email-icon facebook-icon Instagram-icon

ฝากนิยายของไรท์ด้วยน่ะค่ะ กดไลค์ กดติดตาม คอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่ะค่ะ ❤️❤️❤️😘

ตอนพิเศษ(เพราะเธอคือทุกอย่าง)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ(เพราะเธอคือทุกอย่าง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2563 15:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ(เพราะเธอคือทุกอย่าง)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ

3ปีต่อมา

บ้านของรามกับฮันนี่

ราม วยุทัศ.....

“คุณพ่อคะ”เสียงหวานแหววของลูกสาวคนเล็กของผมเอ่ยขึ้นทำให้ผมที่กำลังนั่งเคลียร์เอกสารกองโตอยู่ต้องเงยหน้าจากกองเอกสารและหันกลับไปมองยังร่างเล็กๆของลูกสาวของผมด้วยความรักและความเอ็นดู ลูกสาวทั้งสองของผมมีพัฒนาการที่มากกว่าเด็กคนอื่นเยอะมาก

“คุณพ่อขา^_^”เสียงเจยแจ๋วของลูกสาวคนโตของผมก็ดังตามหลังมาติดๆๆพร้อมกับเสียงฝีเท้าน้อยๆของลูกผม

“อึ๊บ มีอะไรเหรอครับรานี่ ฮาน่า^-^”ผมเอื้อมมือลงไปช้อนร่างเล็กของลูกสาวฝาแฝดของผมขึ้นมานั่งตักผมคนละข้างพร้อมกับกดปลายจมูกลงไปบนศีรษะเล็กของลูกสาวทั้งสองคนด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมไปทั้งหัวใจของผม

“รานี่คิดถึงมามี้ค่ะ”รานี่เงยหน้าขึ้นมามองผมพลางทำเสียงและสายตาที่เศร้าหมองลง ผมก็ยิ้มกว้างให้ลูกสาวคนโตของผมอีกครั้งด้วยความเอ็นดูและความใสซื่อของเธอ

“ฮาน่าก็คิดถึงมามี้คะคุณพ่อ”ฮาน่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับเบะปากทำหน้าจะร้องไห้

“โอ๋ๆๆไม่ต้องร้องนะคะ เดี๋ยวมามี้ก็มาครับ^_^”ผมบอกรานี่กับฮาน่าไปพลางอุ้มร่างเล็กทั้งสองคนลุกขึ้นยืนและอุ้มพารานี่และฮาน่าไปนอนที่นอนของเธอ ดูเหมือนลูกสาวของผมคงจะง่วงนอนแล้ว

พรึบ

“หลับนะครับลูกรัก^_^”ผมวางร่างเล็กอ้วนท้วนของลูกสาวทั้งสองของผมลงบนที่นอนนุ่มสีชมพูของเธอพลางยื่นมือไปลูบศีรษะของลูกผมด้วยความรักที่เต็มไปเปี่ยมไปทั้งหัวใจของคนเป็นพ่อ ผมรักฮันนี่มากและก็รักลูกสาวทั้งสองของผมมากเช่นกัน

“อ่ะนี้ครับ ของฮาน่า ส่วนอันนี้ของรานี่นะครับ^_^”ผมชงนมเสร็จก็รีบวิ่งเอามายื่นให้ลูกทั้งสองของผมทันที เพราะเด็กน้อยเริ่มงอแงแล้ว

“ขอบคุณค่ะ^_^”ทั้งฮาน่าและรานี่รับขวดนมสีชมพูน่ารักที่เหมือนกันไปและเอ่่ยขอบคุณผม ผมนี่ยิ้มแก้มปริเลยครับ เพราะภรรยาของผมเธอสอนลูกได้ดีเลยทีเดียว ผมไม่รอช้ารีบขึ้นไปนอนตรงกลางระหว่างลูกสาวทั้งสองและเอื้อมมือไปโอบร่างของลูกทั้งสอง

“เอ๋ๆๆนอนนะครับลูกรัก”ผมร้องเพลงกล่อมลูกทั้งสองพลางใช้มือตบลงไปบนก้นเล็กๆของลูกเบาๆเพื่อกล่อมพวกเธอ และใช้เวลาไม่นานลูกน้อยของผมก็หลับลงในที่สุด

“พี่รามคะ^_^”เสียงหวานที่เอ่ยเรียกผมอยู่หน้าประตูห้องนอนทำให้ผมที่กำลังจะหลับไปพร้อมๆกับลูกต้องสะดุ้งตื่นทันทีด้วยความดีใจและตกใจ เสียงเมียสุดที่รักของผมนี้หน่า

“ฮันนี่!”ผมเอ่ยเรียกชื่อของเธอที่ยืนยิ้มหวานให้ผมพลางกวักมือเรียกผมให้ลุกขึ้นไปหาเธอ ผมไม่รอช้ารีบยันตัวลุกขึ้นและรีบวิ่งเข้าไปหาเมียสุดที่รักของผมทันที

“ฮันนี่”ผมสวมกอดร่างบางของเธอพลางเอ่ยเรียกเธออีกครั้งด้วยความคิดถึง อย่าว่าแต่ลูกคิดถึงฮันนี่เลยครับ ผมเองก็คิดถึงเธอเหมือนกัน^_^

“พี่ราม”ฮันนี่มองหน้าผมและเอ่ยเรียกผม เราสองคนมองตากันและกันด้วยความรัก ไม่มีวันไหนที่ผมไม่รักเธอ และคงจะไม่มีวันที่ผมจะเลิกรักผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่เป็นรักครั้งแรกและรักครั้งเดียวของผม

“ทานข้าวรึยังคะ?”ฮันนี่ยื่นมือขึ้นมาลูบแก้มของผมอย่างแผ่วเบา ผมจึงยื่นมืออีกข้างของผมมาจับมือของเธอและกุมไว้

“ยังเลยครับ”ผมบอกเธอไปอย่างอ้อนๆ เธอก็ส่ายศีรษะไปมา

“ฮันนี่ก็ยังไม่ได้ทานค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปทำอะไรให้ทานนะครับ”

“ค่ะ ขอบคุณนะคะเดี๋ยวฮันนี่ขอไปดูลูกๆก่อน”

“ครับ^_^”ผมขานรับเธอและก้มหน้าลงไปหอมแก้มนวลเนียนทั้งสองข้างของเธอด้วยความรัก นี้สินะครับรักที่เรียกว่ารักนิรันดร์ รักที่เธอเองก็รักผม ผมเองก็รักเธอ ชีวิตนี้ทั้งชีวิตคงไม่มีใครมาทำให้ผมเลิกรักเธอคนนี้ได้อีกแล้วละครับ

“ฟอดดด ฟอดดดด ฟอดดดดด”ผมสูดดมกลิ่นแก้มหอมๆของฮันนี่ไปอย่างเต็มรัก

“พอแล้วค่ะ!”ฮันนี่เอ่ยปรามผม ผมจึงต้องหยุดและทำหน้าย่นจมูกให้เธออย่างอ้อนๆแบบลูกๆของผม เพราะพอเวลาฮันนี่ดุพวกหนูน้อยทีไรพวกเธอทำหน้าแบบนี้ฮันนี่ก็ใจอ่อนทันทีเลย

“คิดว่าทำแบบนี้แล้วน่ารักเหรอคะ?”ฮันนี่เอ่ยถามผมกลับมาพลางทำสีหน้าเข้มขรึม ผมจึงทำหน้าอ้อนสุดๆอีกรอบคราวนี้กระพริบตาถี่ๆด้วยครับ

“ฟอดดดดดด ฟอดดด”ฮันนี่จับโครงหน้าของผมและยื่นหน้าขึ้นมาหอมแก้มทั้งสองข้างของผมอย่างรวดเร็วจนผมไม่ทันตั้งตัวแหนะ

“หอมพี่แบบนี้แปลว่าพี่น่ารักใช่ไหมครับ?”

“ใช่ค่ะน่ารักมากกกจุ๊บ”เธอพูดเสร็จก็ยื่นหน้าขึ้นมาจุมพิตลงไปริมฝีปากของผม ผมที่เมียอ่อยขนาดนี้จึงอดใจไม่ไหว

พรึบ

“ว๊าย!จะทำอะไรคะเนี่ย!!”ฮันนี่ร้องโวยวายตกใจเมื่อผมช้อนร่างของเธอขึ้นอุ้ม ผมยิ้มกรุ้มกริ่มให้เธอพลางทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่เธอ เมียผมนี่ขนาดลูกสองแล้วนะครับ ยังหุ่นดีอยู่เลยแถมสวยกว่าเดิมอีก ผมให้เธออยู่บ้านเลี้ยงลูกไม่ให้เธอทำอะไรเลยเพราะผมหวงและห่วงเธอมากๆยังไงครับ

“ฮันนี่จะไปดูลูกๆ”เธอแย้งผมเพราะผมอุ้มร่างของเธอตรงไปยังห้องนอนของเราสองคน

“เดี๋ยวฝากนมดูก็ได้ครับ”ผมพูดอย่างมีเหตุผล พลางขยิบตาให้แม่นมทั้งสองคนของผมที่ยืนยิ้มมองพวกเราอยู่ตรงมุมห้อง

“ไม่ได้ค่ะ ฮันนี่คิดถึงลูก!”เธอยังหาข้อโต้แย้งผมไปเลย และถ้าตามใจเธอ วันนี้ผมคงไม่ได้แอ้มเธอหรอกครับ

“แล้วไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอครับ?”ผมทำสีหน้าน้อยใจพลางวางร่างบางของเธอผู้หญิงที่เป็นทุกๆอย่างในชีวิตของผมลงนาบไปบนที่นอนติดสปริงขนาดใหญ่สีหวานแหวว ผมขึ้นคร่อมร่่างเธอพลางทำสายตาอ้อนวอน ผมไม่ได้ร่วมรักหลับนอนกับฮันนี่มาสองคืนแล้วนะครับ ผมงี้เศร้าเลย

“คิดถึงอะไรคะอยู่ด้วยกันทุกวัน!”เธอมองหน้าผมอย่างค้อนๆ ผมจึงก้มหน้าลงไปหาใบหน้าสวยหวานของเธอพลางยิ้มมุมปากขึ้น

“พี่อยาก”ผมกระซิบเสียงกระเส่าลงไปที่ข้างหูของฮันนี่ ฮันนี่ก็หดคอหนีผมด้วยความจั๊กจี้มือเล็กๆของเธอผลักหน้าอกของผมเบาๆเพื่อให้ผมลุกออกไปจากตัวเธอ แต่มาถึงขั้นนี้แล้วผมคงจะไม่ลุกออกไปจากตัวของเธอง่ายๆหรอกครับ ถ้ายังไม่ได้กลืนกินเมียสุดที่รักของผมหึๆๆ

“ไม่นะคะ!”ฮันนี่เลื่อนมือทั้งสองข้างของเธอใาดันหน้าของผมให้ออกไปจากหน้าอกของเธอ ผมเป็นโรคจิตครับเห็นนมเมียไม่ได้ เห็นแล้วหิวขึ้นมาทันที

“หื่นจริงๆ!”เธอว่าผม ผมก็ยิ้มและค่อยๆลูบไล้มือไปตามท่อนขาขาวๆเรียวๆของเธอด้วยความหลงไหล หน้าของผมก็พยายามดันให้ไปถึงโครงหน้าสวยของเธอแต่มันติดอยู่ตรงมือเมียของผมนี่แหละครับ จะทำน้องแฝดให้ลูกสาวฝาแฝดของผมสักหน่อย เพราะตอนนี้ผมพร้อมมาก ร่างกายที่แข็งแรงของผมพร้อมจะผลิตเจ้าตัวเล็กแล้วครับ

“ไม่ได้นะคะ!!”ฮันนี่ร้องขึ้นเมื่อผมเลื่อนมือขึ้นมาสัมผัสกับความเป็นสาวของเธอและก็ต้องพบกับอะไรนุ่มๆที่มีความเเข็งแบบบางๆนั้นทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่า วันนี้และอีกหลายๆวันผมคงจะผลิตลูกไม่ได้แล้วล่ะครับ

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นละคะ?”ฮันนี่มองหน้าผมพลางกั้นยิ้มไว้ ผมก็เบะปากทำหน้าตาเศร้าสร้อย

“โอ๋ๆๆเดี๋ยวก็หมดค่ะ^_^”เธอตอบผมมาพลางใช้มือเล็กๆของเธอโอบรอบโครงหน้าของผมพลางยื่นหน้าขึ้นมาใช้ปลาย จมูกโด่งของเธอถูไปมากับปลายจมูกของผม น่ารักจังเมียใครครับเนี่ย

“ไปทำอาหารให้หนูทานได้แล้วค่ะ จะปวดท้องแล้วนะคะเนี่ย!”เธอผลักอกผมเบาๆเพื่อให้ผมลุกออกจากตัวเธอ ผมก็ลุกขึ้นออกมาจากตัวเธอพลางยิ้มหวานให้เธอ เสียดายจังครับ เวลาผลิตลูกของผมก็มีน้อยนิดเพราะงานของผมเร่งมากเลยตอนนี้

“อ๋อครับ หนูไปนอนรอพี่กับลูกๆก่อนเลยเดี๋ยวพี่ขอเวลายี่สิบนาทีพร้อมเสริฟ^_^”ผมบอกเธอพลางช้อนร่างของเธอให้ลุกขึ้นนั่ง

“โอเคค่ะ^_^”เธอบอกผมและเอื้อมมือมาจับมือผม เราสองคนยิ้มให้กัน รอยยิ้มแววตาที่เธอมีให้ผมทุกวัน ไม่ว่าผมจะเหนื่อยจากงานเครียดจากงานแค่ไหน แค่ได้เห็นว่าลูกๆและเมียของผมมีความสุขและเธอยิ้มให้ผมและมองผมด้วยความรักและความห่วงใยแค่นี้ผมก็หายเหนื่อยมีพลังในการทำงานเพิ่มมากขึ้นแล้วละครับ

“เร็วๆนะคะพี่ราม^_^”

“ครับดาลิ้ง^_^”ผมเดินมาส่งฮันนี่ที่ห้องนอนของลูกสาวทั้งสองของผม และผมก็เดินลงบันไดไปข้างล่างเพื่อจะไปเข้าครัวทำอาหารให้ภรรยาของผมได้ทาน ฮันนี่กินง่ายและต้องกินให้ตรงเวลาไม่งั้นเธอจะปวดท้อง ผมจึงค่อนข้างซีเรียสกับเรื่องเวลาการกินของเธอมาก ผมจึงต้องเข้าครัวเองเพื่อผมจะได้ดูแลเธอและทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดเหมือนตอนที่ผมขอเธอแต่งงาน ผมให้เธอไปหมดทั้งชีวิตและหัวใจของผม ผมรักเธอ...

 

ฮันนี่ เอริยา......

20:30น.

“อื้อ”ฉันเผลอสะดุ้งตกใจตื่นขึ้น นี่ฉันเผลอหลับไปเหรอเนี่ย แล้วทำไมพี่รามไม่ขึ้นมาตามฉัน

“ลูกล่ะ ลูกหายไปไหน?”ฉันที่จำได้ว่านอนบนเตียงนอนขนาดใหญ่ตรงกลางระหว่างลูกสาวทั้งสองคนของฉันเพื่อกล่อมพวกเธอนอนและก็เป็นฉันที่เผลอหลับไปพร้อมๆกับลูกสาวทั้งสองของฉัน

“สองทุ่มครึ่งแล้วเหรอเนี่ย?”ฉันพึมพำขึ้นเมื่อสายตามองไปที่นาฬิกาเรือนใหญ่สีชมพูที่ฝาผนังก็ต้องตกใจ นี่ฉันเผลอหลับไปหลายชั่วโมงเลยนะเนี่ย สงสัยจะเพลียเพราะเมื่อตอนเช้าฉันไปช่วยมี๊กับคุณแม่ของพี่รามทำขนมไปถวายพระเพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของมี๊ฉัน และวันนี้ก็เป็นวันครบรอบที่พี่รามของฉันแต่งงานที่ปารีสเมื่อสามปีก่อน นั้นสิ ทุกปีพี่รามจะมีของขวัญมามอบให้ฉันทุกปีแต่ปีนี้ไม่เห็นเขาพูดถึงเลย

“สงสัยจะลืมสินะคะ”ฉันพูดไปถึงใบหน้าจะยิ้มแต่ข้างในมันก็ใจหายและเศร้าแปลกๆเพราะสามีของฉันไม่เคยลืมเขาให้ความสำคัญกับฉันมาก จนบางทีฉันยังคิดเลยว่าหน้าที่ที่เขาทำอยู่ทุกวันนี้ บางอย่างมันก็ต้องเป็นหน้าที่ของภรรยาสิ พี่รามงานยุ่งขึ้นทุกวันเพราะกิจการของเขาเติบโตไวมาก ยิ่งธุรกิจใหญ่เขาก็ยิ่งเหนื่อยและมีเวลาให้ฉันกับลูกน้อยลง แต่เขาก็ไม่เคยทำให้ฉันขาดอะไรเลย ทั้งความรัก ความเอาใจใส่ ความห่วงใยที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำให้ผู้หญิงได้ พี่รามมีให้ฉันหมดทุกอย่าง เขาเก่งมากเลยนะที่ทำอะไรหลายๆอย่างได้ในเวลาเดียวกัน ฉันโชคดีจริงๆที่มีสามีที่ดีและเพียบพร้อมแบบเขา ใครๆก็ต้องอิจฉาฉันแน่นอน

ตึกๆ

“ฮึ”ฉันที่ค่อยๆเดินลงบันไดมาก็เห็นว่าบรรยากาศในบ้านค่อนข้างเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ทั้งๆที่จริงแล้วบ้านฉันอยู่กันหลายคนมาก แม่นมนวลกับแม่นมวาดพี่รามฉันแล้วก็ลูกๆของฉัน ถึงว่าบ้านของคุณพ่อคุณแม่พี่รามแด๊ดมี๊ของฉันจะอยู่ใกล้แต่พวกท่านก็ไม่ค่อยได้มาที่บ้านของฉันสักเท่าไหร่ บรรยากาศแบบนี้มันทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์ที่ปารีสเมื่อสามปีก่อนที่พี่รามขอฉันแต่งงาน เขาก็หายตัวไปเงียบๆแบบนี้เหมือนกัน

ตื้ด

“เสียงกีต้าร์?”ฉันพึมพำขึ้นเมื่อได้ยินเสียงกีต้าร์ที่ถูกดีดออกมาเป็นจังหวะเพลงแนวช้าๆดังลอยมาพร้อมกับลมหนาว ทิศทางของเสียงดังมาจากสวนหน้าบ้านของฉัน ฉันไม่รอช้ารีบวิ่งไปทันที ก็พบกับความมืดมิดไฟทุกดวงในสวนที่เคยเปิดอยู่ทุกวันแต่วันนี้กลับถูกปิดไว้ทุกอย่างเงียบสงบยกเว้นเสียงกีต้าร์นั้น เงาของใครคนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลางสวนหย่อมขนาดใหญ่เขากำลังถือกีต้าร์อยู่หนึ่งตัวพร้อมกับบรรเลงเพลงขึ้นเรื่อยๆ

~หากเธอเป็นภูเขา ฉันจะเป็นต้นไม้~

~โอบกอดเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว~

~หากเธอเป็นท้องฟ้า ฉันจะเป็นเมฆสีขาว~

~โอบกอดเธอไม่ให้เธอเหงาและเดียวดาย~

เสียงนุ่มละมุนและอบอุ่นของคนที่ฉันคุ้นเคยเป็นอย่างดีขับร้องเพลงขึ้น

“พี่ราม^_^”ฉันเอ่ยชื่อเขาพร้อมกับยิ้มนำ้ตาคลอเป้าพร้อมกับค่อยๆเดินอย่างช้าๆก้าวไปที่สวนที่มีร่างของพี่รามยืนอยู่

~ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน~

~หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต้องเป็นดาว~

~จะอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว~

~แม้ในคราวทุกข์ใจจะอยู่ใกล้ใกล้เธอ~

~ก็เพราะว่าเธอ~

~คือของขวัญที่สวรรค์ให้มา โปโดโดป~

~ฉันจะเก็บรักษามันเอาไว้ให้นาน~

~จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ~

~ถ้าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้~

~จะรักเธอทั้งหมดใจที่มี~

“พี่ราม”ฉันเอ่ยเรียกเขาขึ้นเมื่อเขาได้ร้องเพลงและมองมาที่ฉันด้วยแววตาที่ลึกซึ้งและมีความหมาย แววตาของเขาบ่งบอกได้ว่าใจทั้งใจและความหมายของเพลงนั้นสื่อมาให้ฉัน

“ทั้งตัวและทั้งหัวใจของพี่ มันเป็นของฮันนี่ไปหมดแล้วนะครับ^_^”พี่รามเอ่ยเสร็จก็เป็นจังหวะที่ไฟทุกดวงถูกใครเปิดขึ้นมาและแสงสาดส่องไปทั่วทั้งสวนหน้าบ้านขนาดใหญ่ไฟหลายสีที่ถูกตกแต่ง บรรยากาศในงานและของตกแต่งมากมายถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามราวกับกำลังมีงานปาตี้เล็กๆมีลูกโป่งรูปหัวใจถูกผูกติดไว้กับต้นหญ้าต้นเล็กๆอยู่ทั่วบริเวณสวน พี่รามเดินเข้ามาหาฉัน ฉันที่นำ้ตาคลออยู่ก่อนหน้านี้ตอนนี้ก็ค่อยๆไหลรินออกมาด้วยความซาบซึ้งที่พี่รามคอยเอาใจใส่ฉันและเทคแคร์ดูแลฉันถึงงานเขาจะมากเพียงใดแต่เขาก็ยังไม่เคยลืมเรื่องของฉันแถมยังมาเซอร์ไพรฉันแบบนี้อีก

“ร้องไห้ทำไมครับ?”พี่รามเดินมาหยุดตรงหน้าฉันพลางใช้นิ้วมือของเขาค่อยๆเช็ดนำ้ตาให้ฉันอย่างอ่อนโยน เขาคลี่ยิ้มบางๆส่งมาให้ฉัน สายตาที่อบอุ่นของเขาที่มีให้ฉันเสมอต้นเสมอปลายเสมอมา ผู้ชายที่เป็นทั้งพ่อที่ดีของลูกฉัน แถมเขายังเป็นสามีที่ดีของฉันอีกต่างหาก ผู้ชายแบบนี้ฉันคงหาไม่ได้แล้วล่ะบนโลกใบนี้ ถึงต่อให้มี ฉันก็ยืนยันคำเดิม ว่าคนนี้แน่นอนไม่มีวันเปลี่ยนใจ ก็วางแผนไปตั้งเยอะหนิเนอะ แต่ไหงพี่รามกลับมีใจให้ฉันมาตลอดเหมือนกัน

“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่รักหนูนะคะฮืฮๆๆ”ฉันปล่อยโฮออกมาทันที พี่รามจึงต้องคว้าร่างของฉันเข้าไปกอดแนบอก

“ไม่ร้องนะครับ พี่เต็มใจหนูคือทุกอย่างในชีวิตของพี่ พี่รักหนูนะฮันนี่”พี่รามลูบแผ่นหลังฉันพลางเอ่ยบอกระกฉันด้วยนำ้เสียงจริงจัง ฉันก็กอดพี่รามแน่นเหมือนกลัว กลัวว่าเขาจะหายไป กลัวว่าใครจะมาแย่งเขาไปจากฉัน แต่ฉันเชื่อว่าพี่ราม ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวแบบนั้นแน่ๆเพราะเขารักฉันและลูกมาก คงไม่มีใครตั้งหน้าตั้งตารอผู้หญิงที่ตัวเองรักนานเป็นสิบหรอกเนอะ

“หนูก็รักพี่รามค่ะ พี่ก็เป็นทุกอย่างในชีวิตของหนูเหมือนกัน^_^”ฉันตอบพี่รามไปเราสองคนกอดกันแน่น อ้อมกอดที่อบอุ่นและปลอดภัย สามีของฉันนี่ทั้งหล่อทั้งน่ารักจริงๆเลย^_^

“มี๊ขา คุณพ่อขา^_^”

“ม๊ามี๊คะคุณพ่อคะ!!”เสียงร่าเริงของลูกสาวฝาแฝดทั้งสองของเราร้องเรียกเราทั้งสองคน ฉันกับพี่รามจึงผละร่างออกจากกันและหันไปมองที่ลูกสาวของเราทั้งคู่ที่เดินจูงมือของบรรดาคุณตาคุณยายคุณปู่คุณย่ามา ทั้งหกคนเดินยิ้มเข้ามาหาฉันกับพี่ราม ฉันจึงหันกลับไปมองหน้าพี่รามพลางยิ้มให้เขา

“ปีนี้ของขวัญเป็นอะไรเหรอคะ?”ฉันเปิดประเด็นถามเขาทันที เพราะทุกปีพี่รามจะมีของขวัญสุดล้ำค่ามาให้ฉัน และฉันก็เก็บรักษาของที่เขาให้มาเป็นอย่างดี

“พี่ก็ให้หนูทุกอย่างเท่าที่หนูชอบหมดแล้ว พี่ไม่รู้จะให้อะไรแล้วล่ะครับ”พี่รามหันมาทำหน้าเศร้าให้ฉัน ฉันจึงยิ้มด้วยความเอ็นดูสามี ปีที่แล้วก็รถยนต์ราคาสิบล้านปีก่อนโน้นก็เครื่องเพชรหนักหลายกะรัตราครสิบล้านเช่นกันแล้วปีนู้นก็บ้านหลังนี้ปีนี้เขาคงจะไม่รู้เอาอะไรมาให้ฉันอีกแล้วล่ะ

“แต่ปีนี้แปลกกว่าทุกปีนะคะ^_^”ฉันพูดขึ้นพลางหันไปยิ้มให้คุณมี๊ของฉันกับคุณแม่ของพี่รามท่านทั้งสองก็ส่งยิ่มกว้างมาให้ฉัน ฉันยื่นมือไปจับมือพี่รามทั้งสองข้างและหันหน้าเข้าหาเขาอีกครั้ง พี่รามมองฉันด้วยสีหน้าสงสัยและงุนงง เพราะทุกปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยให้อะไรพี่รามเลยนะสิ แต่ปีนี้ฉันมีของขวัญที่ล้ำค่าให้เขา

“อะไรเหรอครับที่แปลก?”เอ็นดูสามีมากตอนนี้ น่ารักจังเวลาพี่รามทำหน้าขี้สงสัย ฉันอดใจไม่ไหวจึงยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มนิ่มและหอมของสามีด้วยความรักและความเอ็นดู

“ตั้งใจฟังให้ดีๆนะคะ”

“ครับ พี่จะรอฟัง^_^”

“ฮันนี่ตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์แล้วค่ะ”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงนิ่งเฉยไม่ได้สื่อถึงนำ้เสียงตื่นเต้น พี่รามเบิกตาโตขึ้นแววตาเอ่อคลอไปด้วยนำ้สีใส ฉันเอามือไปลูบหน้าท้องของตัวเองที่ยังไม่เริ่มนูนออกมาให้เห็นได้ เพราะว่าเพิ่งจะสามสัปดาห์เอง ฉันมีอาการที่ผิดแปลกไป ฉันจึงไปตรวจมาเมื่อเช้านี้เองและเรื่องนี้ก็มีแค่มี๊กับคุณแม่ของพี่รามเท่านั้นที่รู้

“หนูพูดจริงๆเหรอครับ?”พี่รามถามฉันด้วยนำ้เสียงตื่นเต้นมือของเขาสั่นเทาไปหมด ฉันยิ้มออกมาและพยักหน้าเป็นคำตอบให้เขาว่าฉันพูดจริง วันนี้คือวันที่พี่รามรอคอยมาตลอด เพราะเขาอยากมีลูกสามคนนะสิ

“แล้ว?”พี่รามก้มหน้าลงไปมองที่ของลับของฉัน ฉันก็ยิ้มขำกับท่าทางของเขา

“ฮันนี่โกหกค่ะ ฮันนี่แกล้งลองเอามาใส่เฉยๆเป็นไงคะ ของขวัญปีนี้พี่รามดีใจไหมคะ?”

“ดีใจครับ ดีใจมากๆๆเลยขอบคุณนะครับ”พี่รามค่อยๆนั่งลงให้ใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับหน้าท้องของฉันและเขาก็ใช้ฝ่ามือจับไปที่เอวบางทั้งสองข้าวของฉันพลางก้มหน้าลงไปหาหน้าท้องของฉันและจุมพิตลงไปด้วยความสุข

“ขอบคุณนะครับ^_^”พี่รามเอ่ยขอบคุณฉันด้วยนำ้ตาและเขาก็ลูกขึ้นพร้อมกับโผล่เข้ากอดฉันอีกครั้ง อ้อมกอดที่อบอุ่นของเขาทำให้ดวงใจของฉันพองโต

พรึบ

“คุณมี๊กำลังจะมีน้อง^_^”รานี่วิ่งเข้ามากอดขาฉัน

“เย้ฮาน่าดีใจ^_^”ตามด้วยฮาน่าที่วิ่งเข้ามาหาฉันกับพี่รามเหมือนกัน ฉันจึงผละกอดจากพี่รามและหันไปหาลูกพลางนั่งยองๆเพื่อจะกอดลูกน้อยของฉัน

“ดีใจไหมคะ?”

“ดีใจที่สุดค่ะ”เด็กแฝดพูดออกมาพร้อมกันและพากันโผล่เข้ากอดฉันทั้งสองพร้อมกัน ฉันจึงกอดตอบลูกรักทั้งสองของฉัน พลางรับตาและจุมพิตลงไปบนกลุ่มผมของลูกทั้งสองด้วยความรัก

“มาครับพ่ออุ้ม^_^”พี่รามเอ่ยขึ้นเมื่อลูกน้อยฝาแฝดของเราทั้งสองผละออกไปจากฉันแล้ว

พรึบ

“อึ๊บ”พี่รามอุ้มลูกสาวฝาแฝดขึ้นอุ้มด้วยแขนทั้งสองข้างให้ลูกอยู่แขนละข้าง ฉันก็มองพ่อลูกเขายิ้มให้กัน มันเป็นความสุขที่ให้ตีเป็นมูลค่าของเงินก็คงจะเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้ ครอบครัวที่แสนอบอุ่น บ้านหลังเล็กๆที่เต็มไปด้วยพ่อแม่ลูกของเราทั้งคู่ แค่นี้ฉันก็อบอุ่นและมีความสุขมากแล้ว ขอบคุณพี่รามนะคะที่รักและรอฮันนี่แค่คนเดียว

“มี๊คะมากินกุ้งสิคะ”รานี่ที่พี่รามอุ้มไปนั่งบนที่นั่งทานอาหารเด็กหันมาเอ่ยเรียกฉัน

“คุณพ่อกำลังแกะให้ค่ะ!”ฮาน่าหันมากวักมือเรียกฉันด้วยเหมือนกัน

“จ้า เดี๋ยวมี๊ไปนะ^_^”ฉันตะโกนตอบลูกสาวของฉันไปและลูกสาวฝาแฝดของฉันก็หันไปให้ความสนใจกับคุณพ่อสุดหล่อของพวกเธอต่อ ผู้ชายคนเดียวที่ดูแลสาวๆตั้งสามคนแหนะคงเหนื่อยน่าดูสามีฉัน พี่รามเงยหน้าจากการแกะเปือกกุ้งมากระพริบตาให้ฉัน ฉันก็ส่งยิ้มไปให้เขาเราสองคนยิ้มให้กันและกันจนลูกสาวของฉันเอ่ยเร่งคุณพ่อของเขา

“เร็วๆสิคะคุณพ่อ นานแล้วนะ!”รานี่เอ่ยเร่งคุณพ่อของเขา

“หิวแล้วนะคะ”ตามฮาน่าที่ทำหน้าเศร้า จนพี่รามต้องหันไปง้อลูกสาวฝาแฝดของเรา

“โอ๋ขอโทษครับ รีบแล้วครับเดี๋ยวเสร็จเลยแปปเดียวพ่อขอเวลาสักสามนาที”พี่รามเอ่ยขึ้นพลางยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มลูกสาวฝาแฝดของเราทั้งคู่ ฉันก็ยิ้มอย่างมีความสุข อีกหน่อยถ้าเรามีสมาชิกเพิ่มมาอีกและถ้าเกิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอีกผู้ชายคนนี้คงจะต้องเหนื่อยเพิ่มอีกเท่าตัวแน่ๆ^_^

“มีความสุขไหมลูก^_^”มี๊ของฉันเดินเข้ามากอดฉัน ฉันก็หันไปกอดท่าน

“มีความสุขมากค่ะมี๊^_^”ฉันตอบมี๊ไปท่านก็ยิ้มให้ฉัน

“แด๊ดโล่งใจไปเลยที่หนูมีผู้ชายดีๆแบบนี้คอยดูแล^_^”แด๊ดเดินเข้ามาลูบศีรษะของฉัน ฉันก็เอนศีรษะซบลงไปบนอกของแด๊ด ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่แต่เราก็ยังต้องการความอบอุ่นของคุณพ่อคุณแม่อยู่แบบนี้ตลอดไปสินะ ตั้งแต่ฉันมีลูกก็รู้เลยว่าแด๊ดกับมี๊ฉันรักฉันมากแค่ไหน

“หนูรักแด๊ดกับมี๊นะคะ^_^”ฉันบอกรักท่านทั้งสองไปพลางยื่นแขนออกไปกอดพวกท่านทั้งสอง

“มี๊ก็รักหนูลูกฮันนี่ลูกรัก”

“แด๊ดก็รักลูกฮันนี่แก้วตาดวงใจของแด๊ด”เราทั้งสามกอดกันแนบแน่น ส่วนคุณพ่อคุณแม่ของพี่รามพวกท่านก็เดินไปสมทบช่วยพี่รามเอาใจหลานๆฝาแฝดของท่าน

“ไปลูก”

“ค่ะ”ฉันกับมี๊และแด๊ดเดินเข้าไปสมทบกับลูกๆฉัน ฉันยิ้มให้พี่รามและนั่งลงตรงกลางระหว่างลูกแฝดของฉันเพื่อรอคุณพ่อของเขาแกะกุ้งให้ทาน

“เร็วๆหน่อยสิคะที่รัก”ฉันแกล้งเอ่ยแกล้งพี่ราม เขาที่รีบแกะกุ้งจนมือสั่นก็ทำให้ฉันยิ่งขำกับท่าทางของเขา เขาไม่ใช่ฮีโร่ที่มีพลังวิเศษแต่เขาคือผู้ชายที่มีใจพิเศษ ฉันรักเขา ราม วยุทัศ...❤️❤️❤️

.......THE END.....

จบบริบูรณ์

วางแผนลับ จับเพื่อนพี่ชาย

Jane jangira✍🏻

ของขวัญปีใหม่นะคะพี่ๆรีดเดอร์

ขอบคุณที่อยู่กับไรท์มาเข้าปีที่สองแล้วรักทุกๆคนค่ะ

ถ้าไม่มีรีดเดอร์ทุกๆคนเป็นกำลังใจ

ก็คงจะไม่มีไรท์เตอร์คนนี้ในวันนี้

ขึ้นปีใหม่แล้วขอให้ทุกๆคนพบเจอแต่สิ่งดีๆนะคะ

ฝากผลงานของไรท์เตอร์คนนี้ด้วยนะคะ

ไรท์เตอร์ jane jangira✍🏻

🙏🏻😘❤️❤️

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว