email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่9(หลงกล?)

ชื่อตอน : ตอนที่9(หลงกล?)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2563 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9(หลงกล?)
แบบอักษร

 

สนามแข่งรถTK

00:00น.

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา...

“อะอย่าเข้ามานะคะ!”ฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงสั่นๆและพร้อมกับก้าวขาถอยหนีร่างของคุณหมอแทนคุณที่ตอนนี้เขากำลังเดินเข้ามาหาฉันด้วยท่าทางที่หน้ากลัว คุณแม่เคยสอนให้ฉันอย่าไว้ใจผู้ชายคนไหนง่ายๆแต่ฉันไม่เชื่อฟังคุณแม่ ยอมเชื่อใจคุณหมอแทน

“ทำไม ถ้าผมเข้าไปหาคุณ คุณจะทำอะไรผมได้แม่สาวน้อย^_^”เขาเอ่ยพูดขึ้นอย่างท้าทาย นำ้เสียงและเเววตาของหมอแทนเปลี่ยนไปราวกับคนละคนกันเลย

พรึบ

ฉันถอยหลังโดยไม่ได้มองทางทำให้ส้นเท้าของฉันไปสะดุดเข้ากับโซฟานุ่มนิ่มที่ตั้งอยู่ข้างริมห้อง ทำให้ฉันเสียการทรงตัวดีที่หมอแทนรีบคว้าเอวของฉันไว้ได้ทัน เขาออกแรงกระชากร่างของฉันให้ไปแนบชิดกับหน้าอกสุดแน่นของเขา

“อึก คุณหมอแทนอย่าเล่นแบบนี้สิคะน้องหญิงกลัวนะ”ฉันเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงสั่นเครือดวงตาเอ่อคลอไปด้วยนำ้ตาสีใสที่พร้อมจะไหลออกมาทุกเมื่อ

“อย่าร้องเลยครับ”เสียงแหบพร่ากระซิบขึ้นด้วยนำ้เสียงยั่วยวนชวนให้จั๊กจี้หัวใจเล่น ฉันรีบหลับตาเพราะความตกใจ ตั้งแต่เกิดมานี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ใกล้ชิดผู้ชายคนอื่นนอกจากพี่ชายและก็คุณพ่อ ห้วใจของฉันสั่นระรัวเร็ว

“จุ๊ฟ จุ๊ฟ”ริมฝีปากนุ่มและอบอุ่นของหมอแทนสัมผัสลงมาบนดวงตาของฉันทั้งสองข้าง

“ผมขอโทษ ที่ทำให้คุณตกใจ”เสียงของผมอแทนเอ่ยห่างออกจากใบหน้าของฉัน นำ้เสียงที่เศร้าทำให้คนที่ได้คิดรู้สึกถึงความหมนหมองภายในใจทำให้ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น ก็พบกับหมอแทนที่ค่อยๆคลี่ยิ้มบางให้ฉัน

“ผมเป็นมีอาการทางจิตขอโทษนะครับ ผมมักจะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ถ้าร่างกายของผมไม่ได้รับยา”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นและเขาก็ดัวเอวของฉันให้ยืนตรงได้ด้วยตัวเองและเขาก็ปล่อยร่างฉันพร้อมกับเขาค่อยๆเดินไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่ตรงกลางห้อง เขารีบเปิดลิ้นชักเหมือนลื้อหาอะไรสักอย่าง

“คุณหมอหาอะไรเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ถึงจะสงสัยในสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้แต่ฉันก็ไม่กล้าถาม เพราะอาการมือสั่นและดวงตาที่กระพริบตาถี่ๆของเขาทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาแปลกๆ

“หายานะครับ!”คุณหมอแทนรีบเอ่ยบอกฉันด้วนนำ้เสียงแข็งกร้าวทำให้ฉันตกใจ ยกมือขึ้นมากุมกันไว้และมองดูหมอแทนอยู่ห่างๆ

กึก ปึง

“อึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”หมอแทนหยิบยากระปุกสีขาวขึ้นมาจากใต้โต๊ะทำงานของเขาและรีบเทยาใส่มือฉันถึงกับเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่ายาเม็ดแคปซูลที่หมอแทนกำลังกินอยู่นั้นเต็มกำมือของเขารีบเทใส่ปากของเขาและพร้อมกับกระดกนำ้เปล่าที่วางอยู่บนโต๊ะตามไปทันที เขายืนเอามือเท้าโต๊ะทำงานไว้ทั้งสองข้างและหลับตาลงเหมือนคนที่กำลังพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองอยู่ ฉันเห็นท่าทางทรมานของเขาฉันก็อดสงสารเขาไม่ได้

พรึบ ตุ๊บ

“คุณหมอแทน!!!”ฉันเอ่ยร้องขึ้นอย่างตกใจที่อยู่ดีๆหมอแทนก็ค่อยๆเดินเข้าไปในห้องที่อยู่ทางซ้ายมือของเขาและฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรกระทบกันเสียงดัง ทำให้ฉันรีบวิ่งตามเขาไปด้วยความเป็นห่วง

“คุณหมอแทนคะ”ฉันเบิกตาโตขึ้นเมื่อฉันวิ่งเข้ามาให้ห้องและพบกับร่างของหมอแทนที่นอนควำ่หน้าลงไปบนที่นอนขนาดใหญ่ ฉันค่อยๆเดินไปยังที่นอนของเขาและค่อยๆก้มมองหมอแทนที่ตอนนี้ดวงตาของเขากำลังปิดสนิทอยู่

“ทำไมทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวละครับ”

“ทำไมถึงไม่เอาผมไปด้วย”คุณหมอแทนพึมพำขึ้นเบาๆใบหน้าของเขามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า ฉันจึงมองหาห้องนำ้ก็พบกับห้องนำ้จริงๆ

“รอแปปหนึ่งนะคะคุณหมอ”ฉันเอ่ยขึ้นและค่อยๆเดินไปยังห้องนำ้เพื่อหาผ้าผืนเล็กๆมาซับเหงื่อให้หมอแทน

“แอร์ก็เย็น ทำไมเหงื่อถึงออกเยอะขนาดนี้กันนะ?”ฉันเอ่ยขึ้นอย่างนึกสงสัยขนแขนของฉันลุกชูชันขนลุกด้วยความหนาวเย็นของแอร์ปรับอากาศในห้องนี้ซึ่งมันเย็นกว่าห้องข้างนอกมากมาย ฉันค่อยๆซับผ้าลงไปบนเหงื่อของใบหน้าคุณหมออย่างเบามือ

“น้องหญิง”เสียงพึมพำแหบพร่าของคุณหมอเอ่ยขึ้น ฉันที่มั่วแต่มองหน้าผากของคุณหมอโดยไม่ได้มองหน้าของคุณหมอเลยสักนิดกลับต้องสะดุ้งและเหลือบตามองไปยังดวงตาคู่สวยของเขาที่ตอนนี้มองมาที่ฉันด้วยแววตาอ่อนโยน

“ขอบคุณนะครับ ที่ผมพูดไม่ดีกับคุณแต่คุณก็ยังคงเป็นห่วงผม”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของเขา ฉันก็ยิ้มอ่อนๆกลับไปให้เขา

“น้องหญิงแค่ไม่เข้าใจที่คุณหมอพูด แต่น้องหญิงเชื่อค่ะว่าคุณหมอไม่มีทางทำร้ายน้องหญิง^_^”ฉันเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ คุณหมอก็มีสีหน้าที่ตกใจกับคำพูดของฉัน

“เพราะน้องหญิงไม่เคยคิดที่จะทำร้ายคุณหมอเลยสักนิด”ฉันยังคงพูดบอกเขาไป คุณหมอก็ยิ้มกว้างให้ฉันพร้อมกับยื่นมือหนาของเขาโอบแก้มของฉันและออกแรงลูบแก้มนวลของฉันอย่างเเผ่วเบา

“น้องหญิงลองฟังเสียงอะไรนี่ดูสิครับ”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาที่มองมายังฉันอย่างหวานเยิ้ม ฉันก็ขมวดคิ้วงุนงงและมองหน้า เขาก็ยิ้มให้ฉันและค่อยๆดึงแผ่นหลังของฉันให้ลงไปซบอยู่บนอกข้างซ้ายของเขา

ตึกตัก ตึกตัก

“ได้ยินไหมครับ เสียงหัวใจของผม”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแหบพร่า ฉันเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจและรู้สึกดีใจอยู่ในใจยังไงแปลกๆเพราะหัวใจของฉันมันก็กำลังรำ่ร้องและเต้นรัวเเรงไม่ต่างกับของคุณหมอแทนเหมือนกัน

“ดะได้ยินค่ะ”ฉันเอ่ยตอบคุณหมอแทนไปและทำท่าจะลุกขึ้นจากอกของเขาแต่เขาก็กลับยิ่งทาบทับท่อนแขนใหญ่โอบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉันไว้แน่นทำให้ฉันไม่สามารถลุกออกมาจากร่างของเขาได้

“น้องหญิงเคยใจเต้นแรงแบบนี้กับผู้ชายรึป่าวครับ?”

“คะเคยค่ะ”ฉันตอบหมอแทนไปด้วยนำ้เสียงขัดๆเพราะจมูกของฉันกำลังได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างกายของเขา

“ผู้ชายคนนั้นต้องโชคดีมากๆเลยครับ”หมอแทนเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแผ่วเบาคำพูดของเขาฟังเหมือนจะยินดีแต่พอฟังให้ลึกๆก็ดูเหมือนคำตัดพ้อ

“ไม่หรอกคะ น้องหญิงไม่เคยได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนและพูดคุยกันได้นานแบบคุณหมอแทนมาก่อนเลย”ฉันเล่าให้คุณหมอแทน คุณหมอแทนก็เงียบไปสักพัก

“จริงสินะครับ ก็คุณพ่อกับพี่ชายน้องหญิงหวงขนาดนั้นหรอกน่าแล้วอย่างนี้ผมจะมีสิทธิ์ชอบน้องหญิงได้ไหมครับ?”หมอแทนเอ่ยขึ้นพลางก้มหน้ามามองหน้าฉันทำให้สายตาของเราสบผสานกันโดยบังเอิญ ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่อยู่รอบๆตัวของเราสองคนเหมือนหยุดแน่นิ่งไป

“คุณหมอชอบน้องหญิงเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอไปพลางแอบหลบสายตาของเขาไปด้วย

พรึบ

“อ๊ะ!”ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจที่อยู่ดีๆหมอแทนก็อุ้มร่างของฉันไปนอนบนร่างของเขา

“แล้วชอบได้ไหมละครับ?”หมอแทนยื่นหน้าเข้ามาหาหน้าของฉันทำให้ปลายจมูกของเราสองคนแนบชิดกัน จนฉันได้รับลมหายใจที่อุ่นๆของเขา

“แต่”ฉันกำลังจะเอ่ยขึ้นแต่หมอแทนก็ยิ้มขึ้นมาก่อน

ตึกๆตักๆ

“เสียงหัวใจของน้องหญิงก็รำ่ร้องไม่ต่างอะไรกับของผม ผมดีใจนะครับที่เราใจตรงกัน^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นพลางมองมาที่เนินอกของฉันที่ตอนนี้ทันกำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของฉันที่เต้นถี่รัว

“น่าอายจัง”ฉันพูดขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเราสองคนอยู่ในท่าที่แบบว่า ถ้าคุณพ่อหรือพี่ชายมาเห็นเข้า คุณหอมแทนต้องตายแน่ๆเลย

“น่าอายอะไรเหรอครับ?”หมอแทนเอนศีรษะมาก้มมองหน้าฉันที่พยายามหลบสายตาหวานเยิ้มชวนใจแตกของหมอแทนมือน้อยๆของฉันก็จับไหล่กว้างของเขาไว้

“ก็น่าอายที่เราสองคนอยู่ในท่าที่แบบว่า”

“แบบว่า?”หมอแทนเอ่ยทวนคำพูดของฉัน ฉันก็มิ้มริมฝีปากแน่นด้วยความเขินอาย ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นทันทีหน้าของฉันต้องแดงมากแน่ๆเลย

“อ๋อ ขอโทษครับ^_^”หมอแทนที่มองตามสายตาของฉันที่มองหุ่นของเขาและฉันสลับกันไม่มาเขาก็พูดขึ้นและรีบยันตัวอุ้มร่างของฉันลุกขึ้นนั่ง

พรึบ

“อะ อะไรคะน่ะ?!”ฉันเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจเพราะตอนนี้ฉันนั่งคร่อมร่างของคุณหมอแทนอยู่ คุณหมอก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันพร้อมกับทำสีหน้าเหยเกและแหย่ๆ ฉันก็ค่อยๆก้มหน้าลงไปมองก็ต้องตกใจเพราะตอนนี้ฉันมีความรู้สึกได้ว่ามีอะไรแข็งๆที่ใหญ่มาก มากจริงๆกำลังทิ่มเสียดสีไปกับความเป็นสาวของฉันอยู่

“เอ่อ ผมขอโทษครับ แต่ตอนนี้ผมไม่ไหวแล้ว น้องหญิงช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหมครับ?”คุณหมอแทนพยายามพูดให้ชัดและช้าๆพร้อมกับมองมาที่ฉันอย่างขอร้อง ฉันก็เลิกคิ้วตาเบิกตามองเขา

“ชะช่วยอะไรเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มแหยๆให้ฉัน

“ช่วยทำให้ไอนี่ของผมสงบหน่อยครับ”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มมองไปยังช่วงล่างของเขาที่ตอนนี้มันกำลังปูดโปกขึ้นมาและมันคือสิ่งเดียวกันกับที่ทิ่ทและเสียดสีอยู่กับตรงส่วนนั้นของฉัน

“น้องหญิงช่วยคุณหมอไม่ได้หรอกค่ะ”

“แต่น้องหญิงเป็นคนปลุกมันขึ้นมานะครับ”

“น้องหญิงไม่ได้เป็นคนปลุกมันนะคะน้องหญิงยังไม่รู้เลยว่าจะทำให้มันสงบยังไง”

“คุณหมอยิ้มอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอแทนไปด้วยความสงสัยเพราะเขายิ้มขึ้นมา

“น้องหญิงไม่เคยจริงๆด้วย แต่ไม่เป็นไรครับรับรองน้องหญิงต้องติดใจผมแน่นอน^_^”หมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มที่ดูมั่นอกมั่นใจของเขาทำให้ฉันยิ่งขมวดคิ้วจนมันจะผูกกันเป็นโบว์อยู่แล้ว เพราะฉันไม่เข้าใจสิ่งที่หมอแทนกำลังพูด?

ตอนที่9มาแล้วนะคะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘❤️❤️

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว