ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท 21 อันตราย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2564 14:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 21 อันตราย
แบบอักษร

"ข้าว" เสียงคู่หมั้นหนุ่มดึงความสนใจจากใบข้าวได้เป็นอย่างดีก่อนที่เธอจะมองตามไลออนไปมากกว่านี้

 

"คะ?" คนถูกเรียกหันกลับมาเลิกคิ้วถาม และได้คำตอบในเวลาต่อมาตอนที่คู่หมั้นหนุ่มวางฝ่ามือหนาแนบเอวคอดกิ่วโอบรั้งเข้าไปในงาน

 

ทุกคนในงานต่างสนทนากันอย่างออกรส บางก็ควงคู่กันไปเต้นรำ ส่วนเดนนิสก็ปลีกตัวออกไปคุยธุรกิจกับหุ้นส่วนคนสำคัญ แม้จะยืนห่างกันไม่มากนักแต่ก็ทำให้ใบข้าวรู้สึกเบื่อหน่าย

 

"สวัสดีครับคุณผู้หญิง" เสียงทุ้มสําเนียงผู้ดีอังกฤษดังมาจากทางด้านหลัง ใบข้าวเอี้ยวหน้ามองตามเล็กน้อยเพราะยังไม่แน่ใจว่าเจ้าของเสียงกำลังพูดคุยอยู่กับใคร

 

หนุ่มอังกฤษรูปร่างสูงใหญ่ถือแก้วเครื่องดื่มให้มาสองแก้ว ความแปลกใจทำให้ใบข้าวเหลือบมองเครื่องดื่มในมือเขา แล้วเงยหน้าเลิกคิ้วเชิงถาม

 

"เห็นคุณยืนอยู่ตั้งนาน คงคอแห้ง" เขายื่นมันมาตรงหน้าเธอ เพราะกลัวเสียมารยาทเด็กสาวจึงไม่ปฏิเสธ คลี่ยิ้มบางๆและรับมาไว้ในมือ

 

"ขอบคุณค่ะ"

 

"คุณชื่ออะไรหรือครับ"

 

"ใบข้าวค่ะ"

 

"ดีใจที่ได้เจอนะครับ" มือหนายื่นมาตรงหน้า จนใบข้าวรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อย เเม้เข้าใจว่ามันเป็นธรรมเนียมของอังกฤษ แต่ก็ไม่ชอบที่จะยื่นมือไปสัมผัสกับใครง่ายๆ

 

"หิวไม่ใช่เหรอ" เสียงเข้มของใครบางคนราวกับระฆังช่วยชีวิต โทนเสียงคุ้นชินแว๊บเข้ามาในหัวซึ่งมันคล้ายเสียง....

 

"พี่ไลออน" เสียงเรียกชื่อแผ่วลงทันทีที่หันกลับไปสบตาคม ซึ่งเขาก็สบตาเธอเช่นกัน

 

"มาทำอะไรตรงนี้" เขายังคงถามต่อ คว้าต้นแขนเล็กรั้งให้เธอมาอยู่ข้างๆแทน ซึ่งท่าให้เดาไลออนกำลังช่วยเธอจากหนุ่มฝรั่งผมทอง ดูเหมือนว่าจะได้ผลเมื่อหนุ่มฝรั่งผมทองก้าวถอยหลังออกไปเงียบๆ

 

เพราะคิดว่า เด็กสาวชาวเอเชียคงจะเป็นผู้หญิงของไลออนทายาทของไซริส ถึงแม้ไลออนจะเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่เหล่านักลงทุนอยากร่วมทำธุรกิจด้วย แต่เมื่อใดก็ตามหากใครบังเอิญขัดแข้งก็เป็นอันต้องหายสาบสูญ

 

ใบข้าวเอียงหน้ามองตามพลางพ่นลมหายใจพรืดยาวอย่างโล่งอก มันไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผู้ชายเข้าหาในลักษณะนี้ แม้รู้ว่าเธอมีคู่หมั้นอยู่แล้วก็ตาม

 

"อย่าทำแบบเมื่อกี้อีก"

 

"ทำแบบไหนคะ" ใบข้าวดันมือหนาออกจากต้นแขน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาหมายถึงเรื่องใด ในขณะที่สายตายังไม่ละไปจากใบหน้าหล่อคม

 

"อย่ารับเครื่องดื่มจากคนที่ไม่รู้จัก"

 

"งานแบบนี้คงไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกค่ะ"

 

"มันอันตราย"

 

"คนตรงหน้าอันตรายกว่าค่ะ" ใบข้าวเบือนหน้าแล้วเดินหนี ในชีวิตนี้คงไม่มีอะไรเป็นอันตรายไปมากกว่าคนที่เธอหันหลังให้แล้วเดินออกมา

 

เด็กสาวยกเครื่องดื่มในมือขึ้นจิบเพื่อดับกระหาย ระหว่างนั้นเดนนิสก็เดินกลับมาหาหลังคุยธุระเสร็จ เขายิ้มอบอุ่นให้กับเธอเหมือนทุกครั้ง หลังสังเกตเห็นสีหน้าเหนื่อยอ่อนของคู่หมั้นสาว

 

"เหนื่อยไหม" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม วางมือบนศีรษะทุยเล็กลูบเบาๆโดยไม่สนผู้คนในงาน สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เขาและเธออย่างเปิดเผย

 

"พี่เดย์ คนมองใหญ่แล้ว" มือเล็กยกขึ้นบังศีรษะ แล้วดันมือหนาออกอย่างเบามือเป็นการปฏิเสธ ก่อนจะเหลือบมองผู้คนในงานด้วยความประหม่าเล็กน้อย ยกเครื่องดื่มเพื่อกลบเกลื่อนจนหมดแก้ว

 

"Hi! ใบข้าว"

 

"แคนดี้!" ใบข้าวร้องเรียกเพื่อนด้วยความดีใจ นำแก้วไปวางมุมบาร์อาหาร หันกลับมาให้ความสนใจกับเพื่อนรักที่เธอยังแปลกใจที่ได้เจอแคนดี้ในงานนี้

 

"โดนกดดันให้มาออกงาน และข้าวล่ะ" แคนดี้รีบแจ้งเพื่อนรักทันทีราวกับอ่านคำถามในใจของใบข้าวได้

 

"เหมือนกัน" คนถูกถามยิ้มแห้งๆ จนลืมสังเกตว่าคู่หมั้นหนุ่มเดินปลีกตัวออกไปจากงานในช่วงที่เธอให้ความสนใจกับคู่สนทนาคนใหม่

 

"ข้าว ทำไมหน้าแดงล่ะ" สนทนายังไม่ครบสิบนาทีเสียด้วยซ้ำ ใบข้าวก็มีอาการหน้าแดงซ่านปนเสียงหายใจแรง โดยเจ้าตัวก็สังเกตอาการผิดแปลกมาสักระยะนึงแล้ว

 

"นั่นสิ ร้อนแปลกๆแอลกอฮอล์ก็ไม่ได้แพ้" ใบข้าวลูบลำคอเบาๆ ทำให้รับรู้ได้ว่าอุณหภูมิในร่างกายของเธอกำลังสูง เหมือนมีสารกระตุ้นให้รู้สึกกระสันใครสักคน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นจนสั่น

 

"ข้าว ฉันว่าเธอมีอาการเหมือน..." แคนดี้มองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใครสังเกต จึงคว้าข้อมือเพื่อนรักเดินออกไปยังจุดที่เป็นส่วนตัว

 

"เหมือนอะไรแคนดี้" ใบข้าวถามเสียงกระเส่า จู่ๆร่างกายก็เสียการควบคุมไม่เป็นตัวเอง

 

"เธอได้ดื่มอะไรจากคนแปลกหน้าไหม" แคนดี้ตั้งสติถามเพื่อนรักอย่างจริงจัง ไม่ขณะที่คู่สนทนาเริ่มนิ่วหน้าคล้ายกำลังต่อสู้กับความต้องการในร่างกาย

 

"อื้อ~" ใบข้าวยกมือขึ้นกอดตัวเอง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผมและกรอบหน้าอย่างเห็นได้ชัด

 

เเคนดี้เมื่อเห็นท่าไม่ดีเป็นต้องรีบมองหาตัวช่วย เธอไม่รู้ว่าเพื่อนรักได้รับเข้าไปเป็นยาปลุกเซ็กส์ชนิดไหน หากเป็นชนิดรุนแรงลำเพียงแค่แช่น้ำเย็นคงไม่สามารถช่วยให้ทุเลาได้

 

"ข้าว พี่เดย์ของเธอไปไหน"

 

"ไม่รู้ๆ ไม่รู้ อื้อ~" น้ำตาจำนวนมากเอ่อนองคลอเบ้า ทำไมในร่างกายเธอถึงได้ร้อนระอุราวกับไฟ สติสัมปชัญญะลดลงเรื่อยๆแทบไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

 

"แล้วฉันจะช่วยยังไงเนี่ย ...ไปหาหมอ ต้องไปหาหมอ" เเคนดี้รีบพยุงเพื่อนรักเลี่ยงออกไปด้านข้างไม่ให้คนสังเกตเห็น ตอนนี้เธอไม่สนว่าคู่หมั้นเพื่อนรักอยู่ไหน สิ่งที่เธอสนตอนนี้ก็คือช่วยให้เพื่อนรักหายจากความทรมาน

 

เสียงรองเท้าส้นสูงของสองสาวกระแทกพื้นเป็นระยะ เดินทุลักทุเลประคองกันมายังลานจอดรถด้านนอก ใบข้าวกำแขนแคนดี้เอาไว้แน่น เธอได้กลิ่นบุหรี่แสนคุ้นเคย มันมีเพียงกลิ่นเดียวในโลกเพราะมีเพียงคนเดียวที่สั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ

 

ดวงตาสั่นระริกกวาดไล่มองหาต้นกลิ่นราวกับว่าเขาคือที่พึ่งสุดท้าย เพียงแค่เห็นเเผ่นหลังกว้างในมุมสลัวก็จดจำได้อย่างแม่นยำ

 

"พะ..พี่ไลออน~" ใบข้าวมองแผ่นหลังกว้างโดยไม่ละสายตาในขณะที่สองขาเรียวกึ่งเดินกึ่งหยุด ทำให้แคนดี้สะบัดหน้ามองตามสายตาของเพื่อนรัก

 

"ไปเรียกเขาทำไม เธอต้องไปโรงพยาบาล เร็ว!" เสียงเร่งเร้าทั้งดันตัวให้คนในอ้อมแขนเดินไปพร้อมๆกัน

 

"ช่วยข้าวด้วย~ อึก" เมื่อเสียการควบคุมทำให้ใบข้าวเปล่งเสียงร้องหาอย่างลืมอาย ราวกับมีปีศาจร้ายครอบงำร่างกายและจิตใจ มันกำลังเรียกร้องหาผู้ชายคนแรกที่พรากความสาวของเธอไป

 

สติน้อยนิดคงรังเกียจตัวเองหากต้องให้เดนนิสช่วยเหลือ ต่อให้เขาพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัย ก็คงละอายแก่ใจเมื่อไม่หลงเหลือความบริสุทธิ์ให้ชายคนรักแล้ว

____________________________________

วันนี้เค้าไม่ว่างจริงๆ ขอโทษที่มาช้า🙏🙏🙏

***คืนนี้งดสปอยน้าาาา

มีคำผิดตรงไหนช่วยแจ้งเทียร์หน่อยนะคะ ความง่วงด้วยก็จะเบลอๆหน่อย

ความคิดเห็น