ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 27 ใจเต้นแรง

ชื่อตอน : บท 27 ใจเต้นแรง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2563 07:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 27 ใจเต้นแรง
แบบอักษร

คาสิโน

 

ทันทีที่เจ้าพ่อมาเฟียก้าวเข้าไปในบ่อนคาสิโน ก็สามารถเรียกความสนใจของจากผู้คนให้หันมามองที่เขาเป็นสายตาเดียวกัน ใบข้าวลอบสีหน้าผู้คนในบ่อนเลิ่กลั่กเล็กน้อยก่อนจะก้าวไปหลบด้านหลังชายหนุ่ม ก่อนผู้คนจะละความสนใจต่างฝ่ายต่างหันกลับไปเล่นการพนันตรงหน้าต่อเมื่อเขาเดินไปยังห้องทำงาน

 

ใบข้าวกำชายเสื้อของไลออนเอาไว้แน่นในตอนที่เดินตามแผ่นหลังกว้าง มืออีกข้างบีบจมูกเพื่อเลี่ยงการสูดดมกลิ่นบุหรี่ที่ฟุ้งไปทั่วบริเวณ บางจังหวะแทบขาดอากาศหายใจเป็นต้องคลายปลายนิ้วสูดดมเอาควันของมัน

 

"เฮ้อออ..." ใบข้าวถอนลมหายใจเสียงดังราวกับเหนื่อยหอบ ทำให้คนเดินนำเอี้ยวกลับมามองเล็กน้อยในขณะที่เธอรีบกอบโกยออกซิเจนเข้าปอด

 

สัญชาตญาณบอกกับเธอว่ากำลังมีดวงตาคู่หนึ่งมองมาที่เธออย่างไม่วางตา ซึ่งแน่ใจว่ามันไม่ใช่สายตาของไลออน ดวงตากลมตวัดขึ้นกวาดมองรอบๆห้องอัตโนมัติ หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อเห็นหญิงสาวใบหน้าสะสวยนั่งยกยิ้มให้กับเธอ ภาพข้อความเหล่านั้นหลั่งไหลเข้ามาในหัวทำให้เด็กสาวหลบสายตาของหล่อนคนนั้นทันที

 

"เฟิร์ส พาไปรออีกห้อง" เขาหันไปออกคำสั่งกับมือขวาคนสนิท

 

"ไม่เป็นไรค่ะข้าวรอได้" เด็กสาวทำหน้าสดชื่นทันที พลางปลายสายตามองชุดที่หล่อนคนนั้นสวมใส่ด้วยความไม่ชอบใจ แต่พยายามเก็บความรู้สึกขุ่นเคืองซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าจิ้มลิ้ม

 

"แต่ฉันไม่สะดวก"

 

"..." คนถูกปฏิเสธคว่ำปากเล็กน้อยเมื่อถูกเขาปฏิเสธต่อหน้าหญิงอื่น ก้มหน้าลงเมื่อไม่รู้จะพูดอะไรต่อ มันไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกชอบและตื่นเต้นกับการได้เจอผู้หญิงคนใหม่แล้วรีบผลักไสเธอ หล่อนทั้งเซ็กซี่และสวยขนาดนั้น

 

"อีกหนึ่งชั่วโมงเดี๋ยวตามไป" เขาบอกเสียงอ่อนลงแต่ยังคงความเเข็งกระด้างฉบับของมาเฟีย

 

"ให้น้องนั่งฟังด้วยก็ได้นะคะ นาเดียร์ไม่ถือ" หญิงสาวใบหน้าสวยพูดขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เพียงแค่น้ำเสียงชวนฟังและสีหน้าเป็นมิตรของนาเดียร์ ใบข้าวก็รู้สึกแพ้พ่ายขึ้นมาเสียดื้อๆ ทั้งที่ไม่รู้ว่าตนกำลังแข่งกับอะไร

 

"ไม่เป็นไรค่ะ หนูคนนอกคงไม่เหมาะ ขอตัวค่ะ" ใบข้าวตัดบทไม่ฟังว่าใครจะเหนี่ยวรั้งรีบสาวเท้าออกไปจากห้องทันทีโดยไม่รู้ตัวว่ากำลังเดินไปโซนไหน สมองสั่งให้เธอรีบพาตัวเองออกจากจุดนั้น เฟิร์สคลาสเมื่อเห็นท่าไม่ดีก็รีบวิ่งตามออกไป

 

ทำไมความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเดนนิส ทำไมเธอต้องมารู้สึกแบบนี้กับคนอย่างเขาด้วย ทั้งที่พร่ำต่อว่าตัวเองน่าเบื่อหน่ายไม่มีจุดไหนหน้าค้นหา สักวันผู้ชายก็ต้องไปหากินที่อื่นมันเป็นเรื่องธรรมดา แต่อีกใจก็เหมือนโกรธแค้นเขาเอาแต่เรียกร้องหาความยุติธรรมซึ่งไม่มีสิทธิ์

 

ขาเรียวบนรองเท้าส้นสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งมุ่งหน้าออกจากคาสิโนทันที เฟิร์สคลาสล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างลำบากใจ เขาควรโทรไปบอกเจ้านายหรือว่าตัดสินใจแทนเหมือนทุกครั้ง

 

เพราะไลออนไม่ชอบให้เรื่องไร้สาระถึงหูและมักให้เขาเป็นฝ่ายจัดการเอง แต่พฤติกรรมและท่าทีของเด็กสาวทำให้เฟิร์สตกที่นั่งลำบาก ครั้นจะโทรไปเวลางานก็กว่าไลออนจะด่ากราดเอา

 

 

คฤหาสน์โจชัว

 

"ขอบคุณที่มาส่งนะคะ" เด็กสาวคลี่ยิ้มบางๆให้กับเฟิร์สคลาส ที่เขายอมเป็นฝ่ายขับรถมาส่งเธอด้วยตัวเองทั้งที่มันไม่จำเป็นเสียด้วยซ้ำ

 

"นายทำงานจริงๆนะครับ และเรื่องก็สำคัญมากด้วย" ประโยชน์อธิบายทำให้เด็กสาวที่กำลังเปิดประตูรถหยุดชะงัก ค่อยๆเอี้ยวหน้ากลับมาสบตาคมเพียงนิดก่อนจะพยักหน้าแล้วลงรถไปในที่สุด

 

 

รุ่งเช้า...

 

"อื้อ~" เสียงครางหงุดหงิดในลำคอเมื่อถูกรบกวนการพักผ่อนในช่วงเช้าของวัน ใบข้าวพยายามพลิกตัวหนีสัมผัสนั้นแต่กลับไม่เป็นผล เธอปรือตาขึ้นด้วยความงัวเงียและเบิกโพลงกว้างกับภาพตรงหน้า

 

นี่เธอโกรธเกลียดเขาถึงขั้นเก็บภาพใบหน้าหล่อมาฝันถึงเลยหรือ เขากำลังยืนกอดอกข้างขอบเตียงจ้องมาที่เธอไม่วางตา แม้ในความฝันดวงตาคมยังแข็งกร้าวดุจราชสีห์

 

"ไปอาบน้ำ แล้วลงไปทานข้าว" แม้ในความฝันน้ำเสียงนั้นยังชัดเจน ใบข้าวมองภาพตรงหน้าคล้ายกับคนละเมอ

 

"โอ๊ย!" กว่าจะรู้ว่าตนไม่ได้ฝันไปก็ตอนที่เขาตามขึ้นมาบนเตียงแล้วตวัดนั่งคร่อมบนหน้าท้องแบนราบ ความตกใจทำให้ข้อมือเล็กเหวี่ยงหาที่ยึดเกาะกระแทกกับหัวเตียงแรงจนรู้สึกเจ็บใบหน้าสวยเหยเกอัตโนมัติ และนั่นก็ทำให้รู้ทันทีเลยว่าคนตรงหน้าคือไลออนจริงๆ สายตาทำหน้าที่มองรอบห้องอัตโนมัติ เเละนั่นคือเครื่องยืนยันว่ามันคือห้องของเธอ แต่... ทำไมชายหนุ่มเข้ามาได้?

 

"เข้ามาได้ยังไงคะ" เธอถามในขณะที่สีหน้ายังงุนงงระคนตกใจเล็กน้อย

 

"ฉันมาเอาคำตอบ"

 

"คำตอบอะไรคะ เราไม่ได้มีอะไรติดค้างกันไว้นิ"

 

"กฎไซริสข้อแรกคืออะไร" หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อมือหยาบกร้านเคลื่อนกำลำคอหลวมๆ เขาวางหน้าผากบนหน้าผากมน มองลึกเข้าไปในดวงตากลมคู่นั้น

 

"ขะ..ข้าวยังไม่ได้อ่าน" ในขณะนั้นหัวสมองก็ผุดคำพูดเมื่อวานที่เขาทิ้งท้ายก่อนออกจากห้อง

 

"ฉันบอกว่ายังไง"

 

"พี่ไลออนจะกลับมาเอาคำตอบวันนี้" ใบข้าวเบือนหน้าหลบในตอนที่ชายหนุ่มแนบริมฝีปากขบเบาๆตามติ่งหู เพียงลมหายใจพ่นกระทบผิวบางไรขนอ่อนก็ลุกชูชัน

 

"ฉันใจดีด้วยเลยต่อต้านใช่ไหม"

 

"พ่อกับแม่ไปไหนคะ" คำถามของใบข้าวทำให้มาเฟียหนุ่มหยุดการกระทำแล้วละใบหน้าออกแต่โดยดี แต่ลำตัวยังคร่อมเด็กสาวไว้ในอ้อมแขน

 

"เมื่อวานหนีกลับก่อนทำไม"

 

"จะให้อยู่ต่อทำไมคะ ไม่เต็มใจให้ตามไปตั้งแต่แรกอยู่แล้วนิ" กลับเป็นไลออนที่เงียบไปเมื่อได้คำตอบพร้อมน้ำเสียงประชดประชัน ใบข้าวไม่เคยพูดกระแทกแดกดันแบบนี้ใส่เขาเลยสักครั้ง

 

"..."

 

"เงียบทำไมคะ ไม่เถียงนะ...อื้อ~" น้ำคำประชดประชันกลืนหายเข้าไปในลำคอในตอนที่ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากอิ่มดูดดุนเบาๆ ส่งผลให้หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามเพราะเขาไม่รุนแรงเหมือนทุกครั้ง ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความนุ่มนวลจนกลัวเขาได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรง

 

แขนเรียวสวยยกขึ้นคล้องคอหนาพอหลวมๆ เธอตวัดลิ้นจูบตอบกลับเงอะงะแม้มันไม่เร่าร้อนแต่ก็สร้างความพึงพอใจให้กับไลออนไม่น้อย ปลายเล็บเริ่มออกแรงจิกบนลำคอหนาเมื่อเผลอจินตนาการภาพร่วมรักชายหนุ่มกับหญิงอื่น เลือดสีเข้มซึมออกตามรอยเล็บไม่ได้สร้างความเจ็บให้เขาแต่อย่างใด ตรงข้ามเขากลับรู้สึกพึงพอใจ

 

"อึก!" ไลออนนิ่วหน้าเพียงนิด จังหวะใบข้าวถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งแล้วเป็นฝ่ายกระแทกฟันเข้าที่มุมปากหนาอย่างจังจนเธอเองก็รู้สึกเจ็บ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งกับน้ำลายไปชั่วขณะ ปลายลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากตวัดหยอกล้อไปมา ทำเหมือนกับที่เขาเคยทำกับเธอ

 

"หึ" เขาหัวเราะต่ำในลำคอ มือหนาเคลื่อนลงต่ำไปหยุดที่เนินดอกไม้ เพียงแค่ความหยาบกร้านของฝ่ามือสอดเข้าไปลูบไล้ติ่งเกสรใต้ชุดนอนกระโปรงน้ำหล่อลื่นก็ผลิตออกมาเชิญชวนอัตโนมัติ

 

"อื้อ" ใบข้าวเม้มปากแน่นเปล่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ร่างอรชรบิดเร่าไปมารู้สึกเสียวซ่านสั่นไปทั้งตัว นิ้วยาวเคลื่อนเข้าไปทักทายร่องคับแคบ นิ้วหัวแม่มือนวดคลึงปุ่มกระสันไปพร้อมๆกัน

 

"เสียวก็คราง" เขากระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหู สามารถกระตุ้นความต้องจากเด็กสาวได้อย่างง่ายดาย

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

__________________________________

ตัดจบเยี่ยงนี้น้อมรับทุกคำด่าว่า 😆😆😆

ปล. ช่วงเย็นของวันนี้คือฝนตกฟ้าร้อง ทำให้ต้องลงนิยายในช่วงดึก ซอรี่ที่รัก🙏🙏🙏

ความคิดเห็น