email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่5(แผนการ?)

ชื่อตอน : ตอนที่5(แผนการ?)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2563 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5(แผนการ?)
แบบอักษร

 

สนามแข่งรถ TK

23:45น.

แทนคุณ ธนาธิป...

“คุณแทนครับ”เสียงของลูกน้องคนสนิทของผมดังขึ้นทำให้ผมละสายตาจากผู้หญิงชุดเกาะอกสีแดงที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ตรงหน้าของผมหันไปมองไอเน่ลูกน้องคนสนิทของผมทันที

“มีอะไร?”ผมเอ่ยถามลูกน้องของผมไปพลางยกแก้วเหล้าขึ้นกระดก

“วันนี้คุณเจ้าชายมาสนามเเข่งรถของเราครับ”ไอเน่เอ่ยขึ้นพร้อมกับโค้งหัวให้ผมอย่างนอบน้อมคำพูดของมันทำให้ผมยกยิ้มขึ้นอย่างสะใจ

“มันมากับใคร?”ผมเอ่ยถามไอเน่

“มากับเพื่อนผู้ชายในแก๊งของเขาครับ”

“แล้วผู้หญิงล่ะในกลุ่มมันมีผู้หญิงบ้างไหม?”ผมเอ่ยถามไอเน่ไป ถึงจุดประสงค์ที่ผมสนใจไม่ใช่ผู้หญิงของมันแต่เป็นน้องสาวของมันมากกว่าที่ผมสนใจ เจ้าหญิงที่ผมเพิ่งจะไปเจอตัวจริงมาวันนี้ ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปอีก สวยเหมือนแม่ไม่มีผิดเพี้ยนเลย

“คุณแทนครับ คุณแทน!!”เสียงไอเน่เอ่ยเรียกชื่อผมดังลั่นทำให้ผมหันไปมองหน้ามันอย่างไวเพราะนึกไม่พอใจมัน

“ขอโทษครับแต่ผมเรียกคุณแทนนานแล้ว”ไอเน่เอ่ยขึ้นพลางโค้งตัวให้ผมอย่างเคารพ

“เอ่อๆไม่เป็นไร”ผมเอ่ยบอกมันไป สงสัยจะจริงของมัน

“คุณแทนจะให้ผมทำยังไงต่อครับ?”

“ไปบอกไอเจ้าชายว่ามีคนท้าแข่งด้วย”ผมบอกไอเน่แต่สายตาของผมกลับจ้องมองหน้าอกอวบอิ่มที่คลอเคลียอยู่ตรงหน้าของผมกลิ่นหอมของนำ้หอมเกรดเอลอยคละคลุ้ง

“ได้ครับ แล้วของเดิมพัน?”ไอเน่เอ่ยถามผม ผมก็กระตุกยิ้ม

“Bugatti Chiron Super Sport 300+”ผมพูดบอกชื่อรถยนต์คันหรูที่มีเพียงแค่30คันนบโลกใบนี้ให้ไอเน่รู้ มันเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจ

“แต่คันนี้”

“แกคิดว่าเด็กอย่างมันจะชนะฉันเหรอ?”ผมตวัดสายตาหันไปมองไอเน่และเลิกคิ้วถามมัน เหอะสนามแข่งนี้เป็นของผม ทุกเส้นทางที่คดเคี้ยวและทารุณก็คือเส้นทางที่ผมเป็นคนคิดค้นขึ้นมา มีอย่างเหรอที่ผมจะไม่ชำนาญเส้นทางนี้

“ครับ ผมก็ลืมคิดตรงนี้ไป ขอโทษครับคุณแทน”ไอเน่เอ่ยบอกผม

“ไปบอกมันว่าถ้าฉันชนะฉันจะเอารถมัน”

“ได้เลยครับ”

“ไปเตรียมรถให้ฉันด้วยคืนนี้ฉันจะเอาคันที่เป็นเดิมพันลงแข่ง”ผมสั่งไอเน่ ไอเน่มันก็ก้มหัวรับคำสั่งของผมและก็รีบเดินออกไปเตรียมที่ผมสั่ง ผมก็หันมาหยิบแก้วเหล้าขึ้นกระดก

พรึบ

“คุณแทนขา”เสียงหวานเอ่ยขึ้นที่ข้างหูผมด้วยนำ้เสียงแหบพร่า ตอนนี้เธอกำลังนั่งคร่อมร่างของผมอยู่มือเล็กเริ่มซุกซน

“ตอนนี้ผมไม่ว่าง”ผมเอ่ยบอกเธอไป เธอก็ยื่นมือมาเกลี่ยโครงแก้มของผมอย่างยั่วยวน

“งั้นรอคุณแทนว่างก่อนก็ได้หนิคะ เราค่อยไปสนุกกัน”เธอเอ่ยบอกผมด้วยนำ้เสียงเชื้อเชิญริมฝีปากสีแดงสดจุมพิตลงมาที่ซอกคอของผมอย่างหนักหน่วง ผมก็หัวเราะในลำคอและลุกขึ้นยืนทำให้ร่างอวบอิ่มหล่นจากหน้าตักของผมล่วงลงสู่พื้นของสนามแข่งรถห้องพักส่วนตัวผม ห้องนี้ถูกตกแต่งเป็นกระจกทั้งห้องเพราะผมจะเอาไว้ดูการแข่งรถและที่ตรงนี้มองเห็นได้ทั่วทุกเส้นทางของสนามแข่ง

พรึบ ตุ๊บ

“ว๊าย!”

“ขอโทษด้วยครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ”ผมเอ่ยบอกเธอไปและก้าวขาข้ามร่างของเธอมา

“คุณแทน คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ!!”เสียงโวยวายของผู้หญิงคนนั้นดังสนั่นทั่วห้องของผมแต่ผมไม่ได้สนใจเดินเอามืออีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกงอีกข้างถือแก้วเหล้าเดินผิวปากออกยังห้องเครื่องรถของผม

“เรียบร้อยครับคุณแทน”ไอเน่เดินมารายงานผม ผมก็พยักหน้ารับรู้และเดินเอามือไปลูบสัมผัสกับผิวรถรุ่นที่แพงที่สุดและมีแค่30คันในโลกเท่านั้นBugatti Chiron Super Sport 300+สีดำแลบส้มผมซื้อมาในราคา120ล้านบาทไทยด้วยเงินสด

 

“ถ้าเกิดมึงแพ้มึงเสียคันนี้ที่มึงรักไปเลยนะเว้ยไอแทน”เสียงไอนอฟเอ่ยขึ้นจากข้างหลังผม ผมก็หันไปมองมัน

“ก็แลกกับเฟอรารี่คันละ15ล้านของมันไงขาดทุนแค่ร้อยกว่าล้านกูไม่แคร์อยู่แล้ว”ผมเอ่ยขึ้นพลางมองออกไปยังสนามแข่งที่ตอนนี้มีผู้คนกำลังพลุ่งพล่านเสียงกรี๊ดร้องของคนบนอัฒจันทร์ก็ส่งเสียงเชียร์กันสนั่นหวั่นไหว เสียงล้อบดขยี้กับพื้นปูนซีเมนต์เรียบอย่างดีก็ดังไม่แพ้กับเสียงคน

“เหอะๆๆมึงเอาอะไรคิด”ไอนอฟเอ่ยขึ้นพลางเดินเข้ามาหาผมอย่างไว

“น้องนักเรียนผู้หญิงที่น่าเหมือนตุ๊กตาวันนี้ที่โรงพยาบาลเป็นใครว่ะน่ารักสัสๆน่าเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นเลยแม่ง!”ไอนอฟเอ่ยขึ้นแววตาที่เป็นประกายของมันแวววับทำให้ผมหันไปมองหน้ามันและแสยะยิ้มให้มัน

“เธอเป็นของของกูว่ะเดี๋ยวกูเบื่อเมื่อไหร่กูจะยกให้มึง”ผมพูดขึ้นและยื่นมือไปปัดไหล่อของไอนอฟมันก็ทำหน้าดีใจ เพราะเรื่องผู้หญิงผมไม่เคยถืออยู่แล้ว คนไหนที่ไม่ถูกใจถูกสเปคของผมผมก็แค่โยนต่อไปให้ไอนอฟแค่นั้นเอง และผู้หญิงที่ไอนอฟพูดถึงก็คือน้องสาวของผู้ชายตัวสูงที่กำลังเดินมาหาผมอย่างไว

“มีอะไรครับ?”ไอเน่เอ่ยขึ้นและมันไปยืนขวางหน้าของเจ้าชายทันที เจ้าชายคือลูกชายคนโตของเจ้าสัวกับหนูผิงและมันกำลังเรียนอยู่ที่คณะแพทยศาสตร์มหาลัยของพ่อมันและที่สำคัญมันชื่นชอบการแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจเที่ยวตะเวนไปตามสนามแข่งรถชื่อดังในย่านเมืองกรุงนี้และดูเหมือนมันจะไม่เคยพ่ายแพ้

“ผมมาคุยกับคนที่กล้าท้าผมแข่ง!”เจ้าชายพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงที่บ่งบอกว่าเขากำลังไม่พอใจ

“เห้ยไอชายคันนี้เลยนะเว้ยที่เป็นของเดิมพันของมึงในคำ่คืนนี้”เพื่อนของเจ้าชายเอ่ยพูดขึ้นอีกทำให้ผมนกยิ้มที่มุมริมฝีปากและยืนมองเด็กสามสี่คนที่พากันไปลูบไล้ลูกชายตัวเก่งของผม

“ฮ่าแอ้มอย่าจับครับ ห้ามจับ!”เสียงไอนอฟเอ่ยขึ้นทำให้เด็กๆพวกนั้นพากันถอยห่างออกไปจากรถของผมเพราะคนของผมได้เดินมาแนบขนาบข้างรถของผมและรีบเอาผ้ามาเช็ดรถผมทันที

“พวกคุณคิดยังไงเอารถคันนี้มาเดิมพันกับผมในคืนนี้!”เจ้าชายเอ่ยขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ เขาคงคิดว่าเขาจะชนะผมได้แน่ๆอย่างงั้นเหรอ เหอะเด็กน้อย!

“รถของคุณก็ไม่ได้แย่อะไร”ผมพูดขึ้นทำให้ทุกสายตาพากันจับจ้องมาที่ผมเป็นตาเดียว

“คุณเป็นคนท้าผมเหรอ?”เจ้าชายเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแปลกใจ ผมจึงเดินเอามือล้วงกระเป๋าเข้าไปยืนประจันหน้ากับเขา

“ใช่ครับ ผมแทนยินดีที่ได้รู้จัก^_^”ผมพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงเป็นมิตรและยื่นมือไปข้างหน้าของเจ้าชาย

“ผมเจ้าชาย ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ”เจ้าชายเอ่ยขึ้น พร้อมกับยื่นมือมาจับมือกับผม

“คุณคงจะไม่รังเกียจที่จะแข่งรถกับผม?”ผมเอ่ยขึ้นในขณะที่เราสองคนปล่อยมือกันแล้ว ลูกของหนูผิงทั้งสองคนไม่ถือตัวทั้งสองคนเลยเหมือนแม่จริงๆ

“ที่ผมมาหาคุณไม่ใช่ว่าผมรังเกียจคุณแต่รถของคุณมันเเพงเกินไปที่จะมาเป็นของเดิมพันของผม ผมชื่นชอบการแข่งรถแต่ผมไม่อยากได้ของของใคร”เจ้าชายเอ่ยขึ้นแววตาของเขาและนำ้เสียงของเขามันสื่อว่าเขาพูดจริง ผมก็พยักหน้าเข้าใจ

“งั้นเราไม่ต้องวางเดิมพันก็ได้เรามาแข่งกันดูเฉยๆแบบนี้คุณโอเคไหมครับ?”ผมเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงแผ่วเบาและดูจริงใจ คำพูดของผมทำให้เจ้าชายยิ้มให้ผม ผมก็ยิ้มตอบให้เขา

“โอเคครับตามนี้เลย”เจ้าชายรีบตบปากรับคำผม ผมก็ยิ้มให้เขาและพยักหน้าเข้าใจ

“งั้นผมไปขอตัวเตรียมตัวก่อนนะครับ”

“ได้ครับไม่มีปัญหา^_^”ผมตอบเขาไป เขาก็รีบโค้งตัวให้ผมผมก็โค้งตัวให้เขา เขาก็รีบวิ่งไปยังรถเฟอรารี่สีแดงสดเปิดประทุนที่เครื่องยนต์ถูกดัดแปลงมาอย่างดี และความเร็วของรถคันนี้ก็น่าจะสูสีกับรถของผม

“มึงแน่ใจแล้วเหรอวะ?”ไอนอฟเอ่ยขึ้นถามผมด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง

“ทำไมว่ะหลอกให้ไก่ตายใจและก็เชือดมันอย่างเลือดเย็น^-^”ผมพูดขึ้นและสายตาของผมยังคงจับจ้องไปยังเด็กผู้ชายอายุ20ปีที่กำลังเช็คเครื่องยนต์ของตัวเองอยู่ ที่จริงพวกเขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความแค้นนี้เลย แต่พวกเขาแค่ผิดที่เกิดมาเป็นลูกของคนที่ฆ่าพ่อแม่และครอบครัวของผม ผมจะทำให้พวกมันรู้ว่าการสูญเสียมันเป็นยังไง แต่ผมจะไม่ฆ่าใครหรอกนะครับ แต่ผมจะใช้วิธีของผมเอง

“มึงอย่าบอกนะว่าน้องผู้หญิงคนเมื่อเย็นคือลูกสาวของหนูผิงอ่ะ”ไอนอฟเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ ผมจึงค่อยๆหันไปมองหน้ามันและแสยะยิ้มอย่างเลือดเย็นให้มัน

“มึงยิ้มแบบนี้แสดงว่าใช่”ไอนอฟเอ่ยขึ้นอีก ผมก็หัวเราะในลำคอกับท่าทางของมัน

“ใช่แล้วจะทำไมว่ะ เธอก็แค่ผู้หญิงที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย”

“เอ่อนั่นสิเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วมึงจะเอาความแค้นของมึงไปลงที่เด็กผู้หญิงน่ารักๆแบบนั้นได้ลงคอเหรอว่ะ?”

“ใช่และมึงก็เลิกห้ามกู เพราะกูไม่ล้มเลิกความตั้งใจของกูแน่นอน”ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและเเววตาที่จริงจังทำให้ไอนอฟหยุดพูดลงไปทันที

ติ๊ดดดดด

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นทำให้ผมรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาดูและก็ต้องเลิกคิ้วอย่างสงสัยว่าเบอร์ใคร เพราะไม่ขึ้นชื่อ

“ฮัลโหลครับ ผมหมอแทนพูดสายครับ”ผมกรอกเสียงหวานลงใส่ปลายสายไปเมื่อหลังจากกดรับสาย

(สวัสดีค่ะ คุณหมอแทน น้องหญิงเองนะคะ)เสียงหวานไพเราะดังมาจากปลายสายเสียงของเธอทำให้ผมเผลอยิ้มขึ้นมา ติดกลับง่ายจังเลยนะครับเด็กน้อย

“ครับ ไม่ทราบว่าน้องหญิงมีปัญหาอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ?”ผมแกล้งถามเธอไป

(อ๋อพอดีว่าน้องหญิงจะโทรมาขอบคุณคุณหมอแทนนะคะ)

“อ๋อเร่ื่องนั้นไม่เป็นไรครับ ว่าแต่นี้ก็ดึกแล้วทำไมน้องหญิงยังไม่นอนอีกครับ?”ผมเอ่ยถามเธอไปพลาวยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาที่ตอนนี้ก็ล่วงเลยมาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

(น้องหญิงนอนไม่หลับนะคะถ้ายังไม่ได้พูดขอบคุณคุณหมอ)เสียงหวานของเธอพูดขึ้นมา

“อ๋อครับ เรื่องเล็กน้อยเพราะดูก็รู้ว่าพี่ชายของน้องหญิงค่อนข้างจะหวงน้องหญิง”

(ค่ะ พี่ชายไม่ชอบให้หญิงไปคุยกับผู้ชายนะคะ)

“อ๋อครับ งั้นแค่นี้ก่อนนะครับพอดีวันนี้ผมอยู่เวร”ผมแกล้งโกหกเธอไปเพราะใกล้จะได้เวลาแข่งของผมกับพี่ชายของเธอแล้ว

(อ๋อค่ะ น้องหญิงขอโทษนะคะที่รบกวนเวลาของคุณหมอแทนงั้นแค่นี้นะคะสวัสดีค่ะ ติ๊ด)น้องหญิงพูดรัวเร็วและตัดสายผมทิ้งไปอย่างไว ท่าทางที่ไม่ทันคนของเธอทำให้ผมนึกขำ

“ยิ้มอะไรว่ะ มึงบ้าป่ะเนี่ย!!”ไอนอฟโวยขึ้น ผมก็ยะกไหล่ให้มันและเก็บโทรศัพท์เครื่องหรูของผมลงไปให้เสื้อสูทสีดำของผมและเดินไปยังรถของผมทันที

ตอนที่5มาแล้วนะคะ

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️❤️😘

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว