ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แพนกับพ่อเลี้ยง1

ชื่อตอน : แพนกับพ่อเลี้ยง1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2563 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แพนกับพ่อเลี้ยง1
แบบอักษร

"แพนจะไปเรียนยังลูก แม่จะออกไปแล้วนะ" เสียงแม่ตะโกนมาจากหน้าบ้าน

"กำลังไปจ้าแม่"

"เงินแม่โอนให้แล้วนะ คงพอ 4 วันที่แม่ไม่อยู่นะลูก"

"พอจ้าแม่ หนูจะใช้ประหยัดๆนะคะ"

แพนเดินไปกอดแม่ตัวเอง วันนี้แม่ของเธอจะไปดูงานที่ต่างจังหวัดกับบริษัทจะไม่อยู่ตั้งหลายวัน ความกังวลในใจมีมากแค่ไหนไม่อยากให้แม่เห็น

สิ่งที่เธอกังวลคืออาวี พ่อเลี้ยงของเธอที่ชอบมองเธอแปลกๆเวลาแม่ไม่เห็น ยิ่งบางครั้งแม่ไม่อยู่จะชอบเข้ามาใกล้ชิดเธอทีเผลอ พอแม่ไม่อยู่แบบนี้เธออยากไปนอนบ้านเพื่อนมากกว่าอยู่กับอาวีแค่ 2 คน

"วี พี่ฝากยัยแพนด้วยนะ ถ้ายัยแพนกลับบ้านดึกฝากวีไปรับด้วย"

อาวีอายุน้อยกว่าแม่ของแพนมาก ไม่รู้แม่รัก แม่หลงอะไรอาวีนักหนา ถึงเธอจะไม่ชอบเขา แต่มันเป็นความสุขของแม่ เธอจึงยอม

"ไม่ต้องห่วงหรอกพี่ ผมจะดูแลหนูแพนอย่างดี" ช่วงที่อาวีเน้นคำว่าอย่างดีทำเอาแพนขนลุก

"ดีเลย ขอบคุณวีมากนะ แพนแม่ไปก่อนนะ เป็นเด็กดีกับอาวีนะลูก"

"ค่ะแม่" เธอตอบรับแม่ไปอย่างนั้นเอง

"พี่ไปก่อนนะ"

อาวีดึงแม่ของเธอมาจุ๊บปากหอมแก้มอย่างเอาใจ อาจจะเพราะแบบนี้ก็ได้ที่แม่เธอชอบอาวี เพราะอาวีเอาใจเก่ง

ส่วนพ่อของเธอนั้นเสียนานแล้ว แม่เลี้ยงเธอมาคนเดียวตามลำพัง จนเมื่อ 1 ปีที่แล้ว แม่ก็พาเพื่อนรุ่นน้องมาแนะนำ แล้วไม่นานอาวีก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของแม่เธอ

"รีบกลับบ้านนะหนูแพน อารออยู่"

อาวีจับปลายคางเธอเบาๆ แล้วเดินผิวปากไปขึ้นรถขับออกไปทำงาน เธอมองตามท้ายรถอาวีด้วยความหนักใจ คิดไม่ตกว่าคืนนี้จะเอายังไงดี จะกลับมานอนบ้านที่มีอาวีอยู่ หรือจะไปขอพักบ้านเพื่อนแทน

"นุ่มนิ่มฉันขอไปพักบ้านแกด้วยสัก 2-3 วันสิ"

"นี่แม่แกไม่อยู่ใช่มั้ยถึงจะไปค้างบ้านฉัน"

"เออสิ แม่ไปต่างจังหวัด 4 วัน นะนิ่มนะฉันกลัวเสร็จอาวี"

"ไม่มีปัญหาแก แกจะไปพักที่บ้านฉันกี่วันก็ได้"

"ขอบใจแกมาก"

"ไม่เป็นไรเว้ยเพื่อนกัน แล้วแกเตรียมของมายัง"

"ยัง เดี๋ยวตอนเย็นค่อยกลับไปเอา"

"ได้ๆเดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน"

"ไม่ต้องๆ เจอกันที่บ้านแกเลย"

"จะดีหรอ แกไม่กลัวอาวีของแกงาบเอาหรอ"

"ไม่หรอกเพราะอาวียังไม่เลิกงาน ฉันจะกลับบ้านเร็ว เพราะกลัวอาวีมารับที่นี่"

"ฉันถามแกจริงๆนะแพนทำไมแกไม่บอกแม่แกวะ ว่าอาวีจ้องจะงาบแกอยู่ตลอดเวลา"

"ฉันกลัวแม่เสียใจ"

"กลัวแม่เสียใจแต่ไม่กลัวตัวเองจะโดนพ่อเลี้ยงจับทำเมีย เขื่อแกเลยแพน"

"ฉันเอาตัวรอดได้แก ที่ผ่านมาอาวียังไม่ได้ทำอะไรมาก จะให้ฉันบอกแม่ยังไงล่ะ"

"เออ รอให้แกตกเป็นเมียพ่อเลี้ยงตัวเองก่อนเถอะค่อยบอกแม่"

"แกอ่ะมาแช่งทำไม ไม่เอาไม่พูดแล้วป่ะขึ้นเรียน"

ทั้งสองสาวหอบหนังสือเดินขึ้นตึกเรียน ในใจของแพนโล่งมากที่คืนนี้เธอมีที่หลบภัยแล้ว

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว