ยินดีตอนรับเข้าสู่โลกนิยายของสุวนันท์ทารา ขอให้ทุกท่านอ่านอย่างมีความสุขค่ะ❤

บทที่ 10.1 จับให้มั่นคั้นให้ตายคนอย่างเธอ

ชื่อตอน : บทที่ 10.1 จับให้มั่นคั้นให้ตายคนอย่างเธอ

คำค้น : รัก โรแมนติค ดราม่า ท้อง มีลูก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.8k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2563 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10.1 จับให้มั่นคั้นให้ตายคนอย่างเธอ
แบบอักษร

บทที่ 10.1 จับให้มั่นคั้นให้ตายคนอย่างเธอ 

“ปริ้นๆ ปริ้นๆ ถึงบ้านแย้ว” รถจักรยานสีหวานแหววเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทในบ้านที่เดิมของมัน มีเด็กอ้วนนั่งยิ้มแป้นแล่นส่งเสียงเจื้อยแจ้วมาตลอดทาง

อิทธิฤทธิ์มีอาการเหนื่อยเล็กน้อยจากการปั้นจักรยาน ด้วยอากาศที่เริ่มจะร้อนจัด บวกกับไม่ได้ปั่นจักรยานหรือออกกำลังมาเป็นเวลานานแล้ว จึงมีเหงื่อซึมตามไรผมและแผ่นหลัง ทำให้เสื้อยืดตัวบางสีขาวเปียกชื้นแนบติดไปกับตัว แต่ใบหน้าคมคายยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม

ฟอดด

เสียงกดจมูกเข้าที่ข้างแก้มแดงปลั่งเด็กชายด้วยความรักอย่างอดใจไม่ไหว เช็ดเหงื่อริมขมับให้ด้วยความอ่อนโยน ก้มหน้าพูดกับลูกชายเสียงเล็กเสียงน้อย

“ถึงบ้านแล้วครับคนเก่ง หนูนี่เก่งจริงๆ พี่ตุลย์ฝ่ายาคุมมาเกิดได้ สุดยอดมากลูกพ่อ”

เขาอดที่จะชื่นชมลูกชายไม่ได้ด้วยความปลื้มปรีติ ไม่คิดว่าน้ำเชื้อตัวเองจะแรงถึงขนาดทำให้พี่ตุลย์ฝ่ายาคุมมาเกิดได้

สุดแสนจะภูมิใจ

“พ่อสิงห์มาหยอ?” แค่ได้ยินคำว่าพ่อเด็กชายก็ตาตื่น หันขวับซ้ายขวามองหา คิดว่าพ่อสิงห์มาหา แล้วจะได้ของเล่นชิ้นใหญ่ ที่เคยได้ประจำทุกครั้ง

“ไม่ใช่ครับ มีแต่พ่อเทียนี่แหละมาหาพี่ตุลย์ ไม่ๆ ไม่เอาพ่อ เอาปะป๊าดีกว่าเดี๋ยวซ้ำกับพี่สิงห์” คนที่ได้เพิ่มบทบาทหน้าที่ใหม่ในชีวิตสับสนกับตัวเอง ว่าจะให้ลูกเรียกตัวเองว่าอย่างไรดี คงต้องให้เรียกปะป๊า จะได้ไม่ซ้ำกับพ่อสิงห์ของเจ้าตัว และเขาเองก็มาจากครอบครัวที่มีเชื้อสายจีน เรียกปะป๊าดีสุด

ดวงตาคมเข้มเป็นประกายวาววับดีใจยังไม่หาย หลังจากตั้งตัวได้แล้วไม่คิดว่าจะมีลูกได้ทันใช้ขนาดนี้ มือใหญ่ลูบกลุ่มผมสีดำเข้มเล่นเบามือทะนุถนอมรักใคร่ เดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอม จากตอนแรกที่รักและเอ็นดูอยู่แล้ว ความรู้สึกยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณขึ้นไปอีกเท่าตัว เมื่อรู้ว่าเป็นลูกตัวเอง

“พ่อสิงห์อยู่ไหนอะยุงเทีย ทำไมพี่ตุลย์ม่ายเห็น” เด็กชายเอี้ยวตัวหันกลับมาถามคนที่นั่งอยู่บนเบาะจักรยานด้านหลัง น้ำเสียงอ่อย ท่าทางหงอย เมื่อมองหาพ่อสิงห์เท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

“พ่อสิงห์ทำงานอยู่ครับ มาหาพี่ตุลย์ยังไม่ได้ตอนนี้”

“ทำไมมาหาพี่ตุลย์ม่ายด้ายยุงเทีย” ถามน้ำเสียงแหบพร่าเจือจะร้องไห้ออกมา นัยน์ตาสั่นเครือน่าสงสารรอคำตอบ

“พ่อสิงห์ทำงานครับ...ทำงาน.....อืม....แบบ..ยังไงดี ทำงานแบบคุณแม่ไงครับ หาเงินมาให้พี่ตุลย์เยอะๆ ไว้ใช้ซื้อของที่พี่ตุลย์อยากได้” อิทธิฤทธิ์อธิบายกับลูกชายตะกุกตะกักไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้เด็กน้อยเข้าใจ

และยอมให้ลูกชายเรียกตัวเองว่าลุงไปก่อน จนกว่าจะจัดการเรื่องราวให้ชัดเจน เขาต้องตรวจดีเอ็นเอกับพี่ตุลย์เสียก่อน จะได้มีเอกสารมายืนยัน จัดการได้ทั้งแม่เด็กและเอกสารทางกฎหมายรวมถึงครอบครัวเขาด้วยจะได้ไม่ตั้งข้อครหากับหญิงสาว

พี่ตุลย์จะต้องเป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ชื่อพ่อในสูติบัตรของพี่ตุลย์ต้องเป็นอิทธิฤทธิ์ พิทักษ์สิริทรัพย์ เท่านั้น!

“ทำงานเหมือนจุนแม่ จุนแม่ทำงาน เดี๋ยวก็ได้เจอ” น้ำเสียงหงอยเริ่มกลับมาร่าเริง เข้าใจคำว่าทำงานเป็นอย่างดี เพราะทุกเช้าหลังมารดาไปส่งเจ้าตัวที่ห้องเรียน ก่อนจะลาจากกันจะได้ยินคำว่า ไปทำงานตลอด นั่นหมายความว่าจะไม่ได้เจอหน้าแม่แล้วจนกว่าท้องฟ้าจะเปลี่ยนเป็นสีดำ

“ใช่ครับทำงานเหมือนคุณแม่”

“คุยอะไรกันอยู่คะหนุ่มๆ ขอคุณแม่คุยด้วยได้ไหม” ใบหน้ากระจ่างใส โผล่พ้นออกจากบานประตู ปิดเสียงเบา

เธอได้ยินเสียงเปิดรั้วบ้าน แต่รออยู่นานก็ไม่มีใครเดินเข้ามาภายในตัวบ้านเสียที จึงออกมาดู ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้สองหนุ่มที่คุยกันกะหนุงกะหนิงน่ารัก ก่อนใบหน้านวลจะเจื่อนลง เมื่อสบตากับดวงตาแข็งกร้าวพราวไปด้วยความคุกรุ่นแปลกๆ

เธอใช้ไม้ค้ำเดินเขย่งๆ หลบหลีกรถบังคับของตุลา เข้าใกล้ทั้งสองคนมากขึ้น โดยมีสายตาคมกล้าจับจ้องทุกย่างก้าว ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา หางตากระตุกถี่ รู้สึกได้ถึงรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่ม รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แปลกๆ

“ยุงเทียจะยง หาแม่”

ตุลาดิ้นร้องจะลงไปหาแม่ อิทธิฤทธิ์จึงปลดเข็มขัดอุ้มลงจากเบาะนั่ง ให้ได้วิ่งเข้าไปหามารดา แต่สายตาคมเข้มยังคงจับจ้องไปที่คนเจ้าแผนการ ใบหน้าสวยมีสีหน้าฉงนเหลอหลา มึนงงว่าเกิดอะไรขึ้น ลืมเรื่องที่ตนปิดบังไปชั่วขณะ

“จุนแม่ พ่อสิงห์ทำงาน” ตุลาแหงนหน้าขึ้นบอกมารดาพร้อมรอยยิ้มหวาน

“หืม? ค่ะพ่อสิงห์ทำงาน หาเงินเยอะๆ มาซื้อรถให้พี่ตุลย์” แม้จะงงๆ อยู่บ้าง ที่พี่ตุลย์ถามถึงพ่อสิงห์ขึ้นมา แต่เธอก็ตามน้ำไปก่อน รู้สึกทะแม่งแปลกๆ กับบรรยากาศสุดแสนจะมาคุ หางตาเหลือบมองอิทธิฤทธิ์ครั้งคราว

“เย้!!” ร้องดีใจเสร็จก็วิ่งปรี่เข้าไปนั่งในรถสปอร์ตสีแดงเพลิงสำหรับเด็ก

สิ้นเสียงร้องดีใจของลูกชายที่กำลังเมามันอยู่กับการหมุนพวงมาลัยรถเล่น มีนาสูดลมหายใจเข้าลึก หันไปสบตากับอิทธิฤทธิ์ พร้อมรอยยิ้มหวานหมดย้อน

“เมื่อกี้คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ”

“เรื่องทั่วไปครับ” น้ำเสียงเข้มข้นไม่รู้ตัว แววตาคมสะท้อนความไม่พอใจอยู่เนืองๆ แต่เป็นเพียงชั่วครู่

“งั้นเข้าบ้านไปกินข้าวกันเถอะค่ะ มีนเริ่มจะหิวแล้ว” คงไม่มีอะไรเธออาจจะคิดมากไป รับถุงไก่ทอดจากมือใหญ่ที่ยื่นมาให้ ถือไว้เอง

“มีนกับ’ ลูก’ เข้าบ้านไปก่อนเลย พี่ขอคุยโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง มีเรื่องสำคัญจะต้องจัดการ” น้ำเสียงเขาต่ำลึกแฝงความร้ายกาจ จงใจเรียกแทนพี่ตุลย์ ว่า ‘ลูก’ เพื่อให้หญิงสาวได้สะดุ้งหวาดระแวง ซึ่งมันก็ได้ผล เมื่อใบหน้าหวานตื่นตระหนก ชะงักกึกหยุดนิ่ง แต่มันก็เป็นเพียงเวลาไม่นาน เธอก็กลับมาแสดงท่าทางปกติเหมือนเดิม

“โอเคค่ะ รีบตามเข้ามานะคะ ป่ะพี่ตุลย์เข้าบ้านไปกินข้าวเหนียวไก่ทอดกัน”

“เย้!! จินไก่ทอด”

อิทธิฤทธิ์มองหญิงสาวที่เปิดประตูบ้าน ให้ลูกชายวิ่งแจ๋นเข้าไปในบ้านด้วยความเร็วปร๋อ ก่อนเธอจะเดินเขย่งๆ ด้วยไม้ค้ำเชื่องช้าตามเข้าไป

เมื่อเห็นว่าทั้งสองหายเข้าไปในบ้านแล้ว เขาจึงล้วงหยิบโทรศัพท์มากดโทรออก ปลายสายคือ บุคคลที่จะทำให้การตรวจดีเอ็นเอของเขากับลูกชายง่ายขึ้น เพราะเป็นหุ้นส่วนกับโรงพยาบาลนั้น

“ฮัลโหลครับม๊า” ชายหนุ่มกรอกเสียงลงไปทันทีที่ปลายสายกดรับ

“ผมอยากได้เบอร์กู๋อรรถผ.อ.โรงพยาบาล....หน่อยครับ”

“ผมไม่ได้เป็นอะไรครับม๊า แต่ผมจะเอาไปจัดการเรื่องหลานให้ม๊ากับป๊า ม๊าป๊าจะได้เป็นอากงอาม่าแล้วนะครับ”

“เดี๋ยวกลับบ้านไปผมเล่าให้ฟังครับ แต่อย่าพึ่งบอกป๊านะครับ ผมขอเป็นคนบอกเอง”

ชายหนุ่มคุยต่ออีกสองสามประโยคก่อนจะวางสายไป ยิ้มกริ่มสมใจ กดต่อสายหาเลขาต่อ ให้จองที่พักสำหรับการไปสัมมนาของบริษัทที่พัทยาในอีกสี่วันข้างหน้าที่จะถึงนี้ คราแรกเขากะจะไม่ไปพักคิดว่าคงไปกลับเอา ไปพอให้พนักงานเห็นหน้า เพราะมีนาเธอไม่ได้ไปด้วย ยิ่งมาขาเจ็บแบบนี้อีกเขายิ่งเป็นห่วงไม่มีความอยากไปเลย แต่ทว่าเห็นทีเขาคงต้องไปบังคับให้เธอไปแล้วล่ะ บรรยากาศน่าจะดี สำหรับการจัดการหญิงสาวให้อยู่หมัด เผื่อจะมีน้องพี่ตุลย์ติดท้องมาด้วย และถือโอกาสพาพี่ตุลย์ไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรกแบบครอบครัวพ่อแม่ลูกไปในตัวเสียเลย

เขาจะอดใจอดทนรอแบบช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

 

ENJOY READING ค่า 

จัดการของอิพี่เทียคือทำน้องให้พี่ตุลย์ค่า 55555555555 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจ พูดคอมเมนต์พูดคุยติชมนะคะ  

ความคิดเห็น