email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP. 1 ไปดิเตะให้ขาขาด

ชื่อตอน : EP. 1 ไปดิเตะให้ขาขาด

คำค้น : นิยายรักวัยรุ่น เทวิน เอมม่า แฟนเก่า ติดเกมส์ ปากหมา

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2564 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 1 ไปดิเตะให้ขาขาด
แบบอักษร

07.30 

 

ครืดดดดด~~~~~~~ 

ฉันใช้มือก่อนจะไปกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ก่อนจะค่อยๆลืมตาและเดินไปยังห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำไปเรียน 

ลืมแนะนำตัวไปเลยฉัน อลินดา ก้องวาณิชกุล หรือเรียดเอมม่าก็ได้ตอนนี้ก็เรียนอยู่ที่มหาลัย H คณะนิเทศศาสตร์ปีที่ 4 แล้วถ้าถามถึงสถานะมีแฟนแล้วจ้าชื่อไอ้เทวินนอนยังไม่ตื่นเลยนอนเหมือนซ้อมตายอะแก 

คบกันมานี่ก็เข้าปีที่ 2 เพิ่งย้ายมาอยู่ด้วยกันนี่ก็เข้าอาทิตย์ที่ 3และครอบครัวทั้งสองฝ่ายก็รับรู้แล้วแม่เขาดีกับฉันมากพ่อฉันก็ชอบเขามากเพราะเหมือนพ่อฉันตอนหนุ่มๆ แล้วอะไรที่ผู้หญิงไม่ชอบผู้ชายไอ้บ้านี่มีครบทุกอย่าง ติดเกมส์ เอาแต่ใจ เจ้าชู้นี่มันสุดจริงแต่ยังไม่เคยจับได้ไงเดี๋ยวรีบอาบน้ำก่อนดีกว่า 

ฉันรีบอาบน้ำก่อนจะใส่ชุดคลุมอาน้ำและเดินมาหยุดข้างเตียงพร้อมกับปลุกคนตัวสูงนี่นอนหรือวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วก็ไม่รู้ 

"นี่ๆวินตื่นได้แล้วเดี๋ยวไปสาย" 

ฉันเขย่าแขนเขาก็ไม่มีท่าทางว่าจะตื่นขึ้นมาเลยก่อนจะกระชากผ้าห่มและหยิกไปที่หน้าท้องของคนตัวสูงเพราะไอ้บ้านี่มันไม่ได้ใส่เสื้อนอนไงแต่กางเกงใส่นะแม่บอกไว้ก่อนเผื่อมีคนถาม😀😀 

"โอ้ยยยยย!!!" 

คนตัวสูงร้องออกมาพร้อมกับลืมตามมามองฉันด้วยสายตาที่โครตจะไม่พอใจนั่นแหละ 

"มองๆลุกดิ" 

"เจ็บนะหยิกลงมาได้หนังคนนะไม่ใช่หนังความ" 

"สมน้ำหน้าบอกแล้วให้นอนเร็วมัวแต่เล่นเกมส์เพราะงั้นอย่าบ่น" 

"เธอบ่นอยู่ตอนนี้อะ" 

"ก็ลุกซิบอกว่าจะสายรีบ" 

"โอ้ยยยยเห้ออ" 

เขาลึกขึ้นมาพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างแรงๆ 

"ไม่ต้องมองรู้ว่าสวยไปอาบน้ำ" 

"หลงตัวเอง" 

ผมเบะผากให้คนตัวเล็กที่ยืนเป็นยมทูตข้างเตียงเมียหรือแม่ก็ไม่รู้รู้งี้อยู่คนละบ้านก็ดีอยู่แล้วนะเนี่ยไม่น่าหาเรื่องเลยมึงไอ้วิน 

ผมเทวิน วัชรวีร์ เตชะวงศ์วรากุล หล่อ รวย ที่บ้านทำหลายธุรกิจลูกชายคนเล็กแต่โทษตอนนี้มีแฟนแล้วชื่อ เอมม่า ที่เรียกให้ตื่นอะแหละนับวันจะเหมือนแม่เข้าไปทุกวัน 

"เร็วหน่อยยย" 

ฉันไปเคาะประตูห้องน้ำก่อนจะเร่งเขาก่อนจะนั่งรออยู่บนเตียงอยู่มือถือก็ดังขึ้น 

"ว่าไงคะคุณนายมาไหมมออะ" 

"ไปรอไอ้บ้านั้นอาบน้ำอยู่" 

"จ่ะก็คือตั้งแต่มีผัวเป็นตัวตนนี่ก็สายตลอดเว" 

"เห้ออซื้ออะไรไว้ให้กินด้วยหิวมาก" 

"ค่ะคุณนายบ่าวจะซื้อไว้ให้นะคะ" 

"ดีมาก" 

"อิห่ารีบมาค่ะคันปาก" 

"เออๆเจอกัน" 

ฉันวางสายก่อนจะมองคนตัวสูงที่เดินออกจากห้องน้ำมา 

"อะไร" 

"เร็วดิ๊ นายกวนประสาทฉันปะถามจริง" 

"กวนอะไรก็อาบน้ำเพิ่งเสร็จ" 

"ก็บอกให้เร็วนายยิ่งช้าปะ" 

"ก็กำลังรีบอยู่นี่ไง" 

"ถ้า 5 นาทีนายยังไม่เสร็จฉันจะไปก่อนละนะ" 

ฉันบอกเขาพร้อมกับเก็บของและยืนขึ้น 

"ไปละนะเจอกันที่มอบาย" 

ฉันบอกก่อนที่จะเดินออกมาจากเตียงแค่เขาก็พูดเสียงดังกลับมา 

“ออกไปฉันเตะขาขาดแน่” 

"งั้นก็เร็วเหอะน่าลำคาญรู้ว่าทำอะไรช้าก็ไม่รีบตื่นเวลานอนก็เล่นเกมส์" 

ผมที่กำลังแต่งตัวก็เริ่มโมโหบ่นทำบ้าไรแต่เช้าวะ 

"แล้วจะบ่นเพื่อ" 

"ก็นายจะทำให้สายเนี่ย" 

"โอ้ยเข้าไปตอนไหนอ.ก็เชคให้อยู่ดีปะซีเรียสไปได้" 

"ใครเขาจะเหมือนนายละ" 

ฉันบอกก่อนจะกอดอกมองเขา 

"เห้อออ!!" 

"ถอนหายใจทำไม" 

"เอ้าก็คนมีจมูกมีลมหายใจมันถอนหายใจไม่ได้ไง" 

“ตั้งแต่ตื่นมาฉันได้ยินจะร้อยรอบละ” 

ผมพูดก่อนจะหันมาเท้าเอวมองยัยตัวแสบที่ยืนอยู่ตรงหน้า 

"เวลามีตั้งเยอะนายถอนหายใจใส่ฉันใช่ปะห๊ะ" 

"โว๊ะ!!! ไร้สาระจะไปปะ" 

"หึ้ยเบื่อโวย!!!" 

"เออเบื่อเหมือนกันแหละเมียหรือเเม่นับวันจะเหมือนแม่เข้าไปทุกที" 

ผมพูดก่อนจะเดินออกมาที่รถโดยคนตัวเล็กจะขึ้นมาและนั่งแรงๆ 

"เฮ้ยๆอย่าลงกับข้าวของขอร้อง" 

"เรื่องของฉัน" 

"เห้อ" 

แม่งไม่รู้จะรีบไปไหนบ้านอยู่ห่างจากมอแค่ 3 โลเนี่ยเออถ้าไกล 10 กิโลค่อยว่าไป 

"เออฮัลโหล" 

(ยังไงซิรออยู่ค่ะ) 

"เออกูออกมาแล้วซื้อของกินให้ยัง" 

"คุยกะใคร!!" 

(เชี้ยทะเลาะกะผัวเหรอมึง) 

ฉันมองเขาก่อนจะไม่ตอบอะไร 

"ก็ถามเนี่ยว่าคุยกะใครตอบแม่งจะตายเหรอวะ" 

ผมพูดออกมาแม่งโครตไม่ชอบเลยไอ้มองแล้วมองผ่านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ย 

ผมมองก่อนจะกระชากโทรศัพท์ในมือเธอไปดูก่อนจะเห็นพิมพ์ชื่อว่า ก้อย 

"แม่งแค่ตอบจะตาย" 

"เอามา" 

ฉันพูดก่อนจะดึงมือถือกลับมา 

"เออมึงยังอยู่ปะ" 

(อยู่ๆไม่ต้องรีบมึงค่อยมาอ.แกก็ขึ้นสาย) 

"เออเดี๋ยวถึงแล้วโทรหา" 

(เออเครอยู่ที่เดิม) 

"เครๆ" 

ฉันกดวางสายก่อนจะเก็บมือถือใส่ในกระเป๋าแต่คนตัวสูงแย่งมาก่อนจะปาไปที่เบาะหลังรถ 

"ประสาทเหรอห๊ะ" 

"มีปากพูดแล้วไงทีเวลาถามแม่งไม่ค่อยจะตอบ" 

"ปากฉันฉันจะพูดกะใครก็ได้ปะ" 

ฉันพูดก่อนจะหันหน้าไปมองกระจก 

"แล้วแม่งเสื้อเนี่ยมันจะใส่รัดให้กระดุมมันหลุดเลยหรือไงกระโปรงอีกจะสั้นไปไหน" 

มันแม่งบ้าไงปกติแม่งก็ใส่แบบนี้ทุกวันอะไม่เห็นพูดไรเลยหาเรื่องพูดไงฉันก็เงียบไม่ตอบก่อนรถจะเลี้ยวเข้ามอมาฉันเลยมองไปเบาะหลังก่อนตะเห็นมือถือตกอยู่ 

พอรถจอดฉันก็เอื้อมไปหยิบก่อนจะหันกลับมาและจะลงรถ 

"จะไปไหนคุยกันให้รู้เรื่อง" 

"ปล่อยไม่คุยไม่อะไรทั้งนั้นอะจะไปเรียน" 

ฉันบอกเขาพร้อมกับผลักเขาแรงจนตอนนี้กลายเป็นฉุดกระฉากลากถูกันไปมาจนแขนฉันเริ่มแดงไปหมด 

"ปล่อย!!" 

"เออเก่งดีนักกลับเองละกันไม่รอ" 

"จะไปไหนก็ไป" 

"แม่งเอ้ย!!!" 

ฉันเก็บของก่อนจะเดินลงจากรถมาและปิดประตูแรงๆใส่เขาและรีบเดินมาก็จะได้ยินเสียงรถขับออกไปจากคณะฉันอย่างเร็ว 

"เชี้ยกูว่าถ้าลงแข่งแม่งชนะชัว" 

"มึงก็เนาะ โอโห!อิเอมหน้ามึงคือไม่ไหวเลยนะ" 

"เออเป็นไรวะ" 

"เบื่อผัว" 

"โอ้ยยอิห่ามีผัวยังจะเบื่อผัวกูนี่เบื่อกว่าผัวไม่มี" 

"อย่ามีเลยมีแล้วปวดประสาทเหมือนกูเนี่ย" 

"คุณกิติค่ะวันนี้เราจะมาคุยถึงประเด็นมีผัวหรือไม่มีผัวดีกว่านะค่ะ" 

"อิก้อยมึงกวนตีนจังวะ" 

"ฮ่าๆๆก็นะอิห่าคนในอยากออกคนนอกอยากเข้าที่แท้ทรู" 

"อะๆนี่ของแดกมึงพวกกูซื้อไว้ให้รีบกินจะได้ขึ้นห้อง" 

"เออเคร" 

อ่อเพื่อนกลุ่มฉันก็มี ก้อย มีการ์ตูน แล้วก็แม่ของกลุ่มอิพ้อยสาวสองหรรษาสุด 

"ชนี!!!! กอสซิบค่ะ" 

"แหม่อิห่ามาถึงก็ฝอยเลยนะ" 

"จะฟังปะละ" 

"อะไหนพูด" 

"เออเมื่อคืนกูไปผับมึงว่ากูเห็นอะไร" 

"เดี๋ยวนะอิพ้อยคือมึงไปผับมึงก็ต้องเห็นผับเห็นคนปะวะหรือจะเห็นผีละ” 

"ว้ายอิเอมเดี๋ยวตบปาก" 

"แต่กูว่าอิเอมพูดก็ถูกนะ55" 

"โอ้ยชะนีฟังให้จบ คือมึงจำคนที่กิ๊ปได้ปะห้องเราอะ" 

"อ่อแม่ชีของห้องอะนะ" 

"ว้ายยกูบอกเลยไม่ใช่จ่ะอยู่มอเป็นแม่ชีผับนี่แม่เสื้อสาวชัดๆ" 

"มึงก็ไม่ต้องไปยุ่งหรอก" 

"ไอ้ที่กูยุ่งอะไม่ใช่เรื่องนี้จ่ะ" 

"มึงจำไอ้บอสประธานคณะเราได้ปะ" 

"อ่อแฟนพี่ผึ้งไงดาวคณะที่จบไปปีที่แล้ว" 

"เอออนางแอบกินกันจ่ะ" 

ฉันที่นั่งกินข้าวเงยหน้าขึ้นมามองอย่างไม่เชื่อ 

"มึงจำคนผิดป่าวอยู่ที่มอกูไม่เห็นจะมีท่าทีไรเลย" 

"งื้อมึงต้องไปดูผับอิห่าเอวนี่สุดกูว่าพลิ้วแล้วนะกูยังอายเลยค่ะแม่" 

"ไปๆขึ้นเรียน" 

"เนี่ยพอขึ้นไปมึงลองสังเกตดู" 

ฉันเก็บของก่อนจะเดินไปทิ้งและเดินขึ้นมาเรียนที่ห้อง 

"โอ้ยชนีลิฟท์ก็มีไม่ใช้เนาะ" 

"แหม่แม่ออกกำลังกายไหมละ" 

"ทุกวันนี้แม่อยู่กะผัวแม่ก็ออกทุกวันจ่ะ" 

"ไอ้สัสแล้วตัดมาที่คนมีผัวอย่างอิเอมมึงต่างกันจังวะ" 

"ชนีมึงให้ผัวมึงกินบ้างเชื่อกูบอกซ้ายไปซ้ายบอกขวาไปขวา" 

"พอหยุดพูดๆเบื่อชิบหาย" 

ฉันเดินเข้ามาในห้องก่อนจะได้ยินเสียงอาจารย์แซวขึ้นมา 

"ผัวเมียๆซะเต็มที่เลยนะศิราวัฒน์" 

"อ้ายยยเรียกพ้อยดีกว่าค่ะจารย์" 

"ฮ่าๆๆ" 

ฉันกับเพื่อนขำกันออกมาก่อนจะเรียนโดยที่อิพ้อยนี่ก็ส่งซิกตลอดอะรู้ทุกเรื่องรู้ทุกอย่าง 

 

 

 

ผัวเมียคู่นี้เขาโหดเด้อไม่มีใครยอมใครเลยจริงฝากเอ็นดูพี่วินกะน้องเอมด้วยเน้อ 

ฝากกดไลค์กดถูกใจเมนต์บอกได้นะจ้ะ 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว