ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 20 ตัวทอปของงาน

ชื่อตอน : บท 20 ตัวทอปของงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2563 13:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บท 20 ตัวทอปของงาน
แบบอักษร

หลายวันต่อมา...

 

ใบข้าวนั่งเท้าคางเหม่อลอยอยู่ข้างหน้าต่างในช่วงเย็นของวัน นับตั้งแต่วันนั้นที่บริษัทSI. เธอและไลออนก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย

 

จะมีก็แต่เฟิร์สคลาสที่คอยรายงานความคืบหน้างานอยู่เป็นระยะ ตอนนี้หลักฐานเริ่มคืบหน้าไปได้ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ และแน่นอนว่าผู้ต้องสงสัยก็ยังคงเป็นลูเซียโน่และเดนนิส

 

"เฮ้อออ" ความเงียบมิดถูกทำลายทันทีเมื่อใบข้าวถอนลมหายใจพรืดยาว ดวงตากลมใต้แพขนตางอนสวยเหลือบมองหน้าจอสมาร์ทโฟนอย่างชั่งใจ เธอคว้ามันขึ้นมาตั้งท่าจะโทรหาใครสักคนโดยไม่รู้ตัว

 

"เดี๋ยว จะโทรหาใคร" เสียงพึมพำถามกับตัวเอง เมื่อไม่รู้คำตอบจึงรีบวางมันลงตำแหน่งเดิม

 

แต่จะว่าไปเธอเองก็ขาดการติดต่อกับคู่หมั้นหนุ่มมาได้สองสามวันแล้ว เพราะหลักฐานต่างๆนานาทำให้ไม่กล้าที่จะพูดคุยกับเดนนิส ทั้งที่เคยเชื่อมั่นในตัวเขาตลอดมา แต่กลับถูกทำลายลงในพริบตา เมื่อเขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยในการหายตัวไปของพี่ชายเธอ อีกทั้งพักนี้รู้สึกว่าเดนนิสก็เริ่มห่างเหินเช่นกัน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

เสียงเคาะประตูห้องเรียกความสนใจให้ใบข้าวเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียง เธอลุกไปเปิดประตูไม่ให้คนรอหน้าห้องยืนนาน

 

"คุณหนู คุณท่านเรียกหาค่ะ" แม่บ้านชาวอังกฤษวัยห้าปีก้มหน้าเเจ้งลูกสาวเจ้าของบ้าน ทันทีที่บานประตูเปิดออก

 

"ตอนนี้พ่ออยู่ไหนคะ"

 

"ห้องรับแขกค่ะ"

 

"เดี๋ยวข้าวตามลงไปค่ะ"

 

ใบข้าวเดินเท้าเปลือยเปล่ามุ่งหน้าไปยังห้องรับแขกในเวลาต่อมา เสียงสนทนาอย่างออกรสของโจชัวและลูเซียโน่ดังเล็ดลอดเป็นระยะ ใบข้าวจึงรีบสาวเท้ามุ่งหน้าไปยังต้นเสียงทันที

 

"หนูข้าว" เสียงลูเซียโน่เรียกหลานสาว ทันทีที่ใบข้าวเดินเข้ามา ทำให้โจชัวหยุดการสนทนาแล้วเอี้ยวตัวกลับตามสายตาของเพื่อนรัก

 

"มาพอดีเลย พ่อมีธุระสำคัญว่าจะฝากฝังข้าวเสียหน่อย" โจชัวคลี่ยิ้มบางบอกลูกสาวในตอนที่เธอหย่อนสะโพกลงบนโซฟา ใบข้าวเลิกคิ้วเล็กน้อย ไม่เข้าใจในสิ่งที่คนเป็นพ่อกำลังสื่อสาร

 

"ฝากฝังอะไรหรือคะ"

 

"คืนนี้ ช่วยไปงานเลี้ยงสังสรรค์แทนพ่อหน่อยสิ"

 

"งานคืนนี้?" นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โจชัววานลูกสาวให้ไปงานเลี้ยงแทน ตอนเธอยังใช้ชีวิตปกติที่นี่ก็ยังต้องออกงานแทนพ่อร่วมกับพี่ชายอยู่บ่อยครั้ง

 

"ใช่ พ่อจะให้ข้าวไปร่วมงานพร้อมกับเดย์"

 

"ทำไมข้าวต้องไปคะ~" ใบข้าวมุ่ยหน้า จนปัญญาหลีกเลี่ยงงานสังคม "พ่อก็รู้ว่าข้าวไม่ชอบงานแบบนี้"

 

"พ่อต้องไปคุยธุระกับอาหมอกว่าจะกลับก็คงดึก ส่วนแม่ต้องอยู่บ้านเผื่อได้ข่าวติณณ์ ไปแทนพ่อหน่อยสักงานนะข้าว พ่อไม่ว่างจริงๆ" โจชัวบอกกับบุตรสาวเชิงขอร้อง พลางส่งซิกให้เพื่อนรักช่วยพูดอีกแรง

 

"ไปเถอะข้าว ยังไงซะวันนึงข้าวก็ต้องเติบโตในแวดวงธุรกิจอยู่ดี คิดซะว่าไปพบเพื่อนฝูงและผู้หลักผู้ใหญ่ อ้อ! อีกทั้งได้เจอตัวทายาทไซริสด้วยนะ คนนี้ตัวทอปของงานเลยแหละ เจอตัวยากมาก" ลูเซียโน่เน้นประโยคท้ายเพื่อกระตุ้นให้หลานสาวตื่นตัว ซึ่งดูเหมือนจะได้ผลเมื่อใบข้าวนิ่งเงียบๆไปราวกับถูกสาป

 

"ฮ่าๆๆ ตอนอยู่ไทยก็เจอทุกแล้ว ไม่เจอทายาทไซริส ก็เจอแฝดของทายาทไซริสอยู่ดี" โจชัวบอกกับเพื่อนรัก เนื่องด้วยลูเซียโน่ยังไม่รู้ว่าใบข้าวไปอยู่กับครอบครัวแอนลีนซึ่งเป็นแม่ของไลออน

 

"ทายาทไซริสมีแฝดด้วยหรอ" ลูเซียโน่มีสีหน้าค่อนข้างประหลาดใจเล็กน้อย ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเพราะทุกอย่างเกี่ยวกับทายาท ถูกปิดไว้เป็นความลับเสียหมด

 

"อืม แฝดน้องน่าจะโหดไม่แพ้กัน"

 

"สมกับเป็นลูกหลานไซริส"

 

ทั้งโจชัวและลูเซียโน่สนทนากันต่อภายในห้องรับแขก ส่วนใบข้าวเอาแต่นั่งเงียบเพราะครุ่นคิดหนักเรื่องคืนนี้หากต้องประจันหน้ากับไลออน เธอจะเลี่ยงผู้ชายอันตรายคนนี้อย่างไรดี

 

 

งานเลี้ยง

 

ในที่สุดช่วงเวลาแสนอึดอัดก็มาถึง... เด็กสาวยังไม่บอกให้คนในครอบครัวรู้ว่าใครคือผู้ต้องสงสัยเกี่ยวกับการหายตัวไปของพี่ชาย เนื่องด้วยเหตุผลหลายๆอย่างทำให้ไม่พร้อมปริปากบอกใคร มีเพียงเธอ... ไลออนและคนของเขาเท่านั้นที่รู้

 

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ มางานสังสรรค์ก็ต้องทำหน้าให้มันแฮปปี้หน่อยสิ" คู่หมั้นหนุ่มเอียงหน้าบอกคนรักในตอนที่คนขับรถเลี้ยวเข้าไปจอดหน้างาน

 

"ข้าวไม่ชอบงานแบบนี้พี่เดย์ก็รู้" แม้จะยังคลุมเครืออยู่กับบางเรื่องแต่ก็พอที่จะสนทนากับเขาได้เหมือนปกติ ใบข้าวนั่งหน้าอมทุกข์ตลอดทาง ซึ่งเดนนิสก็เข้าใจดีว่าเธอไม่ชอบงานสังคม

 

"เข้างานกันเถอะ"

 

"ค่ะ" ขาเรียวบนรองเท้าส้นสูงก้าวลงจากรถทันทีที่บานประตูเปิดออก ใบข้าวในชุดราตรียาวสีดำเปิดไหล่อวดลำคอระหงขาวเนียน บวกกับทรงผมดัดลอนเพิ่มกิมมิคด้วยการถักเปีย เสริมให้ดูเรียบหรูโดดเด่นในงาน

 

เธอไม่รู้สึกประหม่าแต่ออกจะเบื่อหน่ายด้วยซ้ำเมื่อผู้คนในงานหันมองเธอสายตาเปิดเผย ตากล้องพร้อมใจกันรัวชัตเตอร์เป็นระยะจนกระทั่งใบข้าวเดินพ้นจุดสนใจ

 

ดวงตากลมกวาดมองรอบๆเชิงสำรวจ ภายในงานโอบล้อมไปด้วยแสงไฟสลัวราวกับกำลังเดินเข้ามาในอีกมิติ สุภาพสตรีส่วนใหญ่ใส่หน้ากากอำพรางใบหน้า ซึ่งเธอก็จำต้องสวมใส่ตามตรีมของงานเช่นกัน

 

หู้ววว!!!

 

เสียงผู้คนพร้อมใจร้องฮือฮาจากทางด้านหลัง เรียกความสนใจให้ใบข้าวเอี้ยวหน้าหันกลับไปมอง เดนนิสก็เป็นต้องมองตามสายตาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ดูเหมือนผู้มาใหม่จะเป็นจุดสนใจของงาน

 

"ดารามาหรอคะ" ใบข้าวถามเอือมๆแล้วหันกลับ ไม่ได้ใส่ใจกับเสียงฮือฮาจากผู้คนในงาน

 

"น่าจะใช่ ช่างภาพรุมถ่ายรูปใหญ่เลย" เดนนิสดึงสายตากลับ วางตาที่ใบหน้าสวยของคู่หมั้นสาว

 

 

"เทพบุตรชัดๆ"

 

"จะน่าเกลียดไปไหม ถ้าฉันอยากขึ้นเตียงกับเขา ทำไมดูน่าค้นหาขนาดนี้"

 

"เฮ้ย! เขาเดินมาทางพวกเราด้วย"

 

เสียงสุภาพสตรีทั้งสามพูดคุยกันออกนอกหน้า พวกเธอยืนห่างใบข้าวเพียงแค่หนึ่งเมตรเท่านั้น ท่าทีเหมือนกระดี่ได้น้ำทำให้ใบขาวสะบัดหน้ากลับไปมองต้นเหตุอีกครั้ง ก่อนเสียงเพลงในงานจะเงียบลงพอๆกับเสียงฮือฮา เหลือเพียงเสียงตากล้องลั่นชัตเตอร์ให้ได้ยิน

 

กลุ่มผู้คนเริ่มถอยหลังออกมา ในตอนที่เหล่าบอดี้การ์ดเคลียร์พื้นที่ทางให้เจ้านายได้เดินเข้าไปในงานสะดวก ความวุ่นวายหน้างานทำให้ใบข้าวเผลอชะเง้อมองอย่างลืมตัว

 

ตึก ตึก ตึก

 

เสียงฝีเท้าหนักเดินตามพื้นพรมตรงมาทางเธอที่ยังยืนอยู่บนพรมเช่นกันกับเดนนิส ทันทีที่ฝูงชนถูกบอดี้การ์ดชุดดำกวาดไล่ ทำให้สามารถมองเห็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลในงานชัดขึ้น เขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆด้วยท่าทีสุขุม ลุคมาเฟียสุดเนี๊ยบช่างดึงดูดให้ทุกคนจ้องมองแทบไม่อาจละสายตา

 

ดั่งโลกทั้งใบหยุดการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ เพียงแค่ไลออนเดินผ่านไปก็รู้สึกชาไปทั้งตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกหลากหลายทำให้ต้องเอี้ยวตัวมองตามแผ่นหลังกว้าง เมื่อการพบเจอกันไร้ซึ่งการทักทายราวกับคนแปลกหน้า

 

นี่เธอกำลังคาดหวังอะไรจากเขาอย่างนั้นหรือ

____________________________________

น้อนนนนนนนนนนนนน เก็บอาการหน่อย 5555

***คืนนี้งดสปอยนะคะ ขอโทษที่มาช้า จริงๆเทียร์ต้องเดินไปต่างจังหวัด แต่ต้องลงนิยายด้วยเลยช้าไปหมด

ความคิดเห็น