email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 ไอ้คนเลว!!(❁´◡`❁)

ชื่อตอน : บทที่ 3 ไอ้คนเลว!!(❁´◡`❁)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2563 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 ไอ้คนเลว!!(❁´◡`❁)
แบบอักษร

บทที่ 3

 

ไอ้คนเลว!!

 

..."อืม...เฮือก!!...อะ"

 

บัดดี้ลืมตาตื่นขึ้นก่อนจะสะดุ้งตัวโหย่งด้วยความรู้สึกอึดอัด เพราะมีอะไรบางอย่างอยู่ในร่างกายทำให้เขาเริ่มตัวสั่นเทาด้วยความหวาดเสียว บ้า เอ๊ย! ตื่นมายังไม่ได้ฝืนความทรงจำ แต่ก็คงรู้แล้วแหละว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

ไอ้โรคจิต! สมองกลับเอ๊ย!! บัดดี้ตะโกนร้องด่าในหัวอย่างเดือดดาล

 

"อึก....อะ...ฮ๊า~"

 

บัดดี้พยายามยกตัวขึ้นเพื่อให้หลุดออกจากจุดเชื่อม เพราะไอ้คนโรคจิตนั้น ไม่ยอมถอดออกไอ้เลวเอ๊ย! เขาได้แต่ก่นด่าคนกระทำในใจไม่หยุด แต่ตอนนี้ต้องเอาออกก่อน คอยดูเถอะ!เขาจะเอาคืนเป็นร้อยเท่าจะฆ่าให้ตายเลย! ไอ้สารเลว ไอ้คนวิปลาส! ฮือๆ

 

"ฮึก....อ๊า~ อึก"

 

คนกระทำขยับตัวเข้ามาใกล้เขาพร้อมกับกอดบัดดี้เอาไว้แน่น แก่นกายนั้น ที่เขาพยายามจะถอดออก กลับเข้ามาในตัวเขาเหมือนเดิม จน บัดดี้เริ่มตัวสั่นเทามากยิ่งขึ้น น้ำตาเริ่มไหลออกมานิดๆ ก่อนจะขยับตัวออกห่างอย่างช้าๆ เพราะกลัวไอ้คนหื่นตื่นขึ้นมาทำอะไร

 

"อึก...ปล่อยสิว่ะ...อ๊า!!....ฮือ~"

 

บัดดี้สบถออกมาเบาๆก่อนที่ไอ้คนโรคจิตจะกระแทกเข้ามาจนลึกมากกว่าเดิม เหมือนกับว่าได้ยินที่เขาด่าไปเมื่อกี้ จนคนโดนกระทำเผลอครางออกมาไม่รู้ตัว รู้สึกจุกไปหมด ไอ้บ้า!นี้มันกอดเขาเอาไว้แน่น รึว่าจะตื่นแล้วแต่แกล้งทำเป็นหลับกันฟ่ะ 

 

"ตื่นแล้วใช่ไหม...."

 

"อื้มมมม..."

 

ผมพูดออกไปเพื่อลองเชิงคิดว่าอีกคนอาจจะตื่นอยู่ก็เป็นได้ แต่ที่ไหนได้ครางรับในลำคอแถมยังเอาขามาก่ายเขาไว้ไม่ให้ลุกขึ้นอีก นี้มัน เกินไปแล้ว! 

 

"อึก....ฮ๊าๆ ถ้าตื่นแล้วก็รีบๆเอาออกสักที ฉัน อึดอัด ปวดท้อง"

 

"......"

 

อีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่เอาขาที่ก่ายเขาเมื่อกี้ออก เหอะ! สรุปแล้วไอ้คนหื่นนี้มันตื่นแล้วใช่ไหมว่ะ ทำไมยังมาทำแบบนี้อีก แล้วทำไมไม่ถอดออกไปเลยว่ะ..

 

"อึก.....อื้อ...เฮือก!"

 

บัดดี้สะดุ้งอีกครั้งเมื่อ จู่ๆ ก็โดนอีกคนค่อมตัว เอาไว้ ทั้งที่เมื่อกี้ยังหลับอยู่เลยแท้ๆ เขาจะไม่โดนทำอะไรอีกใช่ไหม เขากลืนน้ำลายลงคออย่างช้าๆในใจสั่นไหวด้วยความกลัวว่าอีกคนจะทำอะไร คนตรงหน้าจ้องมองบัดดี้ที่กำลังสั่นไหวเล็กน้อยทั้งที่เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลยแท้ๆ

 

"ละ....ลุกออกไปจากตัวฉัน"

 

"หึ..."

 

บัดดี้ที่พึ่งหาเสียงตัวเองพบ ก็เอ่ยออกไป แต่เสียงที่เปร่งออกมานั้นมันออกจะไม่ปกติเท่าไหร่ เพราะเจ็บคอ แต่นั้นยังไม่เท่าความปวดเนื้อปวดตัวในตอนนี้ที่มันเริ่มตีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคืนเขากับไอ้ โรคจิตนี้.....

 

"อะ....ปล่อย...ไอ้คนเลว จะอุ้มฉันไปไหน"

 

"ไปอาบน้ำ...."

 

"ฉันอาบเองได้"

 

"เหอะ...ยืนให้ได้ก่อนเถอะ"

 

"อึก...."

 

เหมันต์อุ้มบัดดี้เข้ามาในห้องน้ำ เห็นแววตาจ้องกินเลือดกินเนื้อของอีกฝ่ายมาตลอดทาง คงจะโกรธที่เขาทำสินะ ตอนอุ้มตนคิดว่าอีกฝ่ายคงอยากจะจับเขาหักคอไปแล้ว แต่เพราะผมอุ้มอยู่เลยทำไม่ได้สินะ

 

"ออกไปสิ"

 

"ฉันจะอาบด้วย"

 

"ไอ้โรคจิต!"

 

บัดดี้เค้นเสียงพูดก่อนจะค่อยๆพยุงตัวขึ้นไปหาฝักบัว เพื่ออาบน้ำและก็ไม่อยากอยู่ในอ่างเดียวกันกับใครบางคนด้วย คนอะไรว่ะ โครตหน้าด้านเลย เมื่อคืนนี้ทำได้เจ็บแสบนักนะ! บังอาจมามอมเหล้าเขา แถมยังทำอะไรแบบนั้นอีก... ไอ้คนเลว! ไอ้คนชั่ว! ฉันจะไม่ยอมให้อภัยแกเด็ดขาด!

 

"มองทำไม"

 

"เปล่า"

 

บัดดี้กำลังมองอีกคนด้วยสายตาอาฆาต ก่อนจะเปิดฝักบัวพร้อมกับหลับตาตั้งสมาธิ คงต้องเอาออกสินะ ครั้งก่อนเพราะคนที่อยู่ในอ่างใส่ถุงยางเอาไว้ เลยไม่ต้องเอาอะไรออก แต่ครั้งนี้อีกคนปล่อยในเขาเลยต้องเอาเอง แล้วมันต้องเอาออกยังไงว่ะ...

 

"อึก....ฮ๊าๆ"

 

"ให้ฉันช่วยไหม"

 

"หุบปาก!!"

 

บัดดี้รีบปฏิเสธออกไปอย่างเร็ว ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักเพื่อควักเอาน้ำออก แต่ทำไมมันอยู่ลึกจังว่ะ โธ่เว้ย! ขาก็สั่นจนเขาแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว!  มันสั่นไปหมดทั้งตัวเลย

 

"ฉันช่วย"

 

"อ๊า! .....ฮึก...อะ...เอาออกไป..อึก"

 

จู่ๆไอ้คนตัวกระทำก็เดินเข้ามาคว้าตัวที่แทบจะทรุดลงไปนั่งเอาไว้ พร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักที่บวมขึ้นมาเล็กน้อย พร้อมกับคว้านเอาน้ำออกให้ ดูเหมือนอีกคนแทบจะไม่มีแรงต่อต้านเลยสินะ

 

"อะ...ฮึก...อื้อ"

 

บัดดี้น้ำตาไหลด้วยความทรมาน ก่อนที่อีกฝ่ายจะวนนิ้วไปรอบ มันทั้งรู้สึกจุกแล้วก็เสียว ในเวลาเดียวกัน เมื่อไหร่ไอ้บ้านี้มันจะทำเสร็จสักที เขาจะไม่ไหวอยู่แล้ว

 

"อ๊า! อะ...อย่า...ตรงนั้นมัน"

 

"หื้ม ตรงนี้เหรอ"

 

"อ๊า!...หยุดนะ!...อื้อ"

 

บัดดี้สะดุ้งตัวโหย่งรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว มัน เสียวมาก จนแทบหลงลืมความเจ็บไปเลย ร่างกายของร่างบางสั่นเทาด้วยความเสียว ก่อนที่ร่างหนาจะกดจุดนั้นย้ำๆ จนอีกฝ่ายเริ่มมีอารมณ์มากขึ้นเรื่อยๆ

 

"ฮึก...พอ...อ๊า...ก่อน"

 

"งั้นเหรอ อยากได้อะไรที่ใหญ่กว่านิ้วสินะ"

 

เหมันต์ว่าอย่าเจ้าเล่ห์ก่อนจะเลื่อนมือมาจับแก่นกายที่กำลังชูชันของอีกฝ่าย บัดดี้ไม่มีแรงต่อต้านเลยแม้แต่จะเอ่ยห้าม มีเพียงความต้องการเท่านั้นที่ครอบงำเขาเอาไว้

 

"อ๊า!...ฮ๊าๆ ยะ...อย่าเพิ่งขยับ"

 

บัดดี้ใช้มือข้างหนึ่งดันห้ามอีกคนที่ใส่สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วเข้ามา มันรู้สึกจุกป่นเสียวไปหมด ในหัวของเขาขาวโพล่นจนเริ่มขาดสติ แค่รู้สึกว่าต้องการ  ต้องการมากกว่านี้อีก เขาต้องเสียสติไปกับไอ้คนที่กระทำแน่ๆ

 

"หึ...เรามาสนุกกันเถอะ"

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.....10:35 น.

 

"ออกมาได้แล้ว...ฉันไม่ทำอะไรนายหรอกน้า"

 

"ออกไป! ไอ้คนเลว!  ไอ้คนเอาแต่ใจ! อย่ามา ใกล้ฉัน!"

 

บัดดี้ด่าอีกคนอย่างไม่เกรงกลัว ใช้ผ้าห่มคลุมตัวเอาไว้ ถึงจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ตรงไหนแต่ที่แน่ๆ ผมจะไม่ให้อีกฝ่ายแตะต้องตัวอีก เรื่องเมื่อเช้านี้ทำเอาผมไม่อยากให้อีกคนเข้าใกล้ เลยครับ  เพราะอีกคนมันโรคจิต หื่นกาม ไร้ความปรานี เขาละเกลียดที่สุด!

 

เมื่อเช้าในห้องน้ำเขาสลบไปตั้งสองรอบ ก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่บนเตียงนี้แล้ว ผมยอมรับนะว่าตัวเองเริ่มกลัว แต่ทำไงได้ละครับ เพราะร่างกายมันบอบช้ำกว่าที่คิดเอาไว้ ผมพยายามจะเดินลงจากเตียงยังทำไม่ได้เลย แค่นี้คงไม่ต้องคิดเลยว่าถ้าออกไปนอกห้องคงทุลักทุเลมากแค่ไหน

 

"นายนี้มันดื้อด้านจริงๆ"

 

"ออกไปได้แล้ว! ฉันจะนอน"

 

ผมตะโกนออกไปทั้งที่ยังอยู่ในผ้าห่ม ก่อนที่อีกฝ่ายจะทำเสียงไม่พอใจเล็กน้อยแล้วก็เดินออกไป ผมถอนหายใจก่อนจะโผล่หัวออกมาดูเล็กน้อย หลังจากที่ได้ยินเสียงประตูปิด

 

" อึก...ปวดหัวชะมัด ซี๊ด"

 

ผมยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวอีกครั้งเพราะ หนาว คิดว่าอีกไม่นานอาการคงจะออก เพราะทั้งเจ็บคอ ปวดหัว ตัวร้อน เป็นไข้แน่ๆ  เมื่อกี้เขาก็ทักไปบอกไอ้มาตินแล้วว่าไม่ต้องเป็นห่วง เพราะกลัวมันจะขอบอสให้ออกตามหาเขา อย่างน้อยก็เคยมีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้วุ่นวายแทบประสาทแดก เพราะเขากลับไปเยี่ยมแม่ที่อาการทรุดลง เลยรีบไปโดยไม่บอก

 

พวกนั้นเลยคิดว่าเขาโดนจับตัวไปแล้วไล่ล่าหาเขาไปทั่ว แถมไปมีเรื่องกับแก็งนั้นแก็งนี้ไปเรื่อย ต้นเหตุเพราะมาจากเขาที่รีบมาหาแม่โดยไม่ได้บอกกล่าว จนเป็นเรื่องใหญ่ แค่นั้นแหละ ครับ เวลาผมออกไปไหนจะต้องบอกมันก่อนเสมอแต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมจดจำเรื่องราวนั้นไว้อย่างน้อยก็มีคนที่เป็นห่วงเขาอยู่ ถึงจะวุ่นวายไปหน่อยก็เถอะ

 

"เฮ้อ....หนาวจริงๆ ใครมันเปิดแอร์ได้เปลืองอย่างนี้ว่ะ"

 

บัดดี้บ่นเล็กน้อยก่อนจะเริ่มตัวสั่นแล้วหลับไป รู้สึกเหมือนพิษไข้กำลังกำเริ่มขึ้น สติเริ่มพร่ามัวลงไปทุกขณะ ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนินทราในที่สุด

 

.

 

.

 

.

 

 ......13:28 น.

 

"นี้...ออกมากินข้าวได้แล้ว ยังไม่ได้กินอะไรไม่ใช่รึไง...ตื่นได้แล้ว จะหลับไปจนถึงเมื่อไหร่"

 

เหมันต์เปิดประตูเข้ามายังห้อง แต่กลับเห็นอีกคนที่นอนไม่ยอมตื่นอยู่บนเตียงซะได้ จะขี้เซ้าไปจนถึงเมื่อไหร่กันนี้มันจะบ่ายสองแล้วนะ ผมก็เข้าใจอยู่หรอก ว่าระแวงผม ผมก็ไม่ได้สนุกแบบนี้มานานแล้วเลยเผลอรุนแรงไปหน่อย

 

"นี้!....อึก"

 

เหมันต์ดึงผ้าออกจากตัวของบัดดี้ ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างของใครบางคนที่นอนขดตัวสั่นไม่หยุดเลย ใบหน้าของบัดดี้แดงเถือก ดูราวกับว่ากำลังทรมานมาก เสียงฟันกระทบกันจนได้ยินอยู่ชัดเจน

 

"ตัวร้อน..."

 

"อึก....ฮ๊าๆ หนาว....หนาว"

 

เหมันต์ก้มลงไปสัมผัสกับหน้าผากของอีกฝ่าย ก่อนจะพบว่ามันร้อนมาก ร้อนจนน่ากลัว บัดดี้ตัวสั่นเทาพร้อมกับพึมพำออกมาด้วยความทรมาน เหมันต์ห่มผ้าห่มให้อีกคนก่อนจะหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรตามใครบางคนให้มาที่นี่

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

อะแฮ่ม! ทำน้องก็ต้องรับผิดชอบสิเจ้าค่ะ เป็นเพื่อนกันก็ต้องดูแลกัน555 

 

ตอนนี้ไรท์ก็หนาวเหมือนกัน ฝนตกไม่หยุดเลย อีกไม่นานก็คงป่วยเพราะตากฝนไม่หยุดเลย555ಥ‿ಥ(◞ ‸ ◟ㆀ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว