email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่23(ปรากฎตัว)

ชื่อตอน : ตอนที่23(ปรากฎตัว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2563 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23(ปรากฎตัว)
แบบอักษร

 

ลอนดอน ประเทศอังกฤษ

15:30น.

แทนคุณ ธนาธิป...

“สวัสดีครับท่านเจ้าสัว”เสียงนุ่มเอ่ยทักทายผู้ที่มาเยือนใหม่ ผมแสยะยิ้มขึ้นและค่อยๆลุกขึ้นยืนตามมิสเตอร์ชาน

“สวัสดีครับมิสเตอร์ชาน^_^”เสียงไพเราะเอ่ยขึ้นทักทายมิสเตอร์ชานกลับเป็รภาษาอังกฤษ

“สวัสดีค่ะมิสเตอร์ชาน^_^”และตามด้วยเสียงหวานที่มีนำ้เสียงไพเราะเสนาะหูเหมือนกับนำ้เสียงที่ผมได้ยินเกือบทุกวัน

“เวียงพิงค์”ผมเอ่ยชื่อเจ้าของเสียงไพเราะนั่นเป็นเสียงของเธอผมจำได้ไม่มีวันลืม เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกหวั่นไหวและอยากจะมีแค่เธอและหยุดแค่เธอคนนี้ แต่เธอก็ทำให้ผมเสียใจกับรักครั้งแรกของผม

“ครับ สวัสดีครับคุณรัชมล คุณยังสวยสง่าเหมือนเดิม^_^”มิสเตอร์ชานเอ่ยทักทายเวียงพิงค์พร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดร่่างเล็กของเวียงพิงค์ ถึงเธอจะมีอายุเกือบๆจะเลขสี่แล้วแต่เธอยังสวยและสง่าเหมือนเดิมไม่มีผิดไปจากเมื่อก่อน และชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายของเธอ มันก็มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก มันทำให้ผมนึกถึงวันนั้น วันที่มันไปยืนอยู่หน้าบ้านของผมเพื่อรอดูงานครั้งยิ่งใหญ่ของมันคือการระเบิดบ้านของผมทิ้งและปิดชีวิตทุกคนในครอบครัวผมทิ้งทั้งหมดหึ!จิตใจของมันทำด้วยอะไรกันครับ ขนาดผมยังไม่กล้าจะทำร้ายแก้วตาดวงใจของมันเลย ทั้งๆที่ใจของผมคิดที่จะทำร้ายเธอแต่สุดท้ายผมก็ทำไม่ลงเพราะความแสนดีน่ารักและน่าถนุถนอมของเธอ

“ฮิๆขอบคุณค่ะ^_^”เสียงหัวเราะอย่างเรียบร้อยของเวียงพิงค์พูดขึ้น และพวกเขาก็พูดคุยทักทายอะไรกันอีกนิดหน่อย

“อ๋อ นี่คือคู่แข่งคนสำคัญของคุณครับ ท่านเจ้าสัว”และก็ถึงเวลาที่ผมรอคอย ทันทีที่มิสเตอร์ชานพูดจบผมก็จับปลายเสื้อสูทดึงให้เข้าที่และค่อยๆหันไปประจันหน้ากับคนทั้งสอง ผมกระตุกยิ้มมุมให้กับคนทั้งสองก่อนที่จะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่เป็นมิตร ยี่สิบปีแล้วที่ผมไม่ได้พบเธอคนนี้เวียงพิงค์ เธอยังสวยสง่าในสายตาของผมเสมอมา

“พี่แทน?”หนูผิงเบิกตาโพรงขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเธอได้สบสายตาเข้ากับผม ผมก็เลิกคิ้วมองเธอเหมือนคนสงสัยและแปลกใจ เจ้าสัวเองก็มีสีหน้าที่ตกใจไม่แพ้กันกับหนูผิง พวกเขาคงจะตกใจว่าทำไมผมถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ในฐานะคู่แข่งคนสำคัญของพวกเขาสิน่ะ

“เชิญแนะนำตัวครับ^_^”มิสเตอร์ชานผายมือมาที่ผมพลางเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงนอบน้อม ผมก็ก้มศีรษะให้เขาเล็กน้อยและหันกลับมายิ้มอย่างคนที่เป็นมิตรให้ทั้งสองคนที่ตอนนี้ทั้งคู่จ้องมองผมแววตาไม่กระพริบ ผมก็จับเสื้อสูทตัวนอกของผมให้เข้าที่และยิ้มบางๆไปให้พวกเขาทั้งสองคน

“สวัสดีครับ ผม แทนคุณ ธนาธิป กิจโภชัยยินดีที่ได้รู้จักทั้งสองคนครับ^_^”ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่เป็นมิตรเมื่อผมพูดจบผมก็ยื่นมือไปตรงหน้าของเจ้าสัว มันก็ค่อยๆยื่นมือมาจับมือทักทายผมด้วยท่าทางที่ยังคงตกใจอยู่

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมเจ้าสัว จักรภัทร ราชนาโยวงศ์ติชัยและนี่ภรรยาของผม เวียงพิงค์”เจ้าสัวเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอ่ยแนะนำหนูผิงให้ผมรู้จัก ผมก็หันหน้าไปมองเธอและยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร เธอก็ก้มศีรษะให้ผมเพื่อเป็นการทักทาย

“ผมว่าเชิญนั่งดีกว่าครับท่านทั้งสาม”มิสเตอร์ชานเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าพวกผมทักทายกันเสร็จแล้ว

“ครับ^_^”ผมหันไปหามิสเตอร์ชานและเอ่ยขานรับเขาพลางหันกลับมาจ้องมองหน้าของเจ้าสัว

“เชิญครับท่าน^_^”ผมผายมือเชื้อเชิญให้เจ้าสัวและหนูผิงให้เดินนำหน้าผมไปยังโต๊ะประชุมขนาดใหญ่ เจ้าสัวก็ก้มหัวให้ผมและจับมือหนูผิงให้เดินไปนั่งเก้าอี้ตัวข้างๆมัน ผมก็กระตุกยิ้มและเดินตามหลังสองคนผัวเมียไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับคนทั้งสอง เราสามคนจ้องมองหน้ากัน ผมก็ทำท่าทีว่าผมไม่เคยพบเจอพวกเขาเพราะนามสกุลที่เปลี่ยนไปของผม พวกเขาคงจะนึกสงสัยว่าผมใช่แทนคุณคนคนเดียวกับที่พวกเขาเคยรู้จักและเคยทำลายชีวิตของเขารึเปล่า หึ!

“ผมว่าเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะครับ^_^”มิสเตอร์ชานเอ่ยขึ้นพลางมองหน้าผมสลับกับหน้าของเจ้าสัว ผมก็พยักหน้าให้มิสเตอร์ชาน และมิสเตอร์ชานก็ขอความคิดเห็นเกี่ยวกับการร่วมทุนธุรกิจของผมและเจ้าสัว ซึ่งผมก็ได้คิดวิธีการเอาชนะเจ้าสัวมาแล้ว มันเป็นคนในวงการมืดและที่มันมาเจรจากับมิสเตอร์ชานก็เพราะของในวงการมืดเช่นกัน ซึ่งผมเองที่รวยและมีชีวิตดีอย่างทุกวันนี้ได้ก็เพราะวงการมืดของผมนี่แหละ และผมเองก็เชื่อว่าไม่มีนักธุรกิจคนไหนที่จะปฏิเสธการลงทุนกับผม เพราะผมเพิ่งจะย่างก้าวเข้าสู่วงการมืดและใหญ่โตกว้างขวางนี้ได้เพียงแค่ไม่กี่ปีแต่ธุรกิจของผมกลับโด่งดังไปทั่วทั้งโลก

“ผมตัดสินใจได้แล้วว่าผมจะเซ็นสัญญาร่วมงานกับใคร”มิสเตอร์ชานเอ่ยขึ้นหลังจากที่ผมและเจ้าสัวอธิบายกลไกทางธุรกิจกันเสร็จแล้ว ซึ่งแววตาของมิสเตอร์ชานมีความลังเลอยู่บ้าง และเจ้าสัวเองก็คงคิดว่าตัวเองคงจะไม่ได้งานนี้แน่นอน และความเป็นจริงมันก็คงจะไม่ได้งานนี่แน่ๆอยู่แล้ว

“ผมขอเลือกคุณแทนคุณ”มิสเตอร์ชานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมหันไปมองหน้าเจ้าสัวที่ตอนนี้มันมีสีหน้าที่ผิดหวังอยู่มาก ผมจึงต้องเสแสร้งแกล้งทำหน้าตกใจและไม่พึงพอใจกับการตัดสินใจของมิสเตอร์ชาน

“แต่ผมคิดว่ามิสเตอร์ชานควรเลือกท่านเจ้าสัวมากกว่าน้องใหม่อย่างผมนะครับ!”ผมหันไปอธิบายให้มิสเตอร์ชานฟัง เขาก็หันมามองหน้าผม

“ถึงคุณจะเพิ่งเข้าวงการนี้แต่ไม่มีใครที่ไม่รู้จักคุณ ผมคิดว่าคุณน่าจะมีประโยชน์กับผมมากที่สุด”มิสเตอร์ชานอธิบายในส่วนความคิดของเขา ผมก็ส่ายศีรษะไปมาและหันไปมองหน้าเจ้าสัวพลางทำสีหน้าเศร้าเล่าความเท็จต่อ

“แต่ผมชื่นชอบท่านเจ้าสัวมากเขาเป็นต้นแบบของผม ผมคิดว่าคุณควรจะเลือกต้นแบบของผมมากกว่าคนที่เลียนแบบคนอื่นนะครับมิสเตอร์ชาน”ผมยิ้มให้เจ้าสัวอย่างเป็นมิตรและหันมาเอ่ยบอกมิสเตอร์ชาน เขาก็มองหน้าผมอย่างสงสัยและแปลกใจว่าทำไมผมถึงกล้าปฏิเสธเขา แต่ผมไม่แคร์อยู่แล้ว เพราะที่ผมมาที่นี้เพื่อจะมาสร้างศัตรูให้กลายเป็นมิตรยังไงล่ะหึๆๆ!

“ผมขอสละสิทธ์ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาครับ”ผมโค้งศีรษะให้ทั้งสามคนและเดินออกมาจากห้องประชุมขนาดใหญ่

“เสร็จแล้วเหรอครับนาย?”เมื่อผมออกพ้นประตูมาก็พบกับลูกน้องคนสนิทของผมที่ยืนรออยู่หน้าห้อง

“อืม”ผมตอบลูกน้องไปและเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงราคาแพงของผมและกำลังจะก้าวขาเดินแต่เพราะเสียงของใครบางคนทำให้ผมหยุดชะงักลง

“พี่แทน!”เสียงหวานอันแสนคุ้นหูเอ่ยเรียกผมจากทางข้างหลังผมจึงหันกลับไปมองเธออย่างไว หนูผิงยืนมองผมอยู่ด้วยแววตาสั่นไหวแววตาคู่สวยของเธอกำลังมีนำ้สีใสคลออยู่ทั้งสองข้าง ผมจึงเดินเข้าไปหาเธอและหยุดยืนตรงหน้าของเธอและใช้ปลายนิ้วเรียวของผมเช็ดคราบนำ้ตาที่ไหลรินออกมาของเธออย่างแผ่วเบา

“ผมไม่ใช่พี่แทนของคุณหรอกครับ พี่แทนของคุณได้ตายลงไปแล้ว”ผมเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ทำให้หนูผิงสะอื้นไห้หนักกว่าเดิม

“อย่าร้องเลยนะครับ ผมดีใจที่ได้เจอคุณอีกคุณมองดูสบายดี เขาดูแลคุณดีใช่ไหม?”ผมเอ่ยถามหนูผิงไปด้วยนำ้เสียงเป็นห่วงที่ออกมาจากใจของผมเอง ผมใจร้ายกับเธอคนนี้ไม่ลงจริงๆ

“พี่แทน หนูผิงขอโทษ”หนูผิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสะอื้นให้ ผมจึงยื่นมือไปจับไหล่เล็กของเธอทั้งสองข้างและลูบเบาๆเพื่อปลอบโยนเธอ

“เรื่องมันผ่านมาแล้ว อย่าจำเลยครับ”ผมเอ่ยขึ้นและเงยหน้าจากโครงหน้าสวยมองไปยังข้างหลังเธอก็พบกับเจ้าสัวที่ยืนมองผมอยู่ ผมก็ต้องปล่อยมือจากไหล่เล็กและโค้งศีรษะเป็นเชิงขอโทษเจ้าสัว เขาก็โค้งตัวให้ผมและค่อยๆเดินมาหาหนูผิง

“ผมอยากให้คุณมาร่วมลงทุนกับผม ผมคิดว่าทางฝั่งตะวันตกของโลกคุณไม่มีตลาดการค้าที่นั่น ผมคิดว่าคุณคงจะสนใจ?”เจ้าสัวเดินมาโอบกอดเอวบางของหนูผิงและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรของเขา ผมก็มองหน้าเขาและเลิกคิ้วสูงขึ้นอย่างคนแปลกใจ แต่ความจริงผมกับดีใจซะอีกเพราะมันกำลังจะติดกับดักของผมแล้วหึๆ โง่ดีๆนี่เอง^_^

“ครับ ผมไม่มีตลาดที่นั่น ผมไม่คิดว่าท่านจะเห็นผมและอยากร่วมทุนกับผม”ผมเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงดีใจ ท่านเจ้าสัวก็ก้มหน้าลงไปสบตากับหนูผิงและยิ้มให้กันและทั้งคู่ก็หันมาส่งยิ้มที่เป็นมิตรให้ผม

“ผมคิดว่าคุณมีความสามารถมากพอและเรื่องกลไกทางธุรกิจของคุณก็เข้าทางกับผม ผมคิดว่าเราสองคนจะเข้ากันได้ดี^_^”เจ้าสัวเอ่ยขึ้นพลางยื่นมือมาตรงหน้าของผมเพื่อจะทำพันธะสัญญากันผมก็มองหน้าเจ้าสัวสลับกับมือของเขาและกระตุกยิ้มมุมปากขึ้น

“แน่นอนครับเราจะเข้ากันได้ดี^_^”ผมยื่นมือไปจับกับมือของเจ้าสัวและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรและเราสองคนก็ยิ้มให้กัน ในการที่ผมมาที่นี้ผมไม่เสียเปล่าแล้วและอีกไม่นาน มันก็จะได้รับผลกรรมที่มันได้ทำไว้แล้ว ถึงผมจะฆ่าหรือทำร้ายเจ้าหญิงไม่ได้ แต่ผมมั่นใจว่าผมทำร้ายและฆ่าเจ้าสัวได้แน่นอนหึๆ

ตอนที่23มาแล้วนะคะ

ขอโทษที่ไรท์หายไปนานนะคะ

ไม่โกรธไรท์นะคะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ😘😘😘❤️❤️🙏🏻

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว