email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 บอสเป็นอะไร

ชื่อตอน : บทที่ 3 บอสเป็นอะไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.6k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2563 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 บอสเป็นอะไร
แบบอักษร

บทที่ 3

 

บอสเป็นอะไร

 

....."ไม่ใช่ครับ"

 

เขาว่าก่อนที่บอสจะค่อมตัวเขาและเอาหน้ามาใกล้ๆ เขารีบหันหนีทันควัน เพราะไม่กล้าสบตาบอส เขาไม่รู้ว่าบอสทำไปเพื่ออะไร แถมยังทำท่าทางแบบนี้อีก บอสเริ่มทำเขากลัวแล้วเนี่ย!

 

"ทำไมละ....โชว์ให้ฉันดูคนเดียวคงไม่พอสินะ"

 

นานิ!!!....บอสพูดอะไรออกมากันเนี่ย ผมไปโชว์ให้บอสดูตอนไหน บอสเป็นคนบังคับเขาเอง แท้ๆ เขาไม่ได้อยากจะโชว์สักหน่อย ถึงจะคิดอย่างนั้นแต่ก็ตอบออกไปไม่ได้อยู่ดี เพราะกลัวว่าจะตายก่อนวัยอันควร

 

"ไม่ใช่อย่างนั้นครับ....ผมแค่สงสารเธอ"

 

เขาตอบไปตามความจริงก่อนจะก้มหน้าลง ทำหน้าเหมือนคนที่ทำผิด ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย บอสนั้นแหละที่ผิด! เขาอุตส่าห์ตัดใจได้แล้ว ยังจะไม่ให้ความหวังเขาอยู่ได้ ถึงจะรู้สึกหวงๆบอสอยู่ก็เถอะ

 

"สงสารตัวเองก่อนไหม"

 

อัคคีมองหน้าคนที่ทำให้รู้สึกฟิวขาด  ไปแปบนึ่ง เมื่อกี้นี้มันอะไร เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แค่เห็นว่าคนอื่นนอกจากตัวเอง กำลัง ได้สัมผัสร่างกายที่เขาพึ่งได้ครอบครองมันก็รู้สึกโกรธแปลกๆ เหมือนหัวใจมันบีบรัดจนทนไม่ได้

 

"ครับ..."

 

เขาตอบออกไปด้วยเสียงแหบแห้งของตัวเอง และยอมรับ ถึงอย่างนั้นเขาก็อยู่กับบอสมานานพอที่จะรู้นิสัยบอส แค่เมื่อกี้ไม่รู้ว่าทำไมบอสต้องมาให้ความสำคัญกับเขาด้วย หรือว่าแค่อยากให้เขากลายเป็นของเล่นชิ้นใหม่กัน

 

"กินข้าว..."

 

บอสเอ่ยออกมาสั้นๆได้ใจความก่อนจะยื่นถาดที่มีข้าวต้ม ที่มีไอร้อนพวยพุ่งขึ้นมาส่งกลิ่นหอมเย้ายวนคนหิว ที่นั่งอยู่ตรงนี้มานานนับ ครึ่งชั่วโมง

 

"ขอบคุณครับ"

 

เขาตอบก่อนจะรับเอาเข้าต้ม มาแล้วกินให้สมกับความหิว  ไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว แถมบอสยังไม่เปิดม่านอีก  ไม่รู้เป็นกลางวันหรือกลางคืน แต่ที่แน่ๆ เขาอยากออกไปที่นี่นี้ให้เร็วที่สุด ห้องนี้เขาไม่เคยเข้ามาซะด้วยสิ

 

นี้คือห้องของบอส ที่บอสออกจะห่วงนักห่วงหนา ที่แท้ก็เอาไว้เก็บเด็กในสต็อกสินะ  แถมยังล่ามโซ่ไว้อีก เขาไม่ใช่หมาสักหน่อย ต่อให้มีมันเขาก็ปลดออกง่ายๆถ้ามีอุปกรณ์ไขอ่ะนะ

 

"อิ่มแล้วใช่ไหม..."

 

บอสที่ปล่อยให้เขากินข้าวแล้วเดินออกไปไหนก็ไม่รู้ ก่อนจะเดินกลับมา พร้อมกับยา และ น้ำเปล่า เขารับมาแบบไม่อิดออด ก่อนที่จะคืนให้บอสเหมือนเดิม 

 

บอสรับเอาไว้ก่อนจะเดินออกไป และปล่อยให้เขานั่งรออยู่บนเตียงคนเดียว ถ้าถามว่าทำไมบอสถึงไม่ให้คนเอาของมาให้ถึงในห้อง  นั้นก็เพราะว่าบอสไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในนี้ และจะเดินไปรับของอยู่หน้าประตู อย่างเดียว ซึ่งถัดจากห้องนอน ไปก็จะมีอีกห้อง ที่เอาไว้ทำงานและ เอาไว้ นั่งเล่น

 

บอสของบอส...ไม่สิ ต้องเรียกว่าคฤหาสน์เลยดีกว่า เพราะมันมีหลายห้องเอามากๆ ขนาดเขาอยู่ที่นี่มาเกือบ5 ปี ยังไปไม่ครบทุกที่เลย ทุกอย่างดูหรูหราไปหมด ขนาดห้องของเขาที่ได้นอนกับบัดดี้คู่ใจ ยังเรียกได้ว่าหรูหราซะไม่มี

 

พอนึกถึงมันแล้ว ตอนนี้มันจะเป็นยังไงบ้างนะ มันจะรู้รึเปล่าว่าเขาอยู่นี้แล้วมันจะรู้ไหมว่าเขากับบอสมีอะไรกัน เฮ้อ....ถ้ามันรู้แล้วเขาหนีออกไปได้ มันต้องล้อเขาตายแน่

 

"เฮ้อ...ต้องหาทางไปเข้าห้องน้ำก่อนจะหนี"

 

เขาว่าก่อนจะพยายามลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ไปที่ห้องน้ำ จับนั้นทีจับโน้นที เพิ่งรู้ว่าการจะไปเข้าห้องน้ำมันจะยากขนาดนี้แหะ

 

"ไปไหน..."

 

เสียงเย็นยะเยือกที่เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ให้สุ่มให้เสียงมันทำให้เขาตกใจ นี้คนหรือผีว่ะ เมื่อกี้จะได้ยินที่เขาพูดรึเปล่าเนี่ย ไม่นะ....บอส ผมรักบอสนะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ปล่อยผมไปเถอะ 'คิดในใจ'

 

"ปะ....ไปเข้าห้องน้ำครับ"

 

เขาว่าด้วยเสียงที่สั่นนิดๆ บอสคงไม่ทันสังเกตหรอกมั้ง บอสไม่ได้ยิน บอสต้องไม่ยิน! เขารู้สึกเหงื่อตก ถ้าหากเขาจะหนีไปแล้วเกิดบอสโมโหอาจจะสั่งคนฆ่าเขาแน่ๆ บอสยิ่งเป็นคนที่เลือดเย็นอยู่แค่พูดไม่พอใจเล็กๆน้อยๆ บอสก็อาจจะฆ่าได้ 

 

"ฉันช่วย.."

 

"ห่ะ!?;....มะ...ไม่เป็นไรครับ"

 

เขาตกใจอย่างแรง แค่บอสให้คนรักษาเขาเขาก็ตกใจมากพออยู่แล้ว นี้จะพาเขาไปเข้าห้องน้ำเนี่ยนะ บอส!  ยาเจ้ซาราทำให้บอสเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้เลยเหรอ

 

บอสเหมือนจะไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดก่อนจะประคองเขาไปที่ห้องน้ำ เขาอยากจะพูดปฏิเสธแต่โดนสายตาพิฆาตเสียก่อน เขาเลยจำใจต้องทำ โธ่....ชีวิตไอ้ติน ไม่มีอะไรจะซวยกว่านี้อีกแล้ว  พระเจ้ากำลังกลั่นแกล้งผมอยู่เหรอ

 

ยิ่งบอสทำดีมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกลัวมากเท่านั้น เพราะเคยมีครั้งหนึ่งตอนที่เขาติดตามบอสแล้วบอสถูกใจ เด็กคนหนึ่ง บอสคอยตามใจมันทุกอย่าง ตอนนั้นเขารู้สึกทรมานมาก ที่เห็นบอสทำแบบนั้นให้กับคนอื่น จนบัดดี้ผู้รู้ใจถ่ายรูปหน้าตอนเขาหึงแรงมาให้ดู

 

ตอนนั้นเขายังไม่รู้ตัว เลยโดนมันแซวบ่อยๆ จนถึงวันนี้  แถมเมื่อวานมันยังเอารูปนั้นมาโชว์เขาอยู่เลย แต่เรื่องไม่คาดฝันมันอยู่ตรงนี้ครับ บอสเบื่อเด็กนั้นแล้วขายให้เพื่อนของตนเอง เอาตามตรงคือเขารู้สึกโล่งอก แต่ก็รู้สึกว่าหากเป็นเขา บอสก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน เขาเลยกลัวว่าหากรักบอสเข้าจริงๆจังๆ เขาอาจจะพลาดเหมือนเด็กนั้นก็ได้ 

 

แต่เมื่อมันเข้ามาแล้ว ถอยไม่ได้แล้วมีทางเดียวคือต้องหนีครับ ถึงผมจะชอบบอส รักบอสยังไง แต่ถ้าต้องไปเป็นของคนอื่นเขาคงต้องตัดใจเท่านั้นแหละ

 

"บอสครับ....ผมทำเองได้...บอสออกไปเถอะ"

 

เขาว่าด้วยเสียงที่ติดสั่นๆ นี้บอสเปลี่ยนโดนยาเจ้ซารามาใช่ไหม ถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ผมแค่เจ็บครับ ไม่ได้เป็นอัมพาตที่แขนกับขา จะได้ทำอะไรไม่ได้แม้แต่ช่วยตัวเอง

 

บอสจะมาจับลูกชายของคนอื่นเหมือนกับว่าเป็นเรื่องปกติไม่ได้เว้ย  แถมยังทำให้เขาฉี่ไม่ออกอีกต่างหาก กลัวว่าหากจับนานไปเดี๋ยวมีอย่างอื่นออกมาแทนฉี่อ่ะครับ

 

"ไม่ได้นายเจ็บอยู่"

 

คำพูดของบอสเกือบทำให้เขากระอักเลือด บอสเว้ยยยย

 

"ผมไม่เป็นไรมากครับ...แค่ฉี่เองครับ ผมทำเองบอสออกไปเถอะ"

 

ผมบอกด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็นสุดๆ แถมยังรู้สึกแย่สุดๆ ถ้าบอสออกไปแล้วเขาคงได้เอาหัวมุดลงดินหนีความอับอายไปแล้ว

 

"ไม่...เดี๋ยวนายยืนไม่ไหว"

 

เส้นความอดทนคล้ายจะขาดอยู่รอมร่อ เขายืนพยายามปัดมือที่ ดื้อรั้นของ บอสออกจับนั้นจับนี้อยู่ได้ บอสเป็นไรไปเนี่ย 

 

"บอส...ผมฉี่ไม่ออก!  ออกไปหน่อยได้ไหมครับ เลิกจับหน้าอกผมได้แล้ว!"

 

"ได้...แต่นายฉี่ก่อน"

 

"บอส!!!!"

 

เขาร้องออกไปเสียงดังก่อนจะทำตาเขียวใส่บอส  ที่ไม่ยอมออกไปเสียที เขามองอย่างไม่ยอมก่อนที่บอสจะชะงักเล็กน้อยก่อนจะปล่อยมือออก แล้วมองผมคืน 

 

"ออกไปก่อนได้ไหมครับ"

 

เขาเริ่มควบคุมสติก่อนจะบอกออกไปอย่างใจเย็นอีกครั้ง เอาว่ะ...ตายก็ตายเถอะ ขอแค่ไม่ต้องอับอายไปมากกว่านี้ก็พอ แค่คิดก็หน้าร้อนไปถึงหูแล้วเนี่ย

 

"ไม่....ฉันจะรออยู่ตรงนี้...จัดการให้เสร็จ"

 

"........"

 

บอสว่าก่อนจะเดินถอยห่างออกไปพร้อมกับหันมามอง มันคืออัลรายยย บอสเป็นอะไรไป เนี่ย!!! คำถามที่ ร้อยแปด ที่ตีกันในหัวไม่จบไม่สิ้น  หรือเขาควรเอากระถางดอกไม้ไปฟาดหัวให้หายเพี้ยนดี

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

น้องงงง บอสกำลังเป็นห่วงน้องงายยย 

 

ไรท์:เฮ้อ....เครียด!ไปยิงหัวคนก่อน มาๆใครจะเข้าเกม555(≧∇≦)/

 

งาน:เมื่อไหร่จะมาทำสักทีว่ะ

 

ความคิด:ทำงาน!  ทำงาน!  ทำงาน!

 

การกระทำ:เหนื่อยละ เล่นเกมดีกว่า

 

รี้ด:.......

 

ปล.เดี๋ยวไรท์ค่อยมาแก้แล้วกัน เจ้าคะ จังหวะนี้  ขอไปยิงคนก่อน(≡^∇^≡)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว