email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่22(ความลับ)

ชื่อตอน : ตอนที่22(ความลับ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2563 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่22(ความลับ)
แบบอักษร

 

ทะเลจังหวัดใกล้ๆกรุงเทพ

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา...

“หืมมมมม อากาศที่นี้สดชื่นมากเลยเนอะมินิ^_^”ฉันเอ่ยขึ้นพลางหันไปยิ้มให้มินิ มินิด็หันมายิ้มให้ฉันเหมือนกัน

“ช่ายยยยย ฉันชอบที่นี้จัง^_^”มินิยิ้มให้ฉันและอ้าแขนทั้งสองข้างออก

“อยากเล่นน้ำจังเลย^_^”ฉันพึมพำขึ้นพลางหันตัวกลับเดินไปนอนที่นอนชายหาด เพื่อนๆของฉันต่างพากันใส่ชุดบิกินีลงเล่นนำ้ทะเลกันอย่างสนุกสนาน ฉันเองก็อยากลงไปว่ายนำ้เล่นบ้างเหมือนกัน

“อยากเล่นนำ้แล้วทำไมถึงไม่ลงไปเล่นกับเพื่อนๆล่ะเจ้าหญิง?”มินิที่เดินตามหลังฉันมาเอ่ยถามฉันขึ้นด้วยความสงสัย ฉันที่เดินมาถึงที่นอนชาดหาดพอดีก็ทิ้งตัวค่อยๆลงนั่งไปบนที่นอนชายหาดและเงยหน้าขึ้นไปมองมินิ

“เราไม่มีชุดว่ายน้ำมาเลย”ฉันตอบมินิไปพลางทำสีหน้าสลดลง พี่ชายกับคุณพ่อไม่อนุญาตให้ฉันใส่บิกินีหรือชุดว่ายนำ้ที่ไม่ว่าจะเป็นวันพีชหรือทูพีชคุณพ่อก็ไม่อนุญาตให้ฉันใส่ น่าเศร้าเนอะแต่ฉันก็รู้ว่าพวกท่านเป็นหวงฉันเพราะที่มาเที่ยวครั้งนี้ก็มีเพื่อนๆผู้ชายมาด้วย และเราจะพักอยู่ที่นี้กันสองคืนสามวันเพราะตอนแรกเราจะมาเที่ยวกันอาทิตย์หนึ่งเต็มๆแต่เกิดเหตุอะไรสักอย่างทำให้พวกเราต้องลดเวลาเที่ยวลงมาเหลือแค่สามวัน ฉันที่บอกคุณแม่ไปว่าจะมาเที่ยวสามวันแต่ทุกคนกลับมาเปลี่ยนกำหนดกลับกันกระทันหันแบบนี้ฉันจะทำยังไงดีล่ะ

“ทำไมถึงไม่เอามาล่ะเจ้าหญิง?”มินิเอ่ยขึ้นพลางทำสีหน้าสงสัยหนักชึ้นกว่าเดิมแล้วเธอก็เดินมานั่งลงข้างๆฉัน

“พี่ชายกับคุณพ่อไม่ให้เราใส่ชุดว่ายน้ำเล่นที่นี้”ฉันตอบมินิไปตามความจริง เธอก็ยื่นมือเข้ามาลูบไหล่ฉันเพื่อปลอบฉัน เธอเข้าใจความรู้สึกของฉันดี เพราะเราสองคนสนิทกันมาก

“เอางี้เธอลืมของเราใส่ก็ได้เจ้าหญิง^_^”มินิยิ้มร่าโชว์ฟันขาว ฉันก็ขมวดคิ้วมองเธอและยิ้มขึ้นมาเหมือนกัน

“แล้วคุณพ่อจะไม่รู้เหรอมินิ?”

“ไม่รู้หรอกเธอไม่บอกฉันไม่พูดเขาก็ไม่เห็น ดูสิที่นี้มีแต่เพื่อนๆเราทั้งนั้นพวกคุณครูเขาก็ไม่ว่าอะไรเพราะฉะนั้นเราไม่ต้องกลัว เราไปเปลี่ยนชุดกันเถอะเจ้าหญิง^_^”

“ลองแหกกฏดูบ้างเธอจะรู้ว่าความตื่นเต้นและสนุกมันเป็นยังไงเจ้าหญิงแสนงามของฉัน^_^”

“มินิว๊ายยย ไม่ต้องรีบก็ได้!”ฉันร้องประท้วงมินิขึ้นมาทันทีเมื่อเธอได้คว้าข้อมือของฉันและออกแรงลากวิ่งไปตามเธอเพื่อไปยังบ้านพักของเราสองคนที่บ้านหลังหนึ่งนอนได้สองคนฉันนอนกับมินิ บ้านที่เราได้พักเป็นหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนำ้ห้องนั่งเล่นหนึ่งและห้องครัวอีกหนึ่งหลังเล็กๆน่ารักดีหลังบ้านของทุกๆหลังจะมีสระว่ายน้ำให้แขกที่มาพักได้ลงเล่นนำ้

15:30น.

“เจ้าหญิงครับว้าวววว”

“วู้ววว เลือดกำเดากูไหล”

“เช็ดน้ำลายด้วยเพื่อน”

“ไปไกลๆๆไป๊!!!”เสียงเล็กแหลมของมินิตะโกนไล่เพื่อนๆที่พากันเดินกลับมาจากเล่นนำ้ที่เดินต้องเดินผ่านหลังบ้านพักของฉันกับมินิ ซึ่งเพื่อนๆผู้ชายก็ต่างพากันมาหยุดยืนมองฉันกับมินิ

“แค่ขอดูแปปเดียวก็ไม่ได้เหรอมินิ?”เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพลางมองหน้าฉันกับหน้ามินิสลับกันเหมือนอ้อนวอน

“จะแปปเดียวแค่ไหนก็ไม่ได้อยู่ดี ไปเลยไปให้หมดเลย ห้าม!ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเจ้าหญิงเด็ดขาด!!!”มินิชี้นิ้วไปที่เพื่อนๆผู้ชายชั้นเรียนเดียวกันจำนวนมากกว่าสิบคนที่พากันยกโทรศัพท์ขึ้นมาจะถ่ายรูปฉัน แต่รูปฉันหลุดลงโซเชียลไม่ได้น่ะ!!

“ดุจัง”

“ใช่ๆๆตัวนิดเดียวทำไมเสียงดังจัง”

“นั่นสิแล้วแบบนี้มินิตัวเตี้ยคนนี้จะมีแฟนไหมนะ”

“ฉันว่าไม่มีหรอกไม่มีใครกล้าจีบเธอเพราะกลัวเสียงของเธอทำให้แก้วหูแตก”

เสียงผู้ชายต่างพากันพูดถึงมินิโดยที่มินิยืนจ้องพวกผู้ชายด้วยแววตาดุดันดวงตากลมโตของเธอเบิกโพรงขึ้นอย่างคนที่ไม่พอใจฉันยื่นมือไปบีบมือเล็กๆของมินิเพื่อให้เธอใจเย็นๆไม่ระเบิดอารมณ์ของเธอออกมา

“ไป ให้ พ้น ก่อน ที่ ฉัน จะ หมด ความ อด ทน!!!”มินิพูดเน้นทีละคำแต่นำ้เสียวของเธอเต็มไปด้วยความจริงจังและห้าวหาญ

“ไปแล้วจ้าาาาา”เสียงผู้ชายนับสิบตะโกนขึ้นพร้อมกันก่อนจะพากันวิ่งหายไปคนละทิศคนละทาง

“เฮ้อ”มินิผ่อนลมหายใจทันทีที่พวกผู้ชายพากันสลายหายตัวกันไปหมดแล้ว เธอก็ยื่นมือมาคว้าขนมปังขึ้นไปกัดกิน ฉันก็ยิ้มขำกับท่าทางของเธอ มินิเป็นคนกินเก่งมาก มากจนฉันเองยังตกใจและแปลกใจว่าทำไมเธอก็กินเก่งแต่เธอถึงไม่อ้วนเลย

“อร่อยไหม^_^”ฉันเอ่ยถามมินิไป เธอก็หันมามองฉันเธอพยักหน้าหงึกๆเป็นคำตอบให้ฉันว่าเธออร่อย ในโพรงปากและกระพุ้งแก้มของเธอเต็มไปด้วยขนมปัง ฉันจึงยื่นมือไปหยิบขนมปังมากินบ้าง และชมวิวไปรอบๆที่นี้สวยมาก ฉันอยากมาที่นี้กับคุณหมอแทนจัง ไม่รู้ว่าป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่นะ เขาจะคิดถึงฉันบ้างไหม

“เราแช่นำ้มานานแล้วนะเจ้าหญิง ขึ้นได้แล้วล่ะเดี๋ยวไปไม่ทันอาหารเย็น”มินิเอ่ยบอกฉัน ฉันที่เพิ่งจะหลับตาได้แปปเดียวก็ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาและเงยหน้าขึ้นไปมองหน้ามินิและพยักหน้าให้เธอ

“จ๊ะ^_^”ฉันตอบรับคำเธอและค่อยๆเดินในสระน้ำตรงเข้าไปหามินิที่นั่งอยู่ขอบสระและเราสองคนก็พากันเดินขึ้นจากสระน้ำ ฉันหยิบผ้าขนหนูมาคลุมร่างของฉันและเดินนำมินิเข้ามาในบ้านเพื่อจะอาบน้ำ

“เจ้าหญิงไปอาบก่อนก็ได้ เราจะไปเดินดูข้างๆบ้านหน่อยนะ^_^”

“เอ่อ จะดีเหรอเธอจะไม่หนาวเหรอมินิ?”ฉันเอ่ยบอกมินิไปด้วยความเกรงใจ

“ไม่เลย เดี๋ยวเธอจะไม่สบายเอานะ เธอไปอาบนำ้ก่อนเถอะ”มินิยิ้มกว้างให้ฉันพลางทำมือไล่ฉัน ฉันก็ยิ้มให้เธอและเดินหันหลังให้เธอและไปเข้าห้องน้ำทันทีเพื่อจะอาบนำ้ชำระร่างกายตัวเอง

“ป่านนี้คุณหมอแทนจะทำอะไรอยู่นะ?”ฉันถูตัวไปพลางเอ่ยถามกับตัวเองไปด้วยความสงสัย เมื่อเช้าที่ฉันคุยกับเขา เขาบอกว่าเขาไปคุยเรื่องธุรกิจอะไรสักอย่างนี้แหละ เขาก็ไม่ได้บอกฉัน แต่เขาบอกฉันว่ามันสำคัญมากเลย ฉันเลยไม่ได้ถามอะไรเขาต่อเพียงแค่ให้กำลังใจเขา แต่จะไปว่าคุณหมอแทนไปอังกฤษคุณพ่อกับคุณแม่ฉันก็ไปอังกฤษไปคุยธุรกิจเหมือนกัน

“ไม่หรอกมั่งเจ้าหญิง อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญก็ได้”ฉันสะบัดศีรษะไปมาอย่างแรงๆเพื่อขับไล่ความคิดของฉันที่คิดว่าคุณพ่อกับคุณหมอแทนเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกัน

“แล้วเราจะแอบคุณพ่อกับคุณแม่แบบนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่กันนะ?”ฉันพูดขึ้นอีกครั้งในขณะที่ฉันได้อาบนำ้เสร็จแล้ว แล้วกำลังจะแต่งตัว

“โทรศัพท์ของฉันอยู่ที่ไหนกันนะ?”ฉันเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อฉันนึกได้ว่าฉันยังไม่เห็นโทรศัพท์ของตัวเองเลย ฉันเป็นพวกที่ไม่ค่อยได้สนใจโทรศัพท์หรือพวกโลกโซเชียลสักเท่าไหร่เพราะฉันชอบการทำอาหารและขนมมากกว่า วันๆหนึ่งฉันจึงใช้เวลาอยู่กับพวกนี้ซะส่วนใหญ่ แต่พอพักหลังๆมานี้ฉันไม่ค่อยได้มีเวลาสนใจพวกการทำขนมเลยน่ะสิ เพราะตั้งแต่ฉันมีคุณหมอแทนเข้ามา เขาก็ทำให้ฉันคิดถึงแต่เขาจนลืมสนใจสิ่งที่ฉันใฝ่ฝันและรักไปจนหมด อาทิตย์หน้าที่บ้านของคุณย่าฉันจะมีการแข่งทำขนมไทยชาววัง ฉันคิดว่าปีนี้ถึงเวลาที่ฉันจะต้องลงแข่งอย่างจริงจังซะแล้วสิ

“ความรักทำให้คนเสียสติและสมาธิได้มากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย^_^”ฉันยิ้มกับเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกสีใส พลางมองสำรวจเสื้อผ้าที่ฉันใส่ เป็นชุดเดรสมีขาวยาวถึงหัวเข่า และหันร่างหมุนไปมาเพื่อเช็คความเรียบร้อยของตัวเอง

“เฮ้อออ เจ้าหญิงถ้าเกิดคุณพ่อกับพี่ชายรู้ขึ้นมาว่าฉันกับคุณหมอแทนเป็นแฟนกันและแถมเขายังแอบเข้าไปหาฉันถึงในบ้านคุณพ่อกับพี่ชายจะทำยังไงกับคุณหมอแทนล่ะ?”ฉันมองตัวเองในกระจกก็พบว่าใบหน้าสีชมพูระเรื่อของฉันบัดนี้ได้ซีดเชียวลงอย่างเห็นได้ชัด ฉันไม่อยากนึกถึงวันนั้นเลยและไม่อยากให้วันนั้นมาถึงด้วย แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าความลับนี้จะถูกเก็บไปได้นานแค่ไหนกัน

ตอนที่22มาแล้วนะคะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️❤️😘

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว