email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 390

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

เอี๊ยด โครม!! รถมอเตอร์ไซค์สีชมพูไถลไปกับพื้นถนนพร้อมร่างหญิงสาว โชคดีที่วันนี้เธอใส่กางเกงยีนส์หนาพอสมควรจึงบาดเจ็บไม่มาก มีเพียงแขนด้านขวาที่ถลอกเป็นทางยาว 

จากนั้นคนขับรถเบนซ์ที่ชนท้ายมอเตอร์ไซค์รีบวิ่งมาดูอย่างรวดเร็ว "น้องเป็นอะไรไหม" เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่เป็นอะไรมากจึงเดินกลับไปดูความเสียหายที่รถของตัวเองทันที

ยาหยี พยายามใช้แขนที่เจ็บน้อยที่สุดยันตัวให้ยืนขึ้น สีหน้าดูกังวลปนเจ็บปวดจากบาดแผล เพราะรถคู่กรณีเป็นรถราคาแพง หญิงสาวหวั่นใจค่าซ่อมรถเป็นที่สุด เพราะดูจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น เธอน่าจะเป็นฝ่ายผิดอย่างแน่นอน ไม่นานนักรถกู้ภัยฯ ก็เข้ามาในที่เกิดเหตุทันที

"น้องมาล้างแผลก่อนเร็ว มีเจ็บตรงอื่นด้วยไหม" คำพูดรัวๆ ของเจ้าหน้าที่กู้ภัย ทำเอาหญิงสาวตอบแทบไม่ถูก

"ล้างแผลก่อนก็ได้ค่ะ"

ระหว่างนั้นเจ้าหน้าที่กู้ภัยฯ คนที่สองเดินตามไปดูที่รถเบนซ์เพื่อตรวจสอบว่ามีใครบาดเจ็บอีกหรือไม่ แต่ก็ไม่มี แถมตัวรถก็ไม่ได้เสียหายอะไรต่างจากมอเตอร์ไซค์ ที่คาดว่าคงต้องซ่อมพอสมควร

"โทรเรียกประกันหรือยังครับ" เจ้าหน้าที่กู้ภัยฯ ขมวดคิ้วถามคนขับ

"อ๋อ นายของผมบอกว่าไม่ต้องเรียก ว่าแต่น้องผู้หญิงเป็นอะไรมากไหม"

"เป็นแผลที่แขน แต่มอเตอร์ไซค์ก็พังเอาเรื่องอยู่ ว่าแต่ขับมายังไงครับเนี่ย"

"ผมเลี้ยวออกจากซอยพอดี ก็นึกว่าน้องเขาจะขับตรงไปแต่อยู่ดีๆ ก็เบรกเฉยเลย ผมก็เลยชน"

ยาหยีค่อยๆ ลากเท้าเดินตามมาสมทบ "หนูเบรกเพราะมันมีแมววิ่งตัดหน้าค่ะ"

ระหว่างนั้นเสียงมือถือของคนขับรถก็ดังขึ้น เขาจึงขอตัวไปคุย โดยที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยฯ และหญิงสาวที่เคราะห์ร้ายยังจับกลุ่มคุยกันอยู่

หากดูจากรูปการณ์แล้ว คนที่ผิดและต้องชดใช้ค่าเสียหายคือ ยาหยี เธอฟังเจ้าหน้าที่พูดก็หน้าถอดสีทันที เพราะคำนวณเงินคร่าวๆ ก็น่าจะไม่ต่ำกว่าสามหมื่น แม้มันจะมีรอยที่กันชนหน้าแค่เล็กน้อย แต่มันคือ รถเบนซ์ GLS

"นายผมบอกว่าคุณผู้หญิงไม่ต้องจ่ายค่าเสียหายหรอกครับ" คนขับรถเบนซ์เดินกลับมาจุดเกิดเหตุ 

"เออ จะดีเหรอคะ เรื่องนี้หนูผิดเองที่ไม่ระวัง" ยาหยีรู้สึกร้อนขึ้นมากะทันหัน เธอใช้หลังมือปาดปลายจมูกเร็วๆ  

"เห้ย น้องเลือดออกเต็มเลย" เจ้าหน้าที่กู้ภัยร้องเสียงหลง 

ภวิศที่อยู่ในรถเบนซ์ จ้องมองไปที่เหตุการณ์ด้านนอก และได้ยินเสียงคนกำลังคุยชัดเจน เขากำหมัดแน่น ใบหน้าดูโกรธจัดจนสันกรามขึ้นเด่นชัด

ทำไมถึงเลือดออกวะ?  

"ไม่เป็นไรค่ะ มันชอบออกมาแบบนี้แหละ" หญิงสาวหยิบผ้าเช็ดหน้าที่ติดตัวเป็นประจำมาซับ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นตามหลักการปฐมพยาบาลเบื้องต้น

"นพ มึงลงไปบอกผู้หญิงคนนั้นให้ไปหาหมอซะ แล้วบอกให้ทิ้งเบอร์ไว้ เดี๋ยวจะติดต่อกลับไป" ภวิศหยิบเงินส่งให้ เขายังมองผู้หญิงคนนั้นไม่วางตา

นพ เลขาคู่ใจ รีบลงไปจัดการปัญหาตรงหน้าให้เรียบร้อย โดยเขาอ้างกับยาหยีว่า นายที่นั่งมาอยู่ในรถรีบไปทำธุระ เมื่อได้เบอร์ตามที่นายต้องการ ก็รีบเรียกคนขับให้กลับมาทำหน้าที่ และขับออกไปจากจุดเกิดเหตุทันที

"น้องโชคดีแล้ว ที่เศรษฐีคนนั้นเขาไม่เอาเรื่อง แถมให้เงินด้วย ไม่งั้นนะเราต้องจ่ายค่าซ่อมบานเลย"

ยาหยีพยักหน้าเห็นด้วย แต่ก็ยังงงอยู่ดีว่าทำไมเศรษฐีคนนั้นใจดี แต่ตอนนี้เธอไม่อยากคิดให้มากความ เพราะถ้าเขาจะเอาเงินคืนเดี๋ยวก็คงโทรมาเอง จากนั้นจึงอาศัยรถกู้ภัยฯ ไปโรงพยาบาล และโทรเรียกให้ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์มาเอารถคู่ใจไปซ่อม

ภวิศสั่งให้ลูกน้องเอารถอีกคันมาเปลี่ยน เจ้าตัวตัดสินใจขับไปโรงพยาบาลรัฐบาลประจำเกาะช้างตามลำพัง จากนั้นก็เลือกจอดรถในที่ไม่สะดุดตาคน เดินตรงไปที่หน้าห้องฉุกเฉินในทันที แม้วันนี้จะเป็นวันหยุดแต่โรงพยาบาลรัฐก็ดูวุ่นวายไม่น้อย สายตาคมจับจ้องไปยังคนเจ็บที่นั่งรอรับยาด้วยอาการเหม่อลอย 

ยาหยีเหม่อมองไปข้างนอกอย่างใช้ความคิด ก่อนจะยกมือปาดน้ำตาอย่างรวดเร็ว เสียงก่นด่าของใครต่อใครยังดังก้องอยู่ในหู 

"มึงไม่น่าเกิดมาเลย อีหยี อีเด็กเปรต"

"ใครใช้ให้มึงมานอนตรงนี้ โน้นหน้าบ้านที่มึงโน้น อีเด็กพ่อแม่ไม่รัก"

"หน้าตาก็ดี ไม่น่าขี้ขโมย"

"อยากได้ทำไมไม่ขอพี่ดีๆ ทำไมต้องขโมย ออกไป ไม่ต้องมาเกาะขา จะออกไปดีๆ หรือจะให้ฉันแจ้งความ..ออกไป"

เธอเจ็บ...แค่อยากรู้ว่า ถ้าตายแล้วคนเราจะรู้สึกเจ็บปวดได้อีกไหม 

เพียงไม่นานเสียงโทรศัพท์มือถือราคาถูกก็ดังขึ้น เธอจึงสูดอากาศเข้าปอด ถอนให้หาย และใช้น้ำเสียงที่ดูสดใสขัดกับสภาพจิตใจในตอนนี้

"จ้ายาย เดี๋ยวหยีกลับแล้ว..ไม่เป็นอะไรมากจ้ะ ใครโทรไปบอกยายเนี่ยว่าหยีรถล้ม อ๋อ ได้จ้า...ไม่โดนหูจ้า โอ๊ะ แค่นี้ก่อนนะยายอีก 10 นาทีหยีก็ถึงบ้านแล้ว หยีไปเอายาก่อนจ้า รอหยีน้า"

 ภวิศ ขมวดคิ้วฟังตลอดเวลา มีคำถามเกิดขึ้นในหัวมากมาย สิ่งที่เขาอยากรู้ที่สุด ทำไมผู้หญิงที่หาญกล้าขโมยเงินเขาเมื่อ 6 ปีก่อนถึงมีสภาพเช่นนี้ แถมเงินที่ได้ไปก็ไม่ใช่น้อยๆ เธอเรียนจบถึงบัญชี แม้จะไม่ใช่มหาวิทยาลัยชื่อดัง แต่เท่าที่เห็นด้วยสายตา สภาพดูแย่กว่าตอนนั้นเสียอีก 

////

เรื่องเศร้าวันนี้ ไรท์ไม่ถูกหวยค่ะ ร้องห้ายยยยยยยย

มาลง 2 ตอนติดๆ เดี๋ยวจะรีบปั่นตอน 3 เลยจ้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว