ยินดีตอนรับเข้าสู่โลกนิยายของสุวนันท์ทารา ขอให้ทุกท่านอ่านอย่างมีความสุขค่ะ❤

​ บทที่ 11.2 ตุลาเป็นเหตุ

ชื่อตอน : ​ บทที่ 11.2 ตุลาเป็นเหตุ

คำค้น : นิยายรักโรแมนติก ดราม่า ท้อง มีลูก รักวัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2563 23:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ บทที่ 11.2 ตุลาเป็นเหตุ
แบบอักษร

 บทที่ 11.2 ตุลาเป็นเหตุ 

“จุนแม่!! จุนแม่จ๋า” ริมฝีปากสีสดร้องเรียกมารดาเสียงดังลั่นมาแต่ไกล ดวงตาเป็นประกายวาววับระหว่างรอบิดาเปิดประตูรั้วบ้าน วิ่งด่วนเร็วจี๋เมื่อรั้วบ้านถูกเปิดออก แก้มซาลาเปาย้วยแดงปลั่งมีเหงื่อซึมตามกรอบหน้า เข้าหาแม่ที่ปู่เสื่อนั่งอยู่สนามหญ้าหน้าบ้าน กำลังจัดเตรียมถ้วยจานสำหรับข้าวเย็นนอกบ้านมื้อนี้

ด้านศจีที่นั่งอยู่กับมีนาด้วยก็ได้ยิ้มจืดเจื่อนยกมือไหว้ทักทายอิทธิฤทธิ์ที่เดินตามหลังเด็กชายเข้ามา สองข้ามมือชายหนุ่มถือถุงใส่อาหารสีใสพร้อมกล่องโฟมมากมาย ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มบางเบาประดับทุกการย่างก้าวเดิน

อิทธิฤทธิ์หย่อนกายนั่งลงนั่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากมีนาที่กำลังกอดหอมกันอยู่กับลูกชาย พลางหันไปพูดคุยกับศจีรอสองแม่ลูกสวีทหวานกัน

“ว่าไงคะคนเก่งหืม...มาหอมแก้มก่อน” คุณแม่คนสวยอ้าแขนรอรับแรงวิ่งถลาเข้าสู้อ้อมอก จรดจมูกรั้นสูดดมความหอมจากแก้มย้วย ก่อนผละออกห่างเพื่อสำรวจความเรียบร้อยของทรงผมลูกชาย ซึ่งก็เป็นที่น่าพอใจเมื่อได้ทรงอย่างใจเธอต้องการ หางตาก็เหลือบมองไปที่อิทธิฤทธิ์เล็กน้อย

“โอโห้ลูกแม่หล่อจังเลยไปตัดผมมาใหม่ แก้มก็ห๊อมหอม” เอ่ยชมเปาะ

เด็กชายยิ้มรับหน้าบาน ยืนนิ่งให้แม่เช็ดเหงื่อให้

“พี่ตุลย์สวัสดีครับคุณแม่กับน้าจียังคะ”

“ชาหวัดดีค้าบจุนแม่ ชาหวัดค้าบน้าจี” เด็กชายพนมมือไหว้ทักทายตามที่แม่บอกไม่มีอิดออด

“หวัดดีครับสุดหล่อของน้าจี” คุณน้าคนสวยตอบรับเสียงหวาน มองหลานชายที่ไม่ได้สนใจมองตนเอาแต่มองแม่

“จุนแม่จ๋าให้ยุงเทียซื้อพี่คนฉวยให้พี่ตุลย์ด้ายม่ายจุนแม่ พี่ตุลย์หยั่กได้” น้ำเสียงใสกังวานร้องถามแม่รัวเร็ว กระทืบเท้าลุ้นรอคอยคำตอบจากปากมารดาอย่างตื่นเต้น

คำถามของลูกชายเล่นเอาอิทธิฤทธิ์ที่กำลังคุยอยู่กับศจีถึงกับหยุดพูดชะงักกึก ใบหน้าตื่นตระหนก ไม่คิดว่าลูกชายจะยังจำได้ นึกว่าลืมไปแล้วเสียอีกเห็นเงียบหายไม่พูดถึงมาพักใหญ่

"พี่ตุลย์ครับ เราไปเอาเครื่องบินที่ลุงเทียซื้อให้มาอวดคุณแม่กันไหม ป้ะคนเก่งไปช่วยลุงเทียถือหน่อยครับ" อิทธิฤทธิ์เอ่ยแทรกทันควัน พยายามดึงความสนใจของลูกเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนาใหม่

"ม่ายด้ายๆ ยุงเทีย ตอนนี้ม่ายด้ายพี่ตุลย์จะขอจุนแม่ให้ซื้อพี่คนฉวยให้ ยุงเทียอย่าพูด"

"ครับลุงเทียขอโทษครับ........." คุณพ่อที่มีชนักติดหลังรับคำเสียงอ่อย

ตอนนี้มีแต่คำว่า 'ตายแน่ๆ' ผุดขึ้นมาในหัวสมอง คิดอย่างหนักพลางปาดเหงื่อไปด้วย

“พี่คนสวย?” คิ้วโก่งสวยเลิกขึ้นสูง หันขวับไปมองตัวต้นเหตุทันควัน กดเสียงต่ำถามบ่งบอกอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ทำเอาคนที่รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ถึงกับเหงื่อตกปาดเหงื่อแทบไม่ทัน ส่งยิ้มแหะๆ ให้กับหญิงสาวที่ดวงตาเป็นเปล่งประกายไม่สบอารมณ์ พลางขยับตัวออกไกลห่างจากหญิงสาวเล็กน้อย

“ช่ายยย.......พี่คนฉวย พี่ตุลย์ช๊อบชอบจุนแม่” เด็กชายยังคงลอยหน้าลอยตาตอบแม่อย่างอารมณ์ดี น้ำเสียงเริงร่า กระโดดโลดเต้นกอดคอมารดา

ศจีที่นั่งเงียบสังเกตสถานการณ์ไปพลางๆ ได้แต่แอบอมยิ้มขำกับเหตุการณ์ตรงหน้า เหมือนจะตึงเครียดแต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ดึงตัวพี่ตุลย์ออกจากแม่ให้มานั่งตักตัวเอง ยื่นคุกกี้ให้เด็กชายหนึ่งชิ้นกินฆ่าเวลาระหว่างรอพ่อแม่เคลียร์กันกับสิ่งที่เจ้าตัวเป็นคนฉุดชนวนเหตุขึ้นมาเอง

“ใครคะพี่เทีย”

“เพี่ยน!” แม้จะมีคุกกี้อยู่เต็มปาก ก็ใช่จะเป็นปัญหาสำหรับการตอบคำถามเด็กชายช่างพูดช่างเจรจาเลย

บางทีเขาพึ่งนึกคิดได้ว่าลูกชายตัวเองเป็นเด็กฉลาดช่างพูดช่างเจรจาเกินไปไหม รู้ความไปหมดเสียทุกอย่าง สองขวบกำลังจะครึ่งเองนะ ถามอะไรตอบหมด ขนาดไม่ถามยังตอบเลย

“เพื่อนพี่ตอนเรียนโทที่เมกาด้วยกันน่ะ พอดีบังเอิญเจอกันก็เลยได้คุยกันนิดหน่อย” ชายหนุ่มละล่ำละลักในการตอบน้ำเสียงสั่นๆ นัยน์ตาสีสนิมกลอกกลิ้ง

“ใช่เพื่อนแบบ friend with benefit ไหมคะที่บังเอิญเจอ” มันอดไม่ได้จริงๆ เพราะถ้าออกจากปากตุลาเชื่อเถอะว่าต้องสวยหวานแน่นอน สไตล์ลูกชายเธอ เห็นผู้หญิงแบบนี้ไม่ได้เลยต้องยิ้มหวานตาปรอยเป็นน้ำตาเชื่อมขวยเขินตลอด

เหมือนพ่อไม่มีผิด!

ยิ่งคิดหญิงสาวยิ่งตาขวาง ทำไมเธอจะหึงจะหวงเขาไม่ได้ทีเขายังหวงเธอได้เลย

“ไม่ใช่ๆ แบบนั้นไม่มีแน่นอนพี่สาบานได้ เลิกหมดแล้วครับ มีนอ่ะ อย่าตาขวางสิครับ อดีตพี่กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนะ แต่ปัจจุบันไม่มีแน่นอน เราไม่ทะเลาะกันต่อหน้าลูกต่อหน้าจีสิครับ ไม่หน้าบึ้งครับคนดี ยิ้มหน่อยเร็ว”

มุมปากมีนาขยับยกขึ้นระบายยิ้มเล็กน้อย แต่ดวงตายังคงแข็งกร้าว

“ยังไม่ได้จะทะเลาะเลยนะคะ พี่เทียดูร้อนตัวไปนะจริงไหมคะพี่ตุลย์ พี่สาวสวยมากไหมคะ บอกคุณแม่หน่อยสิคะ” น้ำเสียงกดต่ำราบเรียบในประโยคแรก หันไปถามลูกชายเสียงนุ่มในประโยคถัดมา ใบหน้าเหมือนจะยิ้มแย้มทว่าไปไม่ถึงดวงตา ขณะที่ผู้เป็นพ่อได้แต่ปาดเหงื่อกุมขมับ มองลูกชายสายตาอ่อนล้า

“ฉวยมากกก พี่ตุลย์ช๊อบชอบจุนแม่ ยุงเทียชอบมั้ย?” ใบหน้ากลมดิกรื่นรมย์ ยิ้มตาหยี โดยไม่รู้ว่าได้วางระเบิดลูกใหญ่ให้พ่ออีกลูกแล้ว

โธ่ลูก........จะเอาให้พ่อตายไปเลยหรือไง คนเป็นพ่อได้แต่กลัดกลุ้มกับคำถามลูกชาย

 

ขอโทษที่หายไปนานแล้วยังมาน้อยค่าาา เหตุผลตามที่เคยแจ้งไว้เลยค่ะช่วงนี้ที่ทำงานกำลังมีโพรเจกต์ใหม่ ดูดพลังงานไปอย่างมหาศาลมากกก แต่จะพยายามไม่หายไปนานๆ แบบนี้แล้วค่า 

คิดถึงทุกท่านค่า 

 

  

 

 

ความคิดเห็น