ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท 13 ไซริส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.1k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2563 15:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 13 ไซริส
แบบอักษร

คอนโดมิเนียมสุดหรู

 

ตึก ตึก ตึก

เสียงรองเท้าส้นสูงกระแทกกับพื้นทางเดินเมื่อยามที่ใบข้าวเดินกรีดกรายเข้าไปในคอนโดมิเนียมสุดหรู เธอหอบเอาความสงสัยต่างๆนานาเพื่อมาให้เพื่อนรักช่วยไขข้อข้องใจ

 

"มาเร็วกว่าที่คิดนะ" เสียงแคนดี้เอ่ยทักในตอนที่เจ้าตัวก็กำลังจะเข้าห้องเช่นกัน ดวงตาโฉบเฉี่ยวเหลือบมองพลาสเตอร์ติดแผลบนลำคอระหงของเพื่อนรักชาวไทยเพียงนิดแล้วละสายตาหนี เพราะเกรงว่ามันจะเป็นการเสียมารยาท

 

"เมื่อคืนฉันค้างนอกบ้านน่ะ" ใบข้าวให้คำตอบ พร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดเมื่อแคนดี้อ้าแขนรอรับ ในมือยังถือถุงพะรุงพะรัง นานนับนาทีกว่าสองสาวจะผละตัวออกจากกัน

 

"คอไปโดนอะไรมา"

 

"ยุงกัดน่ะ ฉันเลยเกาแรงไปหน่อยจนเกิดแผล" คนถูกถามตอบเรียบๆโดยไม่ตกเป็นที่ต้องสงสัย มือเรียวของเจ้าของห้องแต่แต่คีย์การ์ดพร้อมกับเปิดประตูเข้าไป

 

"เข้าห้องกันเถอะ หนาวแล้ว" อากาศหนาวเย็นทำให้แคนดี้หันไปชวนเพื่อนรักเข้าไปในห้อง หอบข้าวของไปวางบนเคาน์เตอร์ในห้องครัว ก่อนจะเดินไปชงนมอุ่นๆมาสองแก้ว เสิร์ฟควบคู่กับแครกเกอร์ขนมปังรสเนย

 

"เดี๋ยวนี้หัดทำอาหารหรอ" ใบข้าวมองถุงเนื้อผักพอผ่านๆ ก่อนจะเลื่อนสายตามาหยุดที่นมสีขาวในแก้ว เงยหน้าถามเพื่อนรักแกมหยอกล้อเพราะแคนดี้เป็นสาวมั่นที่ไม่ชอบเข้าครัวเป็นอย่างมาก เธอชอบรับจ๊อบทำงานในช่วงวันหยุดทั้งที่ครอบครัวค่อนข้างมีฐานะร่ำรวย

 

"อืม ช่วงฤดูหนาวขี้เกียจออกไปข้างนอกเลยทำกินเอง เรียนเสร็จก็กลับห้องเลย ว่าแต่... เรียนออนไลน์เป็นยังไงบ้าง เข้าใจเหมือนตอนเรียนอยู่ในห้องไหม"

 

"ก็เข้าใจอยู่นะ"

 

"อืม ดีแล้วแหละแกเก่งอยู่แล้ว" แคนดี้พยักหน้าอย่างโล่งอกยกนมอุ่นๆขึ้นดื่ม เพื่อบรรเทาความหนาวเย็นที่เธอเพิ่งไปรับมาก่อนหน้านี้

 

"แคนดี้... ถามอะไรหน่อยสิ" ใบข้าวรวบรวมคำถามอยู่นานก่อนจะเอ่ยขออนุญาตเพื่อนก่อนถาม ซึ่งคู่สนทนาก็พยักหน้ารีบวางแก้วนมลงบนถาดรองก้นแก้ว

 

"ว่ามาเลย ฉันตอบได้ก็จะตอบให้"

 

"แกรู้จักไซริสไหม"

 

"ไซริสหรอ อืม..." แคนดี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางทำสีหน้าครุ่นคิด ในหัวของเธอคงมีเพียงไซริสเดียวที่รู้จักนั่นก็คือกลุ่มมาเฟียขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งเป็นองค์กรเงียบๆ "ถ้าเป็นแก๊งมาเฟียก็พอรู้จัก เพราะครอบครัวฉันทำงานให้บริษัทมิสเตอร์โรฮานอยู่"

 

"ใช่ๆ แก๊งมาเฟีย เธอพอรู้อะไรเกี่ยวกับไซริสไหม"

 

"อยากรู้ไปทำไม เดี๋ยวก็เป็นอันตรายหรอก" แคนดี้ปรามเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง

 

"เถอะน่า... บอกฉันหน่อย ฉันอยากรู้ประวัติของพี่ไลออน" สรรพนามที่ใบข้าวใช้เรียกบ่งบอกถึงความสนิทในระดับหนึ่ง

 

"แกไปรู้จักเขาได้ไงเนี่ย!" สีหน้าของแคนดี้เต็มไปด้วยความกังวล เพราะชื่อที่ใบข้าวกำลังอยากรู้คือทายาทกลุ่มก่ออาชญากรรมที่โหดเหี้ยมในทวีปนี้ ที่ทุกคนควรหลีกเลี่ยงไม่ควรเข้าใกล้

 

"อย่ากังวลเลย เขาเป็นลูกชายเพื่อนแม่ฉันเอง" เธอคลี่ยิ้มคลายกังวลให้กับเพื่อนรัก ถึงปากจะพร่ำบอกไปแต่ในใจก็ยังรู้สึกกลัวลึกๆ ในขณะเดียวกันแคนดี้ก็พยักหน้าเบาใจขึ้นมาในระดับหนึ่ง แล้วยอมเล่าข้อมูลคร่าวๆ

 

"องค์กรไซริสมีสมาชิกหลายแสนคนและกระจายไปทั่วทวีป ทุกอย่างในองค์กรคือความลับ หากมีหนอนปล่อยเรื่องหลุดไปถึงคนนอก โทษก็คือตายสถานเดียว ส่วนเรื่องทายาทของไซริสแทบไม่มีข้อมูล" แคนดี้อธิบายให้เพื่อนรักฟังตามที่พอทราบ

 

เพราะทุกอย่างเกี่ยวกับไซริสถูกเก็บเป็นความลับทั้งหมด ถึงครอบครัวเธอจะทำงานให้กับโรฮาน แต่ก็ไม่มีใครรู้ข้อมูลของไลออน เรียกได้ว่าเขาคือหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่เข้าถึงได้ยากที่สุด

 

"ต้องลึกลับขนาดนั้นเลยหรอ" ใบข้าวทำสีหน้าครุ่นคิด พ่อเธอก็เป็นมาเฟียแต่ไม่ถึงขั้นลึกลับเหมือนไลออน

 

"ใช่ แก๊งนี้ใหญ่มากและยังขึ้นชื่อเรื่องมาดสุดเนี๊ยบด้วยนะ ทุกคนสวมสูทเต็มยศและเซตผมดูดีมีชาติตระกูลเลยแหละ"

 

"แล้ว... พวกเขาน่ากลัวไหม"

 

"ที่สุด" ใบข้าวมีสีหน้าเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้เขาน่ากลัวไปมากกว่านี้เธอก็ต้องพึ่งบารมีของเขาอยู่วันยังค่ำ

 

"...ข้าว ช่วงบ่ายสามโมง ฉันเห็นพี่เดย์ในร้านสะดวกซื้อ" เเคนดี้เห็นท่าไม่ดีรีบพาเพื่อนเปลี่ยนเรื่องพูดคุย

 

"หื๊อ? ร้านสะดวกซื้อหรอ" ใบข้าวหลุดจากภวังค์ความคิดเมื่อเรื่องนั้นเกี่ยวกับคู่หมั้นของเธอ

 

"พี่เดย์มากับผู้หญิงอีกคนที่ฉันเห็นอยู่บ่อยๆครั้งช่วงที่เเกอยู่ไทย ฉันเองก็ไม่อยากจะพูดหรอก แต่อยากให้เธอสังเกตพฤติกรรมของคู่หมั้นด้วย" เพราะไม่อยากให้เพื่อนถูกสวมเขา การพูดความจริงถึงมันจะกระทบจิตใจก็เพียงแค่ช่วงหนึ่งเท่านั้น ไม่เหมือนการถูกหลอกลวงในระยะยาว

 

"แกอาจจะเข้าใจผิดก็ได้แคนดี้ พี่เดย์ไม่ใช่คนเจ้าชู้แกก็รู้" เธอกับเดนนิสคือรักแรกของกันและกัน ที่ผ่านจนถึงตอนนี้เขายังแสดงออกชัดเจนว่ามีเธอเป็นคนรักเพียงคนเดียว

 

"อืม ฉันอาจจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไป" แคนดี้พยักหน้าให้เพื่อนรักเบาใจ พลางเหลือบมองใบข้าวเพียงนิด ทำไมจะไม่รู้ว่านัยตาคู่นั้นกำลังแฝงไปด้วยความกังวล

 

"..." ใบข้าวนิ่งไปและลองคิดทบทวนตามคำพูดของเพื่อนรัก หากคู่หมั้นของเธอจะนอกใจก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก ขนาดเธอที่ซื่อสัตย์มาตลอดอย่างนอกกายเขา เมื่อคิดตามก็พานเจ็บจี๊ดที่หัวใจเสียดื้อๆ

 

"เฮ้อออ... แต่ฉันก็คงคิดลบจนเกินไปจริงแหละ เพราะดูเหมือนพี่เดย์จะชอบต่อว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่บ่อยครั้ง ดูท่าแล้วหล่อนคนนั้นน่าจะเป็นพนักงานในบริษัทพี่เขาด้วย ถ้ากิ๊กกันก็ต้องหวาน แต่นี่ไม่ใช่" แคนดี้พูดไปตามความคิด

 

จะว่าไปตอนที่เธอไปเห็นพฤติกรรมระหว่างสองคนนั้นก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนิทสนมกลมเกลียว ฝ่ายหญิงก็ไม่ได้มองฝ่ายชายด้วยสายตาเสน่หาแต่มองด้วยความขุ่นเคืองและหวาดกลัวเสียมากกว่า

 

ครืด~ ครืด~

 

โทรศัพท์แผดสั่นในกระเป๋าเสื้อกันหนาวสีน้ำตาล เรียกความสนใจจากเจ้าของให้รีบล้วงมันขึ้นมา ปลายสายโชว์เบอร์คู่หมั้นหนุ่มเด่นชัดบนหน้าจอ

 

"ตายยากจริงๆ" แคนดี้เหลือบมองหน้าจอเพียงนิดในตอนที่ใบข้าวตั้งท่าจะกดรับ

 

"จะฟ้องพี่เดย์" ใบข้าวแสร้งข่มขู่ก่อนจะอมยิ้มส่ายหน้าแล้วรีบกดรับ "ค่ะพี่เดย์"

 

[เย็นนี้เจอกันที่บ้านนะครับ คุณพ่อคุณแม่พี่จะเข้าไปทานข้าวและถามไถ่เรื่องติณ์ด้วย] เสียงทุ้มจากปลายสายทำให้ใบข้าวรีบเหลือบมองนาฬิกาข้อมือทันที ก่อนจะพบว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ก็จะมืดค่ำแล้ว

 

"เจอกันค่ะ" เธอเก็บโทรศัพท์ลงตำแหน่งเดิมเมื่อปลายสายกดวางไป สีหน้าลำบากใจเมื่อต้องเอ่ยลาทั้งที่เจอกันยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

 

"ไม่ต้องพูด ฉันได้ยินหมดแล้วย่ะ เวลาคุยโทรศัพท์บอกตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าให้ปรับระดับเสียงให้เบาสุด ถึงเสียงมันจะไม่ได้ดังมากก็เถอะ แล้วนี่เผื่อคุยเรื่องที่เป็นความลับล่ะ ...ความแตกกันพอดี" เเคนดี้พูดดักก่อนจะบ่นยาวยืด

 

"ฉันลืม" ใบข้าวยิ้มแห้งๆให้กับเพื่อนรักก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายข้างขึ้นคล้องไหล่ "ฉันคงต้องกลับแล้ว ไว้เจอกันที่มหาลัยนะ"

 

"อืม เดี๋ยวฉันออกเดินไปส่ง"

 

ติ๊ง~

 

เสียงแจ้งเตือนข้อความใหม่ดังขึ้นในตอนที่ใบข้าวก้มสวมรองเท้าส้นสูง เธอส่งยิ้มให้กับแคนดี้ก่อนจะก้าวออกมายืนรอหน้าประตู พลางล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความเมื่อครู่นี้

 

"มาพบฉัน ...ตอนนี้"

_________________________________________________________

ไม่แต่งนิยายแล้วนะ เทียร์จะไปหาไลออน5555😎

โปรดประทานน้ำใจกด Like และ comment เป็นกำลังใจให้กับนุ้งเทียร์โหน่ยน้าาาา

ความคิดเห็น