email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.8k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2563 16:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมิน
แบบอักษร

วุ้นเส้น

 

คุณคิดหรอคะว่าความรู้สึกของฉันที่มันเสียไปมันจะกลับมาดีได้เพียงแค่เขามาพูดดีๆกับฉันด้วยมันไม่มีทางหรอกฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคนอย่างเขาจะมีความอดทนได้สักเท่าไหร่กันเชียว

 

" ฉันไม่อยากกลับไปเจ็บแบบเดิมแล้วค่ะฉันว่าระหว่างเราสองคนเป็นแค่ลูกน้องกับนายจ้างจะดีกว่า "

 

"....."

 

" ฉันขอตัวลงไปข้างล่างหน่อยนะคะ "

 

' พรึ๊บ '

 

" ไม่เอาอ่ะฉันไม่อยากปล่อยเธอไปแล้ว ฉันขอโทษขอโทษกับสิ่งที่ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ อย่าเพิ่งเกลียดอย่าเพิ่งโกรธฉันเลยนะฉันขอโอกาสจากเธอจะได้ไหมขอโอกาสให้ฉันได้กลับไปแก้ไขในสิ่งที่ฉันเคยทำเลวๆไว้กับเธอ "

 

" คุณคิดว่าคุณมีความอดทนพอหรอคะคุณคิดหรอว่าฉันจะกลับมารู้สึกดีๆกับคุณได้เพียงเพราะคุณมาขอโอกาสและสัญญากับฉันว่าจะเป็นคนดีให้กับฉันแค่นั้นหรอคะ "

 

" ก็นี่ไงวุ้นเส้นฉันขอโอกาสเธอขอโอกาสที่จะแก้ไขขอโอกาสที่จะปรับปรุงตัวฉันให้ดีขึ้นฉันโคตรเห็นแก่ตัวฉันรู้แต่ขอร้องแหละอย่าเพิ่งปฏิเสธฉันได้ไหมให้ฉันได้ลองพยายามก่อน "

 

" ถ้าคุณพูดขนาดนี้ฉันก็คงจะห้ามอะไรคุณไม่ได้หรอคะในเมื่อคุณพูดมาขนาดนี้แล้ว โอเคค่ะคุณอยากจะทำอะไรคุณก็ทำ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณจะมีโอกาสทำสิ่งเหล่านั้นให้ฉันอยู่หรือเปล่า " พูดจบฉันก็เดินลงไปชั้นล่างทันทีที่ฉันไม่อยากอยู่นานคุณรู้ใช่ไหมคะว่าฉันกลัวใจอ่อนให้กับผู้ชายใจร้ายคนนั้นก็ยอมรับนั่นแหละค่ะว่ายังรู้สึกดีๆให้กับเขาอยู่คุณคิดว่ามันจะลืมกันง่ายๆหรอคนแรกของเราเลยนะ

.

.

.

 

 

" คุณวุ้นเส้นคะนมแจ่มเอาชุดนอนที่ว่าคุณท่านเคยซื้อมาให้เอามาให้คุณลองค่ะท่านบอกว่าเก็บไว้นานจนลืมแล้ว " ฉันมองชุดนอนที่นมแจ่มหยิบออกมาวางให้ฉันเลือกมีสีชมพูที่ฉันชอบด้วย

 

" เอาอันนี้ไหม? ฉันว่ามันน่าจะเข้ากับเธอ " เขาหยิบชุดนอนสีชมพูออกมาให้ฉันพร้อมกับส่งยิ้มมาอย่าใจอ่อนนะวุ้นเส้นแค่เขายิ้มให้ไม่ได้แปลว่าเขาจะนิสัยดีขึ้นเธอต้องเข้มแข็งไว้

 

" ไม่ค่ะ ฉันไม่ชอบสีชมพู " ฉันปฏิเสธเขาออกไปแม้ในใจจริงอยากจะยื่นมือออกไปรับก็ตามนั่นมันสีโปรดฉันเลยนะ

 

" แล้วเธอชอบสีอะไรล่ะ ? "

 

" สีดำค่ะ "

 

"......"

 

12.00น.

 

" คุณวุ้นเส้นค่ะนมแจ่มตั้งโต๊ะอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะนมแจ่มขอตัวพาคุณอัญชันไปอาบน้ำก่อนนะคะเลอะหมดแล้วเนี่ย " ฉันป้อนข้าวอัญชันเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ เด็กกำลังโตทานอะไรก็ดูอร่อยไปหมดเลยและแน่นอนว่าอาหารมื้อกลางวันของอัญชันเป็นต้มจืดตำลึงเต้าหู้หมูสับ

 

" ไปทานข้าวได้แล้วมัวแต่ดูอัญชันอยู่ได้ " นี่อย่าบอกนะว่าเขารอฉันกินข้าว.เป็นไปอย่างที่ฉันคิดค่ะเพราะว่าตอนนี้บนโต๊ะทานข้าวมีแค่ฉันกับเขาสองคนทำไมฉันถึงเกร็งแบบนี้นะ

 

" ทานผักหน่อยสิ บอกแต่อัญชัน " เขาพูดพร้อมกับตักผักตำลึงในถ้วยซุปมาให้ฉัน

 

 

"....."

 

" จะไม่พูดกับฉันหน่อยหรอ ? " อยากจะพูดใจจะขาดอยู่แล้วค่ะแต่ไม่ได้เด็ดขาดนะวุ้นเส้นจำเอาไว้ว่าก่อนหน้านี้เขาทำให้เธอเจ็บขนาดไหนเสียน้ำตาไปตั้งเท่าไหร่

 

" ฉันว่าเราทานข้าวกันดีกว่าค่ะเดี๋ยวฉันจะต้องขึ้นไปพาอัญชันนอน " ฉันบ่ายเบี่ยงเขาออกไปพร้อมกับรีบลงมือทานข้าวเพราะถ้าขืนฉันยังอยู่นานกว่านี้ฉันอาจจะใจอ่อนพูดจาดีๆกับเขาก็ได้

.

.

หลังจากฉันทานข้าวเสร็จฉันก็รีบขึ้นมาบนห้องของอัญชันทันทีและแน่นอนค่ะว่ามีบุคคลที่ตามติดฉันยิ่งกว่าเหงาตอนนี้เดินตามฉันขึ้นมาด้วย

 

 

" เย็นนี้อยากกินอะไร ? " เขาถามฉันออกมาเย็นนี้อย่างนั้นหรอฉันว่าฉันคิดอะไรดีๆออกแล้ว

 

" นมแจ่มค่ะ เดี๋ยวเย็นนี้วุ้นเส้นจะพาอัญชันไปทานข้าวข้างนอกกับพี่คิงนะคะ "

 

" อ้าวคุณคิงจะมาหรอคะ ? "

 

" ใช่ค่ะนมแจ่มพอดีพี่คิงโทรมาบอกวุ้นเส้นแล้วว่าจะเข้ามารับวุ้นเส้นกับอัญชันไปทานข้าวข้างนอกนมแจ่มไม่ต้องทำอาหารของอัญชันนะคะ "

 

" ฉันไปด้วย !!! " นี่จะตามติดฉันตลอดเลยหรือไงกัน

 

"......"

 

 

18.00 น.

 

 

อัคคี

 

" กูรู้สึกว่ากูนัดแค่น้องวุ้นเส้นกับหลานกูนะครับไม่ทราบว่าคุณมึงโผล่มาได้ยังไง ? " ผมรู้ครับว่ามันตั้งใจกวนประสาทผมแล้วยังไงผมจะมาก็เรื่องของผมป่ะไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับมันเลย

 

" เสือก!! "

 

" ก็ปากดีแบบนี้ไงก็ไม่แปลกที่เมียจะทิ้ง เอ้ย!!! ไม่ใช่ดิไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อยเนาะ "

 

" กูเป็น !!! "

 

" ไม่ได้เป็นค่ะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันคุณอย่าเข้าใจผิดสิคะ " เป็นไงล่ะไอ้อัคคีปากดีกับเขาไว้เยอะพอเขาตอบมาแบบนี้ถึงกับไปไม่เป็นเลยนะมึง

 

" เออ!!! ตอนนี้ยังไม่เป็นก็ได้ แต่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเธอก็อย่าเพิ่งรีบตัดโอกาสกันดิ!! "

 

" ฉันไม่ได้ตัดโอกาสคุณค่ะแต่ฉันแค่พูดคำเป็นจริงว่าฉันกับคุณเราไม่ได้เป็นอะไรกันและฉันก็ไม่รับปากคุณด้วยว่าวันข้างหน้ามันจะมีโอกาสหรือเปล่า ? " คนที่ไม่เคยสู้ใครมาแบบวุ้นเส้นนี่เวลาโมโหเวลาโกรธทำไมคำพูดคำจามันดูเจ็บจังวะ

 

" มี๊ๆๆ ป๊ะๆๆ " เหมือนเป็นเสียงสวรรค์แยกผม 2 คนออกจากกันครับเพราะว่าถ้าขืนผมยังต่อล้อต่อเถียงกับวุ้นเส้นดูเชื่อได้เลยว่าวุ้นเส้นชนะและผมเองอาจจะเผลอพูดจาไม่ดีใส่เธออีกแน่ๆ

 

" อะไรครับอัญชันอยากเล่นอันนี้เหรอลูก ? " ผมมองเด็กน้อยที่ตอนนี้กำลังชี้นิ้วมืออ้วนๆป้อมๆของตัวเองไปยังเครื่องเล่นของห้างสรรพสินค้า

 

" มึงกูว่าอย่าเพิ่งให้อัญชันเล่นเลย ในนั้นมีแต่คนโตอย่าเพิ่งให้อัญชันเข้าไปเลยกูกลัวคนอื่นหล่นมาทับหลาน "

 

" เย่นๆๆ ป๊ะๆๆ ฮึก.. 😢😢 เย่นๆ " งานหยาบผมแล้วสิครับลูกสาวตัวดีของผมตอนนี้ร้องไห้งอแงอยู่ในอ้อมกอดมามี๊ของเขา

 

" ฉันเห็นด้วยกับพี่คิงนะคะในนั้นมีแต่เด็กโตถ้าเกิดวอัญชันเข้าไปเล่นแล้วโดนทับขึ้นมา .. "

 

" งั้นเธอกับไอ้คิงก็ไปซื้อของกันเถอะเดี๋ยวฉันดูลูกเอง "

 

" แต่.... "

 

" มาครับอัญชันเดี๋ยวป๊าพาเข้าไปเล่นข้างในนะแต่สัญญานะครับว่าจะหยุดร้องไห้ " ผมเอื้อมมือไปพร้อมทำท่าจะอุ้มเด็กอ้วนแต่ดูเหมือนว่าวุ้นเส้นก็ยังจะเป็นกังวลอยู่

 

" ฉันดูลูกฉันได้หนะ ลูกของฉัน ฉันไม่ปล่อยให้เป็นอะไรหรอก "

 

 

 

มาดูคนโดนเมียเมินกันเร็วๆทุกคนเป็นยังไงกันบ้างคะสำหรับตอนนี้พี่อัคคีของเราจะเอาชนะใจวุ้นเส้นได้หรือเปล่านะลูกสาวอย่าเพิ่งใจอ่อนนะคะเข้ามาอ่านเข้ามา comment กันเยอะๆเด้อไม่ถึง 20 Comments ไม่อัพตอนต่อไปส่วนอีกตอนนึงเดี๋ยวจะลงให้ตอนเย็นนะคะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น