email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 บังคับ NC+

ชื่อตอน : บทที่ 2 บังคับ NC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 16:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 บังคับ NC+
แบบอักษร

บทที่ 2

 

บังคับ NC+

 

.....บัดดี้ผู้ยืนงงท่ามกลางฝูงการ์ดที่ยืนล้อ รอบ โอเค...กูกลับบ้านไม่ได้ละ...

 

"พวกนายนี่มันควายป่าจริงๆ "

 

"นายท่านยังให้ไปไม่ได้ครับ"

 

"ทำไม....นี้มันมืดแล้ว พวกนายพาฉันมาก็พาฉันกลับสิ"

 

ผมยืนเถียงพวกการ์ดมาร่วมชั่วโมงแล้วครับ ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดินจนตอนนี้มืดสนิท เลย ถามจริงจะให้เขาอยู่ทำไมว่ะเนี่ย เสียการเสียงานหมด พอผมกินข้าวร่วมโต๊ะอาหารกับไอ้คนโรคจิตนั้นเสร็จ ก็ปะทะฝีปากกันอย่างดุเดือด

 

ถึงข้อเสนอมันจะฟังดูดีแค่ไหน แต่จะให้มาตกเป็นของผู้ชายเนี่ยนะ คิดแล้วยังขนลุกไม่หาย ได้เขาแล้วประสาทกลับรึไง คุยกันแทบจะไม่รู้เรื่อง  เหมือนกับการ์ดที่พูดไม่รู้เรื่องในตอนนี้

 

"นายจะเถียงกันอีกนานไหม เก็บเสียงไว้ครางใต้ร่างฉันไม่ดีกว่าเหรอ"

 

"เหอะ! ใครจะไปนอนใต้ร่างคุณ ให้พวกควายป่านี้ ไปนอนด้วยไม่ดีเหรอครับ!"

 

"........."การ์ด

 

บัดดี้หันไปตอกกลับผู้ชายที่กักขังตนเอาไว้ ก่อนจะยืนกอดอกพร้อมกับทำเสียงให้ดูเหมือนไม่พอใจ ก็ใช่สิ...ผมไม่พอใจสุดๆ คนอะไรหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้ อยากด่าให้หายคันปากแต่กลัวอายุไม่ยืดยาว เลยพยายามด่าแบบสุภาพไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว 

 

แต่คนระดับนี้ต่อให้ด่าแบบไหนก็คงรู้ตัว แต่ทำเป็นหน้าด้านปล่อยผ่านไปมากกว่า เขาละเหนื่อยจริงๆ พูดเป็นชั่วโมงละอยากดื่มน้ำมะนาวสักแก้ว แล้วค่อยมาด่าต่อ

 

"ได้....แต่นายดื่มไวน์ขวดนี้เป็นเพื่อนฉันก่อน"

 

เหมันต์พูดออกไปก่อนจะแสยะยิ้มเป็นเชิงท้าทาย คิดเหรอว่าไอ้คนอย่างบัดดี้ผู้นี้จะยอม เขาไม่ใช่พวกที่ยอมคนง่ายๆซะด้วย เห็นแบบนี้ก็ล้มควายได้ก็แล้วกัน ก็แค่ไวน์ ไม่เมาหรอกน่า!

 

"อย่ามาท้าทายฉันให้มากนักนะ เอามานี้!! ถ้าดื่มหมดขวดนี้เมื่อไหร่นายต้องไปส่งฉันด้วย!"

 

"ได้! ฉันจะไปส่งนาย.."(บนเตียงเลย)เหมันต์คิดในใจ

 

บัดดี้เดินเข้ามานั่งตรงข้ามกับเหมันต์ก่อนจะแย้งแก้วไวน์ที่เหมันต์ถืออยู่มาดื่มเสียเอง ผมไม่มีทางไว้ใจคนตรงหน้าเด็ดขาด ถ้าเกิดว่าฝ่ายนั้นวางยาเขาคงไม่ดีแน่! เพราะฉะนั้นแก้วที่อีกคนดื่มอยู่ถือว่าปลอดภัยที่สุด! 

 

"อึก....ฮ๊า~ รินมาสิ!"

 

"หึ...."

 

เหมันต์มองคนตรงหน้าที่ดื่มไวน์ของตนเข้าไป ถึงอีกคนจะคอแข็งแค่ไหน แต่ก็คงไม่รอดหรอก เพราะไวน์นี้มันแรงและแพงมาก เขาซื้อมาจากต่างประเทศที่ผลิตไวน์โดนตรง เพราะชอบดื่มมัน พอนานเข้าก็เริ่มชินแล้ว ทั้งกลิ่นทั้งรสของมันถึงใจเขาที่สุด

 

แต่ต้องกินแบบประหยัดหน่อย ไม่ใช่เพราะ ไม่มีเงิน แต่เพราะคนผลิต ผลิตปีละ ห้าถึงหกขวดเท่านั้น มันจึงค่อนข้างหายากไปหน่อย ครั้งนี้จะยอมให้คนตรงหน้าได้ลิ้มลองก็แล้วกัน ถึงเขาจะหวงมาก และพยายามเก็บมันให้ได้มากที่สุด สามเดือนจึงจะเอาออกมากิน แต่เพื่อให้ได้คนตรงหน้าแน่นอนว่าจะต้องฝืนใจนิดหน่อย 

 

"เป็นไง....รสชาติดีมากสินะ"

 

"อึก...ห๊าาา นายว่าไรนะ"

 

บัดดี้สะอึกเล็กน้อยก่อนจะพยายามเพ่งมองคนตรงหน้าที่พูดไม่รู้เรื่อง 

 

"หื้ม?....ไม่นึกเลยว่านายจะเมาเร็วขนาดนี้นึกว่าจะกินได้ถึงครึ่งขวดซะอีก"

 

"ว่าไงนะ!! ฉานม่ายเมาสักหน่อย อย่า...อึก กล่าวหากานนนเชี่ยววว ฉันคอแข็งจะตายย ม่าย เมาแน่...อึก!"

 

เหมันต์มองคนตรงหน้าที่ชี้หน้าพร้อมกับลุกขึ้นทำหน้าอวดเก่ง พูดเสียงลากยาว แถมยังหน้าแดงล่ามไปถึงหูอีก แบบนี้จะไม่เรียกว่าคนเมาได้ยังไง แถมยังเมาหลังจากกินไปแค่สามแก้ว นึกว่าจะได้เยอะกว่านี้ซะอีก เมาไวกว่าที่คิดไว้แฮะ

 

"งั้นนายก็เดินอ้อมมาหาฉันให้ได้ก่อนสิ"

 

"ของนี้....สบายมัก!!"

 

บัดดี้จ้องมองภาพข้างหน้าที่แสนจะเบลอก่อนจะพยายามพยุงตัวเองเดินไปหาคนที่นั่ง แสยะยิ้มให้ เหอะ! คนอะไรชอบทำหน้ากวนประสาทเป็นบ้า

 

พึบ! บัดดี้กำลังเดินเข้าไปหาเข่าทรุดหัวกระแทกลงไปบนตักของใครบางคน ทำไมรู้สึกเหมือนรู้หมุนไปมาไม่หยุดเลย นี้หัวเขาถึงหมอนแล้วใช่ไหมง่วงจังว่ะ

 

"นาย....ลุกออกไป"

 

"อื้ม....อึก...ลุกไม่ขึ้น"

 

บัดดี้ว่าเสียงลอยๆก่อนที่จะได้ยินใครบางคน ถอนหายใจ ก็คนมันลุกไม่ขึ้นจริงๆจะให้ทำยังไง นี้เขาเมาเหรอ ปกติเขาออกจะคอแข็งนี้ว๋า ทำไมเมาเร็วขนาดนี้ว่ะ ไวน์แรงชิบ นี้เขาโดนกลอกรึเปล่า 

 

แต่เขาเห็นไอ้โรคจิตนั้นมันกินตั้งนานแล้วนะ มันยังไม่เมาเลย เขากินไปแค่สามแก้วเอง ทำไมมันเมาเร็วขนาดนี้

 

"อะ.....นี้!!! นายอุ้มฉันทำไม อึก....ปะ..ปล่อยสิว่ะ! อยากตายรึไง ปล่อย!!! "

 

บัดดี้โวยวายนั้นทีเมื่อตัวของตนเองลอยขึ้นมาอยู่บนไหล่ของใครบางคน ถึงจะเมาไปหน่อย ก็พอมีสติอยู่บ้าง ไอ้คนโรคจิตนี้มันจะพาเขาไปไหนกันเนี่ย! 

 

ตุบ! ...."อึก....ไอ้....สัส...โยนมาได้"จุกสิครับ จู่ๆ ก็โยนเขามาไว้ที่เตียง ห้องก็ดูหรูหราสว่างตาไปหมด นี้มันห้องใครว่ะเนี่ย? บัดดี้พยายามปรับ ลมหายใจ ก่อนจะเพ่งมองสิ่งต่างๆรอบตัว แต่มันมึนไปหมดเลย ทำเอาตาพร่าไปชั่วขณะ 

 

ชั่งแม่ง...ไม่สนแล้วเว้ยจะนอน ปวดหัวชิบหายเลย บัดดี้ล้มตัวลงนอนไม่สนใจคนที่แบกขนมาเลยสักนิด ยังไงซะไอ้คนที่พาเขามาอาจจะมี จิตสำนึกบ้างไม่ทำอะไรเขาหรอกใช่ไหม//ให้กำลังใจตัวเอง

 

"อะไรกัน...จะนอนแล้วเหรอ เรายังไม่ได้สนุกกันเลย"

 

เหมันต์แสยะยิ้มมองคนที่นอนราบบนเตียงของเขา แถมยังยั่วยวนเขาแบบไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ  แบบนี้คงปล่อยไปไม่ได้แล้ว ตอนแรกกะว่าจะไม่ทำอะไรแท้ๆ แต่เอาเข้าจริงก็เริ่มจะทนไม่ไหว ทั้งที่กับคนอื่นที่เสนอตัวมา แค่เห็นหน้าก็หมดอารมณ์แล้ว 

 

"อื้ม....หยุด! ออกไป!"

 

บัดดี้ว่าก่อนจะพยายามเอามือปัดคนที่กำลังจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ทั้งที่ตาก็ยังกลับสนิท เพราะยังไม่ส่างเมา ความรู้สึกมึนๆ ยังเหรอ อยู่ 

 

"อึก....อื้ม...อย่าจับ"

 

บัดดี้ว่าก่อนจะจับมือของให้บางคนให้หยุดขยับ เพราะมือที่ซุกซนนั้นเริ่มไล้ระดับ จับไปทั่วตัวเขาเลย อาจจะเป็นเพราะเขาเมาละมั้งมันถึงได้รู้สึกเสียวๆแปลกๆ แค่จับเนินอกของเขาก็รู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นแล้ว

 

"อึก ...อะ ..ไอ้โรคจิต.....ปล่อย..."

 

บัดดี้ว่าด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับลืมตาขึ้นมา พยายามขัดขืนอย่างสุดฤทธิ์ ทั้งผลัก ทั้งศอก ทั้งดิ้น โธ่เว้ย!!...ไอ้บ้าเอ๊ย! เขาจะไม่ยอมเสียเอกราชเป็นครั้งที่สองแน่ๆ บัดดี้คิดในใจถึงร่างกายจะเริ่มรุ่มร้อน แต่ก็ไม่ยอมง่ายๆ 

 

บัดดี้ดิ้นอยู่ใต้ร่างของเหมันต์ ก่อนที่อีกคนจะรวบมือทั้งสองข้างไว้บนหัว บัดดี้มองเหมันต์ด้วยแววตาเม่อลอย ร่างกายเขาแทบไม่มีแรงต่อต้าน

 

"หึ..."

 

เหมันต์แสยะยิ้มก่อนจะโน้มตัวลงมาซุกไล่ที่คอระหงส์ของบัดดี้ ที่เริ่มมีเหงื่อชุ่มเล็กน้อย ร่างบางขัดขืนพยายามจะยกเข่าขึ้นจะทำร้าย เหมันต์จึงประกบริมฝีปากของบัดดี้เอาไว้

 

"อื้อ.....อ่อย..." (ปล่อย) บัดดี้ส่ายหน้าไปมาเพื่อหลบสัมผัส ที่หยาบโลมนั้น แต่เหมือนร่างกายกำลังถูกสูบพลัง จากการบดจูบที่เร่าร้อนของ อีกฝ่าย จนส่งเสียงน่าอายเริ่มดังไปทั่ว ความรู้สึกแทบจะไร้เรี่ยวแรงขัดขืนนี้มันอะไรกัน

 

จะจูบเก่งเกินไปแล้ว...

 

"ฮ๊าๆ ......อึก"

 

"หึ.....สิ้นฤทธิ์แล้วเหรอ"

 

เหมันต์แสยะยิ้มอย่างพอใจก่อนจะถอดเสื้อของตนเองออก บัดดี้มองด้วยสายตาที่เหม่อลอย และเริ่มหอบหายใจโรยริน เขาปฏิเสธไม่ได้แล้วว่าตัวเอง กำลังมีอารมณ์อยู่ จากการสัมผัสที่นุ่มนวลผสมป่นกับความดิบเถื่อน นี้มันจะบ้าไปแล้ว!

 

"อึก.....อะ"

 

บัดดี้สะดุ้งโหย่งก่อนจะจิกไปที่ผมของเหมันต์อย่างแรงพร้อมกับผลักออกไปจากเนินอก ร่างหนาพยายามดูดคลึงเม็ด ทับทิมสีอมชมพู พร้อมกับเขี่ยเล่น เหมือนกับว่าร่างบางจะชอบให้ทำแบบนี้สินะ ถึงได้ครางออกมายั่วยวนเขาแบบนี้

 

"ชอบ....สินะ"

 

"อึก....ไม่...อะ! อย่าจับ! "

 

เหมันต์ลูบวนๆ ตรงท้องน้อยของอีกฝ่ายก่อนจะเลื่อนมือลงไปจับแก่นกายที่เริ่มชูชัน พองตัวสู้กับมือเขา ร่างบางเริ่มน้ำตาคลอ พร้อมจิกเข้าไปที่ไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียว

 

"อ๊าาา....ฮ๊าๆ "

 

บัดดี้เริ่มหอบหายใจแรงมากขึ้นพร้อมกับบิดเร้าอารมณ์ เขาเลยโน้มตัวลงมาเล่นกับยอด ทับทิมนั้นจนอีกคนแอ่นกายรับอย่างไม่รู้ตัว และเริ่มครางออกมา ไม่เป็นภาษา

 

ร่างกายของบัดดี้ร้อนวูบวาบไปหมด รู้สึก เสียวซ่านจนร่างกายมันสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ ทุกสัมผัสที่ได้รับจากอีกฝ่ายมันทำให้เขารู้สึกดีไปหมด ในหัวขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก คิดเพียงแค่ว่าเขาต้องการ ต้องการมากกว่านี้!

 

"ฮ๊าๆ....อึก...อ๊า! จะ...เจ็บ"

 

"ผ่อนคลายสิเดี๋ยวก็รู้สึกดีเอง"

 

ร่างหนาบอกคนที่อยู่ใต้ร่างก่อนจะโน้มตัวลงไปบดจูบอย่างเร่าร้อนอีกครั้ง พร้อมกับเริ่มเพิ่มตำนวนนิ้วเข้าไปในช่องทางรักสีชมพู รู้สึกเหมือนกับว่าอีกคนตอดรัดแรงจนเขาแทบรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว 

 

รสจูบแสนหอมหวานผลมกับไวน์มันทำให้เริ่ม ขาดสติขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายขาวเนียน รูปร่างไม่บาง มาก มีกล้ามขึ้นมานิดๆ ใบหน้าแดงระเรื่อ น้ำสีใสไหลออกมาอยู่มุมปาก เป็นอะไรที่ยั่วยวนเขาจนแทบบ้าคลั่ง  

 

"อึก...อะอะ อ๊าๆ บะ...เบาๆหน่อย"

 

เหมันต์เร่งความเร็วขึ้นก่อนจะ เพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไป เพราะตัวเองเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ของเล่นชิ้นนี้ทำให้เขาแทบกลายเป็นคนเสียสติ ถึงจะรับรู้ได้ถึงแรงสั่นไหวจากคนตรงหน้าก็ตาม

 

"ฮ๊าๆ อึก...อ๊า!!"

 

"อึก...แน่นชิบ..ฮ๊าา"

 

บัดดี้เชิดหน้าขึ้นรับความเสียวซ่านป่นความ เจ็บ เมื่อมีอย่างอื่นเข้ามาแทนที่นิ้ว ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านไปทั่วทั้งตัว ความมึนเมาเริ่มแตกกระเจิง รู้สึกว่ามันเข้ามาลึกมาก ไม่ไหวแล้ว มันมากเกินไป

 

"อึก...อ๊า เอา...ออก..ฮึก"

 

บัดดี้เริ่มครางกระเส่าก่อนจะเริ่มร้องไห้ออกมา มันทั้งเสียวทั้งเจ็บ แล้วก็จุก แถมอีกคนยังกระแทกเข้ามาแบบไม่บอกไม่กล่าว แต่ดูเหมือนคำขอของเขาจะไม่ได้ผล อีกคนรู้ขยับเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเริ่มเร่งจังหวะทั้งเร็ว ทั้งแรงจน แทบอยากสำลักน้ำลายตาย

 

"อั่ก...อะอะอะ...ฮ๊าๆ ฮือๆ"

 

บัดดี้ร้องไห้ออกมาพร้อมกับเอาเท้าถีบไอ้คนที่กระแทกเข้ามาไม่ยั้งก่อนที่อีกฝ่ายจะจับขาของบัดดี้เอาไว้พร้อมกับประทับรอยจูบ และกระแทกเข้ามาแบบถี่

 

"ฮ๊าๆ  อ๊า! เบาๆ"

 

"ฮ๊า อ๊า~ ซี๊ดดด ดีชะมัด"

 

เหมันต์ครางต่ำก่อนจะปล่อยปลดออกมาพร้อมกับบัดดี้ คนใต้ร่างหอบหายใจก่อนจะรู้สึกได้ถึงน้ำอุ่นๆที่ฉีดเข้ามาในตัวของเขา อีกคนไม่ได้ใส่ถุงยาง บ้าเอ๊ย!!

 

"อีกรอบนะ"

 

"ฮึก....ไม่!...ปล่อยนะ! ปล่อย อ๊า!!"

 

บัดดี้ขัดขืนเล็กน้อยก่อนที่อีกฝ่ายจะจับเขานอนตะแคงพร้อมกับกระแทกเข้ามาแรงๆ จนเขา จุกจนพูดไม่ออก

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

(≧∇≦)/ มีความมอมเหล้าน้อง บ้าเอ๊ย! ไรท์ อยากจะบอกว่าเรื่องนี้มันตอบสนองความหื่นจริงๆ

 

อย่าถามถึงเห็นผลเลยค่ะ5555(。・ω・。)

 

ปล.ตอนแรกไรท์แต่งให้น้องตีกันในห้องแต่คิดว่าออกมาไม่ดีเลยเปลี่ยนบท(❁´◡`❁)แต่แอบเสียดาย555

(❁´◡`❁) =nc

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว