลาโดยที่มีร่างของไอ้นอฟวิ่งตามเข้ามาภายในลิฟต์ได้ทันก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดตัวลง พอไอ้นอฟเข้ามาในลิฟต์ประตูลิฟต์ก็ค่อยๆเคลื่อนปิดลง

“เธอเป็นหนักขนาดไหนว่ะ?”ไอ้นอฟมองสำรวจสายตาไปตามร่างกายของน้องหญิงและเอ่ยถามผม ผมก็มองไปที่ร่างของน้องหญิงเช่นกัน

“เธอไม่ได้รับบาดเจ็บตรงส่วนอื่นของร่างกาย นอกจาก”ผมพูดและหยุดพูดไปไอ้นอฟจึงเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมและยื่นมือมาตบไหล่ผมเหมือนให้กำลังใจ

“กูเชื่อว่าดวงตาของเธอจะต้องกลับมามองเห็นอีกครั้งแน่นอน”ไอ้นอฟเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงให้กำลังใจผม ผมก็พยักหน้าขอบคุณมันไป

“แต่ถึงยังไงถ้าดวงตาของเธอไม่สามารถกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง กูจะเสียสละดวงตาของกูให้เธอ”ผมพูดขึ้นพลางนำ้ตาคลอ ผมยอม ยอมเสียสละให้ผู้หญิงคนนี้ได้มีชีิวิตที่สามารถมองเห็นโลกที่สวยงามนี้ต่อไป

“แต่ มึงจะทิ้งอนาคตของมึงเพื่อผู้หญิงคนนี้คนเดียวเหรอวะ?”ไอ้นอฟเอ่ยถามผมด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ผมจึงละสายตาจากน้องหญิงไปมองหน้าไอ้นอฟและกระตุกยิ้มมุมปากให้มัน

“ชีวิตและอนาคตของกู กูให้ผู้หญิงคนนี้ไปทั้งหมดแล้วว่ะ”ผมตอบไอ้นอฟไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมพูดออกมาจากใจของผม และส่วนที่ลึกที่สุดในใจของผม มันก็ล่ำร้องแล้วว่าเธอคนนี้คือดวงใจของผม และชีวิตของผม ผมอยู่ไม่ได้หรอกถ้าเห็นว่าชีวิตของคนที่ผมรักไม่มีความสุขต้องจมอยู่กับความทุกข์ ผมอยากจะขอเจ็บและทุกข์แทนเธอ

ตอนที่29มาแล้วนะคะ

ไรท์จะมาบอกข่าวดีกับรีดเดอร์ทุกๆคนค่ะ

ว่าไรท์จะกลับมาอัพนิยายทุกวันแล้วนะคะ

ไรท์จะไม่ปล่อยให้รีดเดอร์ต้องรอไรท์นานอีกแล้วค่ะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว