email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่12(พ่อศรีเรือน)

ชื่อตอน : ตอนที่12(พ่อศรีเรือน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2563 14:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่12(พ่อศรีเรือน)
แบบอักษร

 

12:00น.

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา...

“คุณหมอจะพาน้องหญิงไปไหนคะ?”ฉันเอ่ยขึ้นถามคุณหมอแทนอย่างสงสัยเพราะตอนนี้เขาได้จับมือของฉันให้เดินตามเขาไปที่ไหนสักที่ โดยเราสองคนออกทางประตูรั้วหลังบ้านของฉันทำให้ไม่มีใครรู้หรือใครเห็นหใอแทนคุณเลยสักคน

“อีกอึดใจเดียวครับ เดี๋ยวน้องหญิงก็จะรู้ว่าผมจะพาน้องหญิงไปที่ไหน^_^”คุณหมอแทนหันมายิ้มให้ฉันและพาฉันเดินรัดเราะไปตามสนามเด็กเล่นที่เวลานี้ไมามีเด็กหรือคนใหญ่อยู่เลยสักคน ที่ตรงนี้เป็นสวนสาธารณะของหมู่บ้านเวลาตอนเช้าจะมีผู้คนมากมายพากันมาวิ่งและออกกำลังกายกันที่นี้ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีฉันเองที่มักจะมาวิ่งเป็นเพื่อนคุณพ่อแทบทักวัน

“เอ๊ะ!”ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจและงุนงงที่คุณหมอพาฉันเดินผ่านสวนสาธารณะและบ่อนำ้ขนาดใหญ่มายังหมู่บ้านอีกฝั่งหนึ่งแต่มันอยู่ในพื้นที่เดียวกับหมู่บ้านของฉันซึ่งที่นี้จะมีแต่พวกนักธุรกิจมาพักอาศัยอยู่ที่นี้เท่านั้น

“บ้านของผมเองครับ ผมลงทุนซื้อที่นี้เพื่อจะมาอยู่ใกล้ๆน้องหญิงเลยนะ^_^”หมอแทนหันมาเอ่ยตอบฉันพลางส่งยิ้มละมุนที่ชวนให้จั๊กจี้หัวใจ ใจของฉันเต้นโครมครามขึ้นมาอีกรอบ ฉันอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าอย่ายิ้มแบบนี้ได้ไหม

“คุณหมอ”

“ผมพูดจริงๆนะครับ น้องหญิงก็ไม่ได้ห้ามผมไม่ใช่เหรอครับเพราะฉะนั้นผมก็มีสิทธิ์ที่จะชอบน้องหญิงไม่ใช่เหรอครับ?^_^”หมอแทนเอ่ยถามฉันสายตาของเราทั้งคู่สบผสานกัน ดวงตาคู่สวยของหมอแทนกำลังสะท้อนเงาร่างของฉันในแววตาของเขา ของฉันเองก็เช่นกันเพราะของฉันก็ฉายภาพเขาคนเดียวเหมือนกัน มือหนาของหมอแทนกุมผสานมือของฉันไว้ รอยยิ้มน้อยๆผุดขึ้นบนใบหน้าของหมอแทน

“เข้าไปในบ้านกันเถอะครับ นี่ก็จะเที่ยงวันแล้วผมคิดว่าน้องหญิงคงจะหิวแล้ว^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้น

“ค่ะ”ฉันก็ตอบหมอแทนไป เขาค่อยๆจับมือฉันและเอื้อมมือไปเปิดประตูรั้วหน้าบ้านของเขาพร้อมกับจับมือฉันให้เดินตามเข้าไปในบ้านของเขา บ้านของเขาเป็นสไตล์บ้านสองชั้น พื้นที่ของตัวบ้านกว้างขวางมีต้นไม้ดอกไม้สวยงามบ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของบ้านชอบความเป็นธรรมชาติมากแค่ไหน

 

“คุณหมอแทนคงจะชอบต้นไม้มากเลยนะคะ?”ฉันเอ่ยถามหมอแทนไปสายตาก็สอดส่องต้นไม้และสิ่งรอบๆบ้านไปเรื่อยๆ

“ครับ ผมชอบความสงบชอบความร่มรื่นแล้วน้องหญิงละครับชอบบรรยากาศแบบนี้ไหม?”หมอแทนหันมาตอบฉันพร้อมกับยิ้มกว้างให้ฉัน ฉันก็อดที่จะยิ้มตามเขาไม่ได้

“ชอบค่ะ น้องหญิงชอบความร่มเย็นแบบนี้ เพราะทำให้น้องหญิงรู้สึกสบายใจและอบอุ่นใจดีค่ะ^_^”ฉันตอบคุณหมอแทนไป เขาก็ยิ้มให้ฉันอย่างดีใจที่ฉันชอบ ฉันก็หันกลับไปมองรอบๆตัวบ้านของหมอแทนต่อ รถสปอร์ตสุดหรูถูกเรียงจอดกันอย่างเป็นระเบียบราคาแต่ละคันบ่งบอกได้ว่าเจ้าของของรถพวกนี้รำ่รวยแค่ไหน เพราะแต่ละคันราคาเหยียบหลักสิบอัพทุกคัน

“เข้าบ้านกันเถอะครับ^_^”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับเปิดประตูบ้านบานใหญ่ต้อนรับฉัน

“ค่ะ”ฉันตอบหมอแทนไปพลางค่อยๆก้าวขาเข้าไปในบ้านของเขา เฟอร์นิเจอร์ครบครันทุกอย่างในนี้ดูแพงไปหมดพอๆกับของที่บ้านฉันเลย

“น้องหญิงนั่งรอผมที่ห้องรับแขกก่อนนะครับ”เสียงคุณหมอแทนที่เดินตามหลังฉันมาเอ่ยขึ้น ทำให้ฉันรีบหันหลังกลับไปมองเขา

“แล้วคุณหมอจะไปไหนเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปอย่างสงสัย คุณหมอแทนก็ยิ้มบางๆให้ฉัน

“ไปทำอาหารกลางวันให้น้องหญิงทานครับ^_^”

“แต่หน้าที่นั้นต้องเป็นของน้องหญิงไม่ใช่เหรอคะ?”ฉันแย้งหมอแทนไปทันที เพราะการทำอาหารต้องเป็นหน้าที่ของผู้หญิงถึงจะถูกไม่ใช่เหรอ

“แต่วันนี้น้องหญิงให้เกียรติมาเที่ยวบ้านผมทั้งทีนะครับ ผมก็ต้องทำอาหารเลี้ยงน้องหญิงสิครับถึงจะถูก^_^”

“แต่”ฉันพยายามจะเอ่ยแย้งหมอแทนไปอีกทีแต่หมอแทนก็ยิ้มให้ฉันและเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับยื่นมือมาจับมือของฉันไปกุมไว

“แต่ถ้าน้องหญิงไม่สบายใจน้องหญิงไปคอยให้กำลังใจผมใกล้ๆก็ได้ครับ^_^”หมอแทนยิ้มให้ฉันและเอ่ยขึ้น

“ได้เหรอคะ?”

“ได้สิครับ เพราะอีกหน่อยน้องหญิงก็จะต้องเป็นคนพิเศษของผมถ้าน้องหญิงยอมให้ผมได้เป็นคนพิเศษของน้องหญิง^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงจริงจังและนุ่มนวลแววตาที่เขามองมาที่ฉันกำลังสื่อความหมายบางอย่างให้ฉันได้รับรู้

“คุณหมอแทน”ฉันเอ่ยเรียกเขาไปด้วยนำ้เสียงเขินอาย

“ผมพูดจริงๆนะครับ ผมกลัว กลัวเหลือเกินว่าน้องหญิงจะไม่ชอบผมเพราะอายุของเราสองคนต่างกันเกินไป”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงที่เศร้าลงใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหนักใจและคิดหนัก ฉันจึงยื่นมือไปกุมทับมือหนาของหมอแทน

“น้องหญิงไม่ใช่ผู้หญิงคิดเยอะคิดมากหรอกนะคะ อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลขค่ะคุณหมอแทนเป็นคนดีมากค่ะ^_^”ฉันตอบคุณหมอแทนไปและยิ้มให้เขา หมอแทนก็เลิกคิ้วและมองหน้าฉันอย่างอึ้งๆในคำพูดของฉัน

“น้องหญิงพูดแบบนี้แสดงว่า น้องหญิงไม่รังเกียจผมใช่ไหมครับ?”หมอแทนเอ่ยถามฉันด้วยความดีใจ ฉันก็ยิ้มให้เขาและพยักหน้าเป็นเชิงว่าฉันไม่ได้รังเกียจเขา

“น้องหญิงไม่เคยรังเกียจหมอแทนเลยนะคะ คุณหมอแทนเป็นคนดีมากๆค่ะ^_^”ฉันเอ่ยตอบเขาไป หมอแทนก็ยิ้มกว้างให้ฉัน ฉันก็ยิ้มให้เขา เราสองคนยิ้มให้กัน รอยยิ้มของเราทั้งคู่เหมือนจะบอกว่าตอนนี้พวกเรากำลังมีความสุขมาก

“ขอบคุณนะครับที่น้องหญิงมองว่าผมเป็นคนดี^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ฉันก็ยิ้มให้เขา

“ไปทำอาหารกันดีกว่าครับ”

“ค่ะ”ฉันตอบเขาไปด้วยความเต็มใจและหมอแทนก็จับมือฉันให้เดินตามแผ่นหลังกว้างของเขาไปยังห้องครัวขนาดใหญ่

“นั่งรอตรงนี้นะครับกำลังใจของผม^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นพลางบอกให้ฉันนั่งลงบนเคาร์เตอร์หน้าครัวที่สามารถมองเห็นการทำอาหารของเขาได้

“ค่ะ^_^”ฉันตอบเขาไปและนั่งลงบนเก้าอี้ตัวสูง หมอแทนก็ยื่นมือมาลูบศีรษะฉัน

“ขอกำลังในการทำอาหารหน่อยได้ไหมครับเจ้าหญิง?”หมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นใบหน้าหล่อๆของเขาเข้ามาใกล้ฉันพลางยกนิ้วชี้จิ้มไปที่แก้มนวลสีชมพูของเขา

“นะครับ นะนะๆๆ^_^”หมอแทนหันมามองหน้าฉันและทำส่ายตาออดอ้อนฉันทันที ฉันก็ส่ายหน้าระรั่ว

“นะครับ น้องหญิงนะนะๆๆ”

“ก็ได้ค่ะ อื้ออออ”ฉันตอบหมอแทนและรีบก้มหน้าจะไปหอมแก้มเขาอย่างไวแต่เป็นอันผิดพลาดเพราะหมอแทนหันหน้ามาหาฉันพอดีทำให้ริมฝีปากของเราสองคนแตะกัน

“จ๊วฟฟฟ จ๊วฟฟฟ”หมอแทนยืดตัวตรงเอามือหนาของเขามาประคองคอของฉันและพร้อมกับดูดดื่มริมฝีปากของฉัน จุมพิตที่อ่อนโยนและนุ่มนวลของหมอแทนกำลังจะหลอมละลายร่างของฉันให้ละลายคาอ้อมกอดเขา

“จ๊วฟฟ ซู๊ดดดด”หมอแทนยังคงดูดดื่มชิมความหวานจากริมฝีปากของฉันอย่างอ่อยอิ่งและนุ่มนวล ฉันก็เผลอจูบตอบเขาไปแต่เป็นจูบที่อ่อนหัดมากเรียกเสียงหัวเราะในลำคอของหมอแทนได้เป็นอย่างดี

“อื้อออ”ฉันร้องประท้วงขึ้นเพราะนึกงอนเขาที่กล้าหัวเราะเยาะฉัน ฉันจึงใช้มือน้อยๆของฉันดันหน้าอกแกร่งของหมอแทนให้ออกไปจากฉัน

“ขอโทษครับผมไม่ได้ตั้งแต่ที่จะหัวเราะน้องหญิงเพียงแค่ผมเห็นว่าเจ้าหญิงของผมอ่อนโยนน่าถนุถนอมครับ^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นทันทีที่เขาผละริมฝีปากออกไปจากริมฝีปากของฉัน

“อย่างอนผมเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะโชว์ฝีมือในการทำอาหารให้เจ้าหญิงแสนสวยของผมได้ทาน^_^”หมอแทนยื่นมือมาลูบแก้มของฉันพร้อมกับเอ่ยขึ้น ฉันก็ยิ้มให้เขาและพยักหน้าน้อยๆให้เขา

“ถ้าครั้งต่อไปคุณหมอแทนหัวเราะน้องหญิงเพราะน้องหญิงจูบไม่เป็นอีกน้องหญิงจะไม่ให้หมอแทนจูบน้องหญิงอีกแล้วค่ะ!!”ฉันพูดขึ้นพลางยกมือขึ้นมากอดอกตัวเอง หมอแทนก็ยิ้มกว้างพลางทำท่าตะเบะให้ฉัน

“รับทราบครับ ผมหมอแทนจะไม่หัวเราะเจ้าหญิงอีกแล้วครับ!!”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยเสียงดังฟังชัด ทั้งการกระทำของเขาทำให้ฉันเผลอขำออกมาและหายโกรธเขาไปเลย

“คุณหมอแทนอ่ะ”ฉันเอ่ยขึ้นและหันหน้าหนีเขาทันที

“ฟอดดด”

“อื้อ หมอแทนค่ะ!!”ฉันเรียกเขาเสียงดังด้วยความตกใจมือของฉันรีบกุมแก้มตัวเองทันที เพราะหมอแทนหอมแก้มฉันอย่างไวจนฉันไม่ทั้งตั้งตัว

“น้องหญิงหอมไปทั้งตัวเลยครับ ผมชักจะไม่หิวข้าวแล้วสิแต่หิวอย่างอื่นมากกว่า^_^”หมอแทนพูดขึ้นพลางยกมือขึ้นไปลูบคางตัวเองแต่สายตาของเขากลับจ้องมองฉัน

“อย่ามาหื่นนะคะ ไปเลยค่ะน้องหญิงหิวแล้ว”ฉันพูดขึ้นพลางย่นจมูกใส่หมอแทน เขาก็หัวเราะ

“ผมล้อเล่นครับ^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นและเขาก็ค่อยๆพับแขนเสื้อของเขาขึ้นไปถึงข้อศอกทั้งสองข้างและเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนสีนำ้เงินออกมาจากตู้เก็บของพร้อมกับผูกเชือกที่เอวของเขาเขาหันมายิ้มให้ฉันตลอดเวลา ฉันก็ยิ้มให้เขา เขาเดินเข้าไปในครัว และเริ่มจับกะทะและจับตะหลิวอย่างคนชำนาญ ฉันนั่งมองหมอแทนที่บรรจงทำอาหารที่เขาต้องการจะทำให้ฉันทานด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยสีหน้าจริงจังและตั้งใจท่าทางที่ชำนาญของเขาทำให้ฉันตกใจไม่คิดว่าหมอแทนจะอาหารเก่งขนาดนี้

 

 

“หมอแทนทำอาหารเก่งจังเลยนะคะ”ฉันเอ่ยขึ้น หมอแทนก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันพร้อมกับยิ้มให้ฉันฉันก็ยิ้มให้เขา

“ไม่เท่าไหร่หรอกครับ เพราะพ่อแม่ของผมเสียไปตั้งแต่ผมอายุยังน้อยผมอยู่คนเดียวมาตลอดก็ต้องช่วยเหลือตัวเองเป็นทุกอย่างนะครับ”หมอแทนเอ่ยตอบฉันเขามองมาที่ฉันแวบหนึ่งฉันเห็นแววตาที่เเข็งกร้าวของเขาแต่ก็แค่เเวบเดียวเท่านั้นเพราะเขาเปลี่ยนมาเป็นแววตาที่อ่อนโยน

“อ๋อค่ะ หมอแทนเก่งจังเลยนะคะ ถ้าเป็นน้องหญิงคงไม่เข้มแข็งแบบนี้แน่ๆเลย”ฉันเอ่ยขึ้นบ้างเมื่อนึกถึงวันที่ฉันไม่มีคุณพ่อกับคุณแม่อยู่ด้วย

“พวกมันไม่ตายง่ายๆหรอกครับ”หมอแทนเอ่ยขึ้นเบาๆแต่ฉันฟังไม่ค่อยชัด

“หมอแทนพูดว่าอะไรนะคะน้องหญิงไม่ค่อยได้ยิน”ฉันเอ่ยถามหมอแทนไปอีกรอบเพราะฉันไม่ได้นินจริงๆเพราะตอนที่เขาพูดเขาก้มหน้าพูดเลยทำให้ฉันได้ยินที่เขาพูดไม่ชัดเจน

“อ๋อเปล่าหรอกครับ^_^”หมอแทนเงยหน้าขึ้นมาตอบฉันพลางยิ้มให้ฉันอีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นรอยยิ้มที่หวานละมุน ฉันก็ยิ้มตอบให้เขาไปและนั่งมองเขาทำอาหารอย่างชำนาญและคล่องแคล่วไปอย่างเพลิดเพลิน ฉันคงจะชอบคุณหมอแทนเข้าอย่างจังแล้วล่ะ ถ้าเขาขอฉันเป็นแฟนฉันจะรีบตอบตกลงเลย^_^

ตอนที่12มาแล้วนะคะ

หมอแทนร้ายกาจ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️❤️😘

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว