ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 15 ไม่ได้บังคับ

ชื่อตอน : บท 15 ไม่ได้บังคับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2563 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 15 ไม่ได้บังคับ
แบบอักษร

"เรียกข้าวมามีอะไรรึเปล่าคะ" เธอรีบเอ่ยถามทันทีเมื่อตามหลังทัน

 

"..." เขายังคงเงียบ เปิดประตูเข้าไปในห้องทำให้ต้องรีบเดินเข้าไปติดๆจนลืมว่าเจ้าของห้องนั้นเป็นบุคคลอันตรายที่ควรหลีกเลี่ยง

 

ใบข้าวกำหมัดแน่นเมื่อไม่ได้รับคำตอบ อยากจะกระแทกเท้าระบายความโทสะ ทว่าตอนนี้เพียงแค่เดินก็สะเทือนปวดร้าวไปถึงกลางใจสาว จึงทำได้เพียงกัดฟันแน่นและข่มใจให้เย็นก่อนเอ่ยถามต่อ

 

"เรื่องพี่ติณณ์ มีอะไรคืบหน้าแล้วใช่ไหมคะ"

 

ไลออนไม่ได้ตอบคำถาม แต่เดินไปคว้าขวดแอลกอฮอล์ขนาดเต็มมือ นั่งลงบนขอบเตียงก่อนจะโยนมันให้กับเด็กสาว

 

"อ้ะ!" ความตกใจทำให้เธอลนลานรับมันมาไว้ในอุ้งมือ

 

"เช็ดเลือดให้หน่อย" ใบข้าวถอนลมหายใจเบาๆอย่างปลงตก เขายังใจเย็นและไม่สะทกสะท้านว่าเธอต้องรีบกลับ หรือบางครั้งเขาอาจจะนึกอยากแกล้งเธอเหมือนตอนอยู่ที่ประเทศไทยก็ได้

 

"หนูต้องรีบกลับบ้านค่ะ... อ้ะ!" ไลออนอาศัยจังหวะที่เธอเผลอกระชากแขนจนร่างอรชรล้มมานั่งบนหน้าตัก ดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมาใบหน้าเขาและเธอห่างกันเพียงไม่กี่เซน นัยน์ตาคู่นั้นเย็นชาจนยากจะคาดเดาความคิด

 

"ระหว่างเธอเช็ดเลือดให้ฉัน กับให้ฉันฆ่าคู่หมั้นเธออะไรง่ายกว่ากัน" ท่อนแขนที่พาดบ่าแกร่งสั่นเกร็งในตอนที่เขาโน้มลงจูบริมฝีปากเอิ่บอิ่ม ขบเม้มอยู่นานนับนาที

 

แล้วผละใบหน้าออกก่อนเลื่อนฝ่ามือขึ้นล็อคท้ายทอย เป็นฝ่ายกระแทกเขี้ยวคมใส่เรียวปากจนเกิดบาดแผล

 

"อื้อ!" ลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปได้สำเร็จ ความแสบซ่าตามด้วยกลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก ในตอนที่เขาตวัดลิ้นควานหาความหวาน

 

"จำไว้ว่าความอดทนฉันต่ำ" เขาเค้นเสียงผ่านไรฟันทันทีที่ถอนริมฝีปาก เด็กสาวรีบเบือนหน้าหนี ทั้งโกรธทั้งเกลียดเขาในเวลาเดียวกัน นึกเจ็บใจที่ไม่สามารถมีอำนาจเหนือทุกอย่างแบบที่เขามี

 

ไลออนดันตัวคนบนตักออก แล้วหันหลังให้เธอเช็ดคราบเลือดบนแผ่นหลังที่ยังคงซึมออกเป็นระยะ ใบข้าวพ่นลมหายใจเสียงดังกวาดสายตามองหาสำลี พบว่ามันอยู่ตำแหน่งใกล้ขวดแอลกอฮอล์ก่อนเขาโยนมา ไม่รอช้ารีบไปหยิบมาแกะออก ทำการเช็ดล้างคราบเลือด

 

ดวงตาคมกระตุกวูบในตอนที่ความแสบเย็นของแอลกอฮอล์แผ่ซ่านบริเวณบาดแผล เธอลอบสังเกตสีหน้าของเขาเป็นระยะ รอยแผลไม่ลึกมากแต่ก็น่าจะสร้างความเจ็บแสบได้ไม่น้อย

 

"ถ้าแสบก็บอกนะคะ"

 

"..."

 

"มีเบตาดีนรึเปล่า"

 

"ไม่ต้องใส่"

 

"แต่แผลสดต้องสะ..."

 

"รีบๆทำ" เขาแทรกเสียงดุทั้งที่เธอยังพูดไม่จบประโยค

 

"ค่ะ" เสียงลมหายใจเบาๆถูกพ่นออก ก่อนใบข้าวจะลงมือเช็ดรอยแผลให้เบาที่สุด ระหว่างนั้นก็ทำให้เธอได้สังเกตเห็นรอยสักลวดลายแปลกตาบนแผ่นหลังกว้าง

 

แต่สะดุดตากว่าตำแหน่งอื่นเห็นจะเป็นรอยสักภาษาอังกฤษ 'Siris' สักตรงกลางรอบวงกลมของรอยแผล ซึ่งคาดว่าจะถูกสักก่อนหน้านี้

 

"ถ้าอยากอยู่เหนือฉัน" ความเงียบมิดถูกทำร้ายด้วยคำพูดของไลออน ประโยคนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามเหมือนเขากำลังอ่านใจของเธอ มือเล็กหยุดชะงักแช่ไว้บนแผ่นหลัง "...ก็ต้องฆ่าฉันให้ตาย"

 

"คุยธุระเถอะค่ะ" เด็กสาวเมินเฉยด้วยการนำเก็บอุปกรณ์ไปวางไว้บนโต๊ะข้างฝาผนัง แล้วกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม ล้างเช็ดคราบเลือดเรียบร้อยเสร็จสรรพ

 

"คนที่จับพี่เธอไป มีเพียงสองคนที่น่าสงสัย" เขาหยัดกายลุกขึ้นยืน ดวงตาคมตวัดไปทางประตูห้องทำให้ใบข้าวรีบเลื่อนสายตามองตาม ความเงียบมิดปกคลุมไปทั่วห้องชั่วขณะ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

ใบข้าวสะดุ้งตกใจหลังได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง เด็กสาวสะบัดหน้ากลับมามองชายหนุ่มด้วยคำถามหลากหลาย ก่อนจะได้คำตอบในตอนที่เฟิร์สคลาสเปิดประตูถือซองเอกสารสีน้ำตาลเข้ามา

 

"วางไว้บนโต๊ะ"

 

"ครับ" มือขวาคนสนิทนำมันไปวางไว้ตำแหน่งที่เจ้านายต้องการ ใบข้าวได้แต่มองตามซองในมือเฟิร์สคลาสโดยไม่วางตา กระทั่งเขาปิดประตูคงเหลือเพียงสองหนุ่มสาวภายในห้องกว้าง

 

"ในซองนั้น..." เธอลากเสียงยาวอย่างครุ่นคิด แม้อยากจะเดินเข้าไปแกะดูข้างใน แต่เพราะคำว่ามารยาทคอยค้ำคอจึงทำได้เพียงแต่ยืนมอง

 

"เจ้าของรถผู้ต้องสงสัย" เขาให้คำตอบในเวลาต่อมา

 

"..."

 

"ดูเหมือนคนร้ายจะฉลาดไม่เบา เก็บหลักฐานเก่งจนไม่เหลือซาก"

 

"หนูขอเปิดซองดูได้ไหมคะ" เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้ต้องสงสัยที่เขาหมายถึงเป็นใคร ทำไมถึงได้เก่งกาจจนสามารถเก็บหลักฐานไม่ให้ลูกน้องเก่งๆของพ่อเธอตามเจอได้สักที ทั้งที่บอดี้การ์ดเหล่านั้นล้วนแต่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี

 

"ไม่กลัวผิดหวังเหรอ" น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยถาม ถ้าลองฟังดูดีๆจะแฝงไปด้วยข้อความหลากหลาย ในขณะเดียวกันคำพูดเมื่อครู่ดั่งสารกระตุ้นให้เธอยิ่งอยากรู้ ว่าใครคนนั้นที่เขาหมายถึงเป็นใครบ้าง

 

"หมายความว่าไงคะ" ใบข้าวแทบอยู่ไม่เป็นสุข ทั้งสีหน้าและแววตาของเธอมันฟ้องออกมาให้เห็น แต่เขากลับมองเธอด้วยสายตานิ่งงัน

 

"เธอจะสามารถดูได้หลังจากฉันพอใจ"

 

"จะเอาเปรียบกันไปถึงไหน!" ความโกรธเคืองทำให้เธอกล้าขึ้นเสียงใส่ ไม่ว่าจะทำการสิ่งใดเธอต้องเสียเปรียบเขาเสมอ ไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขั้นไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาหมายถึงคือเรื่องบนเตียง

 

"ฉันไม่ได้บังคับ"

 

"เหอะ! แต่กำลังกดดันให้หนูจนปัญญา แล้วยอมทำตามแบบนี้ใช่ไหมคะ" เด็กสาวเค้นเสียงอย่างเย้ยหยัน มือเล็กกำหมัดแน่นจนสั่น เขาเป็นผู้ชายที่น่าเกลียดน่าขยะแขยง ใช้ร่างกายกับผู้หญิงหลายคน แม้กระทั่งกับเธอยังไม่ละเว้น

 

"หึ"

 

"ร่างกายก็ใช้กับผู้หญิงอื่นไปทั่ว น่ารังเกียจที่สะ.. อึก!" ประโยคที่พ่นยังไม่จบถูกตัดช่วงทันทีที่มือหนาบีบเข้าที่ลำคอระหงเพียงข้างเดียว เรียวเล็บจิกลงท่อนแขนแกร่งเพื่อให้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บและยอมคลายพันธนาการออก แต่กลับไม่เป็นผล

 

ใบหน้าดุดันเคลื่อนเข้าพ่นลมหายใจเป่ารดใบหน้า มองเงาตัวเองผ่านกระจกตาคู่นั้น สีหน้าของเขาตอนนี้มันน่ากลัวไม่ต่างจากอสูรกาย ดวงตาคมหรี่ลงจนเธอผวากลัว น้ำตาเม็ดแรกไหลกลิ้งหยดกระทบหลังมือหนา ร่างกายของเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ มือทั้งสองข้างไร้เรี่ยวแรงทิ้งลงตามแรงโน้มถ่วง

 

"ความอดทนต่ำ ...เตือนครั้งที่สอง" สิ้นประโยคตักเตือนไลออนก็สะบัดมือออกจากลำคอ

 

เฮือก!

 

เด็กสาวรีบกอบโกยเอาออกซิเจนเข้าเต็มปอดทันทีที่หลอดลมพ้นเป็นอิสระ ยกมือสั่นเทาทาบหน้าอกข้างซ้าย ชีพจรที่ยังเต้นช่วยยืนยันว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

 

"ถ้าฉลาดพอ คงรู้ตัวว่าต้องทำยังไงต่อ"

 

"..." น้ำตาหยดสุดท้ายกลิ้งลงบนใบหน้า ใบข้าวกำหมัดแน่นด้วยความโกรธจัด หยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วกัดฟันถอดเสื้อผ้าออกจนร่างกายเปลือยเปล่า

 

ไลออนยังคงนิ่ง ไร้สายตาพึงพอใจผ่านสีหน้าและแววตา

 

"ถอดให้ฉันด้วย" เขาล้วงบุหรี่และไฟแช็กขึ้นจุดระหว่างรอ ไม่สะทกสะท้านกับสายตาของอีกคนว่าเธอเต็มใจหรือเปล่า

______________________________________

โอเคค่ะเดี๋ยวไป 555555

พ่อต้องการน้ำมันพรายมั๊ยคะ? หยดเดียว กินข้าวกินน้ำไม่ได้ ร้องหาเเต่พ่อคูณทูลหัว😆😆😆

เจอคำผิด comment แจ้งหน่อยนะคะ~🙏🙏🙏

ความคิดเห็น